Sylwester Skuza: - Proszę naszym Czytelnikom przedstawić kraj, w którym Ksiądz pracuje na misjach.

Ks. Maciej Paramuszczak: - Mauritius został odkryty i naniesiony na mapy przez Portugalczyków szukających drogi do Indii. Pierwszej próby zasiedlenia wyspy dokonali Holendrzy w 1598 r. Jednak dokuczliwy klimat, choroby i trudne warunki życia spowodowały opuszczenie wyspy przez osadników holenderskich. Dzisiaj można jedynie podziwiać pozostałe po ich obecności ruiny zabudowań na wschodnim wybrzeżu. Podobnej, udanej tym razem, próby dokonali Francuzi w 1715 r. Od tego czasu rozpoczął się szybki rozwój wyspy. Zakładano plantacje i cukrownie. Do pracy sprowadzano niewolników z Afryki. W 1814 r. wyspa przeszła pod panowanie angielskie. Ciekawostką historyczną jest, że w czasie wojen napoleońskich jedyną wygraną przez Francuzów bitwą morską była bitwa pod Grand Port na Mauritiusie. Bardzo ważną datą historyczną dla tego kraju jest jednak 1833 r., gdy we wszystkich koloniach angielskich zniesiono niewolnictwo. Od tego czasu sprowadzani są na wyspę Hindusi z Indii. Byli to ludzie wolni, lecz tak samo biedni jak niewolnicy. Dzisiejsza populacja ludności o korzeniach hinduskich wynosi ponad 50%.

- Jak przedstawia się współczesna sytuacja społeczna na Mauritiusie?

- Dziś Mauritius może nam się kojarzyć z ekskluzywnymi nadmorskimi kurortami i ośrodkami wypoczynkowymi. Nie jest to przekonanie całkiem błędne. Mauritius to wyspa dla bardzo bogatych turystów. Na terenie parafii św. Urszuli, w miejscowości Flacq, gdzie pracuję, znajduje się 10 ekskluzywnych hoteli. W najdroższym z nich apartament może kosztować nawet do 4000 dolarów za dobę. Tak bogate sąsiedztwo parafii nie oznacza, że jest ona bogata. Parafia nie ma nic wspólnego z hotelami i mieszkańcami hoteli. Czasami zdarza się, że pojedynczy turysta z Europy przyjdzie do kościoła na Mszę niedzielną. Generalnie jednak turyści na niedzielnych Eucharystiach są raczej wyjątkami. Jeśli chodzi o sytuację gospodarczą wyspy, to panuje tu wysokie bezrobocie, zamykane są fabryki tekstylne, padają małe cukrownie (było ich 300, a obecnie jest 8). Inwestorzy wycofują się i przenoszą w inne rejony Afryki, głównie na Madagaskar i do Mozambiku.

- Jak wygląda sytuacja religijna wyspy? Jak się ona kształtuje w parafii prowadzonej przez Księdza?

- Około 50% mieszkańców wyspy to hinduiści, 12-14% muzułmanie, znikomy odsetek stanowią buddyści. Natomiast 25-30% to katolicy. Mieszkańcy mojej parafii to w większości ludzie ubodzy. Na terenie parafii znajdują się olbrzymie plantacje trzciny cukrowej. Warto dodać, że na wyspie nie ma podzwrotnikowej dżungli, raczej wszędzie rośnie trzcina cukrowa. Na ogół praca jest tutaj wykonywana ręcznie, a płaca też nie jest wysoka.
Stąd także i nasza parafia jest raczej uboga.

- Co udało się Księdzu zrealizować po objęciu parafii?

- Parafia św. Urszuli posiada 4 ośrodki kultu (kościoły): św. Urszuli, św. Maurycego, św. Dominika oraz św. Józefa. Na terenie parafii mieszka ok. 7 tys. katolików. Gdy objąłem parafię 2 lata temu, okazało się, że istnieje konieczność przeprowadzenia poważnych remontów. Dokonałem generalnego remontu dachu, pomalowałem wnętrze świątyni, oczyściłem mur kamienny na zewnątrz kościoła. Zeszłego lata trwał remont kościoła, dlatego nie mogłem przyjechać na urlop do kraju. Stało się to możliwe opiero tego lata. Chciałbym w Polsce przede wszystkim trochę odpocząć, choć przy natłoku zaplanowanych (i nie tylko) odwiedzin nie zawsze jest to możliwe.

- Jakie plany ma Ksiądz na przyszłość?

- Na sercu leży mi w tej chwili całkiem nowy projekt budowy przedszkola. Na Mauritiusie trwa reforma szkolnictwa. Zaczęto ją od szkół średnich. Najgorsza jest jednak sytuacja szkół podstawowych. Dzieci kończą szkołę i nie umieją liczyć. W związku z tym wraz z grupą swych parafian postanowiłem wybudować przedszkole w dzielnicy, która uchodzi za najbardziej ubogą i zaniedbaną. Jestem dumny ze swoich parafian, których zaangażowanie mogłem obserwować w czasie renowacji kościoła św. Urszuli i gromadzenia funduszy na to przedsięwzięcie. Budowa przedszkola przerasta jednak możliwości parafii. W związku z tym chciałem prosić ludzi dobrej woli w archidiecezji łódzkiej, z której pochodzę, o wsparcie projektu. Muszę powiedzieć, że dla misjonarza jest bardzo ważne modlitewne i moralne wsparcie ludzi z Ojczyzny. Cieszę także z kontaktu listowego z wieloma osobami z archidiecezji łódzkiej. Cenię również kontakt z Niedzielą.

- Dziękuję za rozmowę. W imieniu swoim oraz Czytelników „Niedzieli” życzę Księdzu realizacji wszelkich dobrych zamierzeń w pracy ewangelizacyjnej.

Dar serca można kierować na następujące konto złotówkowe:
PKO BP S.A. VI O/ŁÓDŹ
72 1020 3408 0000 4902 0103 7514
ks. Maciej Paramuszczak
ul. Bratoszewskiego 11 m. 22
95-070 Aleksandrów Łódzki