Reklama

Z wizytą w parafii

Na styku trzech diecezji

5 czerwca bp Roman Marcinkowski odbył wizytację kanoniczną parafii Dobrzyń n. Drwęcą. Siedziba wspólnoty parafialnej położonej na północno-zachodnim krańcu diecezji jest stolicą historycznej ziemi dobrzyńskiej, terytorium parafii graniczy natomiast z dwiema sąsiednimi diecezjami - toruńską i włocławską.

Niedziela płocka 32/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Historia i współczesność

Reklama

Dobrzyńska parafia położona jest malowniczo w dolinie rzeki Drwęcy, wyznaczającej granicę między diecezją płocką i toruńską. Niedaleki potok Ruziec oddziela natomiast diecezję płocką od włocławskiej. To powoduje, że miasto zamieszkiwane jest przez szczególną społeczność, posiadającą różne tradycje i zwyczaje, wynikające ze skomplikowanych dziejów tej ziemi. Rzadko kto dziś bowiem pamięta, że do końca I wojny światowej leżący na drugim brzegu rzeki bliźniaczy Golub należał do zaboru niemieckiego, Dobrzyń zaś - do rosyjskiego lub to, że przez wiele lat obie części dziś już jednego miasta przynależały do różnych województw. O wszystkich tych faktach mówił, prezentując powierzoną sobie wspólnotę, ks. prał. Janusz Śniegocki, pełniący posługę proboszcza w Dobrzyniu od 14 lat.
Ksiądz Prałat przypomniał, że parafialny kościół pw. św. Katarzyny został zbudowany w latach 1823-27, a rok później zostało odprawione w nim pierwsze nabożeństwo. Początkowo pod względem administracyjnym Dobrzyń n. Drwęcą należał do parafii Dulsk. Dopiero w 1909 r. bł. abp A. J. Nowowiejski ustanowił tu parafię. Obecnie jej teren zamieszkuje ok. 10,5 tys. osób. Jak przyznał Ksiądz Proboszcz, dokładne dane są jednak trudne do ustalenia, gdyż zdarza się, że ktoś jest zameldowany na terenie parafii, a od wielu lat mieszka gdzie indziej. „Częste są również migracje młodych małżeństw albo związków niby-małżeńskiech. W jednym roku mieszkają w Dobrzyniu, w drugim w Golubiu, kiedy indziej ślad po nich ginie” - mówił Ksiądz Proboszcz. Ok. 500 osób mieszka w wioskach: Białkowo, Sadykierz, Zaręba i Ruziec. Aby przyjść do kościoła, mają do pokonania od 2 do 5 km.
„Z obliczeń kolędowych wynika natomiast - mówił Ksiądz Prałat - że z ok. 500 osobami nie ma żadnego kontaktu - są to ludzie albo religijnie obojętni albo członkowie grup niekatolickich”.
Ksiądz Prałat wspomniał także o smutnej rzeczywistości, jaka jest udziałem wielu małych miast, a którą jest brak perspektyw dynamicznego rozwoju. „Nie ma tu ani nowych przedsiębiorstw, ani kolejnych inicjatyw gospodarczych, nie przybywa też nowych bloków mieszkalnych” - mówił ks. Janusz Śniegocki. Kapłan podkreślił także inny niebezpieczny trend - ucieczkę młodzieży do dużych miast, głównie do Torunia. „Wielu twarzy znanych mi ze szkoły podstawowej, nie odnajduję podczas Mszy św. w zwykłe niedziele. Tak zaczyna się proces sekularyzacji, czyli utrzymywania luźnego związku z Kościołem” - mówił Ksiądz Prałat.
Duszpasterz podkreślił wyjątkowo korzystne ukształtowanie geograficzne parafii. Średnia odległość do kościoła wynosi bowiem ok. 500 m. „Mimo to frekwencja na Mszach św. nie jest imponująca i wynosi 37% zobowiązanych” - mówił Ksiądz Prałat, dodając, że uczestnictwo we Mszy św. zależy w dużej mierze od religijnego wychowania wyniesionego z domu rodzinnego.

Duszpasterstwo

Reklama

Centrum duszpasterskiego życia jest parafialna świątynia. W niej to w każdą niedzielę wierni mogą uczestniczyć w jednej z sześciu Mszy św. Ci zaś, którzy planują niedzielne wyjazdy poza miasto - mają możliwość spełnić swój chrześcijański obowiązek, uczestnicząc w Eucharystii w sobotę wieczorem. Tego dnia celebrowana jest także niedzielna Msza św. w kaplicy Szpitala Powiatowego. Jak zaznaczył Ksiądz Proboszcz, stale zwiększa się liczba osób przystępujących do Komunii św. Dla przykładu w 1991 r. do sakramentu ołtarza przystąpiło 110 tys. osób, 12 lat później - już 144 tys.
Obok kapłanów mają w tym swój udział także nadzwyczajni szafarze Eucharystii, którzy w każdą niedzielę zanoszą Ciało Pańskie do domów osób chorych.
W parafii obok Eucharystii odprawianych jest wiele innych nabożeństw: środowa nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, czwartkowa adoracja Najświętszego Sakramentu połączona z Koronką do Miłosierdzia Bożego czy pierwszopiątkowe nabożeństwa do Serca Jezusowego. Gromadzą one znaczną liczbę parafian.
W życiu duszpasterskim czynnie uczestniczą grupy parafialne. Część z nich zaprezentowała Księdzu Biskupowi swe osiągnięcia przed Mszą św. ingresową.
Przedstawicielka 20-osobowej rady duszpasterskiej mówiła o różnych formach zaangażowania w życie religijne. Należą do nich liczne pielgrzymki (m.in. do Rzymu, La Salette, Lourdes), peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego w rodzinach, a także cykliczne przedsięwzięcia duszpasterskie, jak Droga krzyżowa ulicami miasta (bierze w niej udział ok. 3 tys. osób) czy doroczne rekolekcje adwentowe i wielkopostne. Dzięki dobrej współpracy z dyrekcjami szkół i nauczycielami rekolekcje wielkopostne mogą odbywać się oddzielnie dla różnych grup wiekowych: dzieci, młodzieży i dorosłych.
Niebagatelną rolę w kształtowaniu religijności odgrywają nabożeństwa okresowe: majowe, czerwcowe, październikowe, w zorganizowanie których angażują się poszczególne grupy zawodowe i stanowe. Świeccy czynnie uczestniczą też w niedzielnej Eucharystii, m.in. czytając Słowo Boże. Troszczą się również o wygląd przydrożnych figur.
Aktywnie działa w parafii 40-osobowe Koło Przyjaciół Radia Maryja, które gromadzi się na comiesięcznej Eucharystii i spotkaniach formacyjnych. Członkowie koła wspierają modlitwą i ofiarą ewangelizacyjne dzieła, jakimi są Radio Maryja i TV TRWAM, uczestniczą też w dorocznej pielgrzymce Rodziny Radia Maryja na Jasną Górę.
Jak niemal wszędzie, tak i w Dobrzyniu nieustanną modlitwę przez ręce Niepokalanej zanoszą koła Żywego Różańca, których jest 17. W sumie należy do nich 340 osób. Również ta grupa ma swoją comiesięczną Eucharystię, sprawowaną w intencji żywych i zmarłych uczestników KŻR.
Obok grup, które zaprezentowały się poprzez swych przedstawicieli, w parafii funkcjonują też: Akcja Katolicka, Oaza Rodzin, Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego, ministranci lektorzy, dwie schole, asysta procesyjna, organizacja młodzieżowa „Strzelec”, ruch honorowych krwiodawców, poradnia rodzinna, poradnia psychologiczna i biblioteka parafialna.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Osiągnięcia materialne

Reklama

Jak podkreślił przedstawiciel rady gospodarczej, w ciągu ostatnich 6 lat parafia dobrzyńska może poszczycić się sporą liczbą prac materialnych wykonanych na jej terenie. Są wśród nich: podłączenie kościoła, plebanii i wikariatu do miejskiej sieci ciepłowniczej i kanalizacyjnej; oczyszczenie i odnowienie wszystkich chorągwi procesyjnych i baldachimu; odnowienie naczyń liturgicznych, ławek i lamperii w świątyni. Została również przeprowadzona renowacja konfesjonału z XVIII w. oraz fresków w kruchcie kościoła. Odnowiono obraz św. Katarzyny, który jest dziełem Wojciecha Gersona z XIX w. Aby oprawa liturgiczna była wzbogacona odpowiednią oprawą muzyczną, został zlecony przegląd i strojenie organów. W zakrystii także zostały przeprowadzone niezbędne remonty. Wśród prac na cmentarzu parafialnym wymienić należy wykonanie nowego nagrobka na mogile pierwszego proboszcza ks. Rogackiego oraz przeprowadzenie działań zmierzających do przejęcia kaplicy cmentarnej od prywatnego właściciela. W rezultacie przejęcia parafia stała się właścicielem obiektu, co zaowocowało kapitalnym remontem budowli, która została przywrócona do pierwotnej świetności. Została również odnowiona figura Matki Bożej (na pl. Tysiąclecia), oraz figura przy Szosie Rypińskiej. Dalej wymienić należy wymianę okien na plastikowe na plebanii i wikariacie, a także odnowienie elewacji i wnętrza w tych budynkach. Warto również zaznaczyć, że elementy i obiekty będące zabytkami odnawiane były i są pod nadzorem konserwatora zabytków.
W najbliższych planach parafianie ze swoim Proboszczem chcą zająć się dokładniej zagospodarowaniem terenu wokół kościoła. Wśród tych działań przewidziane jest wykonanie obejścia ze starobruku, a także zagospodarowanie terenu wokół świątyni poprzez wykonanie trawników i posadzenie krzewów ozdobnych, zaś we wnętrzu świątyni w planach jest wykonanie miejsca dla celebransa i krzeseł przy ołtarzu oraz renowacja orła na ambonie.

Przebieg wizyty pasterskiej

Pobyt Pasterza w tej wspólnocie rozpoczął się od spotkania z przedstawicielami władz oraz dyrektorami miejskich instytucji. Następnie Biskup Roman wysłuchał sprawozdań prezentujących się grup parafialnych oraz przewodniczył uroczystej Eucharystii połączonej z ingresem do parafialnego kościoła. W powitaniu przedstawiciele parafii prosili o krzepiące słowo zachęty do dobrego chrześcijańskiego życia.
W trakcie Mszy św. Ksiądz Biskup wygłosił homilię, w której powiedział m.in.: „Grzech nigdy nie będzie w Kościele gloryfikowany. Nieważne kto go popełni. Wydaje się, że religia stanęła na drodze dzisiejszemu światu. Przykłady można by mnożyć: francuska ustawa o symbolach religijnych jest tego nazbyt jawnym dowodem. W dzisiejszym zwariowanym świecie bezkarnie zabija się ludzi, a organizuje się protesty w obronie lisów, wilków, kanarków i gawronów. Wspiera się rozwody, nie zważając na los osieroconych dzieci. Wielu ludzi nie odróżnia dobra od zła, odróżniają tylko własny interes, a korupcja jak rzeka wylewa się na Polskę. Dlaczego nas to otacza? Dlatego, że programowo walczono z Bogiem i Kościołem po II wojnie światowej. Wmawiano, że religia to opium dla ludzi, a Kościół głosi zabobon. A jakiż to zabobon?! Nie zabijaj, nie kradnij, nie kłam - czy to są zabobony? Czy przez to, że ludzie grzeszą, panuje w świecie szczęście i pokój?” - pytał retorycznie Biskup Roman.
Kolejnym punktem programu było nawiedzenie cmentarza grzebalnego, gdzie Ksiądz Biskup poprowadził modlitwę w intencji zmarłych. Swą modlitewną pamięcią objął zmarłych biskupów i kapłanów, fundatorów parafii i kościoła, a także wszystkich spoczywających na dobrzyńskim cmentarzu. Następnie Pasterz udał się do miejscowego szpitala, gdzie w kaplicy poprowadził nabożeństwo czerwcowe oraz spotkał się z chorymi i personelem szpitalnym.
Po spotkaniu w szpitalu Ksiądz Biskup udał się do Golubia, kontynuując w ten sposób pewną miejscową wieloletnią tradycję. Otóż przy okazji wizytacji biskup odwiedza nie tylko „swoją” część miasta, lecz gości z wizytą także sąsiedniej diecezji. Również i tym razem Biskup Roman spotkał się z duszpasterzami z „toruńskiego” Golubia, kiedy indziej znów toruńscy biskupi odwiedzali „płocki” Dobrzyń.
Ostatnim punktem programu były odwiedziny w nowoczesnej strażnicy w Dobrzyniu, gdzie Ksiądz Biskup spotkał się ze strażakami z Państwowej Straży Pożarnej.

Parafia św. Katarzyny w Dobrzyniu n. Drwęcą
Patronka parafii: św. Katarzyna Aleksandryjska
Tytuł kościoła: kościół parafialny pw. św. Katarzyny
Dekanat: dobrzyński n. Drwęcą
Proboszcz: ks. prał. Janusz Śniegocki
Wikariusze: ks. Leszek Błaszczak, ks. Waldemar Marciniak, ks. Sławomir Stefański, ks. Grzegorz Walczak (od 28 czerwca)
Katecheci: Emilia Dołęgowska, Bożena Kalinowska, Andrzej Kalinowski, Iwona Kamińska, Małgorzata Kuźmińska, Małgorzata Mirowska, Maria Słomska, Joanna Szymańska
Organista: Julian Fin
Zakrystian: Sławomir Siciński
Miejscowości: Dobrzyń n. Drwęcą, Białkowo, Ruziec (część), Sadykierz, Słonawy, Zaręba
W parafii działają: rada duszpasterska, rada gospodarcza, koła Żywego Różańca (17), Akcja Katolicka, Oaza Rodzin, Rodzina Radia Maryja, Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego, ministranci lektorzy, schole (2), asysta procesyjna, organizacja młodzieżowa „Strzelec”, ruch honorowych krwiodawców, poradnia rodzinna, poradnia psychologiczna, biblioteka parafialna
Współpracują z parafią: jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej
Kaplica: w Szpitalu Powiatowym
Msze św. w niedzielę:
Kościół parafialny - 7.00, 8.30,10.00,11.30,13.00,16.00, 18.00
Kaplica - w sobotę o 18.30

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Nowenna do św. Krzysztofa

[ TEMATY ]

nowenna

św. Krzysztof

Karol Porwich/Niedziela

Nowenna jest szczególną formą modlitwy, odprawianą przez dziewięć dni. Jest więc wytrwałym przypominaniem so­bie o potrzebie realizacji słów Chrystusa: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam” (Mt 7,7). To swoista modlitwa wstawiennicza, polecana we własnej, czy też intencji bliźnich, ale opierająca się na szczególnym wstawiennictwie Pośredników, jakich Bóg postawił na naszej drodze życia.

CZYTAJ DALEJ

Stambuł: turyści zatrzymani pod zarzutem czytania Biblii w Hagii Sophii

2026-07-16 12:40

[ TEMATY ]

Hagia Sophia

Stambuł

Adobe Stock

W Stambule aresztowano dwoje rosyjskich turystów pod zarzutem czytania Biblii w katedrze Mądrości Bożej (Hagia Sophia), która obecnie pełni funkcję meczetu. Zostali oni wyprowadzeni z budynku przez policję i zatrzymani. Następnie przeniesiono ich do ośrodka dla migrantów, gdzie - jak poinformowały media - pozostaną do zakończenia postępowania administracyjnego.

Dwoje obywateli Rosji jest podejrzanych o naruszenie artykułu 216 tureckiego kodeksu karnego, który dotyczy przestępstwa „podżegania do nienawiści”. Do incydentu doszło 14 lipca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję