Organizatorzy akcji zachęcają, by wyrażać swoje poparcie dla ochrony życia: "W piątek 23 marca Nieziemskie Kobiety zakładają białe ciuchy. Cokolwiek znajdzie się w szafie! Czekamy na Wasze zdjęcia z hasztagiem #białypiątek. O godz. 15 modlimy się Koronką w intencji ochrony życia. Dołącz do nas!" - Tak brzmi opis wydarzenia, którego pomysłodawcami są jedna z fanek profilu Kobieta Nieziemskich Obyczajów, Iwona Szymczak oraz redaktor portalu Stacja7, Otylia Brendel.
Zaczęło się od prostej prośby w grupie modlitewnej, żeby pomodlić się za te wszystkie kobiety, które chcą brać udział w Czarnym Proteście i manifestować przeciw życiu. Celem akcji jest jednak przede wszystkim duchowe wsparcie dla matek oczekujących dzieci i poparcie dla ruchów pro-life. - My, kobiety, mamy dobro wyryte w naszym DNA. Mamy w sposób wyjątkowy zakodowaną miłość w sercu, właściwą tylko nam. Wszystkie bez względu na to czy uważamy, że zostałyśmy tak obdarowane przez Boga, naturę, czy jakiś inny byt – zaznacza Aneta Liberacka, redaktor naczelna Stacja7, w tekście wspierającym „Biały piątek”. Ten dzień nie musi budzić agresji. A propozycja modlitwy powinna zachęcić do wyciszenia emocji.
Wydarzenie można znaleźć pod linkiem: https://www.facebook.com/events/177262343081529/
Ta akcja się po prostu udała. Sto ton węgla z Dolnego Śląska pojedzie do czterech miejscowości w diecezji pelplińskiej. To tam mieszkają poszkodowani w sierpniowych wichurach. Dar Dolnoślązaków rozgrzeje ich domy na Boże Narodzenie
– Skutki nawałnicy, jaka w nocy z 11/12 sierpnia przeszła przez Pomorze, odczuwalne będą nawet przez kilka najbliższych lat. Powalone drzewa usuwać będziemy nawet do 2019 r. – mówili leśnicy niwelujący ślady tragedii. To tamtej nocy obóz harcerski w Suszku został zrównany z ziemią. To tamtej nocy śmierć poniosły dwie harcerki. Ze skutkami kataklizmu mieszkańcy zmagają się do dziś. Według szacunków Caritas Polska pomocy potrzebowało ponad 3,5 tys. rodzin. Żywioł zniszczył dorobek ich życia, zrywając dachy, rujnując uprawy i pustosząc hodowle. Natychmiast uruchomiono środki ze specjalnego funduszu klęsk żywiołowych Caritas, ale okazały się niewystarczające dla pokrycia strat mieszkańców pelplińskiej diecezji. Do połowy listopada Caritas Polska przekazała łącznie ponad 3 mln zł. Ale akcje pomocowe w diecezjach wciąż trwają.
Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała
Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.
Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
