Św. Katarzyna Aleksandryjska, urodziła się w 294 r. po Chrystusie w Aleksandrii. Zdobyła wszechstronne wykształcenie i wielu uczonych pogańskich pociągnęła do wiary w Chrystusa. Jej nauczycielami byli najsławniejsi mędrcy, dzięki czemu uzyskała solidne wykształcenie i przyjęła wiarę chrześcijańską. Za panowania cesarza Maksencjusza nakazano wszystkim w Cesarstwie Rzymskim składać ofiary bożkom. Mająca wówczas 18 lat Katarzyna, wystąpiła przed cesarzem, mówiąc mu o niedorzeczności tego nakazu. Zarzuciła mu okrucieństwo i niesprawiedliwość w stosunku do prześladowanych chrześcijan. Cesarz nie potrafiąc się oprzeć mądrości argumentacji Katarzyny, wyznaczył 50 uczonych filozofów, aby ją przekonali o niedorzeczności wiary w Chrystusa. Jednak to ona udowodniła im prawdziwość wiary i doprowadziła do niej, za co ponieśli śmierć męczeńską. W czasie prześladowań chrześcijan w IV w., Katarzynę uwięziono, a ta podczas odwiedzin nawróciła cesarzową Augustę i towarzyszącego jej Porfiriusza z 200 żołnierzami. Za karę Katarzyna miała się wyrzec swej wiary przed cesarzem. Nie zrobiła tego. Została skazana na śmierć. Gdy uruchamiano machinę na której miała umrzeć, nagle pękły sznury, którymi była związana, a machina się rozpadła. W ostateczności ścięto ją mieczem ok. roku 311.
Według tradycji jej ciało miało zostać przeniesione na górę Synaj przez aniołów. W VI w. na górze Synaj wybudowano klasztor ku Jej czci, w którym przez wieki prowadzono badania z zakresu kultury wczesnochrześcijańskiej.
Na swoich obrazach przedstawiali ją Correggio, Tintoretto, Caravaggio i Rafael. Znalazła się na liście najważniejszych 14 świętych Wspomożycieli.
Czcili ją zarówno uczeni, literaci, żacy jak i prosty lud. Jej kult objął cały chrześcijański świat i przekroczył nawet jego granice. Do Polski dotarł prawdopodobnie z Czech, gdzie popierany był przez Karola IV. Wyrażał się w sposób wieloraki: pieśnią pobożną, utworami bardziej kunsztownymi, sekwencjami, przedstawieniami teatralnymi itd., a także bogatym folklorem i dziełami sztuki.
W naszej diecezji ku czci św. Katarzyny wystawiono 4 świątynie. W Polsce istnieje zwyczaj, iż w dzień św. Katarzyny panny i kawalerowie wróżą kto pierwszy wyjdzie za mąż lub się ożeni. Św. Katarzyna jest patronką wielu uniwersytetów i szkół, patronką zakochanych, kolejnictwa, Cypru, Sorbony oraz szwaczek i modystek.
Przysłowia związane św. Katarzyną:

Katarzyny dzień jaki, cały grudzień taki.

Od św. Katarzyny nie prześladuj zwierzyny.

Po św. Katarzynie pomyśl o pierzynie.

Jak św. Katarzyna głosi, tak się Nowy Rok nosi.