Reklama

Historyczna przeprowadzka

Dla parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Sokołowie Podlaskim 14 grudnia 2004 r. był niezwykłym dniem.
Drewniany kościółek przy ul. św. Rocha, który służył wiernym od sameg o początku istnienia parafii, został uroczyście pożegnany na wieczornej Mszy św.

Niedziela podlaska 7/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Z historii parafii

16 kwietnia 1994 r. poświęcono krzyż misyjny i plac pod nowy kościół, 30 lipca 1996 r. Urząd Miasta Sokołowa Podlaskiego zatwierdził projekt i wydał pozwolenie na budowę nowej świątyni. 21 sierpnia 1996 r. rozpoczęto pierwsze prace budowlane.
Wierni obserwowali postępy prac przy nowym kościele, ponieważ proboszcz ks. Stanisława Bogusz - kustosz sanktuarium - często zapraszał ich na plac budowy. Tutaj, w miejscu, gdzie w przyszłości miał znajdować się ołtarz nowego kościoła, postawiono figurę Matki Bożej Fatimskiej z okazji jej peregrynacji. Ksiądz Proboszcz powierzył wówczas budowę kościoła Maryi i nie zawiódł się. Od tamtej pory rozpoczęły się w każdy 13. dzień miesiąca, od maja do października, pielgrzymkowe nabożeństwa fatimskie. Po każdej procesji, od starego do nowego kościoła, uczestnicy mogli wejść do budynku nowego sanktuarium i zobaczyć postępy prac.
Z inicjatywy Księdza Proboszcza powstawały kolejne dzieła duchowe dla wyproszenia potrzebnych łask w tym wielkim przedsięwzięciu. 17 kwietnia 1994 r. odbył się przy krzyżu misyjnym pierwszy Apel Jasnogórski. Od tego dnia (do 19 grudnia 2004 r.) w każdą sobotę i niedzielę o godz. 21.00 odbywały się spotkania modlitewne wiernych pod przewodnictwem miejscowych duszpasterzy. Od 14 sierpnia 1998 r. do dnia dzisiejszego w parafii prowadzona jest nieustannie Krucjata Postu i Modlitwy w intencji nawrócenia zatwardziałych grzeszników, o przemianę własnego serca i z prośbą o Boże błogosławieństwo w budowie świątyni.

Niespodziewana przeprowadzka

12 grudnia 2004 r. Ksiądz Proboszcz zaskoczył wszystkich ogłoszeniem o przeprowadzce do nowego sanktuarium. Parafianie stanęli na wysokości zadania i sprawnie wykonali niezbędne prace. Na wieczornej Mszy św. stary kościółek wypełnił się wiernymi. Przybyli również goście, którzy chcieli uczestniczyć w tym historycznym wydarzeniu. Było nas ok. 2 tys. Zebrani spoglądali z sentymentem na drewniane ściany świątyni, które stwarzały wyjątkowy, kameralny nastrój.
Ks. St. Bogusz z nutą żalu wygłosił pożegnalne przemówienie. Po skończonej Mszy św. strażacy wynieśli krzyż ołtarzowy, relikwie św. Siostry Faustyny, figurę Matki Bożej Fatimskiej oraz obraz Jezusa Miłosiernego. Święte przedmioty zostały włożone na wozy strażackie i przy eskorcie policji przewiezione do nowego sanktuarium. Za pojazdami utworzyła się długa procesja. Ludzie nieśli lampiony i pod przewodnictwem Księdza Proboszcza odmawiali Różaniec. Po wejściu do nowej świątyni wszyscy uklękli przed krzyżem i obrazem, trzymanymi przez strażaków. Ksiądz Proboszcz wzruszonym głosem podziękował Bogu za wybudowanie kościoła. Dziękował też wszystkim, którzy przyczynili się do tego dzieła, a zwłaszcza pracownikom firmy budowlanej, kierowanej przez Franciszka Księżopolskiego oraz ofiarodawcom i fundatorom.
To oczywiste, że bez Bożej pomocy świątynia tak szybko nie powstałaby. W obecnym stanie kościół może służyć wiernym: jest ogrzewany, ma ponad 400 miejsc siedzących, dobre nagłośnienie. Wierni przychodzą tu liczniej i częściej niż do starego kościoła, co dało się zauważyć podczas rekolekcji, na które przybyli tłumnie parafianie i goście spoza parafii. Również na Pasterce z udziałem bp. Antoniego Dydycza brakowało miejsc siedzących. Zachęcamy wszystkich do odwiedzania naszego sanktuarium i do modlitwy przed obrazem Jezusa Miłosiernego.
Msze św. odprawiane są: w dni powszednie o godz. 7.00 i 18.00; w niedziele o godz. 7.00, 9.00, 11.00, 15.00 i 18.00. Codziennie o godz. 15.00 odmawiana jest Koronka do Miłosierdzia Bożego, w piątki transmitowana przez Katolickie Radio Podlasie.
Pragniemy, aby powiększały się rzesze czcicieli miłosierdzia Bożego. Wszyscy, którzy chcą podziękować Bogu za łaski lub prosić Go o przebaczenie, mogą nadsyłać swoje intencje pod adresem: Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Sokołowie Podlaskim, ul. Oleksiaka Wichury 5, skr. poczt. 257, 08-300 Sokołów Podlaski.
Do całkowitego ukończenia prac potrzeba jednak jeszcze wielu sił i środków.
Ofiary na wykończenie prac w nowym sanktuarium można przesyłać na konto w Powiatowym Banku Spółdzielczym w Sokołowie Podlaskim nr: 05 9221 0000 0000 5119 2000 0010.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pierwsze parafie neoprezbiterów

2026-05-30 19:23

[ TEMATY ]

dekrety

neoprezbiterzy 2026

pierwsze parafie

archwwa.pl

Abp Adrian Galbas SAC po udzieleniu dziś święceń kapłańskich w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie ośmiu neoprezbiterom Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie oraz Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego “Redemptoris Mater” wręczył im dekrety, kierując ich do pierwszych parafii, gdzie będą wikariuszami.

Ks. Ignacy Ciechomski, mianowany wikariuszem parafii NMP Matki Kościoła w Warszawie, w dekanacie mokotowskim.
CZYTAJ DALEJ

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV apeluje o wysłuchanie wołających o pokój

2026-05-30 20:16

[ TEMATY ]

modlitwa

Papież Leon XIV

Vatican Media

„Pokój staje się możliwy, gdy pragnie się wysłuchać wołania tych, którzy są go pozbawieni: niewinnych dzieci, zaniepokojonych matek i ojców, maltretowanych więźniów, uchodźców, osób cierpiących niezależnie od wieku. Wszyscy oni mają na ustach jedno słowo: pokój!” - powiedział papież Leon XIV na zakończenie modlitwy różańcowej przy Grocie Matki Bożej z Lourdes w Ogrodach Watykańskich.

„Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom, którzy się zwracają ku Niemu swym sercem” (Ps 85 (84), 9). Słowa Psalmu dobrze towarzyszą naszej modlitwie różańcowej tego wieczoru, ponieważ wyrażają nadzieję, której potrzebę tak bardzo odczuwamy, zwłaszcza wobec trudności i przemocy naszych czasów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję