Wiosenne blaski
Strumienie łaski
Płyną z Grobu pustego
Wyjdź im naprzeciw i otwórz serce
Spotkasz Zmartwychwstałego

Zima ma swoje śniegowe uroki, lecz my już tęsknimy za wiosną, słońcem, ciepłem, zielenią i kwiatami. Wiosna przychodzi zwykle z Wielkanocą, przynosząc Zmartwychwstanie w liturgii Kościoła, w przyrodzie i w duszach ludzkich. To największe święto Kościoła bierze swój początek z cudu Zmartwychwstania Chrystusa, który zwyciężył śmierć, piekło i szatana. W Święta Wielkanocne wplotły się piękne zwyczaje i obrzędy wpisane w polską tradycję.
Wielki Czwartek - pokorna Miłość Wieczernika, gdzie Jezus dał nam sakrament Eucharystii - Chleb Życia i kapłaństwo, za które dziękujemy Bogu i powołanym.
Wielki Piątek - cisza śmierci Jezusa. Boleść Matki i Grób bogaty tradycją piękna i czuwania na modlitwie klęcząc przy ucałowaniu Krzyża, na którym dokonało się zbawienie świata.
Wielka Sobota - woda życia na pokropienie pól i domów oraz święcenie pokarmów: baranka - symbolu żyjącego Chrystusa; jajek - w których zamknięte jest życie; soli - co daje smak i kwiatów mówiących o życiu, co rozkwitło pod tchnieniem Miłości i słońca łaski oczyszczającej nas w sakramencie pojednania.
Wielka Niedziela - radosne dzwony Rezurekcji mówiące światu, że Zmartwychwstanie to największy cud, nadzieja naszego zmartwychwstania i życia w chwale, ofiarowanego nam przez Mękę i Śmierć Pana Jezusa.
Poniedziałek Wielkanocny - odwiedzanie zmarłych na cmentarzu i wędrowanie do rodziny na wzór uczniów idących do Emaus. Śmigus - oblewanie wodą na pamiątkę Wielkiej Nocy Paschalnej - przejścia przez Morze Czerwone oraz dla wzrostu duchowego, który nie ma granicy, i stawania przed Panem wśród wiosennej radości wielkanocnej.