1 listopada tradycyjnie przystrajamy groby najbliższych i palimy kolorowe znicze. Kwiaty i znicze to jedynie zewnętrzne oznaki naszej o nich pamięci. Tak naprawdę zmarli potrzebują modlitwy, naszej modlitwy. Jeżeli my, najbliżsi, nie będziemy wypraszać dla nich łaski zbawienia, to któż to uczyni? "Świętą i zbawienną rzeczą jest modlić się za umarłych, aby od grzechów swoich byli uwolnieni". (ZMCh 12, 46) Nie ustawajmy więc w modlitwie. Pamiętajmy o naszych zmarłych nie tylko w święta i rocznice śmierci, ale módlmy się za nich na co dzień. Najcenniejszy dar, jaki możemy im ofiarować, to dar szczerej i gorliwej modlitwy. Pamiętajmy w niej także o tych, za których dziś już nikt się nie modli.

Najpiękniejszą ofiarą jest ofiara Mszy św. w intencji zmarłych, by ich dusze doznały oczyszczenia i mogli wejść do Królestwa Chrystusowego. Możemy też w intencji zmarłych składać zyskane odpusty. Jeśli więc dotychczas tego nie czynimy, to już od dziś w codziennej modlitwie polecajmy dusze naszych zmarłych Panu Bogu. A gdy we Wszystkich Świętych i w Dzień Zaduszny pochylimy się w zadumie nad mogiłami bliskich, krewnych czy znajomych - przypomnijmy sobie słowa św. Maksymiliana: " Życie jest krótkie, cierpienie jest krótkie, a potem Niebo, Niebo, Niebo".