Po wszystkich Mszach św. w Trzebniowie i Gorzkowie Nowym adoracja Najświętszego Sakramentu będzie okazją do osobistego podziękowania Boga samemu za Jego miłosierdzie, dobrość i wierność według słów kard. Mauro Piacenzy: „Sakrament pojednania jest jedyną ekologią duszy, ponieważ nie tylko prowadzi do przebaczenia i zniszczenia naszych grzechów, ale następuje w nim odrodzenie duszy oraz powrót do stanu z chrztu świętego”.

Przygotowana na ten dzień i miesiąc dziękczynienia dekoracja (już od 28 marca znajdująca się w kościele w Gorzkowie Nowym) skłania do refleksji, unaocznia, jakim złem podobnie tak jak głaz, jak ciężar obciążający serce i duszę, jest każdy grzech. Przypomina siedem grzechów głównych (pycha, chciwość, nieczystość, zazdrość, nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu, gniew, lenistwo) po to, by z pomocą Ducha Świętego w sakramencie pokuty pojednać z Bogiem, z samym sobą i z drugim człowiekiem, uznać własne grzechy, żałować za nie, odwrócić się od zła, czynić dobro, żyć w miłości i pokoju, w świętości i radości, co jest możliwe wtedy, gdy będzie to życie w obecności Boga.

Nawrócić się to bowiem iść w tym samym kierunku co Bóg. Piękny przykład takiego istnienia pozostawali święci: św. Jan Berchmans, św. Dominik Savio, św. Stanisław Kostka, św. Alojzy Gonzaga i św. Jan Paweł II obecni i czczeni w tej wspólnocie parafialnej w znaku relikwii.

Dziękczynienie za sakrament pojednania i pokuty wpisuje się w obchody 10-lecia istnienia parafii pw. św. Jana Berchmansa w Gorzkowie – Trzebniowie.

„Nazywa się go sakramentem nawrócenia, ponieważ urzeczywistnia w sposób sakramentalny wezwanie Jezusa do nawrócenia, drogę powrotu do Ojca, od którego człowiek oddalił się przez grzech.

Nazywa się go sakramentem pokuty, ponieważ ukazuje osobistą i eklezjalną drogę nawrócenia, skruchy i zadośćuczynienia ze strony grzesznego chrześcijanina.

Nazywa się go sakramentem spowiedzi, ponieważ oskarżenie – spowiedź z grzechów przed kapłanem jest istotnym elementem tego sakramentu. Sakrament ten jest również «wyznaniem», uznaniem i uwielbieniem świętości Boga oraz Jego miłosierdzia wobec grzesznego człowieka.

Nazywa się go sakramentem przebaczenia, ponieważ przez sakramentalne rozgrzeszenie wypowiedziane słowami kapłana Bóg udziela penitentowi «przebaczenia i pokoju".

Nazywa się go sakramentem pojednania, ponieważ udziela grzesznikowi miłości Boga przynoszącej pojednanie: «Pojednajcie się z Bogiem» (2 Kor 5, 20). Ten, kto żyje miłosierną miłością Boga, jest gotowy odpowiedzieć na wezwanie Pana: «Najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim» (Mt 5, 24)”.

Katechizm Kościoła Katolickiego 1423-1424