Byłem przychodniem, a przyjęliście mnie” (Mt 25, 35)- pod takim hasłem odbyło się wieczorem 15 marca w kaplicy ewangelickiej w Częstochowie nabożeństwo ekumeniczne z okazji Światowego Dnia Modlitwy.
Nabożeństwu przewodniczył ks. Adam Glajcar proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej w Częstochowie. Okolicznościowy wykład nt. chrześcijaństwa we Francji wygłosił ks. dr Jarosław Grabowski, dyrektor Referatu Dialogu Ekumenicznego, międzyreligijnego, z niewierzącymi Kurii Metropolitalnej w Częstochowie.- Trzeba ze smutkiem powiedzieć, że dzisiejsza Francja bardzo mocno oddaliła się od chrześcijaństwa. Oczywiście są wspólnoty i grupy modlitewne, które czynią wszystko, aby chrześcijaństwo we Francji odrodziło się - mówił ks. Grabowski.
Kazanie wygłosił ks. Mariusz Frukacz redaktor „Niedzieli”. Nawiązując do modlitwy arcykapłańskiej Chrystusa ks. Frukacz podkreślił, że „modlitwa jest darem, ale także zadaniem dla nas chrześcijan”. - Jaki piękny był gest papieża Franciszka, gdy z logii Bazyliki św. Piotra odmówił z wiernymi modlitwę „Ojcze nasz”. To właśnie ta modlitwa powinna być programem naszego życia- mówił ks. Frukacz.
„W modlitwie wypowiada się cały człowiek. Modlitwa jest tą świętą przestrzenią, w której człowiek spotyka się z Bogiem, ale jest też tą przestrzenią, w której człowiek może spotkać się w dialogu miłości i wiary z drugim człowiekiem. To modlitwa jest punktem naszego wyjścia na drogę ku jedności chrześcijan”.- kontynuował ks. Frukacz.
Wspólna modlitwa zgromadziła wiernych kościoła katolickiego i kościoła ewangelickiego. W modlitwie uczestniczyły m. in. siostry brygidki.
Międzynarodowe seminarium Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X w Ecône
Bractwo Kapłańskie św. Piusa X zorganizuje obchody swego 50-lecia w kościele użyczonym im „w drodze wyjątku” przez diecezję Lozanny, Genewy i Fryburga. Bractwo założył w 1969 r. we Fryburgu abp Marcel Lefebvre, sprzeciwiający się niektórym decyzjom Soboru Watykańskiego II i posoborowej reformie liturgicznej.
Szwajcarskie media zwracają uwagę, że użyczenie lefebrystom na obchody jubileuszowe kościoła św. Maurycego we Fryburgu i kaplicy Matki Bożej z Bourgillon na obrzeżach miasta bp Charles Morerod nazwał „aktem ekumenicznym”. Tymczasem słowem „ekumeniczny” określa się relacje Kościoła katolickiego ze wspólnotami kościelnymi, które do niego nie należą.
John Bridges, "Uzdrowienie teściowej Piotra"/pl.wikipedia.org
Opowiadanie o powołaniu Samuela zaczyna się od zdania o rzadkim słowie Pana. To czas, w którym objawienie jakby przygasa. Widzenia nie są częste. Akcja toczy się w Szilo, w przybytku, gdzie znajduje się Arka. Samuel śpi blisko miejsca świętego, a obok stoi lampa Boża, jeszcze nie zgasła. Ten szczegół niesie nadzieję. Obecność Pana trwa mimo zmęczenia i zamętu. Heli jest stary, jego oczy przygasają.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
