Reklama

Boże budowanie

Wśród kościołów konsekrowanych w Roku Eucharystii znajduje się świątynia św. Jadwigi Królowej w Dąbrowie Górniczej. W atmosferze złotej polskiej jesieni, ordynariusz sosnowiecki bp Adam Śmigielski SDB zwieńczył dzieło budowy tej świątyni poprzez jej konsekrację. Dzięki dokonaniu świętych obrzędów poświęcenia, kościół w Dąbrowie Górniczej stał się w pełni wspólnotą wiary. Od tej chwili wierni mają miejsce kultu, namaszczone biskupimi rękami, miejsce wymodlone, miejsce, w którym już na wieki zamieszka Bóg. Obrzęd konsekracji kościoła nazywa się dedykacją świątyni i wyraża oddanie jej Bogu na własność. Wierni przychodzą do Najwyższego, aby Ten zechciał uświęcić budynek, który odtąd ma stać się Jego domem. Przynoszą ze sobą trud pracy włożony w budowę, swoje krople potu oraz zatroskanie o piękno świątyni.

Niedziela sosnowiecka 42/2005

Bogactwo symboli i treści

2 października br., godz. 11.00. Mimo, iż tłumy wiernych wypełniają plac przy kościele św. Jadwigi Królowej, drzwi świątyni pozostają nadal zamknięte. Czas biegnie. Ci, którzy nie są zbyt „wtajemniczeni” w wydarzenie, nerwowo spoglądają na zegarki. Za kilka chwil powinna rozpocząć się Eucharystia. Tymczasem dzisiaj wszystko wyglądać będzie inaczej niż zwykle. Tego pięknego, słonecznego dnia, 6-tysięczna wspólnota w Dąbrowie Górniczej przeżywa swoje wielkie święto - dzień, który na zawsze przejdzie do historii. Wobec tego atmosfera jest wyjątkowa i niepowtarzalna. Wszystko odbywa się przy udziale Dostojnego Gościa, bp. Adama Śmigielskiego SDB, licznie zgromadzonych kapłanów, zaproszonych gości oraz wiernych parafian. Przed głównym wejściem do kościoła odczytana zostaje historia parafii, po czym przedstawiciele parafian przekazują klucze bram kościoła Księdzu Biskupowi. Ten uroczyście je otwiera i jako pierwszy przekracza progi kościoła. Dopiero w tym momencie wnętrze świątyni wypełnia się po brzegi wiernymi. Rozpoczynają się święte obrzędy poświęcenia nowego domu Bożego. Kolejne czynności i gesty niosą za sobą bogactwo symboli i treści. Następuje poświęcenie wody i pokropienie nią ludu. Namaszczenie olejem świętym ołtarza wskazuje, że jest on symbolem Jezusa, którego Ojciec Niebieski namaścił Duchem Świętym i ustanowił Najwyższym Kapłanem. Namaszczenie olejem ścian świątyni oznacza poświęcenie kościoła dla kultu chrześcijańskiego całkowicie i na zawsze. Okadzenie ścian kościoła to znak, że staje się on domem modlitwy. Symboliczne jest także przekazanie zapalonej świecy przez Ordynariusza sosnowieckiego, od płomienia której zapłonęły wszystkie świece przy ołtarzu i cała świątynia wypełniła się blaskiem. Szczególny nastrój potęgowany jest dodatkowo przez przepiękne bukiety kwiatów oraz poprzez przejmujący śpiew chóru.
Homilia Księdza Biskupa wygłoszona podczas uroczystości konsekracyjnej w dużej mierze dostarczała odpowiedzi na pytania: czym jest Kościół Chrystusowy, jaka jest jego istota i co o nim świadczy? Kaznodzieja przekonywał uczestników Świętej Liturgii, że to oni są Kościołem Chrystusowym. „To nie kościół materialny jest prawdziwą świątynią, mimo, że jest domem Bożym. Same mury nie stanowią o istocie Kościoła wy jesteście żywą świątynią, wy tworzycie prawdziwy Kościół chrystusowy. Kościół, to Następca Jezusa na ziemi - Piotr, Kościół, to następcy Apostołów - biskupi, Kościół, to kapłani i Kościół, to wy - wierni, którzy jesteście świątynią Boga - mówił Ksiądz Biskup. Ta materialna budowla zawsze powinna nam przypominać, że jesteśmy żywą świątynią, za którą jesteśmy odpowiedzialni” - dodał.

Śladami historii

Początków wspólnoty należy doszukiwać się w roku 1983. Przez pierwszy rok nabożeństwa odprawiano w niedziele i święta w kaplicy Matki Bożej Królowej Polski na osiedlu Morcinka. Pierwszą Eucharystię we własnej kaplicy odprawiono 1 kwietnia 1984 r. Ówczesne władze komunistyczne nie chciały dopuścić do budowy jeszcze jednego kościoła i stworzenia parafii na tym osiedlu. Tutaj miał być tylko punkt katechetyczny - taka decyzja została podjęta. Konstruktorem tegoż punktu wraz z kaplicą był inż. Robert Szota. W 1985 r. rozpoczęto budowę, a 28 maja 1985 r. erygowano parafię, mianując dotychczasowego wikariusza terenowego, ks. Bronisława Chaładyna, proboszczem tej wspólnoty. W roku 1988, po załatwieniu przez Księdza Proboszcza zezwolenia, rozpoczęto budowę plebanii z punktem katechetycznym. Pierwszą Mszę św. w nowym obiekcie odprawiono 24 grudnia 1994 r.
W roku 1995 księża zamieszkali na plebanii. Do ubiegłego roku kościół nazywany był wciąż punktem katechetycznym. Obecnie nastąpiła zmiana sposobu użytkowania na kościół parafialny, stąd też dopiero w tym roku dokonano wmurowania kamienia węgielnego i czyniono odpowiednie przygotowania do poświęcenia kościoła. Wraz z pracami materialnymi rozwijało się życie duchowe parafii. „Początki były wprawdzie bardziej niż skromne, ale dziś modlimy się w pięknej świątyni, wybudowanej staraniem parafian i Księdza Proboszcza” - zaznaczała przedstawicielka wspólnoty. W ciągu ostatnich 2 lat kościół został całkowicie przebudowany, dobudowano także wieżę, która nadaje mu wyniosłości.

Reklama

Na chwałę Boga

Kiedy termin konsekracji kościoła był już wyznaczony, prace przy upiększaniu wnętrza i otoczenia świątyni ruszyły pełną parą. „Należy podkreślić niesłychanie duże zaangażowanie moich parafian w dzieło budowy domu Bożego. Bez nich nic nie udałoby się zrobić, a dzięki ich ofiarnym sercom i dłoniom mamy piękny kościół” - powiedział wyraźnie zadowolony z postawy swoich wiernych parafian proboszcz, ks. kan. Bronisław Chaładyn. „Ojciec Święty Jan Paweł II podczas kanonizacji św. Jadwigi na Błoniach krakowskich powiedział: «Długo czekałaś, Jadwigo», bo doprowadzenie Jadwigi do chwały ołtarzy trwało wieki. Może nie wieki, ale my także czekaliśmy dość długo na tę uroczystość poświęcenia naszej parafialnej świątyni. Ten kościół zbudowany jest jakby dwukrotnie. W ostatnim czasie zmienił oblicze zupełnie. Dziś wyrażam też wdzięczność Księdzu Biskupowi za doping w tym Bożym budowaniu oraz wszystkim moim kolegom kapłanom, którzy wspierali troską, radą i modlitwą” - zaznaczył ks. kan. Bronisław Chaładyn.
W tak uroczystym dniu nie mogło zabraknąć podziękowań, które popłynęły pod adresem duszpasterza, ks. Bronisława. Parafinie dziękowali za starania i poniesiony trud, włożony wysiłek przy budowaniu świątyni św. Jadwigi Królowej i poświęcenie Bożej sprawie, którego efektów nie można się powstydzić. „W tamtych czasach, z licznymi utrudnieniami przyszło od podstaw budować parafię, zarówno wspólnotę tworzącą żywy Kościół, jak i godne miejsce sprawowania kultu Bożego. Pamiętamy tworzenie ośrodka duszpasterskiego na osiedlu i wikariat terenowy, później kaplicę w bloku, a następnie tymczasową w baraku. Potem rozpoczęto budowę punktu katechetycznego, który przebudowany został na kościół. Zdajemy sobie sprawę z powagi tej misji i wielkiej odpowiedzialności z nią związanej. Dzisiaj wyrażamy wdzięczność za wielkie dzieło na chwałę Boga i ku pożytkowi ludzi, choć mamy świadomość, iż trudno to wszystko ująć w słowach. W sercach naszych zostaje tak wiele wspomnień z minionych lat” - mówił przedstawiciel parafialnej wspólnoty.
Ordynariusz sosnowiecki bardzo szczęśliwy z faktu, że na ziemi zagłębiowskiej stanął kolejny, bardzo piękny dom Boży, wyraził uznanie dla trudu i wyrzeczeń tej wspólnoty, pełen podziwu był również dla wytrwałości ks. Bronisława.
„To wasze dzieło, to wasza duma, to powód do satysfakcji. Mam nadzieję, że ta uroczystość jeszcze mocniej nas zbliży do Kościoła i teraz pozwoli nam jeszcze piękniej budować duchową wspólnotę” - podkreślił ks. proboszcz Bronisław Chaładyn.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Franciszek do Polaków: zawierzcie siebie Bożemu Miłosierdziu i wstawiennictwu św. Jana Pawła II

2020-04-01 11:08

[ TEMATY ]

papież

papież Franciszek

yt.com/vaticannews

„W tych trudnych dniach, które przeżywamy, zachęcam was do zawierzenia siebie Bożemu Miłosierdziu i wstawiennictwu św. Jana Pawła” – zachęcił Ojciec Święty wiernych języka polskiego podczas dzisiejszej audiencji ogólnej transmitowanej przez media watykańskie z biblioteki Pałacu Apostolskiego.

Oto słowa Ojca Świętego skierowane do Polaków:

Serdecznie pozdrawiam Polaków. Bracia i siostry, współczesny człowiek dostrzega znaki śmierci, które na horyzoncie cywilizacji stały się bardziej obecne. Coraz bardziej żyje w lęku, zagrożony w samym rdzeniu swojej egzystencji. Gdy będzie wam trudno, niech myśl wasza biegnie ku Chrystusowi: wiedzcie, że nie jesteście sami. On wam towarzyszy i nigdy nie zawodzi. W tych trudnych dniach, które przeżywamy, zachęcam was do zawierzenia siebie Bożemu Miłosierdziu i wstawiennictwu św. Jana Pawła, w przededniu 15. rocznicy jego śmierci. Z serca wam błogosławię.

Papieską katechezę streścił po polsku ks. prał. Sławomir Nasiorowski z Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej:

Drodzy bracia i siostry, pragniemy dzisiaj przybliżyć sobie szóste błogosławieństwo Pana Jezusa z Kazania na Górze: „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”. Każdy z nas chciałby zapewne nawiązać osobistą relację z Bogiem. Jak to uczynić? Wspomniane błogosławieństwo przypomina, że kontemplacja Boga domaga się przede wszystkim wejścia w głąb samego siebie i uczynienia w sercu miejsca dla Boga. Nieodzowna jest przy tym czystość duszy. Jest ona wynikiem procesu, który zakłada wyrzeczenie się zła i wyzwolenie, które w Biblii nazywa się obrzezaniem serca. Pozwala ono nawiązać szczególną relację z Bogiem. Polega ona na poddaniu się natchnieniom Ducha Świętego i pragnieniu prowadzenia przez Niego. Jest to droga wiodąca do wizji uszczęśliwiającej „oglądania Boga” i eschatologicznej wizji radości Królestwa Niebieskiego. Ta relacja pozwala także rozumieć plany Bożej Opatrzności dotyczące naszego życia, rozpoznawać obecność Boga w sakramentach, w braciach, w tym, co przez Niego stworzone. Rozważane błogosławieństwo zaprasza nas do poważnej pracy nad sobą. Niech dzięki niej uda się nam poznać obecność Boga w naszym życiu, odczuć Jego bliskość i doznać pokoju, który wlewa w nasze serca.

CZYTAJ DALEJ

List Biskupa Diecezjalnego

2020-04-04 23:34

[ TEMATY ]

różaniec

bp Tadeusz Lityński

Archiwum Aspektów

LIST OTWARTY DO WSPÓLNOT ŻYWEGO RÓŻAŃCA I APOSTOLATU „MARGARETKA” ORAZ WSZYSTKICH, KTÓRYM BLISKA JEST MODLITWA RÓŻAŃCOWA

Drodzy w Panu, Siostry i Bracia,

w ten czas próby dla całego świata i Kościoła zwracam się do Was z wyrazami serdecznej pamięci i słowami otuchy czerpanymi z Ewangelii.

Mamy w pamięci niezwykłe chwile niedawnej modlitwy Ojca Świętego Franciszka, gdy udzielał błogosławieństwa „Urbi et Orbi” – „Miastu i Światu”. Samotnie, a zarazem w łączności z milionami ludzi na całym świecie, Papież modlił się o ustanie pandemii koronawirusa przed Najświętszym Sakramentem, ale także przed krzyżem z kościoła św. Marcelego i ikoną Najświętszej Maryi Panny Ocalenia Ludu Rzymskiego. Przed tymi wizerunkami rzymianie modlili się w minionych wiekach o ustanie epidemii i zostali wysłuchani. Teraz prosimy o to i my, w jedności z Ojcem Świętym. Papież Franciszek tego wieczoru zwiastował nam też dobrą nowinę o tym, że Jezus Chrystus zmartwychwstał i nam towarzyszy, tak jak swym uczniom, gdy zmagali się z szalejącą na jeziorze burzą. Jezus wtedy objawił swą moc, uciszając żywioł i utwierdził wiarę zalęknionych Apostołów. Stąd niech rodzi się i nasza ufność w obliczu trudności i zagrożenia, niech rodzi się też nasza gotowość do wytrwałej modlitwy i troski o siebie nawzajem.

Proszę więc Was, Siostry i Bracia, o modlitwę – zwłaszcza tę różańcową – w intencji Kościoła i świata, w intencji naszej Ojczyzny i diecezji, w intencji kapłanów, osób zakonnych i świeckich, abyśmy wspólnie przetrwali ten czas niepokoju i nabrali duchowych sił na przyszłość.

Rozważajmy wspólnie tajemnice bolesne, gdy razem z Jezusem cierpimy z powodu izolacji, samotności, osobistych słabości i chorób oraz trwogi na wieść o śmierci kolejnych ofiar pandemii. Ale rozważajmy też tajemnice radosne, które związane są z domem i rodziną Zbawiciela. Zostając w naszych domach, pielęgnujmy rodzinne więzi i modlitwę, prosząc Matkę Najświętszą i św. Józefa, aby uczyli nas cieszyć się obecnością Jezusa w naszych Kościołach domowych. Niech nie zabraknie w tym paschalnym czasie, który przed nami, również tajemnic chwalebnych. One to ukazują nam Chrystusa Zmartwychwstałego, który zwycięża śmierć i wychodzi z grobu. On daje Apostołom Ducha Świętego i wyprowadza ich z zamkniętego Wieczernika do świata, aby głosili Ewangelię. My też mamy nadzieję, że Pan zwycięży obecną ciemność i pozwoli nam z niej wyjść. Prośmy go o to w tajemnicach światła. Niech Jego moc sprawi, abyśmy razem z Nim mogli bez przeszkód głosić Ewangelię, praktykować czynne miłosierdzie i gromadzić się na liturgii, zwłaszcza na Eucharystii, za którą tak bardzo tęsknimy.

Gdy myślimy o naszej tęsknocie za Eucharystią, uświadamiamy sobie, że przed nami najważniejsze wydarzenia roku liturgicznego – Święte Triduum Paschalne. Będzie miało ono w tym roku wyjątkowy charakter. Nie zgromadzimy się w naszych kościołach na Mszy Wieczerzy Pańskiej, aby uczestniczyć w ustanowieniu sakramentów Eucharystii i kapłaństwa, nie będziemy też potem wspólnie czuwać przy uwięzionym Chrystusie. Nie przybędziemy, aby w Wielki Piątek tłumnie stanąć pod Krzyżem i serdecznie ucałować Rany Chrystusa, nie zgromadzimy się przy Grobie Pańskim. Nie będzie też wielkosobotniego święcenia pokarmów. Nie będzie można swobodnie przyjść do kościoła, aby sprawować Wigilię Paschalną w Wielką Noc i nie będzie też rezurekcyjnej procesji w wielkanocny poranek. To ogromna próba wiary dla całego Kościoła. Przyjmijmy ją jednak ze spokojem, jako okazję, by pogłębić naszą osobistą relację z Chrystusem, który nas nigdy nie opuszcza. Pamiętajmy, że w każdym kościele parafialnym kapłani będą sprawować świętą liturgię. I choć dziać się to będzie tylko w najściślejszym gronie posługujących, każdy wierny ma prawo do duchowej łączności z tą celebracją i każdy wierny jest w tę celebrację włączony. Pomogą nam w tym także transmisje liturgii Triduum Paschalnego przeprowadzane z Paradyża o godz. 19.00 przez TVP 3 Gorzów Wielkopolski oraz Radio Zachód.

Drodzy w Panu, Siostry i Bracia,

proszę Was, abyście w tych nadchodzących dniach uważali na siebie, z cierpliwością przyjmowali zarządzenia naszych władz, które mają na uwadze zdrowie i bezpieczeństwo całej naszej narodowej wspólnoty. To dziś konieczne! Wiem, że często z wielkim bólem serca rezygnujecie z udziału w Eucharystii i spotkań we wspólnocie, ale zapewniam, że Chrystus zawsze jest z Wami i kocha każdą i każdego z Was. Nie lękajcie się! Proszę Was, abyście niedogodności tego czasu ofiarowali w intencji kapłanów i o nowe powołania kapłańskie. Pomyślmy o tych ludziach na całym świecie, którzy często wiele miesięcy albo nawet dłużej czekają na przybycie tego, kto odprawi dla nich Eucharystię i udzieli sakramentalnego rozgrzeszenia. W obecnych okolicznościach łatwiej zrozumieć nam ich sytuację, ale prośmy o to, aby w naszej diecezji nie zabrakło dobrych księży. A gdy z Bożą pomocą minie stan epidemii, spotkamy się wtedy na wspólnym dziękczynieniu.

Ogarniam Was i Waszych bliskich moją modlitwą i serca błogosławię.

Zielona Góra, 3 kwietnia 2020 r.

+Tadeusz Lityński

Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję