Jestem małym sługą Boga już drugi rok

i zamierzam nim być bardzo długo!

(Mikołaj Chojnacki z klasy III)

"Jestem ministrantem, ponieważ zawsze chciałem służyć kapłanowi. Lubię nim być, bo ksiądz organizuje ogniska i mecze piłki nożnej, a także różne wycieczki. Jestem małym sługą Boga już drugi rok i zamierzam nim być bardzo długo" - informuje Mikołaj Chojnacki, uczeń III klasy z parafii pw. św. Stanisława BM w Kutnie-Łąkoszynie.

Obok lektorów i chóru w skład liturgicznej służby ołtarza wchodzi tu 43 chłopców, uczniów młodszych klas szkoły podstawowej. Dzięki otwartości proboszcza - ks. Mirosława Czarnołęckiego, mogą oni uczestniczyć w dniach skupienia, które odbywają się poza parafią. Ministranci stanowią zintegrowaną grupę, stąd tak licznie i chętnie spotykają się ze sobą. Zdecydowana większość chłopców twierdzi, że są dumni z pełnionej funkcji, nie trafiłem ani na jednego, który byłby zmuszany przez kogokolwiek do służby przy ołtarzu. Chętnie i z satysfakcją mówią o zaletach i obowiązkach ministrantów. Oto niektóre z ich uwag i wypowiedzi:

"Jeżeli ktoś chce być ministrantem, to bierze na siebie wielką odpowiedzialność. Gdyby zrobił coś źle, to ksiądz będzie bardzo niezadowolony. Być ministrantem to znaczy znać wszystkie czynności wykonywane w czasie Mszy św. Zachęcam inne dzieci, aby zostały ministrantami" - dodaje Mikołaj.

"W mojej rodzinie jest wielu ministrantów. Najpierw ministrantem był mój tata, potem wielu braci ciotecznych i w końcu ja też. W podjęciu ostatecznej decyzji pomógł mi proboszcz ks. Mirosław Czarnołęcki" - mówi Krzysio Domżał z klasy III. - Teraz nie żałuję tego ponieważ ministrantura wiele mi daje. Czuję, że dzięki temu jestem bliżej Pana Boga i mogę lepiej mu służyć".

Na uwagę zasługuje coś co można nazwać "elegancją liturgiczną" . Chodzi o to, że wszyscy ministranci z parafii w Łąkoszynie w czasie czynności liturgicznych występują w jednakowych komżach, w czym duży udział ma także Ksiądz Proboszcz.

Darek Gruszczyński twierdzi, że został ministrantem ponieważ chciał służyć Bogu. Jest dumny z tego, że nosi komżę. Krzysztof Kotowski z klasy IV został ministrantem, gdyż lubi wspólnie się modlić: "Zapisałem się na początku października i z komży, którą otrzymałem w miesiąc potem jestem bardzo dumny. Zostałem ministrantem z własnej woli, trochę zachęcali mnie koledzy i rodzice. Bardzo jestem zadowolony, że zdecydowałem się na taki wybór" - mówi Krzysztof.

"Pierwszy raz trafiłem do kościoła, gdy byłem chrzczony - opowiada Dawid Jóźwiak, uczeń klasy III. - Kiedy byłem mały, rodzice zabierali mnie na Msze św. W każdą niedzielę chodzę do kościoła. Podobają mi się rozmowy księdza z dziećmi podczas kazania. Ksiądz zadaje pytania, na które dzieci mogą odpowiadać swoimi słowami. Moi koledzy już wcześniej pozostali ministrantami, a ja zapisałem się niedawno, bo bardzo chciałem siedzieć podczas Mszy św. blisko księdza. Jestem bardzo dumny z tego, że jestem ministrantem".

"Lubię być ministrantem, ponieważ można pomagać księdzu przy Mszy św. - mówi Szymon Chojnacki z klasy V. - Czasami nawet są ogniska i mecze piłki nożnej. Jestem ministrantem już drugi rok. Zachęcił mnie do tego mój brat. Bycie ministrantem to duża odpowiedzialność. Trzeba znać modlitwę przed Mszą i po niej, znać kolejność wykonywanych czynności podczas Eucharystii i nie można popełnić żadnej pomyłki" .