Reklama

Wiewiórczyn

Szlakiem historii dwojga narodów

Pielgrzymowanie wpisane jest w naturę człowieka. Chęć odwiedzenia nieznanych nam miejsc i poznania nowych rzeczy jest bodźcem, by przemierzyć dziesiątki, setki, a nawet tysiące kilometrów i ubogacić posiadaną wiedzę i kulturę osobistą. Najczęściej są to miejsca wpisane na trwałe w historię poszczególnych narodów. Taki cel przyświecał naszemu pielgrzymowaniu.

Niedziela łódzka 31/2006

Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Wiewiórczynie stara się każdego roku organizować pielgrzymki. Tym razem proboszcz ks. Krzysztof Wlazło zorganizował wyjazd autokarem na Litwę. Uczestniczyły w nim także osoby z sąsiednich parafii.
Wyruszając w drogę 2 lipca w godzinach wieczornych, powierzyliśmy naszą pielgrzymkę i intencje nam polecone wstawiennictwu Matki Najświętszej. Nocna podróż minęła bardzo szybko, przeplatana śpiewem pieśni i modlitwami. Ok. godz. 9.30 już w Wilnie. Po zakwaterowaniu i odpoczynku udaliśmy się na zwiedzanie miasta z przewodnikiem - Reginą Naumowicz. Podążaliśmy śladami Papieża Jana Pawła II, który odwiedził Wilno w 1993 r. Rozpoczęliśmy od cmentarza na Rossie - jednej z najstarszych nekropolii w Europie. Szczególne miejsce zajmuje tam mogiła z czarnego granitu, w której spoczywają serce Marszałka J. Piłsudskiego oraz prochy jego matki, sprowadzone w 1935 r. Na tym cmentarzu liczne są groby Polaków, kryjące prochy poległych o wolność Wilna, także ludzi kultury i nauki.
Zwiedzanie wileńskich kościołów rozpoczęliśmy od katedry św. Stanisława, w której spoczywają relikwie św. Kazimierza, patrona Litwy. Na przestrzeni wieków była ona miejscem historycznych wydarzeń. Tutaj odbyło się uroczyste nabożeństwo na otwarcie Uniwersytetu Stefana Batorego w 1919 r. Tutaj także 2 lipca 1927 r. uroczyście koronowano Cudowny Obraz Matki Bożej Ostrobramskiej. Katedra, jak i inne kościoły, przeżywała swój niechlubny okres, kiedy władze sowieckie przekształciły ją w magazyny. Dziś znowu pełni pierwotną funkcję i swoim pięknem przyciąga pielgrzymów.
Perełką późnego gotyku francusko-flamandzkiego jest kościół św. Anny. Jak mówi legenda, sam cesarz Napoleon, ze względu na wygląd i oryginalność kościoła, chciał go przenieść do Paryża.
Kolejnym miejscem na naszej trasie była kaplica Matki Bożej Ostrobramskiej. Uczestniczyliśmy we Mszy św. i przez modlitwę wypraszaliśmy dla siebie i innych Boże miłosierdzie. Kult Matki Bożej Ostrobramskiej jednoczył i umacniał mieszkających tu Polaków, kiedy przyszły czasy reżimu sowieckiego. Przez wieki nieustannie tlił się tu płomień nadziei, tak jak w Polsce na Jasnej Górze.
Zwiedzanie Wilna kontynuowaliśmy w drugim dniu pielgrzymowania. Wiele miejsc jest tu nasiąkniętych historią, kulturą, ale także krwią ofiar. Do tych ostatnich należy Cmentarz Wojskowy. Spoczywają na nim żołnierze z lat 1919-21, ale także niewinni młodzi ludzie, którzy zginęli w zamieszkach pod wieżą telewizyjną w 1991 r.
Na krótko opuściliśmy Wilno, by udać się do Trok. W tym miasteczku, z pięknym zamkiem na jeziorze, mogliśmy odpocząć w upalny dzień. Powrót do Wilna wprowadził nas w progi kościoła Świętego Ducha, gdzie uczestniczyliśmy we Mszy św. Jest to tzw. kościół polski, gdyż tylko w tym kościele władze sowieckie pozwoliły na nabożeństwa i Msze św. odprawiane po polsku. Odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego przed obrazem Chrystusa Miłosiernego.
Nasz pobyt w Wilnie powoli dobiegał końca. Następnego dnia odwiedziliśmy jeszcze Kowno, kościół Ojców Jezuitów, archikatedrę, zamek oraz Mariampol. Po odprawie na granicy polsko-litewskiej, nawiedziliśmy jeszcze sanktuarium maryjne w Świętej Lipce, nazywane Częstochową Północy, oraz miejsce uwięzienia Prymasa Tysiąclecia w Stoczku. W Świętej Lipce uczestniczyliśmy we Mszy św. oraz wysłuchaliśmy koncertu na organach XVIII-wiecznych, ozdobionych poruszającymi się figurkami.
Miejscem odosobnienia kard. Stefana Wyszyńskiego w Stoczku Klasztornym opiekują się Księża Marianie. Mogliśmy zobaczyć, w jakich warunkach przebywał Prymas Tysiąclecia, a także usłyszeć wiele ciekawych szczegółów o tamtych czasach i o niezwykłości wielkiego Prymasa.
Czas powrotu minął szybko, przeplatany modlitwą, śpiewem i humorem. W domach, mimo późnej pory, nie obyło się bez pierwszych relacji i wrażeń...
Dziękujemy wszystkim, którzy doprowadzili do realizacji tej pielgrzymki.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ruszyły zapisy na Pielgrzymkę do grobu św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy

2020-09-28 11:43

Agnieszka Bugała

Piesza Pielgrzymka do Trzebnicy 2019

Piesza Pielgrzymka do Trzebnicy 2019

Na 17 października planowana jest Piesza Pielgrzymka Wrocławska do grobu św. Jadwigi Śląskiej. Ruszyły zapisy na pielgrzymkę.

Obecnie trwają przygotowania do wyjścia na pielgrzymkowy szlak. Organizatorzy otrzymali potrzebne zgody, a Trzebnica (na dziś) nie znajduje się w czerwonej strefie zagrożenia epidemiologicznego, co pozwala pozytywnie patrzeć w kontekście pielgrzymki.

- Mam nadzieję, że sytuacja w Trzebnicy będzie się stabilizować. W przypadku, gdy dla powiatu trzebnickiego zostanie wprowadzona czerwona strefa, będziemy zmuszeni odwołać pielgrzymkę - mówi ks. Tomasz Płukarski, rzecznik prasowy pielgrzymki i zastępca głównego przewodnika PPW.

Hasło tegorocznej pielgrzymki brzmi: “O Święta Uczto:

- Zostało ono wymyślone przez “Orzecha”. Nawiązuje do tematyki Eucharystii i jest pewnego rodzaju kontynuacją sierpniowej pielgrzymki - mówi ks. Tomasz Płukarski.

To, że pielgrzymka może się odbyć, nie zwalnia z dostosowywania się do rozporządzeń mających ułatwić bezpieczeństwo osobom pielgrzymującym. Organizatorzy postanowili, że

Konieczne jest zapisanie się na pielgrzymkę poprzez specjalny formularz znajdujący się na stronie Pieszej Pielgrzymki Wrocławskiej.

- Wypełniając formularz należy podać swoje dane, wybieramy grupę, a także podpisujemy regulamin pielgrzymki i oświadczenie o stanie zdrowia - zaznacza Wiesław Wowk “Kuzyn”.

Pielgrzym, po zapisaniu się do danej grupy, nie może przemieszczać się między grupami.

- Chcemy jak najbardziej ograniczyć ryzyko ewentualnego pojawienia się zakażenia na pielgrzymce, dlatego postanowiliśmy, że zapisując się do danej grupy, idziemy w niej przez całą drogę - mówi “Kuzyn”.

3)Na trasie zwiększona zostanie odległość między grupami.

4) Każdy uczestnik pielgrzymki obowiązkowo musi mieć zasłonięte usta i nos podczas przejścia przez Wrocław i mijane po drodze miejscowości.

- Wielu z nas czuje się zmęczonymi wszelkimi obostrzeniami. Dla nas organizatorów pielgrzymki nie jest to łatwy czas. Chcemy, aby każdy idąc do Trzebnicy czuł się bezpiecznie. Wiem, że mogą rodzić się różne pytania, dlatego na adres mailowy, pielgrzymka@pielgrzymka.pl można wysyłać dodatkowe pytania - zachęca “Kuzyn”.

Piesza Pielgrzymka Wrocławska do grobu św. Jadwigi Śląskiej odbywa się nieprzerwanie od 41 lat. Trwa ona jeden dzień, ale można śmiało powiedzieć, że jest to prawdopodobnie największa piesza pielgrzymka w naszej Ojczyźnie. Wierni Archidiecezji Wrocławskiej pielgrzymują w różnych intencjach, aby przez ręce św. Jadwigi, patronki naszych ziem, powierzyć wszystkie sprawy i prosić o wstawiennictwo.

CZYTAJ DALEJ

Szedł wiernie śladami Jezusa

2020-09-28 23:50

[ TEMATY ]

kard. Stefan Wyszyński

beatyfikacja kard. Wyszyńskiego

Archikatedra św.Jana Chrzciciela

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Jego wrogowie potrzebowali bardzo dużo czasu, aby zorientować się, że z nim nie można wygrać, bo jest osobą, która na co dzień żyje Bogiem i przesłaniem Ewangelii – mówił o kard. Stefanie Wyszyńskim w homilii w archikatedrze warszawskiej ks. prał. Bogdan Bartołd.

W czasie wieczornej Mszy św., jak każdego 28. dnia miesiąca, modlono się o dobre owoce beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia. W koncelebrowanej Eucharystii uczestniczyły członkinie Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, Rycerze Jana Pawła II, przedstawiciele Archikonfraterni Literackiej oraz wiele osób, które co miesiąc wytrwale przychodzą prosić Boga o dar rychłej beatyfikacji kard. Wyszyńskiego.

W homilii proboszcz parafii archikatedralnej podkreślił, że Prymas Wyszyński zasłużył sobie jak mało kto na wszystkie zaszczytne tytuły, jakimi go jeszcze za życia obdarowywano, co potwierdzają wszyscy, którzy pamiętają jeszcze czasy reżimu komunistycznego. - Kim był Prymas Wyszyński dla wszystkich ludzi, żyjących w Polsce, pozbawionych godności, nadziei, perspektyw, tych, o których mówiono, że są pracującymi miast i wsi? Był przede wszystkim ojcem – zauważył ks. Bartołd. Odwołał się do dramatycznego okresu trzyletniego uwięzienie Prymasa i entuzjastycznego powitania po powrocie z więzienia do Warszawy, przez co kard. Wyszyński stał się ojcem narodu i najwyższym autorytetem. - To był punkt odniesienia, nasz przewodnik na drogach wiary. Komuniści już wtedy nie stosowali tak krwawych represji, ale wciąż używali całego wachlarza prześladowań i trzeba było przestawić się na długofalowy sprzeciw – przypomniał ks. Bartołd i przytoczył wielkie programy i akcje duszpasterskie Prymasa, jak Wielka Nowenna, Tysiąclecie Chrztu Polski czy peregrynacja Matki Bożej w Obrazie Nawiedzenia. Kard. Wyszyński w tamtym czasie, nie zważając na trudności walczył o budowę nowych kościołów, erygował nowe parafie, organizował katechizację dzieci i młodzieży, opiekował się rodzinami.

- Czyż nie byliśmy dumni, że mamy takiego pasterza? Mimo różnych przeciwności czuliśmy się bezpieczni – zaznaczył proboszcz archikatedry i przywołał swoje osobiste wspomnienia z momentu, gdy kard. Wyszyński przyjmował go do seminarium. - Wyprostowana sylwetka, twarz pięknie rozświetlona blaskiem, myśl bardzo logiczna, spokojna i wierność Prawdzie. To budziło respekt. Jak się pojawił Ksiądz Prymas Wyszyński, to od razu czuło się Boży pokój. On swoją obecnością dodawał sił do codziennych zmagań - wspominał.

- Jego wrogowie potrzebowali bardzo dużo czasu, aby się zorientować, że z nim nie można wygrać, bo jest to osoba, która na co dzień żyje Bogiem, przesłaniem Ewangelii. Ileż na Prymasa Wyszyńskiego nasyłano agentów, szpiegów. Naprzeciwko Pałacu Prymasowskiego na Miodowej zainstalowano komórkę Służby Bezpieczeństwa, która inwigilowała go 24 godziny na dobę i nic kompromitującego nie odkryli. Nic nie wskórali. W końcu wynieśli się stamtąd, uznali, że przegrali. Sami przyznali: przegraliśmy z człowiekiem Bożym – mówił ks. Bartołd.

Podkreślił, że Prymas Wyszyński, choć był pozornie człowiekiem słabym, wątłym, słabo uzbrojonym, jednak rozpoczął walkę z Goliatem, jakim był komunizm, wykazując się przy tym wielką odwagą. Wynikała ona z bezgranicznego zaufania Bogu. Nigdy nie cofnął się ani nie zdradził Chrystusa. - Ci, którzy go znają mówią, że źródłem jego siły była niezłomna wiara, wielkie zaufanie Bogu. Tajemnica zwycięstwa Prymasa Tysiąclecia tkwi w tym, że szedł wiernie śladami Mistrza – Jezusa. Był synem i niewolnikiem Matki Bożej. Gdy miał jakieś wątpliwości, gdy nieraz potrzebował jasnego światła, by podjąć dobrą decyzję, szedł do Maryi po radę, nie zważając na krytykę nawet sobie najbliższych bardzo mocno stawiał na każdego człowieka – zaznaczył ks. Bartołd i dodał, że ludzie prowadzeni przez kard. Wyszyńskiego nie zawiedli go. - W tych trudnych czasach pozostawali wierni, modlili się po domach, odmawiali różaniec. Mimo różnego rodzaju szykan uczestniczyli we Mszach św. w kościele. Wychowali dzieci wbrew koniunkturze i zakazom władz. A po nocach ludzie wychowani przez Prymasa Wyszyńskiego bez pozwolenia budowali świątynie, stawiali się na wszystkie uroczystości kościelne i tłumnie wypełniali kościoły – powiedział kaznodzieja.

Przypomniał, że gdy kard. Wojtyła został papieżem, to ci ludzie wyszli, policzyli się i przestali się bać. Założyli „Solidarność” i rozpoczęli swoją niesłychaną wędrówkę z niewoli do obiecanej ziemi wolności. – Kiedy umierał tuż po zamachu na Jana Pawła II Prymas Wyszyński, mieliśmy przekonanie, że umierał święty człowiek, który dzięki niezwykłej wierze i przymierzu z Matką Bożą i Jezusem stał się opoką i ocalił swój lud mieszkający na polskiej ziemi.

Po Komunii tradycyjnie fragment nauczania kard. Wyszyńskiego – tym razem poświęcony ochronie życia dzieci nienarodzonych – odczytała Barbara Dobrzyńska. Po Mszy św. celebransi i wierni przeszli do kaplicy, w której znajduje się grób Sługi Bożego. Tam modlitwę poprowadził ks. prał. Tadeusz Sowa, moderator wydziałów duszpasterskich Kurii Archidiecezji Warszawskiej i dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego. Na zakończenie odśpiewano Apel Jasnogórski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję