To, że Lublin jest miastem uniwersyteckim, jest oczywiste dla każdego mieszkańca Grodu nad Bystrzycą. Choć dziwi, że przy jego granicach nie ma żadnego znaku informującego przyjezdnych, że oto wkraczają do Miasta - Sanktuarium Nauki. Dwa uniwersytety i trzy akademie, a do tego całkiem spora liczba "rozkwitających" niepublicznych szkół wyższych, czynią z naszego miasta jeden z najważniejszych ośrodków edukacji w Rzeczpospolitej. To one nadają specyficznego kształtu i charakteru Lublinowi, przyciągając kilkudziesięciotysięczną rzeszę młodych ludzi, z różnych zakątków Polski i świata dla zdobywania i pogłębiania wiedzy. Najważniejszą rolę w tym dziele pełnią oczywiście dwa lubelskie Uniwersytety - KUL i UMCS. Co prawda niektórzy narzekają, że wprawdzie Lublin, to nie Kraków i brak mu czegoś co można by określić mianem "studenckiej atmosfery" właściwej dla Grodu Kraka. My jednak nie zgadzamy się z tym poglądem, dostrzegając w nim li tylko wyraz niezdrowego "kompleksu niższości" nielicznych. Lublin był, jest i - mamy nadzieję - będzie liczącym się ośrodkiem kształcenia elit intelektualnych na miarę potrzeb współczesności i dlatego w pełni zasługuje na miano Miasta Uniwersyteckiego.

Oczywistym jest, że dla zapewnienia edukacji na odpowiednim poziomie, oprócz grona profesorów i nauczycieli akademickich potrzeba także miejsc, gdzie wiedzę tę można by przekazywać. Uczelnie wyższe troszczą się o odpowiednią dla pracy naukowo-dydaktycznej bazę lokalową, wnosząc w tym względzie widoczny wkład w architekturę Koziego Grodu. Dobiegają końca prace przy budowie Collegium Jana Pawła II przy KUL, już funkcjonuje nowoczesne Centrum Kongresowe w Akademii Rolniczej, a w jego sąsiedztwie wyrasta nowy gmach Wydziału Humanistyki UMCS. To właśnie tam 5 kwietnia br. w samo południe dokonano uroczystego wmurowania kamienia węgielnego pod przyszłą siedzibę nowej "Humanistyki" . O potrzebie budowy tego obiektu marzono i mówiono od dwudziestu lat. Dotychczasowe pomieszczenia nie mogą już dłużej zapewnić odpowiednich warunków nauki i pracy blisko pięciotysięcznej rzeszy studentów oraz licznym pracownikom wydziału. W uroczystości, obok Rektora, Senatu Uczelni i Władz Wydziału, udział wzięli także inni pracownicy UMCS, przedstawiciele bratnich uczelni, władze miasta i zaproszeni goście. Poświęcenia kamienia węgielnego na prośbę Rektora UMCS dokonał bp Mieczysław Cisło. W słowie skierowanym do Księdza Biskupa rektor prof. Marian Harasimiuk wyraził nadzieję, że "Opatrzność będzie czuwała nad bezpiecznym przebiegiem prac przy budowie nowej "Humanistyki" i pozwoli doprowadzić je do szczęśliwego zakończenia".

Wypowiadając słowa modlitwy poświęcenia, bp Cisło mówił m.in.: "Niech Twój Duch, Boże, otwiera ludzkie umysły na odwieczną Prawdę, którą Ty sam jesteś: niech w perspektywie odwiecznych wartości szukający ostatecznego sensu poznają nieskończoną godność osoby ludzkiej ( ...); niech w świecie zamykającym człowieka w wymiarach doczesności budują cywilizację miłości: prymatu osoby nad rzeczą, bycia nad posiadaniem, moralności nad estetyką (...). Niech Twoja Prawda, Boże, kształtuje osobowości Mistrzów, z których postaw mogliby czerpać wzorce młodzi, poszukujący oparcia w swoich życiowych i moralnych dylematach: aby wśród swoich profesorów mogli spotkać nie tylko wybitnych nauczycieli, ale także mędrców - przewodników życia. Niech centrum humanistyki UMCS będzie kontynuacją tradycji wielkich ośrodków myśli, które od tysiącleci kształtowały kulturowe i cywilizacyjne oblicze Europy" .

Warto dodać, że nowy gmach "Humanistyki" wznoszony jest wg projektu Stanisława Fijałkowskiego, który zaprojektował już dla UMCS gmach Biblioteki oraz Centrum Kultury i Języka Polskiego, a dla KUL - Collegium Jana Pawła II.