Bp Ignacy o uzdrowieniu relacji do ludzi w zasięgu naszych kontaktów
W pierwszą sobotę grudnia w diecezjalnym Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Polanicy-Zdroju Sokołówce bp Ignacy przewodniczył wieczornej Mszy św. wynagradzającej Niepokalanemu Sercu Maryi.
Biskup senior w wygłoszonej homilii podkreślił, że czas Adwentu jest sposobnością do uzdrawiania naszych relacji i umacniania więzi, zarówno z Panem Bogiem, z drugim człowiekiem, a także z samym sobą.
- Uzdrawiamy relację do tych ludzi, którzy są w zasięgu naszych kontaktów codziennych. Pomyślmy, jak wyglądają relacje w rodzinie? – pytał biskup. - Jeżeli chcemy przeżywać radość Bożego Narodzenia, wspólnie kolędować, to trzeba wyprostować pokręcone ścieżki naszego życia. Te relacje możemy uzdrawiać nie tylko naszym mówieniem, ale przede wszystkim przykładem, dobrym gestem, wspólnym wykonywaniem prac, wspólnymi praktykami pobożnościowymi – podkreślał homileta.
- Nieustannie pytajmy także o samych siebie: Panie Jezu czy jesteś ze mnie zadowolony? Z mojego myślenia, z mojego mówienia, czy postępowania. Nie zasłaniajmy Boga, przypisując sobie wiele rzeczy, ale zdajmy sobie sprawę, że bez Jego pomocy niewiele zrobimy. Pracujmy nad pokorą, bo Bóg ma upodobanie w ludziach pokornych – zachęcał bp Ignacy Dec.
Uczestnikami spotkania były w większości dzieci pierwszokomunijne
Na terenie polanickiego sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej obył się Diecezjalny Dzień Dziecka połączony z dziękczynieniem za dar Pierwszej Komunii Świętej.
Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.