Już na samym początku tego przesłania pragnę przypomnieć pewną zasadę, która zobowiązuje nas wszystkich wierzących w Chrystusa: „Sentire cum Ecclesia”. To krótkie sformułowanie, które precyzuje nam język łaciński, ma przebogatą treść i z niego wywodzi się często przez nas słyszane wezwanie, abyśmy za łaską Bożą „żyli życiem Kościoła”. Dlatego z radością i wdzięcznością wobec Boga i ludzi przyjąłem wiadomość o tysięcznym ewangelizacyjnym numerze naszej częstochowskiej edycji „Niedzieli”.
Pierwszy numer, który ukazał się w roku 1991, ubogacony był słowem i pasterskim błogosławieństwem bp. Stanisława Nowaka. Początkowo „Niedziela Częstochowska” ukazywała się jako dodatek miesięczny, aby po 4 latach, w 1995 r., przekształcić się już w 8-stronicowy tygodnik. Ten „błogosławiony początek” wiązał ze sobą wielkie wydarzenie kościelne i społeczne, jakim były w 1991 r. VI Światowe Dni Młodzieży w Częstochowie, z udziałem Ojca Świętego Jana Pawła II.
Idąc z Kościołem, z Piotrem naszych czasów i „pod Piotrem” - „Cum Petro et sub Petro”, nasza częstochowska edycja „Niedzieli” wskazywała i nadal wskazuje na wierność depozytowi wiary, teraźniejszość wyzwań oraz na kierunki przemian wobec procesów, w których wiara chrześcijańska jest kwestionowana. Dzieło „nowej ewangelizacji”, które podejmujemy za impulsami wiary bł. Jana Pawła II i Benedykta XVI, jest nieustannym zaproszeniem, aby każdy bez wyjątku człowiek uwierzył, że jego życie toczy się w Chrystusie i w Nim osiągnie zbawienie (por. „Redemptor hominis”). To dzieło na wielorakich polach potrzebuje współdziałania środków społecznego przekazu, aby dzięki nim „na pustyniach tego świata można było usłyszeć i zrozumieć słowa wiary ewangelicznej, które odrodzą w nas życie prawdziwe, życie w Bogu” („Instrumentum laboris” Synodu Biskupów, nr 8).
Jako piąty biskup częstochowski, a zarazem drugi metropolita, na ręce Czcigodnego Redaktora Naczelnego „Niedzieli” - ks. inf. Ireneusza Skubisia i jego Współpracowników wyrażam wdzięczność za całokształt dotychczasowej drogi zmagań o prawdę Chrystusową i za wierność Kościołowi. Jednocześnie zapewniam o mojej modlitwie, aby przesłanie „Niedzieli” było na najdalsze pokolenia skutecznym świadectwem prawdy i nadziei pokładanej w Bogu.
Niech Matka Słowa Wcielonego, Jasnogórska Matka Kościoła wspiera każdy Wasz trud i całe Wasze życie.
Z pasterskim błogosławieństwem
+ Wacław Depo, Arcybiskup Metropolita Częstochowski
Publikujemy oświadczenie rzecznika prasowego archidiecezji krakowskiej na temat oskarżeń wobec bp. Jana Szkodonia.
Ze smutkiem zapoznałem się z historią pani Zofii Schacht-Petersen, którą opowiedziała dziś poprzez media. Delegat metropolity krakowskiego nawiązał już z nią bezpośredni kontakt, aby umówić się na rozmowę, a także przekazał wiadomość o gotowości kard. Grzegorza Rysia do osobistego spotkania. Także pani Agnieszka (imię używane w publikacji medialnej), której historia została upubliczniona wcześniej, otrzymała informację o gotowości delegata do jej wysłuchania. Ksiądz Kardynał spotkał się prywatnie z panią Agnieszką w listopadzie, jeszcze jako metropolita łódzki.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
„Kościół dziękuje dziś Panu i wam za waszą obecność i zachęca was, abyście tam, dokąd posyła was Opatrzność, byli zaczynem pokoju i znakiem nadziei” - powiedział Leon XIV podczas Eucharystii sprawowanej w bazylice watykańskiej z okazji obchodzonego po raz trzydziesty Światowego Dnia Życia Konsekrowanego. Zachęcił osoby konsekrowane, by poprzez ofiarę swego życia były gotowe „spalać się w miłości”.
Dzisiaj, w święto Ofiarowania Pańskiego, Ewangelia mówi nam o Jezusie, który w Świątyni zostaje rozpoznany i ogłoszony Mesjaszem przez Symeona i Annę (por. Łk 2, 22-40). Ukazuje nam ona spotkanie dwóch poruszeń miłości: Boga, który przychodzi, by zbawić człowieka, oraz człowieka, który z czujną wiarą oczekuje Jego przyjścia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
