Najpiękniejszy miesiąc - maj - Kościół poświęca Tej, która jest najwspanialszym Kwiatem ziemi. Maj, polski maj. Maj boćków rozklekotanych, powracających na nasze niebo, maj rozświergotanych skowronków, jaskółek i szpaków, maj kwitnących grusz, jabłoni, śliw, wiśni, bzów, maj kolorowych łąk. To jakby cała polska ziemia oddająca cześć naszej Pani, niosąc pierwociny swoich najcudowniejszych woni i barw. Także ludzkie serca pragną w tym czasie ukwiecić swoją Matkę śpiewem litanijnych strof - katedra, kościół czy przydrożna kapliczka w ów ciepły majowy wieczór gromadzą wierne dzieci oddające cześć Maryi.

Pobożność maryjna zawsze towarzyszyła Kościołowi. Często też miesiącem szczególnej czci Matki Bożej był właśnie maj. Już król hiszpański Alfons X (+ 1284 r.) w swoim wierszu Niech przyjdzie dobry maj wychwalał Matkę Zbawiciela i oddawał Jej hołd. Także bł. Henryk Suzo (+ 1366 r.) wspominał, że jeszcze jako "młode pacholę" zbierał w maju po łąkach kwiaty i składał je u stóp Matki Bożej. W 1547 r. ukazała się w Niemczech książeczka pt. Maj duchowy, gdzie po raz pierwszy oficjalnie maj został nazwany miesiącem Maryi. Także żywot św. Filipa Nereusza (+ 1595 r.) podkreśla, że święty często gromadził dzieci i młodzież przy przydrożnych kapliczkach i figurach Matki Zbawiciela na śpiewie pieśni maryjnych. Dziatwa chętnie przynosiła zebrane na polach, łąkach i w lasach kwiaty i składała je Niepokalanej. W niektórych kościołach (w Weronesie, Grezzanie, Weronie, Genui, Ferrarze) w maju odmawiano litanie do Matki Bożej, śpiewano pieśni maryjne, ofiarowywano fioretti (duchowe kwiatki - dobre uczynki, wyrzeczenia), ale były to przypadki raczej sporadyczne. Podobnego ducha miały też majowe koncerty pieśni maryjnych, organizowane przez o. Ansolaniego (+ 1717) w kaplicy królewskiej w Neapolu, które zawsze kończyło błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.

Za największego jednak apostoła nabożeństw maryjnych uważa się niewątpliwie o. Muzzarelli´ego. Wydał on bowiem w 1787 r. broszurkę, w której propagował nabożeństwo do Matki Bożej i zaprowadził je w kościele Al Gesu w Rzymie. Gorliwie zachęcał też biskupów i proboszczów do rozpowszechniania wśród wiernych podobnej pobożności. W szybkim czasie nabożeństwo to zostało przyjęte przez duchowieństwo i wiernych Rzymu, a papież Pius VII obdarzył je odpustami. W Polsce nabożeństwo maryjne pojawiło się w XIX wieku w Tarnopolu, Warszawie, Krakowie i Włocławku.

W naszej ojczyźnie od wielu lat ustalił się stały porządek nabożeństwa majowego. Obejmuje on: wystawienie Najświętszego Sakramentu, odśpiewanie Litanii Loretańskiej (znanej w Kościele od 1531 r. - Sanktuarium Matki Bożej w Loreto), antyfony Pod Twoją obronę, pouczenie lub duchowe czytanie i błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.