Do zaangażowania się w budowanie "cywilizacji miłości" wezwał wiernych Jan Paweł II w katechezie wygłoszonej podczas środowej audiencji ogólnej 15 grudnia br. Było to kolejne nauczanie papieskie w dobiegającym końca cyklu rozważań przed zbliżającym się Wielkim Jubileuszem Roku 2000. Ojciec Święty przypomniał, że Jezus nakazał swym uczniom i wszystkim, którzy chcą Go naśladować, aby miłowali się nawzajem. Zadanie to,
które Sobór Watykański II zawarł w konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes, odpowiada na niesłychanie pociągające wyzwanie budowania świata ożywianego prawem miłości, cywilizacji miłości opartej na powszechnych wartościach pokoju, solidarności, sprawiedliwości i wolności - podkreślił Papież.
Ojciec Święty zwrócił uwagę, że cywilizacja ta jest podstawą uznania powszechnego panowania Boga Ojca jako niewyczerpalnego źródła miłości. "Właśnie akceptując tę podstawową wartość, dokonuje się szczerego rachunku sumienia pod koniec tysiąclecia z okazji Wielkiego Jubileuszu 2000, aby bardziej przygotowanym wyruszyć na spotkanie przyszłości, która nas oczekuje" - stwierdził Ojciec Święty.
Po wygłoszeniu katechezy i udzieleniu zgromadzonym w Auli Pawła VI apostolskiego błogosławieństwa Jan Paweł II tradycyjnie streścił w różnych językach najważniejsze wątki swego przemówienia; przemawiał m.in. po francusku, angielsku, niemiecku i hiszpańsku. Pozdrowił też grupę pielgrzymów z Polski.
"Anioł Pański" z Papieżem
Przed niedzielną modlitwą Anioł Pański 12 grudnia br. Jan Paweł II wezwał do radosnego przeżywania Adwentu i oczekiwania Bożego Narodzenia. Poświęcił też tradycyjnym zwyczajem figurki Dzieciątka przyniesione przez rzymskie dzieci na Plac św. Piotra.
Oto słowa rozważań papieskich:
"Dzisiaj liturgia wzywa nas do radości, ponieważ Pan jest blisko. Bliska jest już Jego uroczystość Bożego Narodzenia i bliski Wielki Jubileusz, który będzie jakby rozlewaniem się świętowania Tajemnicy Wcielenia na cały rok. W 2000 lat po przyjściu Syna Bożego w upokorzeniu natury ludzkiej, sam Chrystus, słowami proroka Izajasza, wyjaśnia nam racje tej radości: ´Duch Pański spoczywa na Mnie, gdyż Pan Mnie namaścił i posłał Mnie, aby nieść Dobrą Nowinę ubogim´ (por. Łk 4, 18-19). W wigilię nowego tysiąclecia Kościół czyni swoim to przesłanie nadziei i ogłasza rok łaski od Pana.
Wzywając wszystkich do zaczerpnięcia u samego źródła tej radości i łaski, u Jezusa Chrystusa, człowieka i Boga, Zbawiciela i centrum historii, wskazuję też na jeden ze sposobów wyrażenia tej radości Bożego Narodzenia, jakim jest przygotowanie żłóbka w rodzinach. W domach chrześcijańskich w tych dniach przygotowuje się stosowne miejsce, aby umieścić tam figurki Matki Bożej, św. Józefa i Dzieciątka Jezus.
Myśląc o wszystkich rodzinach chrześcijańskich, które przygotowują swe żłóbki, chętnie błogosławię Wam, dziewczęta i chłopcy Rzymu, którzy przybyliście tutaj, wiedzeni przez centrum oratoriów rzymskich, i przynieśliście figurki Dzieciątka Jezus. Niech bliskie już Boże Narodzenie i początek Wielkiego Jubileuszu będą impulsem dla Was i dla wszystkich wierzących na całym świecie do przygotowania odpowiedniego mieszkania dla Chrystusa Pana.
Aby zaś w każdej dzielnicy Rzymu istniały miejsca kultu, obchodzimy dzisiaj w diecezji rzymskiej dzień modlitwy i zbiórki ofiar na rzecz budowy nowych kościołów na peryferiach miasta. Dziękując wszystkim, którzy w ciągu ostatnich lat współdziałali z tą inicjatywą, wyrażam życzenie, aby w tych dzielnicach, w których nie istnieją jeszcze centra duszpasterskie, mogły być zbudowane kościoły oraz struktury parafialne, które byłyby autentycznym punktem odniesienia dla życia duchowego i wspólnotowego tak wielu osób i rodzin.
Na tej drodze ku Świętej Nocy towarzyszy nam Matka. Strzeże Ona tajemnicy w radości; Jej Niepokalane Serce jest pełne radosnego oczekiwania na przyjście Boga i na spełnienie się Jego obietnic. Figura Matki Bożej w żłóbku przyciąga w sposób szczególny naszą uwagę. W niej widzimy matki, które przygotowują się, aby wydać na świat swe dzieci, w Niej rozpoznajemy kobiety, które z wielką miłością i troską obejmują wielką tajemnicę życia. Niech nam dopomoże Matka Pana, abyśmy dotarli w gotowości do dnia Bożego Narodzenia, przygotowując serca na przyjęcie Jezusa".
Ojciec Święty apeluje o zniesienie kary śmierci Nawiązując do mającej się odbyć w rzymskim Koloseum manifestacji w ramach światowej kampanii na rzecz zniesienia kary śmierci, 12 grudnia po modlitwie Anioł Pański Ojciec Święty powiedział, że Wielki Jubileusz jest szczególną okazją ku temu, aby na całym świecie promować jeszcze bardziej pełne i dojrzałe formy ochrony życia i godności każdej osoby ludzkiej.
"Ponawiam swój apel do wszystkich odpowiedzialnych, aby wreszcie doszło do międzynarodowego porozumienia w dziedzinie zniesienia kary śmierci, skoro przypadki absolutnej konieczności, w których domagano by się likwidacji przestępcy, są bardzo rzadkie albo wręcz nieistniejące, jak czytamy w Katechizmie Kościoła Katolickiego" - powiedział Jan Paweł II.
Ogłoszenie orędzia Ojca Świętego na Światowy Dzień Pokoju Na ziemi pokój ludziom, których Bóg miłuje - to tytuł orędzia Jana Pawła II na Światowy Dzień Pokoju obchodzony 1 stycznia 2000 r. Papież kieruje żarliwy apel o budowanie pokoju, którego źródłem jest miłość Boga objawiona w Jezusie Chrystusie. Na progu Roku Jubileuszowego Ojciec Święty wzywa do zaprzestania wojen i do kształtowania kultury sprawiedliwości i solidarności, z uwzględnieniem potrzeb wszystkich mieszkańców świata.
Jan Paweł II przypomina, że wszyscy ludzie powołani są do bycia jedną rodziną. Uznaje prawo do ingerencji humanitarnej w przypadku, gdy ludność cywilna padnie ofiarą niesprawiedliwej napaści i gdy zawiodą wszelkie próby przeciwstawienia się agresji bez użycia przemocy.
"Bóg miłuje wszystkich ludzi na ziemi i obdarza ich nadzieją na nową epokę, epokę pokoju. Jego miłość, w pełni objawiona we Wcielonym Synu, jest fundamentem powszechnego pokoju. Ta miłość, przyjęta w głębi serca, pozwala każdemu człowiekowi pojednać się z Bogiem i z samym sobą, odnawia więzi między ludźmi i budzi pragnienie braterstwa zdolnego oddalić pokusę przemocy i wojny" - przypomina Papież, podkreślając, że "Wielki Jubileusz wiąże się nierozerwalnie z tym orędziem miłości i pojednania, wyrażającym najbardziej autentyczne dążenia ludzkości w naszych czasach".
Ojciec Święty oznajmia, że "wojna jest przegraną ludzkości". "W kończącym się stuleciu ludzkość została boleśnie doświadczona przez niekończącą się serię straszliwych wojen i konfliktów, przez kampanie ludobójstwa i ´czystki etniczne ´, które stały się przyczyną nieopisanych cierpień: śmierci milionów ofiar, zniszczenia rodzin i całych krajów, tułaczki rzesz uchodźców, nędzy, głodu, chorób, zacofania, utraty ogromnych zasobów. Źródłem tak wielkiego cierpienia jest logika przemocy, podsycana przez żądzę panowania i wyzysku bliźnich, przez ideologie władzy albo totalitarne utopie, przez chorobliwe nacjonalizmy lub zastarzałe nienawiści plemienne. Tej brutalnej i systematycznej przemocy, zmierzającej wręcz do totalnej zagłady lub zniewolenia całych narodów i regionów, trzeba było czasem stawić opór zbrojny" - stwierdził Papież.
Ojciec Święty uważa, że "honor ludzkości został uratowany przez tych, którzy przemawiali i działali w imię pokoju", przyczyniając się do "klęski totalitaryzmów, do zakończenia epoki kolonializmu, do rozwoju demokracji i utworzenia wielkich organizacji międzynarodowych".
Papież przypomina, że wszyscy ludzie "są powołani, aby być jedną rodziną". Jako niepodważalną uznaje zasadę, iż "pokój zapanuje w takiej mierze, w jakiej cała ludzkość zdoła odkryć swoje pierwotne powołanie, aby być jedną rodziną, w której godność i prawa osób - niezależnie od stanu, rasy czy religii - będą postrzegane jako nadrzędne i bardziej istotne niż jakiekolwiek różnice i podziały". Konieczna jest w tym celu praca na rzecz dobra wspólnego całej ludzkości.
Bardzo mocno brzmią słowa potępienia Jana Pawła II dla zbrodni przeciw ludzkości. "Kto łamie prawa człowieka, znieważa sumienie ludzkości jako takiej, znieważa samą ludzkość. Obowiązek ochrony tych praw przekracza zatem granice obszarów geograficznych i politycznych, na których są one deptane. Zbrodni przeciwko ludzkości nie można uważać za wewnętrzne sprawy danego kraju" - napisał Ojciec Święty, przypominając o działaniach zmierzających do ustanowienia międzynarodowego trybunału karnego, który ma sądzić odpowiedzialnych za tego rodzaju zbrodnie. W tym kontekście Papież upomina się też o prawo do pomocy humanitarnej cierpiącej ludności i uchodźcom.
W Roku Świętym codzienna modlitwa na Placu św. Piotra
Jedną z form uczczenia Roku Świętego w Watykanie będą codzienne modlitwy wieczorne na Placu św. Piotra. Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej poinformowało w specjalnym komunikacie, że począwszy od drugiego dnia świąt Bożego Narodzenia o godz. 19.00, a w miesiącach letnich o 19.30, pielgrzymi są zaproszeni do wspólnej modlitwy i medytacji przed obeliskiem lub przed wejściem do Bazyliki św. Piotra. W komunikacie podkreślono, że w sposób szczególny do wieczornej modlitwy zaproszeni są ci pielgrzymi, którzy dopiero przyjechali do Rzymu, oraz osoby, które już wyjeżdżają z Wiecznego Miasta, udając się w drogę powrotną do swoich domów.
Półgodzinne nabożeństwo modlitewne będzie się składało z czytania fragmentu Pisma Świętego, wspólnie odmówionego Ojcze nasz, Wyznania wiary oraz modlitwy za Papieża, Kościół i świat. Końcowego błogosławieństwa będzie udzielał jeden z kardynałów lub innych hierarchów kościelnych.
Zainteresowane wspólną modlitwą grupy pielgrzymkowe mogą zgłaszać swój udział pod telefonem Księży Pallotynów w Rzymie: 06-696-221.
Podróż papieska do Iraku - w innym terminie Podróż Jana Pawła II do Iraku nie została odwołana, lecz jedynie odłożona na późniejszy okres - powiedział szef watykańskiej dyplomacji - abp Jean-Louis Tauran. W oświadczeniu dla Radia Watykańskiego sekretarz ds. stosunków z państwami w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej podkreślił, że władze irackie nie czują się na siłach, by "odpowiednio" przygotować wizytę Papieża, chodzi tu zarówno o stronę techniczną, jak i bezpieczeństwo. Wyraził też przekonanie, że gdy tylko okoliczności na to pozwolą, Papież pojedzie do Iraku.
O tym, że Jan Paweł II przyjedzie do Iraku, przekonany jest patriarcha chaldejski Babilonii Raphael Bidawid. "Rok 2000 jeszcze się nie zaczął, dopiero stoimy u progu Millennium" - powiedział w Radiu Watykańskim, dodając, że Papież będzie miał jeszcze czas na tę podróż. Patriarcha stwierdził także, że władze irackie nie są obecnie w stanie zapewnić Janowi Pawłowi II bezpieczeństwa. "Nasz rząd nie chce narażać życia Papieża, czym ściągnąłby na siebie nienawiść świata" - stwierdził patriarcha. Podkreślił, że sytuacja w Iraku zmienia się z dnia na dzień. Jednocześnie zapewnił, że stosunki pomiędzy Irakiem a Stolicą Apostolską są bardzo dobre, a Irak byłby zaszczycony, gdyby mógł gościć Papieża.