Jednym z cennych darów Bożych jest nasze życie. Bóg nie tylko daje nam życie, lecz pomaga w jego podtrzymywaniu. Do życia potrzebujemy powietrza, wody i jedzenia. Brak jednego z tych trzech warunków sprowadza śmierć. Człowiek umila sobie życie innymi pomysłami, które czynią je przyjemnym i wygodnym. Do tych wynalazków należy światło. Oczywiście, znamy Boże źródło światła i ciepła - słońce. Ale wieczorem i nocą domy rozjaśnia elektryczne światło lub naftowe lampy czy świece. Nieprzyjemnie jest przebywać w ciemnym pokoju. Szczególnie dzieci boją się ciemności. Ile zamieszania powoduje awaria w elektrowni, a z nią niespodziewane wyłączanie światła wieczorem: przerywa się pracę, czytanie książki, oglądanie telewizji, zabawę. Wszystko jest zawieszone. Następuje oczekiwanie na światło!
Bóg przypomina o swojej obecności światłem - ogniem. Przez ogień zawiera przymierze z Abrahamem, w płomiennym krzaku przemawia do Mojżesza, w ogniu przyjmuje ofiary składane przez ludzi. Ognisty Boży obłok prowadzi Izraelitów do Ziemi Obiecanej, w błyskawicach rozmawia na Synaju z Mojżeszem. Palący się bez przerwy ogień na ołtarzu w świątyni jerozolimskiej także przypomina o obecności Boga. Często Pismo Święte Boga nazywa Światłem i Ogniem. Bóg jest Światłem, ponieważ wyprowadza z ciemności niewoli do wolności i kieruje Izraelitów do Ziemi Obiecanej. Bóg tłumaczy narodowi, jak ma postępować, by życie było dobre, bez grzechu. Dlatego daje przykazania i przez wybranych ludzi wychowuje Żydów. Rozjaśnia ich umysły, by nie błądzili w życiu, by nie żyli w ciemności grzechu.
Starzec Symeon nazywa Pana Jezusa Światłem. Zapowiada, kim jest Pan Jezus oraz co będzie robił. Jezus jest Światłem, dlatego swoimi słowami i czynami uczy oraz wychowuje ludzi. Pan Jezus mówi: " Ja jestem Światłem świata. Kto idzie za Mną, nie chodzi w ciemności" (por J 8, 12). Jezus przychodzi, by nas oświecać. Jezus - nasze Światło - prowadzi nas do nieba. Pan Jezus jest także światłem dla pogan. Symeon mówi o Nim: "Moje oczy widzą światło na oświecenie pogan" (por. Łk 2, 30-32). Oznacza to, że Jezus jest Zbawicielem wszystkich ludzi, nie tylko Izraelitów, nie tylko tych, którzy należą do Jego Kościoła, lecz także nie znających Go. Także poganom będzie wskazywał drogę do Boga i wyjaśniał im życie.
2 lutego przynosimy do kościoła świece. Poświęca je ksiądz, a potem idziemy z nimi w procesji światła. Świeca jest znakiem Pana Jezusa - naszego życiowego światła. Po raz pierwszy na chrzcie św. otrzymujemy świecę zapaloną od paschału. Ksiądz mówi: "Przyjmij Światło Chrystusa!". Jezusa - Światło przyjmujemy podczas pierwszej spowiedzi i Komunii św., a następnie podczas każdego następnego sakramentu. Kiedy będziemy umierali - rodzina także poda nam zapaloną świecę - by Chrystus - Światło naszego życia wprowadził nas do nieba. Jezus oświeca drogę naszego życia, to znaczy pomaga walczyć ze złem i usuwać ciemność - grzech.
2 lutego obchodzimy święto Ofiarowania Pana Jezusa, nazywane także świętem Matki Bożej Gromnicznej. Matka Boża przynosi Jezusa do świątyni, by Go ofiarować Bogu i dać ofiarę ubogich ludzi: dwa gołębie. Symeon przepowiada Maryi, że będzie cierpiała razem z Jej Synem, że "przebije Maryję miecz boleści" (por. Łk 2, 35). Proroctwo to spełni się podczas męki Jezusa, w której uczestniczy Matka Boża, jest przy swoim Synu, wiernie stoi pod krzyżem.
Przy zapalonej świecy powiedzmy Jezusowi:
Ty jesteś naszym Światłem! Chcemy iść za Tobą, by nie grzeszyć! Chcemy być na ziemi Twoim światłem!