Powiadamy sobie czasem: "Zjadłoby się coś słodkiego" i już ręka łakomie sięga po tabliczkę czekolady. "Przecież jeden mały kawałek nie może zaszkodzić" - usprawiedliwiamy się. No właśnie. Jak to jest? Może zaszkodzić? Czy nie może?
Spróbujmy więc na wstępie powiedzieć co nieco o cukrze. Wszak znajduje się on też w czekoladzie, a o nim powiadają niektórzy, że "krzepi", inni zaś, że to "biała śmierć". Którzy z nich mają rację? Chyba jedni i drudzy, tyle że w różnych znaczeniach.
Cukier należy do węglowodanów, one zaś są głównym źródłem energii naszego organizmu. Energia ta powstaje w wyniku rozpadu cukru i skrobi na glukozę. O tym, że węglowodany są nam potrzebne do życia, nie trzeba nikogo przekonywać. Jeśli spożywamy wystarczającą ilość węglowodanów, nie marnotrawimy białka, którego głównym zadaniem jest udział w budowie i odnowie tkanek. Jeśli jednak węglowodany spożywamy w nadmiarze, dochodzi do przetworzenia tego nadmiaru w tłuszcz i nadmierny wzrost masy ciała. Także zbyt małe spożywanie węglowodanów prowadzić może do stanów chorobowych i niebezpiecznego spadku masy ciała.
Co więc robić? Uczyć się zasad właściwego odżywiania się. Pamiętać, że "dobre" węglowodany to przede wszystkim produkty zbożowe - mąki z grubego przemiału, ciemny chleb, kasze, jarzyny, warzywa strączkowe, ziemniaki, świeże owoce.
A cukier? - padnie pytanie. Jest również węglowodanem, tyle że cukrowcem prostym, nie podlegającym w organizmie rozłożeniu. Jest łatwo przyswajalny, stąd należy postępować z nim ostrożnie. Jego nadmiar prowadzi często do otyłości, a na domiar złego - przyspiesza występowanie zmian miażdżycowych!
Powiedzieliśmy na wstępie o kawałeczku czekolady. Rzeczywiście -
o kawałeczku. Właśnie o małym, który nie może nam zaszkodzić. I który, tak szczerze powiedziawszy, może nam czasem pomóc. Przy okazji więc parę słów o samej czekoladzie. Smakuje nam, prawda? Dawniej nazywano ją pokarmem bogów (Aztekowie przyrządzali z ziarna kakaowego napój o nazwie choccolatl). Dziś, gdy "rozebrano ją na pierwiastki pierwsze", wiemy, że:
- zawiera pirazynę, która uwalnia w mózgu substancje zwielokrotniające jego pracę; intelektualnie stajemy się bardziej wydajni;
- zawiera ponadto fenyetylaminę, która wywołuje stany odprężenia i efekt uspokojenia;
- zawiera spore ilości magnezu, zmniejsza więc napięcie nerwowe i przynosi spokojny sen.
Bywa więc czasem zjadana przed snem (ale rzeczywiście tylko mały kawałek!) w charakterze pigułki nasennej. Ponoć pomaga. Tak zresztą, jak wypijanie mleka osłodzonego łyżeczką miodu lub kakao osłodzonego łyżeczką cukru. Ale tylko jedną!

PS
Cukru zjadamy zresztą o wiele za dużo - na statystycznego Polaka wypada prawie 40 kg rocznie. Jest to ponad 10 łyżeczek dziennie! Może warto się nad tym zastanowić?