Reklama

Z Jasnej Góry

Wiadomosci z Polski


Niedziela Ogólnopolska 30/2000

Biskupi odwiedzili więźniów

Z okazji Jubileuszowego Dnia Więźnia i Pracowników Więziennictwa, przypadającego 9 lipca, ks. Jan Sikorski, naczelny kapelan więziennictwa RP, przesłał list skierowany do wszystkich osadzonych i ich wychowawców. W liście zachęcił ich do osobistej modlitwy i odkrycia miłości, jaką darzy ich Chrystus. Do listu dołączony był obrazek z obliczem Chrystusa z Całunu Turyńskiego, wykonany przez siostry karmelitanki.
Ks. Jan Sikorski w tym dniu odwiedził zakład karny dla kobiet w Lublińcu. W kolejnych dniach wielu biskupów odwiedzało więźniów w zakładach karnych na terenie swoich diecezji, odprawiając Msze św. i udzielając sakramentów. W Herbach k. Częstochowy bp Jan Wieczorek poświęcił nową kaplicę więzienną pw. św. Maksymiliana Kolbego - patrona polskich zakładów karnych.
W Polsce jest 160 zakładów penitencjarnych, w których przebywa 60 tys. więźniów. W duszpasterstwo więziennictwa jest zaangażowanych ponad 200 kapłanów, siostry zakonne z różnych zgromadzeń i ok. 400 świeckich, członków Bractwa Więziennego, którego celem jest ewangelizacja więźniów i rozbudzanie w nich wiary.

Jubileusz szkaplerza karmelitańskiego

W Czernej k. Krakowa zainaugurowano obchody 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego. W Eucharystii sprawowanej pod przewodnictwem kieleckiego biskupa pomocniczego Mieczysława Jaworskiego uczestniczyło ok. 3 tys. wiernych i kilkudziesięciu kapłanów z obydwoma prowincjałami polskiego Karmelu - o. dr. Szczepanem T. Praśkiewiczem i o. dr. Mariuszem J. Jaszczyszynem. W homilii bp Jaworski nawiązał do teologicznego rozumienia szkaplerza: "Ten najszybciej naśladuje Jezusa, kto najlepiej idzie z Maryją. (...) Szkaplerz jest wezwaniem do modlitwy, pokuty, apostolstwa, a przede wszystkim miłości i miłosierdzia. (...) Nie wystarczy śpiewać i stawiać kwiaty Maryi, trzeba również upodobnić się do Niej". Ksiądz Biskup przypomniał, że szkaplerz nosili królowie polscy, nosi go także Papież Jan Paweł II, który przyjął go w młodzieńczych latach "z wewnętrznej potrzeby szukania prawdy i sensu życia". Do uczestników spotkania swoje słowo i błogosławieństwo wystosował Ojciec Święty Jan Paweł II oraz przełożony generalny Zakonu - o. Kamil Maccise.

Honorowe obywatelstwo Nowego Targu dla kard. Macharskiego

Rada Miasta Nowego Targu, zebrana na sesji 29 czerwca 2000 r., jednogłośnie przyjęła uchwałę o nadaniu kard. Franciszkowi Macharskiemu tytułu Honorowego Obywatela Miasta. Ksiądz Kardynał będzie 28. Honorowym Obywatelem stolicy Podhala, a uroczyste nadanie tytułu odbędzie się 14 sierpnia o godz. 14.00 na nowotarskim Rynku w czasie uroczystości I Światowego Zjazdu Górali.
Honorowe Obywatelstwo przyznawane jest w Nowym Targu od 1872 r., a godność taką otrzymali m.in. w latach międzywojennych hrabia Adam Uznański i generał Andrzej Galica.
Odrodzony samorząd miejski Nowego Targu nadał Honorowe Obywatelstwo tylko raz - Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II w 1996 r., z okazji 650-lecia miasta. Wręczone zostało podczas spotkania z Papieżem w sanktuarium w Ludźmierzu.

Reklama

Protest przeciwko koncertowi w Jarocinie

We wszystkich 4 kościołach w Jarocinie 2 lipca br. księża odczytali komunikat o zbieraniu podpisów przeciwko organizowaniu w tym mieście koncertu rockowego. Z inicjatywą taką wystąpili sami parafianie. Akcja Katolicka i samorząd mieszkańców poprosili księży o pomoc w nagłośnieniu protestu.
W komunikacie była mowa o zagrożeniu młodzieży demoralizacją, o promowaniu narkotyków i alkoholizmu. Pomysł koncertu wraca po 6 latach przerwy, spowodowanej wyrokiem sądu administracyjnego, który przychylił się do protestów mieszkańców Jarocina i zakazał organizowania w tym mieście festiwali muzycznych. Mieszkańcy Jarocina chcą zaprotestować przeciwko planowanemu na następny rok kilkudniowemu festiwalowi. Koncert odbywać się ma na terenie miejskiego ośrodka sportu i rekreacji, który znajduje się w środku osiedla domków jednorodzinnych. Imprezie zawsze towarzyszyło wybijanie szyb w domach, okradanie i niszczenie sklepów.

Problem przydrożnej prostytucji - zauważony

List Episkopatu zwrócił uwagę opinii społecznej na problem prostytucji przydrożnej, ale akcje policji przeciwdziałające temu zjawisku były prowadzone przez cały czas - powiedział w rozmowie z KAI komisarz Zbigniew Matwiej z Biura Prasowego Komendy Głównej Policji.
11 lipca radomska policja rozbiła pod Grójcem polsko-bułgarski gang zajmujący się handlem kobietami i sutenerstwem. Jego ofiarami były kobiety różnych narodowości, zmuszane do przydrożnej prostytucji.
8 czerwca br. Rada Stała Episkopatu Polski wystosowała list do Marka Biernackiego - ministra spraw wewnętrznych i administracji z prośbą o podjęcie działań przeciwko przydrożnej prostytucji. W Gazecie Wyborczej z 13 lipca znajduje się informacja podana nieoficjalnie przez jednego z oficerów Komendy Wojewódzkiej Policji w Warszawie, że właśnie list Rady Stałej Episkopatu wpłynął na podjęcie tak szeroko zakrojonej akcji przeciwko polsko-bułgarskiemu gangowi.
Kom. Matwiej zwrócił uwagę, że problem przydrożnej prostytucji kryje w sobie wiele innych ukrytych spraw. Policja nie może walczyć z prostytucją, gdyż według prawa nie jest ona karalna. Natomiast faktycznie działalność rozbitego gangu wiązała się ze zmuszaniem kobiet do nierządu, z czego gangsterzy czerpali korzyści.
Oficer Komendy Głównej Policji podkreślił, że często za stojącymi przy drodze prostytutkami kryją się bardzo silne zbrodnicze międzynarodowe struktury. Polska policja współpracuje w ich zwalczaniu z policją innych państw.

O. JERZY TOMZIŃSKI - paulin

Jubileuszowa Pielgrzymka Chorych i Niepełnosprawnych

6 lipca - w dniu, w którym Kościół obchodzi wspomnienie Najświętszej Maryi Panny pw. Uzdrowienia Chorych - w jubileuszowej pielgrzymce zgromadziło się kilka tysięcy chorych i niepełnosprawnych razem z lekarzami, pielęgniarkami, opiekunkami, rodzicami i krewnymi. Organizatorem pielgrzymki był Apostolat Chorych z Katowic i jego dyrektor - ks. Czesław Podleski, krajowy duszpasterz chorych.
Witając uczestników pielgrzymki przybyłych z hasłem W łączności z Piotrem naszych czasów - Ojcem Świętym Janem Pawłem II, ks. Podleski poinformował m.in., że aby być członkiem Apostolatu Chorych, trzeba spełnić trzy warunki: przyjęcie z uległością woli Bożej, współcierpienie z Chrystusem i ofiarowanie swoich cierpień w intencji Kościoła i Ojca Świętego. Chorych, niepełnosprawnych i wszystkich biorących udział w pielgrzymce powitał również podprzeor klasztoru - o. Zygmunt Okliński. W koncelebrze kilku duszpasterzy Eucharystię na Szczycie sprawował biskup pomocniczy archidiecezji katowickiej Gerard Bernacki, który również wygłosił słowo Boże. W czasie sprawowania Najświętszej Ofiary ks. Podleski zawierzył Maryi wszystkich chorych, niepełnosprawnych i cierpiących.
Po południu chorzy uczestniczyli w Drodze Krzyżowej na wałach, a później wzięli udział w nabożeństwie lurdzkim w Kaplicy Cudownego Obrazu i w Bazylice, połączonym z indywidualnym błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem każdego chorego.

Sprostowanie

W Niedzieli nr 28/2000 na str. 27 w korespondencji z Jasnej Góry pt. Jubileuszowe pielgrzymki zakonów błędnie podano nazwisko Przełożonej Generalnej Zgromadzenia Córek Najczystszego Serca Najświętszej Maryi Panny. Powinno być: m. Teresa Wójcicka. Za błąd serdecznie przepraszamy.

Redakcja

"Zapiski więzienne" na Jasnej Górze

Spektakl "Zapiski więzienne" według pamiętników kard. Stefana Wyszyńskiego - Prymasa Tysiąclecia - jest wystawiany na Jasnej Górze w Kaplicy Różańcowej codziennie po zasłonięciu Obrazu Matki Bożej o godz. 12.30 - w dni powszednie, o godz. 13.30 - w soboty i niedziele oraz codziennie o godz. 19.20 (kończy się przed godz. 21.00, a więc można zdążyć na Apel Jasnogórski).
Na prośbę grup zorganizowanych spektakl może być wystawiany dodatkowo o innej porze.
Spektakl przygotowali aktorzy Teatru Studio z Katowic.
Adaptacja i reżyseria: Jan Machulski
W roli głównej: Jerzy Król
ZAPRASZAMY

Zaproszenie na 289. Warszawską Pielgrzymkę Pieszą

Jeżeli Twoje serce, Drogi Bracie i Siostro, zdolne jest do ofiary, weź udział w trudach i przeciwnościach pieszego pielgrzymowania na Jasną Górę, aby przez słuchanie słowa Bożego, pogłębione uczestnictwo w sakramentach Kościoła, gorliwą modlitwę i radość przeżywaną we wspólnocie wejść na jubileuszową drogę nawrócenia i powrotu do Domu Ojca.
Swoje uczestnictwo w 289. Warszawskiej Pielgrzymce Pieszej możesz zgłosić w dolnym kościele Świętego Ducha przy klasztorze Ojców Paulinów w Warszawie (ul. Długa 3). Zapisy trwają codziennie od 27 lipca do 6 sierpnia.

Jeżeli z powodu choroby lub innych przeciwności nie możesz wyruszyć na pielgrzymkowy szlak, to bądź z nami duchowo dzięki Radiu Jasna Góra, które w dniach 27 lipca - 6 sierpnia będzie zapisywać intencje duchowych uczestników pielgrzymki; będziemy polecać je Bogu za wstawiennictwem Maryi w drodze na Jasną Górę w dniach 6-14 sierpnia. Ty natomiast łącz się z nami duchowo i wspieraj modlitwą pielgrzymów idących do Jasnogórskiej Matki. Codzienne relacje telefoniczne z pątniczego szlaku będą przybliżać ducha pielgrzymki radiosłuchaczom.
Zostań duchowym uczestnikiem 289. WPP i zgłoś to w Radiu Jasna Góra pod numerem telefonu (0-34) 365-18-13.

Organizatorzy WPP

Jasnogórskie Dni Skupienia

To może być pierwszy dzień
reszty Twojego nowego życia!

- Jeśli czujesz się zagubiony
- przeżywasz kryzys wiary
- szukasz drogi do Boga, aby odnaleźć w Nim siebie, drugiego człowieka
- pragniesz odkryć na nowo wartość wiary -
weź udział w dniach skupienia organizowanych na Jasnej Górze w następujących terminach:
9-12 listopada, 8-10 grudnia, 15-17 grudnia, 5-7 stycznia, 18-21 stycznia, 2-4 lutego, 15-18 lutego, 1-4 marca.
W tym czasie będziesz mógł bardziej wsłuchać się w słowo Boże, przeżyć spotkanie z Chrystusem w sakramentalnych znakach Eucharystii oraz pojednania i pokuty, skorzystać z indywidualnej rozmowy z kierownikiem duchowym. Wiele czasu będziesz mógł poświęcić na modlitwę przed Najświętszym Sakramentem, jak również na kontemplowaniu Jasnogórskiego Oblicza naszej Matki.
Szczegółowych informacji udziela oraz przyjmuje zgłoszenia:
Jasnogórskie Centrum Rekolekcyjne
o. Sylwester Kopyt
ul. O. A. Kordeckiego 2, 42-225 Częstochowa
tel. (0-34) 365-66-88, 0-501-795-442.

JEDNYM ZDANIEM

Na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego powstało dwuletnie Podyplomowe Studium Teologiczno-Pedagogiczne. Można w nim odbyć także trzyletnie studia dla magistrów teologii, w ramach którego będzie można uzyskać licencjat katechetyki.

Senat KUL umorzył postępowanie dyscyplinarne podjęte wobec Ryszarda Bendera po oskarżeniu profesora przez młodzieżówkę UP o " kłamstwo oświęcimskie". Toruńska prokuratura stwierdziła, że zarzuty przeciwko prof. Benderowi są niesłuszne.

Pierwsza rowerowa pielgrzymka z Podkarpacia do Rzymu wyruszyła sprzed kościoła pw. św. Józefa na Staromieściu w Rzeszowie.

Na misję pokojową do Kosowa pojechali polscy żołnierze z Polsko-Ukraińskiego Batalionu, który wraz z plutonem Litwinów wejdzie w skład sił KFOR w tej prowincji.

Marek Antoni Nowicki - rzecznik prasowy polskiego MSZ-u - został z ramienia ONZ międzynarodowym rzecznikiem praw obywatelskich w Kosowie.

Bank Światowy przyzna Polsce drugą transzę kredytu na reformę górnictwa, w wysokości 230 mln dol.

Trójporozumienie między rządem, Sejmem a Senatem podpisali premier i marszałkowie obu izb. Ma ono ułatwić nadrobienie zaległości legislacyjnych w dostosowaniu naszego prawa do standardów Unii Europejskiej.

Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów przyjął założenia budżetu na 2001 r. O jego ostatecznym kształcie debatować będzie jeszcze rząd i parlament.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji zgłosiło postulat, aby w przyszłorocznym budżecie przeznaczyć 100 mln zł na sprowadzenie do kraju Polaków z Kazachstanu (kwota ta wystarczyłaby na sprowadzenie 2-3 tys. repatriantów).

Rząd przyjął projekt ustawy gwarantującej wszystkim rodzinom wielodzietnym jednorazowy dodatek rodzinny w wysokości 145 zł na trzecie, czwarte i kolejne dziecko w wieku szkolnym (dotyczy to 1, 306 mln dzieci w kraju).

Mirosław Handke, minister edukacji narodowej, zatwierdził Wydział Teologiczny w Radomiu, będący filią Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie. Pełnomocnikiem rektora Uniwersytetu Senat mianował ks. prof. Ignacego Bokwę.

Posłowie omawiali sprawozdanie MSWiA dotyczące zakupu polskiej ziemi przez obcokrajowców. Wynika z niego, że w 1999 r. cudzoziemcy (głównie Niemcy) zakupili w naszym kraju 2,6 tys. ha.

Sejmowa Komisja ds. Rodziny oraz Komisja Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej zorganizowały w Warszawie konferencję Rodzina - sercem demokracji lokalnej. Wzięło w niej udział ponad 200 samorządowców i działaczy organizacji pozarządowych z całej Polski.

Państwowa Komisja Wyborcza zarejestrowała - jako 11. - komitet wyborczy lidera UPR Janusza Korwina-Mikke.

Ruszyła procedura lustracyjna wobec kandydatów na urząd prezydencki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wybór nowego zarządu warszawskiej gminy Centrum (złożonego z ludzi SLD i UW) był niezgodny z prawem. Premier RP wyznaczył nowego komisarza gminy - Józefa Płoskonkę, wiceszefa MSWiA.

Najwyższa Izba Kontroli, po kontroli przeprowadzonej w Poczcie Polskiej, stwierdziła, że straty poniesione przez nią w latach 1996-99 (ok. 100 mln zł) mogły powstać w wyniku korupcji.

Policyjne statystyki znowu odnotowały wzrost przestępczości w Polsce, tym razem o 14% w porównaniu z pierwszym półroczem 1999 r.

W 2002 r. w Polsce zostaną przeprowadzone dwa spisy: narodowy spis powszechny ludności i mieszkań oraz spis rolny.

„Sprawa” tragicznie zmarłego ks. Palimąki

2012-11-23 13:21

Agnieszka Dziarmaga
Edycja kielecka 48/2012, str. 4-5

Ks. Stanisław Palimąka - pierwszy proboszcz Klimontowa, twórca tamtejszej parafii i budowniczy kościoła, należy do grona tych kapłanów, którzy ponieśli śmierć w niewyjaśnionych okolicznościach. Tragiczne zdarzenie miało miejsce stosunkowo niedawno - w 1985 r., sprawę badały poważne gremia, m.in. tzw. Komisja Rokity i delegatura krakowska IPN. Postępowanie badawcze nie wniosło zbyt wiele. Faktem jest natomiast, że ks. Palimąka, przejechany ze skutkiem śmiertelnym przez własny samochód, staczający się po pochyłości do garażu, był kaznodzieją i katechetą, który nigdy się komunistom nie kłaniał, a jego kazania i wystąpienia publiczne zaowocowały specjalną teczką w aktach SB

Archiwum
Ks. Stanisław Palimąka

Był 27 lutego 1985 r. Rankiem, tuż po śniadaniu proboszcz ks. Stanisław Palimąka wsiadł w swojego niebieskiego Fiata 125, aby odwieźć katechetę (alumna Stanisława Olesińskiego) do pracy. Prowadząca mu gospodarstwo siostra - Otylia Kaczmarek, nie mogąc doczekać się powrotu brata, wyszła ok. 12.30 przed dom. Ksiądz leżał przy drzwiach garażowych, na których zatrzymał się samochód. Był martwy.

Tragiczne zdarzenie

Jak pisze ks. Daniel Wojciechowski w „Księża niezłomni. Diecezja kielecka” („Print”, Włoszczowa-Kurzelów 2011) „Według oficjalnej wersji auto staczając się do garażu z podjazdu o długości 12 m i o nachyleniu 12 stopni, najechało na ks. Palimąkę, powodując jego śmierć. Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Krakowie musiał się bardzo spieszyć z ustaleniem przyczyny zgonu kapłana, skoro już 30 marca 1985 r. umorzył dochodzenie, nie stwierdzając przestępstwa. Sekcja zwłok wykazała złamanie podstawy czaszki, stłuczenie mózgu, krwiak podpajęczynkowy, rany tłuczone twarzy po stronie prawej i złamanie prawego uda”.

Z Kroniki parafii Klimontów: „Ciało księdza spoczywało wbite w nowe, masywne drzwi garażowe Został przygnieciony przez półtoratonowego fiata. Zszokowana tym widokiem [siostra - przyp. red] najprawdopodobniej wykonała telefony na milicję, do Kurii w Kielcach i do brata Mieczysława do Kielc. Na miejscu tragedii szybko zjawił się tłum ludzi. Plac przed plebanią zapełnili nie tylko zrozpaczeni parafianie, ale także milicja, pogotowie, brat księdza i biskup kielecki. Śledztwo przejęła komenda krakowska. Oględziny wykonywali eksperci z Krakowa i Warszawy”. Sekcja została przeprowadzona w Zakładzie Medycyny Sądowej Akademii Medycznej w Krakowie.

Pogrzeb ks. Stanisława Palimąki odbył się 2 marca 1985 r. w Klimontowie. Liturgii pogrzebowej przewodniczył bp Stanisław Szymecki, który wygłosił homilię, kończąc ją słowami św. Pawła Apostoła: „Czuwajcie, trwajcie mocno w wierze, bądźcie mężni i umacniajcie się. Wszystkie wasze sprawy niech się dokonują w miłości” (1Kor 16, 13-14). Uczestniczyło około 290 kapłanów i tłumy wiernych nie tylko z parafii, ale i z okolicznych miejscowości.

Co na to śledztwo i Komisja?

Sejmowa Komisja Nadzwyczajna do badania działań MSW, którą kierował poseł Jan Maria Rokita (zwana Komisją Rokity), dopatrzyła się wielu wątpliwości w orzeczeniach Urzędu ds. Wyznań. W raporcie napisano m.in.: „Postępowanie zostało ukierunkowane na niestwierdzenie przestępstwa już w momencie dokonywania pierwszych czynności procesowych. Dopuszczono do utraty (na skutek niezabezpieczenia) wielu istotnych dowodów (m.in. nie dokonano badań, czy na monecie blokującej dźwignię hamulca ręcznego znajdują się odciski palców). Nie przesłuchano wszystkich świadków, wykonane przez biegłych ekspertyzy są obarczone uchybieniami, nie odpowiadają na podstawowe pytania. Wreszcie nie przeprowadzono eksperymentu, który miałby określić wielkość siły uderzenia staczającego się samochodu na przeszkodę umieszczoną bezpośrednio pod drzwiami garażu”. Jaki z tego wniosek?

Ks. Daniel Wojciechowski badający tę sprawę uważa, że przyczyna „wypadku” mogła być złożona: patriotyczne, niewygodne dla aparatu władzy homilie ks. Palimąki i wiedza, jaką nabył podczas budowy kościoła i tzw. załatwiania materiałów budowlanych. Działało to, zdaniem księdza, jak katalizator. - To, że Proboszcz Klimontowa wiedział zbyt wiele, potwierdził słuchacz Radia Maryja, który zadzwonił do mnie, gdy byłem gościem „Rozmów niedokończonych”. Dzwonił z Krakowa, ze szpitala, nie chciał jednak podać danych personalnych - opowiada ks. Wojciechowski. Jako krewny zmarłego był na miejscu wypadku i dotąd ma przed oczami tamten tragiczny widok.

Na wniosek Komisji Rokity w 1991 r. sporządzono dodatkowo raport o działalności „grupy D” (do specjalnych działań dezintegracyjnych w walce z Kościołem), utajniony jednak przez MSW… Z kolei prokurator Aleksander Herzog z Prokuratury Generalnej uznał, że śledztwo było prowadzone nieprawidłowo. W „Gazecie Wyborczej” (nr 237/11 października 1990) ukazał się tekst pt. „MSW się spieszyło”, w którym tenże prokurator opiniuje: „Zbyt wcześnie, często przed wpłynięciem opinii biegłych, umarzano sprawy, nie brano pod uwagę wszystkich możliwych wersji popełnienia przestępstwa”. Obok ks. Palimąki wymienia sprawy: Piotra Bartoszcze, Grzegorza Przemyka, ks. Jerzego Popiełuszki, ks. Stanisława Zycha.

Z Kroniki parafii Klimontów: „W 2008 r. na polecenie IPN krakowska policja ds. kryminalnych przez dwa dni podejmowała czynności dotyczące miejsca i przebiegu tragicznej śmierci ks. Palimąki w Klimontowie. Istotnych zmian w tej sprawie do dzisiaj nie stwierdzono. Od czasu do czasu ukazują się jakieś artykuły w prasie małopolskiej dotyczące tej śmierci, które powielają uprzednie wersje i opinie, a jest ich tyle, ilu ludzi, a każdy uważa siebie za eksperta. Wydaje się, że tajemnicę okoliczności śmieci zabrał ks. Stanisław ze sobą. Być może, że nadejdzie taki czas, kiedy poznamy prawdę o tej śmierci”. Tak więc sprawa nadal pozostaje niewyjaśniona.

Zanim został księdzem

Kim był tragicznie zmarły ks. Palimąka i w jaki sposób sprawował kapłańską posługę? Czy styl jego pracy mógł spowodować zabójstwo, jeśli wykluczy się tezę wypadku? Choć „sprawa nadal pozostaje niewyjaśniona”, warto przyjrzeć się nie tylko okolicznościom „sprawy”, ale również tak tragicznie przerwanemu życiu ks. Stanisława Palimąki.

Urodził się 1 grudnia 1933 r. w Rębiechowie, należącym do parafii Węgleszyn, w rolniczej rodzinie. Gdyby żył, wkrótce świętowałby 79. urodziny. Rodzice - Piotr i Marianna z Dąbrowskich byli autentycznymi świadkami żywej wiary i w tym duchu wychowywali dzieci. Zawsze, pomimo odległości od kościoła, musiała być coniedzielna Msza św., a rano i wieczorem wspólny pacierz. Niewielu pozostało świadków tamtych lat; w Rębiechowie wciąż mieszka siostra śp. ks. Palimąki, w Kielcach żyje brat. - Pamiętamy o nim w wypominkach, w rocznicę tragicznej śmierci jest zawsze zamawiana Msza św. - mówi proboszcz z Węgleszyna, ks. Andrzej Żuber.

Po zdaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym w Jędrzejowie (1954 r.) Stanisław Palimąka zdecydował się wstąpić na drogę kapłaństwa, rozpoczynając naukę i formację w WSD w Kielcach. Czas był szczególny - aresztowanie i proces bp. Czesława Kaczmarka musiały zapisać się w pamięci kleryka i odcisnąć ślad na kształcie późniejszej kapłańskiej posługi. Równie mocno utrwaliły się rozmowy w grupie szkolnych kolegów i nauczyciela historii z liceum w Jędrzejowie, gdzie potajemnie poznawano prawdę o Katyniu i innych zdarzeniach, o których milczała wówczas historia. Kleryk Palimąka zainteresowania historią Polski wyniósł także z domu rodzinnego. To był jeden aspekt jego dojrzewania, doroślenia. Poza tym koledzy kursowi z Seminarium zapamiętali go jako radosnego, pełnego optymizmu człowieka. Święcenia kapłańskie ks. Palimąka otrzymał z rąk bp. Czesława Kaczmarka 11 czerwca 1960 r. - Zawsze cechował go niesamowity humor. Był pełen energii, prędki - mówił, co myślał. Tę energię przekładał na duszpasterstwo - wspomina ks. Wojciechowski.

Odważne kazania w parafiach diecezji

Najpierw był wikariat w Łopusznie - trzy lata w rozległej terytorialnie parafii, z katechizacją dzieci w punktach dojazdowych, z głoszeniem odważnych kazań, co skutkowało nachodzeniem księdza przez ludzi w mundurach lub w cywilu i zadawaniem pytań, głównie o stosunek do PRL i jej władz. Potem był (krótko) Słaboszów k. Miechowa.

W Archiwum Diecezjalnym w Kielcach zachował się list do bp. Jana Jaroszewicza, dotyczący tamtego okresu, napisany przez 48-letniego rolnika ze Słaboszowa, który pisze m.in.: „Bardzo a bardzo pragnę podziękować za tak dobrego kaznodzieję, jakim jest ks. Palimąka, wikary parafii Słaboszów (…). Słyszę często, co ludzie mówią o jego kazaniach i co na nich działa i na mnie samego (…). Ksiądz wikary chce naprawdę dużo pracować i dużo może zrobić” (Akta personalne XP -56). W liście była także mowa o obowiązkowości księdza w doprowadzaniu dzieci na religię, szczególnie tych, które unikały katechezy.

W grudniu 1963 r. ks. Palimąka zainstalował się w Pierzchnicy. W związku z wygłoszonym przezeń kazaniem (z 11 kwietnia 1966 r.) Wojewódzki Urząd ds. Wyznań skierował do Kurii w Kielcach pismo o wszczęciu postępowania w sprawie działalności ks. Palimąki „szkodliwej dla państwa ludowego”. Wytoczony zarzut dotyczył „publicznego piętnowania historyków polskich za rzekome zniekształcanie prawdy historycznej narodu i Ojczyzny”. Ks. Palimąka nie zaprzeczał; ponadto nie chciał dopuścić świeckich władz oświatowych do wizytacji katechezy w punktach katechetycznych. SB przyglądała się coraz uważniej młodemu wikariuszowi...

W 1966 r. ks. Palimąka został mianowany wikariuszem w Białogonie k. Kielc. Po trzech latach przeniesiono go do Kazimierzy Wielkiej. Od 1972 r. jest już w Proszowicach, gdzie daje się poznać jako aktywny, zaradny i przedsiębiorczy kapłan.

Na probostwie w Klimontowie

Bp Jan Jaroszewicz w porozumieniu z ks. kan. Janem Kurczabem - proboszczem w Proszowicach zlecił ks. Stanisławowi Palimące organizację parafii i budowę kościoła w Klimontowie. - Do tego dzieła przystąpił z wiarą i entuzjazmem, mając nadzieję, że z pomocą Bożą i ludzi wykona zadanie - uważa ks. Daniel Wojciechowski. Zakupiono plac pod budowę, a 3 lipca 1977 r. została odprawiona pierwsza Msza św. na placu budowy kościoła. Sama budowa świątyni ruszyła wiosną 1978 r., a jesienią bp Jaroszewicz dokonał wmurowania kamienia węgielnego. Tempo pracy było szybkie, ksiądz dwoił się i troił, nie żałował zdrowia, które zaczynało szwankować, tym bardziej że budowa w tamtych czasach to było wyzwanie wymykające się normom, połączone z karkołomnymi zabiegami i tzw. „załatwieniami” wszystkiego, od pozwoleń po materiały.

Proboszcz był lubiany przez swoich parafian w Klimontowie i cieszył się ich szacunkiem. „Przyjaźnie nastawiony do każdego człowieka, wzbudzał zaufanie i łatwo nawiązywał kontakty. Był lubiany przez młodzież i dzieci. Te cechy jego charakteru pomagały mu przy budowie kościoła oraz tworzenia wspólnoty parafialnej. Parafianie podziwiali jego zaangażowanie w budowę i chętnie mu pomagali. Trud budowy kościoła i plebanii bez wytchnienia i wypoczynku przypłacił zawałem serca” - pisze w swej książce ks. Daniel Wojciechowski. Proboszcz dbał też o Kościół duchowy. Katechizacja, przepowiadanie Ewangelii - pozostawały na dobrym, ambitnym, zaangażowanym poziomie.

Od 1978 r. ks. Palimąka został samodzielnym duszpasterzem w Klimontowie. Równolegle z budową kościoła stawiano plebanię. Parafię pw. NMP Królowej Polski erygował bp Stanisław Szymecki 4 stycznia 1983 r. W tym samym roku bp Mieczysław Jaworski poświęcił cmentarz grzebalny. Od maja 1984 r. Proboszcz mieszkał już u siebie, na plebanii.

Życie parafialne potoczyło się wartkim, stabilnym nurtem, umacniały się więzi wspólnoty, parafia powoli krzepła. Proces w miarę spokojnego budowania wspólnoty przerwała nagła, tragiczna śmierć Księdza Proboszcza, 27 lutego 1985.

Ks. Palimąka został pochowany na cmentarzu, ale wkrótce ciało jego złożono w nowym grobie obok kościoła. Napis na nagrobku brzmi: „Oto miejsce mego odpoczynku na wieki” (Ps 131, 14). Bp Jan Gurda w 1990 r. poświęcił w kościele tablicę upamiętniającą postać tragicznie zmarłego kapłana. W czerwcu 2004 r. uporządkowano grób ks. Stanisława Palimąki wykonując nowe podesty granitowe i odkrywając mogiłę z zarośli. Teraz widnieje obok nowo wybudowanej kaplicy przedpogrzebowej. - Pamiętamy o kolejnych rocznicach śmierci, zamawiane są Msze św. 8 maja w dniu jego imienin czy we Wszystkich Świętych. Pozostaje nam obowiązek pamięci o nim - wyjaśnia proboszcz Klimontowa ks. Jan Kukowski. Postać tragicznie zmarłego Proboszcza przypominano m.in. w numerach pisma parafialnego „Klimontowska wspólnota”.

Dziękuję ks. Janowi Kukowskiemu za pomoc w zebraniu materiału do artykułu i udostępnienie zdjęcia.

W następnym numerze sylwetka Jadwigi Stano, wdowy konsekrowanej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akademia Męskości

2019-10-22 20:28

Agata Pieszko

Prawdziwych mężczyzn szukała już w 1974 r. Danuta Rinn. W 2019 r. nadal poszukujemy mężczyzn na miarę czasów. Z takiej potrzeby w Duszpasterstwie Akademickim „Wawrzyny” powstaje prawdziwa Akademia Męskości.

DA Wawrzyny

Akademia Męskości to nowy cykl spotkań tylko dla mężczyzn, który powstał z inicjatywy studentów Duszpasterstwa Akademickiego „Wawrzyny”. Pierwsze spotkanie odbędzie się już jutro (23.10) po Mszy św. o godz. 19:00. Po wspólnej Eucharystii kobiety będą musiały opuścić mężczyzn, którzy wezmą udział w prelekcji Andrzeja Cwynara pt.: „Podejmij wyzwanie”. Po spotkaniu studenci zapraszają na wspólny poczęstunek.

Spotkania w ramach Akademii Męskości będą się odbywać w każdą pierwszą i trzecią środę miesiąca po Mszy św. o godz. 19:00 w Duszpasterstwie Akademickim „Wawrzyny” na ul. Odona Bujwida 49/51. Za każdy razem prelekcję poprowadzi inny gość, który będzie poruszał tematykę rozwoju mężczyzny i pogłębiania jego tożsamości w Bożym Duchu. Kolejne spotkanie odbędzie się 6 listopada.

Spotkania przeznaczone są oczywiście tylko dla mężczyzn. Płeć piękną prosimy o objęcie duchową opieką tego dzieła oraz o udział w Eucharystii i przyjmowanie Komunii św. w intencji swoich dziadków, ojców, braci, mężów, czy wybranków serca.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem