W letnie wieczory podziwiamy świecącą wysoko nad naszymi głowami Drogę Mleczną. Najlepiej oglądać ją poza miastem w bezksiężycową noc. Widziana w takich warunkach dosłownie zapiera dech w piersiach - taka piękna jest ta "Droga do Częstochowy". Niestety, najbliższy tydzień należy do jasnego Księżyca, więc warunki do jej obserwacji będą nieco gorsze. Na południowym niebie podziwiamy duży Trójkąt Letni, utworzony przez trzy jasne gwiazdy: Deneb (w gwiazdozbiorze Łabędzia), Wegę (w Lutni) oraz Altair (w Orle). Do rana wielki i piękny Trójkąt Letni wraz z sąsiednimi obiektami zniża się powoli do zachodniego horyzontu, gdzie nad ranem zaczyna już zachodzić. O północy wschodzą dwie duże i jasne planety Jowisz i Saturn, które łatwo odróżnimy od sąsiednich gwiazd. Możemy je obserwować przez całą noc i wielu sympatyków naszej rubryki z ich powodu śpi krócej. Planety te jednak będą dobrze widoczne przez najbliższe miesiące, nie przesadzajmy więc z zarywaniem najbliższych nocy. Ale pamiętajmy o nich w czasie nocnej podróży, ponieważ wspaniale widoczne są z okien jadącego pociągu czy samochodu. Godzinę po Słońcu zachodzi zaś piękna planeta Wenus. Jednak znajduje się ona zbyt blisko Słońca, aby można było ją obserwować. Wysoko nad naszymi głowami rozpoznamy, opisany tydzień temu malutki gwiazdozbiór Lutni (Lyra), którego najjaśniejsza gwiazda Wega należy do znanego nam Trójkąta Letniego. Ta gorąca biała gwiazda jest jedną z najjaśniejszych i najpiękniejszych gwiazd nieba północnego, a blaskiem ustępuje tylko czerwonemu Arkturowi. W naszych szerokościach geograficznych Wega nigdy nie zachodzi, zaś 14 tys. lat temu zajmowała nawet miejsce Gwiazdy Polarnej i wskazywała północny biegun nieba. Za następne 12 tys. lat Wega stanie się ponownie Gwiazdą Polarną i wskazywać będzie ludziom kierunek północny!
Tuż obok Lutni, w samym środku Drogi Mlecznej, znajdziemy gwiazdozbiór Łabędzia. Jego najjaśniejsze gwiazdy układają się w figurę przypominającą krzyż, dlatego często nazywamy tę konstelację Krzyżem Północy. Dawniej nazwa "Krzyż Północy" była nawet bardziej znana niż "Łabędź", dziś w podręcznikach niestety pozostał tylko " Łabędź". Krzyż Północy ustawiony jest przodem do południowo-zachodniego horyzontu, będąc prawdziwą ozdobą wrześniowych wieczorów. Po północy znajdzie się nieco niżej, dokładnie nad zachodnim horyzontem. Ramiona tego wielkiego krzyża przypominają skrzydła lecącego ptaka i w takiej właśnie postaci przedstawiają tę konstelację słynne kamienne tablice z Mezopotamii. Patrząc w ciemną noc na ten wielki i piękny gwiazdozbiór, rzeczywiście odnosimy wrażenie, że oto nadleciał nad nasze głowy duży ptak. To starożytni Rzymianie nazwali ten gwiazdozbiór Łabędziem, choć np. w Arabii był określany jako "Lecący Orzeł".
Łabędź (Cygnus) jest typowym gwiazdozbiorem naszego letniego nieba, a najjaśniejszą w nim gwiazdą jest odległy od nas o 1530 lat świetlnych Deneb. Deneb należy do znanego nam już Trójkąta Letniego, a znajdziemy go z łatwością, posługując się naszą mapką. Jest to nadolbrzym wypromieniowujący aż 26000 razy więcej energii niż nasze Słońce! To jest niewyobrażalna ilość energii. Gdyby umieścić go w miejscu Słońca, mimo średnicy "zaledwie" 4 razy większej, spaliłby naszą piękną Ziemię. W naszych szerokościach geograficznych Deneb nigdy nie zachodzi (podobnie jak Wega czy Capella), możemy go więc obserwować przez cały rok.