Słońce z dnia na dzień świeciło coraz mocniej. Z powodu wschodniego wiatru pierwszy dzień wiosny był jednak wyjątkowo chłodny. Po kwadransie oczekiwania, kiedy od strony miasta nie pojawił się żaden autobus, ludzie na przystanku zaczęli przytupywać nogami.
- Dzień coraz dłuższy, a wiosny jak nie widać, tak nie widać - odezwał się starszy mężczyzna.
Nie trzeba było długo czekać, żeby na horyzoncie pojawiły się ciężkie chmury, które zakryły najpierw słońce, a później sypnęły rzadkimi płatkami śniegu, które porywane silnym wiatrem długo tańczyły w powietrzu, zanim spadły na ziemię.
- Ale pan wykrakał zimę - odezwała się kobieta w średnim wieku.
Obok mężczyzny na przystanku stało troje młodych ludzi w wieku licealnym. Ubrani byli w skórzane kurtki, na głowach mieli kolorowe czupryny, a na plecakach napis: "Dzień wagarowicza". Młodzi ludzie stali skuleni, przytupując nogami i zaciągali się głęboko papierosami, jakby chcieli się nimi ogrzać.
- Diabli nadali ten śnieg akurat w dzień wagarowicza - wycedziła przez zęby dziewczyna.
- A mówiłem, żeby zostać w szkole - powiedział chłopak z kucykiem.
- Przecież tam też coś ciekawego robią.
- W szkole?! - wykrzyknął drugi chłopak z kolczykiem w uchu. - Kto to słyszał, żeby w dzień wagarowicza chodzić do szkoły.
- No jasne! - dodała dziewczyna. - Przecież w szkole niczego ciekawego nie mogą wymyślić, to są przecież zgredy. W dzień wagarowicza trzeba iść na wagary, a nie do szkoły.
- Ale zimno, kurczę! - powiedział chłopak z kolczykiem.
- Kto by pomyślał, że będzie zima pierwszego dnia wiosny - wtrącił chłopak z kucykiem. - Nie można nawet pojechać za miasto, żeby na łące się pobyczyć i jabola obciągnąć, jak było w zeszłym roku.
- No, wypadałoby pójść do jakiejś knajpy - dodał chłopak z kolczykiem. - Tylko kasy nie ma.
- No to może wpadniemy do szkoły, żeby tylko zobaczyć, co tam się dzieje? Na chwilę, i zaraz wyjdziemy - myślał na głos chłopak z kucykiem.
- Co wam się jarzy w tych zakutych łbach? - powiedziała dziewczyna ze złością w głosie. - W dzień wagarowicza, który jest jedynym naprawdę wolnym dniem w roku, chcecie oglądać te same gęby, co przez cały rok? Tych belfrów, którzy was gnębią, tych kujonów, którzy się im podlizują?
- Ależ skąd? - odparł chłopak z kucykiem. - Ja tylko tak, dla siebie. W żadnym wypadku dla nich. Przecież jestem wolnym człowiekiem. No nie?
- Ja też tylko dla siebie. Z ciekawości - tłumaczył się chłopak z kolczykiem. - Tam musi być ciepło - dodał po chwili.
- No to może wpadniemy, ale tylko na chwilę, żeby się ogrzać - powiedziała dziewczyna. - W końcu to dzień wagarowicza, nie można go całego spędzić w szkole.
- No jasne, że tylko na jedną chwilę, no może na dwie i ani trochę dłużej - powiedział chłopak z kolczykiem.
- Ale posłuchamy jeszcze, jak gra mój kumpel. Dobra? - wtrącił chłopak z kucykiem. - Bo w sali gimnastycznej ma być dzisiaj jego koncert.
- No, zobaczymy, jak naszą klasę udekorowali na dzień wagarowicza - dorzucił chłopak z kolczykiem.
- Chłopaki, co wam się stało? Nie przeginacie przypadkiem? - śmiała się dziewczyna. - Cały dzień chyba zamierzacie tam spędzić. No nie?
- Wcale nie cały, tylko tyle, ile trzeba - dodał chłopak z kolczykiem. - A poza tym, kto powiedział, że w szkole musi być od razu nudno.
- No to idę z wami - powiedziała dziewczyna. - Tylko jak ktoś z kumpli będzie pytał, to nie mówcie przypadkiem, że ja to wymyśliłam, bo się ze wstydu spalę.
- Wstyd to by mi było, jakby mnie ktoś ze znajomych teraz na tym przystanku zobaczył, jak marznę na śniegu i mrozie, zamiast w ciepełku siedzieć. To jest dopiero kupa śmiechu - zdecydowanie odpowiedział koleżance chłopak z kucykiem.