Lato nie dawało za wygraną. Po kilku burzowych dniach znowu zaświeciło słońce. Nagrzane powietrze falowało nad powierzchnią asfaltu. Słup ogłoszeniowy zwracał uwagę kolorowymi plakatami. Jeden zachwalał szkołę detektywów i pracowników ochrony, drugi - szkołę bankowości i zarządzania, inny - biuro turystyczne oferujące wczasy na tureckiej riwierze. Była też reklama najnowszego czasopisma Sukces. Na okładce elegancko ubrana para (znany biznesmen i wschodząca gwiazda kina). Szczęśliwcy uśmiechali się zza kierownicy luksusowego samochodu.
- Trzeba, bracie, dążyć do sukcesu - powiedział młody chłopak w czapce założonej daszkiem do tyłu.
- A co to jest sukces? - zapytał drugi chłopak, ubrany w wytarte dżinsy.
- Nie wiesz? - zdziwił się chłopak w czapce z daszkiem do tyłu.
- A nie wiem - odparł chłopak w dżinsach.
- Przecież dzisiaj wszyscy wiedzą.
- Niby wiedzą, ale zawsze jak się zapytam, to wszyscy tylko o forsie mówią - powiedział chłopak w dżinsach.
- No, bo to właśnie chodzi o kasę - wykrzyknął chłopak w czapce. - Ale nie tylko. Czasami masz, bracie, sukces, jak możesz kimś porządzić albo po prostu jak jesteś kimś, np. jak w telewizji wystąpisz choćby przez chwilę.
- A jak komuś się nie uda niczego takiego osiągnąć? Jak ktoś jest zwyczajnym człowiekiem? To co? - pytał chłopak w dżinsach.
- Nawet o tym nie myśl - chłopak w czapce z daszkiem nerwowo spojrzał na zegarek. - Nie ma nic gorszego w dzisiejszych czasach, jak być zwyczajnym człowiekiem.
- Przecież ludzie są w większości zwyczajni.
- No i w większości są nieszczęśliwi - powiedział chłopak w bejsbolówce. - Ale tylko frajerzy są zwyczajni. Nie słyszałeś w telewizji o pozytywnym myśleniu? Jak bardzo chcesz, to zawsze odniesiesz sukces. Nie możesz się tylko zbytnio rozczulać nad sobą i nad innymi. Ja już zacząłem ćwiczyć. Codziennie rano powtarzam sobie: "będę bogaty" albo: "kochane pieniądze, jak ja was lubię". Pieniądze idą tylko do tych, którzy je kochają. Zapamiętaj to sobie.
- Przecież nie wszyscy myślą ciągle o pieniądzach. Niektórzy chcą po prostu zrobić coś dobrego albo mieć trochę spokoju w życiu - oburzył się chłopak w dżinsach. - A poza tym nie wszystkim się udaje.
- Jak nie chcą, to im się nie udaje - wtrącił chłopak w bejsbolówce.
- Nieprawda, nie z ich winy im się nie udaje. Czasami ludziom trafiają się choroby, czasami trudniej im w życiu wystartować. I co, mamy na nich położyć krechę? To są podludzie, czy co? - pytał chłopak w dżinsach, wskazując jednocześnie na człowieka grzebiącego w śmietniku. - O, ten to ma sukces, jak znajdzie do jedzenia coś, co inni wyrzucili.
- W nosie mam taki sukces. Nie każ mi się zastanawiać nad takimi ludźmi. Nie powiedziałem, że to nie są ludzie, tylko nie każ mi o nich myśleć. Są inni od tego, żeby się takimi nieudacznikami zajmować - chłopak w bejsbolówce zaciągnął się papierosem, odwracając głowę od bezdomnego, który taszczył coś znalezionego w śmietniku. Bezdomny wyraźnie wyglądał na zadowolonego mimo wielkiego wysiłku wkładanego w transport dziwnego przedmiotu, jakże jednak dla niego cennego. - Jak będziesz dalej tak główkował, to czekają cię same niepowodzenia. Pamiętaj, myśl tylko pozytywnie, wszystko może się udać, jak tego bardzo chcesz, nie kłopocz się nieudacznikami i do przodu, zawsze do przodu. Optymizm na maksa - perswadował.
Bezdomny zbliżył się do przystanku, stanął przed chłopcami i uśmiechając się, wskazał na swoje trofeum - starą ramę od roweru.
- Idę z tym na złom - powiedział, mrużąc oczy przed słońcem - zgarnę niezłą kasę. Starczy na jedzenie na dwa dni. Dawno mi tak nie przyfarciło.
- Szczęściarz z pana - powiedział chłopak w dżinsach i pomachał bezdomnemu odchodzącemu z kawałem żelastwa na plecach.