Od powietrza, głodu, ognia i wojny... Od wojny - zachowaj nas, Panie... Wiele Europa cierpiała, zwłaszcza nasz region, w czasie ostatniego półwiecza, ale nie przeżywała wojny (z wyjątkiem Bałkanów) . W Polsce w dorosłe życie wchodzi już drugie pokolenie, które ten straszny kataklizm zna tylko z telewizji, książek i opowiadań starszych. A w telewizji wojna od rana do nocy, we wszystkich wydaniach wszystkich dzienników. Można się przyzwyczaić i do tych strasznych obrazów, i do myśli, że nas to nie dotyczy. Można łatwo zapomnieć o obowiązku solidarności z ludźmi, którzy, jak np. mieszkańcy Ziemi Świętej, dawno zapomnieli, co to życie w pokoju. Wojna z jej nieludzkimi prawami to dla nich jedyna rzeczywistość, choć słowo "Jerozolima" oznacza miasto pokoju. Gdzie szukać pokoju? Tylko w ludzkim sercu. Dlatego Ojciec Święty zaprosił na 27 października 1986 r. do Asyżu przedstawicieli wielu wyznań na wspólną modlitwę o ten cenny dar - o pokój na świecie.
W tym samym czasie przebywali w Asyżu na stypendium dwaj znani polscy artyści: fotografik Stanisław Markowski oraz twórca filmów dokumentalnych, krytyk i pisarz Tadeusz Szyma. Obaj częstochowianie, często podkreślający związki ze swoim miastem. Z tego pobytu powstał album fotograficzny niosący ważne przesłanie, zatytułowany Drogami Świętego Franciszka z Asyżu. Dzieło to ujrzało światło dzienne tuż przed Dniem Modlitwy o Pokój przedstawicieli religii świata, który odbył się w Asyżu 24 stycznia 2002 r.
Dlaczego św. Franciszek? Dlaczego ten Święty został wybrany do patronowania tak wielkiemu dziełu? Odpowiedź na to pytanie daje album, którego tytuł mówi już tak wiele. Droga św. Franciszka to najkrótsza droga do pokoju. Łatwo się mówi: "pokój", łatwo się też pisze to słowo, ale dopiero na zdjęciach Stanisława Markowskiego widać, jaki duchowy wysiłek musi być podjęty, by dusza mogła żyć w pokoju. Nie są to zwykłe zdjęcia. Patrząc na Asyż, uwieczniony w obiektywie artysty, zauważyć można czar tego miejsca, jego genius loci. Wspaniała romańska architektura wpisana w górski pejzaż Italii, miasto widziane z perspektywy polnej drogi, innym razem ze szczytów okolicznych wzgórz, na kolejnym zdjęciu panorama miasta ukazana od strony upraw winorośli. Asyż widać raz w słońcu, innym razem w porannej mgle. Za każdym razem widzimy to samo miasto, ale za każdym razem inne. Asyż ma różne oblicza, jak różne są oblicza człowieka. Rytm kolumnady bazyliki św. Franciszka i ażur rozety z katedry św. Rufina. Wszystko sprawia, że miasto jest jak z innego świata, jakby czas zatrzymał się tu osiem wieków temu.
W pierwszej części albumu, poświęconej Asyżowi i jego okolicom, prawie nie ma ludzi. Widać tylko architekturę i przyrodę, współistniejące w zadziwiającej harmonii, jak np. na zdjęciu przedstawiającym wiekową kapliczkę wtuloną w objęcia mocnego drzewa wyrastającego wprost spod jej fundamentów, skąd - jak się zdaje - czerpie życiodajne soki. Dopiero w połowie albumu zauważyć można na sąsiadujących ze sobą stronach dwie postacie. Na jednej ilustracji idzie przed siebie tanecznym krokiem młody franciszkanin. Wygląda jakby frunął, ledwie dotykając stopami kamiennej drogi. Zapewne podąża jedną z dróg św. Franciszka. Na drugim zdjęciu widać starego człowieka siedzącego przy innej drodze, której lśniący bruk przypomina o tych pokoleniach, które tędy przeszły. Mężczyzna ma ciemne okulary, choć siedzi w cieniu. Może jest niewidomy? W ręku trzyma laskę i czeka... może na przygodnego przechodnia, dla którego stoi obok wolne krzesło. Parę kroków dalej z ulicznego zdroju, jakich wiele w Asyżu, płynie strużka wody. Trudno o lepszą metaforę życia jako drogi.
Ostatnia część albumu dotyczy Dnia Modlitwy o Pokój, który odbył się w Asyżu w 1986 r. Trzeba przyznać, że wielkie wrażenie robią zdjęcia przedstawicieli tak wielu różnych religii, których połączyła tego dnia jedna idea - modlitwa o pokój na świecie. Trudno uwierzyć, jak głęboko można sięgnąć w świat ducha przy pomocy aparatu fotograficznego. Dzięki tym fotografiom można uczestniczyć w misterium miasta i misterium życia jego Świętego. Zadziwiające, jak blisko siebie są piękno i dobro. W misterium to znakomicie wprowadzają teksty Tadeusza Szymy, które obejmują refleksją obrazy Stanisława Markowskiego.
Ten najmniejszy z albumów autora ukazuje rzeczy wielkie, one bowiem da-ją nadzieję w obliczu rzeczy strasznych.