28 marca br. bp Stanisław Gądecki został mianowany arcybiskupem poznańskim.
Stwierdził on, że skoro otrzymał nominację w Wielki Czwartek, to próbuje odczytać to jako znak dla jego przyszłej posługi. "W znaku Eucharystii jest zawarte wezwanie do wspólnoty, jedności i życia Eucharystią. Każdy z tych znaków jest dla mnie ważny, a dla przyszłości Kościoła poznańskiego te wezwania mogą wytyczyć drogi, po których wiele rzeczy może zostać poprowadzonych dalej w Bożym Duchu" - mówił abp Gądecki.
Pytany o priorytety duszpasterskie, zastrzegł, że w tym momencie trudno mu przedstawić jakiś całościowy program. Podkreślił jednak, że pierwsza i najważniejsza jest formacja duchowieństwa. Wskazał, że w formacji tej muszą być obecne trzy elementy: praca powołaniowa, formacja seminaryjna i formacja poseminaryjna. "Te trzy elementy formacyjne muszą być realizowane w trosce o kapłanów, o wspólnotę kapłańską i ducha jedności, bez którego nie ma prawidłowego prowadzenia Kościoła Bożego" - podkreślił. Dalszym priorytetem będzie formacja stała świeckich, bo "bez wiary oświeconej przez Ewangelię nie można sobie wyobrazić poważnego kroczenia drogami Chrystusa" - tłumaczył.
Zastrzegł przy tym, że program duszpasterski powstanie po konsultacjach z biskupami pomocniczymi poznańskimi i radą kapłańską archidiecezji.
Pytany, w jaki sposób ma zamiar kierować archidiecezją poznańską po wstrząsach, których doświadczyli jej duchowni i wierni w ostatnich dniach, powiedział: "W każdej sytuacji należy zdobyć rozeznanie rzeczy, a potem dopiero można działać. Ja, będąc wprawdzie blisko Poznania, uważam, że nie posiadam dostatecznego rozeznania w całej sprawie i nie mogę się wypowiadać w takim momencie w jakikolwiek zdecydowany sposób o rzeczach, których nie znam".
Pytany, czy dary dialogu i jednania, jakimi odznaczał się w dotychczasowej pracy biskupiej, będą przydatne w kierowaniu archidiecezją, powiedział: "Jeśli Pan Bóg daje jakiś charyzmat, to widocznie po to, aby był on wykorzystany; nie tylko w szczególnej sytuacji Kościoła poznańskiego, ale w każdym miejscu i w każdym czasie kapłanowi taki dar jest potrzebny. Nie trzeba daleko sięgać, bo każdy ksiądz katecheta i proboszcz szybko zauważy, że jeśli zarzuci się dialog, to skutki tego są opłakane".