Wyzwaniem dla człowieka jest nie tylko osiąganie kariery, zdobywanie pieniędzy czy wygospodarowanie czasu na rozmowę z własnymi dziećmi, ale także osiągnięcie i ocalenie harmonii własnej osobowości. Na przestrzeni wieków ludzie szukali właściwych dróg do osiągnięcia wewnętrznej i zewnętrznej równowagi. Człowiek ma bowiem wpisane w naturę pragnienie pełnej harmonii, zewnętrznej i wewnętrznej. Mimo utraty przez grzech pełni równowagi, człowiek przez całą ziemską wędrówkę dąży do harmonii z Bogiem, z ludźmi i ze światem.
Max Lüscher - szwajcarski psycholog, twórca "Testu Kolorów" - uczynił harmonię głównym motywem swoich rozważań naukowych. Wskazał cztery obszary, które o niej stanowią: szacunek wobec siebie samego, wewnętrzną wolność, zadowolenie i zaufanie do siebie.
U wielu ludzi, na pozór prawidłowo funkcjonujących w społeczeństwie czy w rodzinie, stan harmonijnej równowagi ulega zachwianiu bądź degradacji z powodu zaburzenia dobrego samopoczucia.
Pierwszym wyznacznikiem dobrego samopoczucia jest szacunek dla siebie. Dla chrześcijanina jest on wyrazem dobrze rozumianej miłości własnej. Koncentracja na sobie i przecenianie siebie albo pogarda dla siebie prowadzą do zachwiania szacunku względem siebie. Wielu ludzi zatraca szacunek dla siebie i zaczyna coraz silniej wirować w błędnym kole pomiędzy pogardą a przecenianiem siebie.
Drugim czynnikiem dobrego samopoczucia jest doświadczenie wewnętrznej wolności. Zagrożeniem wewnętrznej wolności jest przymuszanie siebie do czegoś lub ucieczka z pola odpowiedzialności. Aby obronić się przed tymi niebezpieczeństwami, należy, zdaniem M. Lüschera, zrozumieć siebie, czyli poznać motywy własnego działania oraz zachować wrażliwość na to, co się we mnie dzieje.
Julian - bogaty, bardzo mądry, pilny przedsiębiorca - poświęcił dobre samopoczucie związane z wewnętrzną wolnością dwom stronom zniewolenia: samoprzymusowi - kiedy bardzo ciężko pracował, aby zabezpieczyć swoje dobra i pozornej wolności - przez ucieczkę od siebie, gdy przedłużał do późnej nocy rozmowy o interesach, aby dystansować się od rodziny, a rano, w złym humorze - palił papierosy i rozsiadał się do późnego przedpołudnia, aby uchylać się od pracy. Otoczenie, obserwując go, gotowe było twierdzić, iż jest całkiem "normalnym człowiekiem". Przyzwyczajamy się i uważamy za normalne, że w małżeństwie nie dzieje się dobrze, że ktoś ma często bóle głowy, żołądka, owrzodzenie dwunastnicy lub bóle krzyża albo źle sypia, jest nałogowym palaczem lub "trochę za dużo pije". Rezygnowanie z własnej wolności zależy ostatecznie od wewnętrznej decyzji człowieka.
Samooskarżanie się lub bezpodstawne i gorzkie zarzuty wobec innych mogą zagrażać zadowoleniu, które jest trzecim przejawem dobrego samopoczucia. Według M. Lüschera, wyrazem niezadowolenia z siebie jest negatywna bądź obojętna postawa wobec otoczenia.
M. Lüscher ukazuje, jak odnaleźć utracone zadowolenie. Jedyną drogą jest wyzwolenie się z postawy roszczeniowej i zaakceptowanie odmiennego sposobu bycia innych osób, ćwiczenie się w cierpliwości wobec innych oraz gotowość zrozumienia drugiego człowieka. Głównym środkiem zaradczym na odzyskanie zadowolenia z siebie, z własnego życia, oraz odkrycie piękna i radości z przebywania z drugim człowiekiem jest nawrócenie, całkowita metanoia - przemiana myślenia i postępowania. Czy możliwe jest odzyskanie pełnego zadowolenia z siebie i życia bez odniesienia do Boga? To postawa religijna ułatwia obudzenie w człowieku ducha dziękczynienia za wszystko, co jest jego doświadczeniem życiowym.
Ostatnim konstytutywnym elementem dobrego samopoczucia, według M. Lüschera, jest zaufanie do siebie. Brak zaufania do siebie przejawia się w pragnieniu bycia ciągle podziwianym. Nierealizowanie tej potrzeby prowadzi do depresyjnego użalania się nad sobą. Przełamania tego błędnego koła należy dokonać na drodze uświadomienia i ukazania człowiekowi działań zasługujących na prawdziwy podziw. Jest to zadanie trudne, lecz możliwe do osiągnięcia. Bardzo ważne jest tu nastawienie konkretnego człowieka. To od niego i jego woli zależy odzyskanie zaufania do siebie.