Reklama

Na dzień chorego

Bonifratrzy w służbie chorym

Jan Paweł II pragnął w ten sposób zwrócić uwagę międzynarodowej społeczności na nieodłączny element życia człowieka, jakim jest cierpienie.
Od ponad czterystu lat posługę samarytańską wobec chorych pełnią Bonifratrzy. W każdym cierpiącym starają się dostrzegać cierpiącego Chrystusa. Przez niesienie ludziom pomocy kontynuują misję Pana Jezusa - Wielkiego Lekarza duszy i ciała.

Niedziela Ogólnopolska 6/2005

Św. Jan Boży (1495-1550), założyciel Zakonu Szpitalnego - Bonifratrów, patron chorych, ubogich i szpitalnictwa

Św. Jan Boży (1495-1550), założyciel Zakonu Szpitalnego - Bonifratrów, patron chorych, ubogich i szpitalnictwa

Z br. Sadokiem Snopkiem, bonifratrem, rozmawia Piotr Janczak 11 lutego, dzień pierwszego objawienia Matki Bożej w Lourdes, od 1993 r. jest obchodzony jako Światowy Dzień Chorego.

Piotr Janczak: - Czy mógłby Brat przybliżyć nam historię oraz duchowość Bonifratrów?

Br. Sadok Snopek OH: - Już długo jesteśmy wśród chorych i dla chorych. Św. Jan Boży - nasz założyciel w 1539 r. przeżył gwałtowne nawrócenie. Z człowieka, który zmierzał do osiągnięcia materialnego sukcesu i bycia kimś znaczącym w społeczeństwie, stał się przez czyny miłosierdzia poszukiwaczem duchowej wartości życia. Naśladując styl życia ubogiego Chrystusa, rozdał swój majątek i poszedł służyć chorym i cierpiącym na ulicach hiszpańskiej Grenady. Jego wielka miłość do chorych, ciężka praca i wyproszone jałmużny pozwoliły na założenie własnego szpitala. Wyjątkowe to było dzieło. Oprócz strawy, lekarstwa i pielęgnacji obdarzał swoich podopiecznych tym, czego dziś brakuje w wielu szpitalach. Dawał im odczuć, że są kochani, że są potrzebni pomimo ograniczającej ich choroby. Mogli doświadczyć, że nie są opuszczeni i zdani jedynie na własne siły. Św. Jan Boży stworzył klimat rodzinnego domu, a nie rygorystycznego szpitala. Przykładem swojego życia zaczął pociągać osoby o wrażliwym sercu do włączenia się w posługę chorym. Dało to początek Zakonowi Szpitalnemu, który w Polsce znany jest jako Bonifratrzy (z łac. bonus - dobry, frater - brat). Swoją duchowość św. Jan Boży zawarł nie tyle w słowach, co w czynach, a były to czyny miłosierdzia. Najlepszą regułą dla Zakonu stał się więc przykład jego pracy i poświęcenia się chorym.

Reklama

- Kim dla Brata jest człowiek chory?

- Gdy pytam chorych o samopoczucie, większość z nich odsłania mi swój smutek. Niewielu jest tych, u których widzę akceptację i uśmiech pomimo cierpienia. Osobiście nie dam nikomu recepty na to, co zrobić w takiej sytuacji, bo ból trudno zamienić na uśmiech. Są jednak tacy, którzy potrafią to czynić i choć sami cierpią - to umacniają innych. Ich siła do dobrego przeżywania choroby najczęściej płynie z wiary.
Dla mnie człowiek chory to ktoś, kto przechodzi czas dojrzewania. Rozmawiając z chorymi i wsłuchując się w historię ich życia, często dowiadywałem się, że bolesne doświadczenia dawały początek głębszemu wejrzeniu w siebie i w swoje relacje z innymi. Wielu dopiero w tym momencie zaczynało porządkować hierarchię wartości, pogłębiać swoją wiarę, a nawet wracać do Boga, o którym jakby zapomnieli w pośpiechu dnia codziennego. Ten czas dojrzewania swój ostateczny finał znajdzie dopiero przed Obliczem Boga. Tylko Dawca Życia i nasz Odkupiciel zna do końca wartość tajemnicy cierpienia.

- Jak wygląda posługa Bonifratrów w Polsce?

- Do Polski Zakon Bonifratrów sprowadzony został w 1609 r. za sprawą br. Gabriela hrabiego Ferrary. Wyleczył on ciężko chorego króla Zygmunta III, przez co chlubnie wpisał się w historię naszego kraju. W dowód wdzięczności mieszczanie krakowscy zaprosili Braci Bonifratrów do swojego miasta. W niedługim czasie zaczął funkcjonować pierwszy szpital Bonifratrów.
Dzisiaj polscy Bonifratrzy prowadzą: szpitale, domy opieki - zwłaszcza dla upośledzonych umysłowo, jadłodajnie, apteki, ośrodki interwencji kryzysowej, centrum rehabilitacji, ziołolecznictwo. Zawsze nasza posługa jest ukierunkowana na potrzeby chorych.

- W Waszych placówkach razem z braćmi pracują świeccy. Jak kształtuje się ta współpraca?

- Bardzo cenna dla naszego Zakonu jest duża liczba współpracowników - w Polsce około tysiąca. Są to ludzie, którzy pracują razem z nami w duchu ewangelicznej, samarytańskiej posługi wśród chorych. Jest również wiele osób, które wspierają nas modlitwą w Bonifraterskiej Rodzinie Różańcowej. W taki sposób wielu włącza się w budowanie dobrego dzieła. Nazywamy ich współpracownikami, a nie naszymi pracownikami, gdyż łączy nas coś więcej - nie tylko praca. Łączy nas chrześcijańska miłość do człowieka chorego, którą staramy się wspólnie wprowadzać w czyn.

Reklama

- Czy mógłby Brat podzielić się z nami swoimi przeżyciami z pracy wśród chorych?

- Moje najgłębsze przeżycia dotyczą nadziei. Spotkałem chorych, którzy po modlitewnej prośbie zaczynali stopniowo wracać do zdrowia lub odzyskiwali je nagle i całkowicie. Pozostają w mojej pamięci np. takie słowa starszej pani: „Lekarz powiedział, że już na to chore oko nie będę widzieć, a ja się modliłam przez wstawiennictwo Maryi - i widzę”. Nie wszystkim dane jest powrócić do zdrowia, dlatego możemy zanosić modlitewne prośby, ale ostatecznie wszystko trzeba powierzyć woli Bożej.
Myślę, że człowiekowi niewierzącemu trudniej odkryć sens cierpienia i je przyjąć, ponieważ wymaga to spojrzenia z wiarą na krzyż Chrystusa, wyrażający najwyższe poświęcenie Boga dla człowieka.

- Czy Brat jest szczęśliwy, pracując wśród chorych?

- Moja posługa daje mi dużo radości i zadowolenia, choć wymaga ode mnie trochę trudu. Jednak warto go podjąć. Pragnę zachęcić wszystkich, którym nie jest obojętny los człowieka chorego, do aktywnego włączenia się w pomoc chorym. Dziś jest tak wiele możliwości zaangażowania się poprzez parafialne zespoły charytatywne i różne formy wolontariatu. Potrzeba tylko odrobinę odwagi i dobrej woli. Tych zaś, którzy odkrywają w sobie ziarno powołania do życia zakonnego w charyzmacie szpitalnym, proszę o kontakt ze mną: tel. (0-22) 635-68-19; e-mail: sadokpromotor.pl@tele2.pl

- Dziękuję za rozmowę.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ks. Castignani: Czystość nigdy nie będzie przereklamowana, bo chce jej dla nas Chrystus!

2021-12-02 08:40

[ TEMATY ]

duchowość

czystość

Adobe.Stock

Jesus Maria Castignani jest hiszpańskim księdzem i autorem licznych książek dotyczących seksualności i czystości przedmałżeńskiej. Dzięki swojej posłudze duszpasterskiej oraz pracy z młodzieżą, miał okazję wysłuchać poruszające historie dotyczące walki o czystość i stworzył specjalny program, który umożliwia powrót na drogę niewinności serca. Jak katolik powinien rozumieć czystość? Co zrobić, by nie popaść w grzech nieczystości? Przeczytaj wywiad z autorem książki „Odzyskać niewinność. Droga do czystości serca”.

Od wielu lat pracuje Ksiądz z młodzieżą, której głosi Ewangelię i konferencje na temat duchowości, oraz czystości przedmałżeńskiej. W dzisiejszym świecie często może nam się wydawać, że temat zachowania czystości do ślubu jest przereklamowany. Czy tak rzeczywiście jest?

CZYTAJ DALEJ

Twórczą odwagą jest zostać w Kościele, nie odchodzić z niego

2021-12-01 19:24

[ TEMATY ]

Kościół

Adobe.Stock

Być zwyczajnym człowiekiem, zgodzić się na to, co niesie życie oraz zachować wiarę – to rady, jakie dał uczestnikom rekolekcji w kęckiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa ks. Michał Olszewski SCJ. Założyciel Fundacji Profeto i znany ewangelista zachęcił do zainspirowania się postacią Józefa w codziennym życiu i wskazał, by, tak jak Opiekun Jezusa, kierować się w życiu „twórczą odwagą”.

Kaznodzieja przypomniał nauczanie papieża Franciszka z Listu Apostolskiego „Patris corde”, ogłaszającego rok jubileuszowy poświęcony św. Józefowi. Za Ojcem Świętym ks. Olszewski powtórzył, że aby wyjść z ciemności, w jakich dziś żyjemy, należy być zwyczajnym człowiekiem, przyjąć z pokorą to, co niesie życie i w obliczu tego uratować w naszym życiu Jezusa i Maryję. „Od Józefa musimy się nauczyć tej samej troski i odpowiedzialności: kochać Dziecię i Jego matkę, kochać sakramenty i miłosierdzie, kochać Kościół i ubogich” – dodał podczas poniedziałkowej nauki w ramach kilkudniowych rekolekcji w Kętach na Podbeskidziu.

CZYTAJ DALEJ

Pieśni Adwentowe

2021-12-02 11:29

[ TEMATY ]

adwent

Adwent to czas oczekiwania na Boga, który jest blisko, który przychodzi każdego dnia, który daje łaskę. To też czas oczekiwania na serce gotowe i otwarte na przyjście Boga, bo przecież On z nami jest tu i teraz! Nasz śpiew jest tęsknym wołaniem właśnie o serce gotowe przyjąć Boga tu i teraz! Wołajcie z nami! Marana tha!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję