Na wakacje czeka chyba każdy: dorośli, młodzież, dzieci, i nie ma w tym nic dziwnego. Niepełnosprawni, chociaż nie wszyscy pracują lub się uczą, również nie mogą doczekać się wakacji. Dla wielu z nich jest to czas szczególny, gdyż wyjazd wakacyjny jest jedyną okazją w roku do wyrwania się z murów własnego mieszkania. Obozy wakacyjne spośród wielu zalet, o których wie każdy turysta i wczasowicz, mają dla niepełnosprawnych największą zaletę - stwarzają możliwość przebywania w gronie rówieśników. Tomasz Merton powiedział, że "nikt nie jest samotną wyspą", ale widocznie nie znał środowiska ludzi poruszających się na wózkach, bo wielu z nich choruje na samotność. Dlatego wakacje są tak upragnione.

W tym roku Duszpasterstwo Osób Niepełnosprawnych Archidiecezji Łódzkiej zorganizowało w dniach 16-30 lipca obóz w Małej Rusi k. Ostródy. Uczestniczyło w nim 48 osób (30 niepełnosprawnych, w tym 11 na wózkach, oraz opiekunowie, opieka medyczna). Mieliśmy tam wszystko, czego potrzeba do szczęścia: las, wodę i pogodę, a przede wszystkim wspaniałe towarzystwo. Lokalizacja ośrodka była wymarzona dla takich mieszczuchów jak my. Domki kempingowe Wojskowego Ośrodka Wypoczynkowego "Arizona" rozrzucone były w lesie sosnowym nad brzegiem Jeziora Pauzeńskiego. W każdej chwili mogliśmy iść na plażę lub wypożyczyć kajaki czy rowery wodne. Dużym powodzeniem cieszyły się spacery po okolicy. W pamięci uczestników zostaną również ogniska i dyskoteki, a także rejs statkiem po Jeziorze Drwęckim czy zwiedzanie zamku krzyżackiego w Ostródzie, gdzie dodatkową atrakcją była możliwość ubrania się w prawdziwe rycerskie zbroje. Jedną z największych atrakcji była wizyta w pobliskiej stadninie koni i krótka przejażdżka na oklep. Było to ciekawe doświadczenie, zwłaszcza dla osób, które nie miały wcześniej kontaktu z hipoterapią. W czasie Mszy św. sprawowanej w godzinach wieczornych nad brzegiem jeziora mogliśmy wyciszyć się i podziękować Bogu za te wspaniałe dni. A jest za co dziękować. Pieniądze podobno szczęścia nie dają, ale bez dobroczyńców zostalibyśmy w domu. Na specjalne podziękowanie zasłużyli wolontariusze (młodzież m.in. z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży przy parafii Opatrzności Bożej), którzy spisali się na szóstkę z plusem.