Wiatr jest niezwykle ważnym czynnikiem kształtującym powierzchnię Ziemi. Może on tworzyć na niej piękne i niepowtarzalne formy (tzw. akumulacyjne bądź erozyjne). Wszystkie zaś procesy, związane z działalnością wiatru, nazywamy eolicznymi. Nazwa ta pochodzi z mitologii greckiej od Eola - władcy wiatrów, syna Posejdona i Melanippy. Działalność wiatru widoczna jest m.in. w procesie tworzenia wydm. W Polsce wydmy występują głównie w Słowińskim Parku Narodowym. Chcąc dostrzec skutki wiatru (erozyjne, czyli niszczące, i akumulacyjne, czyli budujące), najlepiej udać się na pustynię, gdyż tam teren właściwie pozbawiony jest zwartej szaty roślinnej.
Jednak jedną z najbardziej atrakcyjnych wizualnie form, będących skutkiem niszczącej działalności wiatru, są tzw. grzyby skalne. Grzyb skalny jest samotną skałką o szerokiej części górnej i wąskiej podstawie. Kształt ten wynika z silniejszego zniszczenia części dolnej na skutek piasku niesionego przez wiatr.
W Polsce niezwykle ciekawym obiektem przyrodniczym, który powstał przy współudziale erozji wietrznej, jest rezerwat „Skałki Piekło pod Niekłaniem”. Znajduje się on ok. 15 km od Skarżyska-Kamiennej, na północnym obrzeżeniu Gór Świętokrzyskich. Jest to częściowy rezerwat przyrody nieożywionej. Został on utworzony w 1959 r. Rezerwat ów obejmuje malownicze skałki, wymodelowane podczas epoki lodowcowej w piaskowcach tzw. okresu dolnojurajskiego. Właśnie wtedy piasek niesiony wiatrem uderzał o napotkane po drodze skały. Rzeźbił je, wygładzał i szlifował.
Dziś w rezerwacie spotkać można takie formy skalne, jak tzw.: kazalnice, schroniska, gzymsy, grzyby, baszty i kominy. Wysokość niektórych z nich dochodzi nawet do 8 m. Skałki zlokalizowane są na grzbiecie skalnym o długości ok. 1 km, szerokości 25 m i maksymalnej wysokości 367 m n.p.m. Przez teren rezerwatu wiedzie niebieski szlak turystyczny.
Nazwa geograficzna „Piekło” często pojawia się w regionie kieleckim. Niedaleko miejscowości Końskie istnieje nawet wieś o takiej nazwie (obok niej zaś jest wioska Niebo), a w pobliżu Chęcin - jaskinia Raj.
Z potrzeby serca, wdzięczności i pragnienia, by pamięć trwała, tak narodził się utwór poświęcony śp. ks. Romanowi Patykowi. O kapłanie, który „szedł razem z ludem”, oraz o piosence będącej osobistym hołdem opowiada w rozmowie parafianin Mariusz Szlachta.
Śmierć kapłana, który przez 12 lat prowadził wspólnotę parafialną, pozostawia w sercach wiernych nie tylko smutek, ale i wdzięczność. W parafii pw. św. Marcina w Zadrożu, której proboszczem był śp. ks. Roman Patyk, pamięć o nim wciąż jest żywa. Jednym z jej wyrazów stał się utwór muzyczny stworzony przez parafianina – Mariusza Szlachtę. To osobiste świadectwo wiary, przywiązania i szacunku wobec kapłana, który jak mówią wierni „miał serce Boga”.
Sąd w stanie São Paulo, na południowym wschodzie Brazylii, skazał znanego komika Cassiusa Ogro, który zarzucił księdzu Júlio Lancellottiemu nadużycia seksualne. W grudniu 2022 roku brazylijski artysta opublikował w jednej z sieci społecznościowej film sugerujący, że kapłan dopuszcza się nadużyć seksualnych wobec młodych chłopców.
Rzekomo żartobliwy materiał Cassius Ogro (właściwie Cassius Matheus dos Santos Soares) opublikował krótko po tym, jak ksiądz Júlio Lancellotti skrytykował rozrzutność piłkarskiej federacji Brazylii, która wydała duże środki na zakwaterowanie i luksusowe wyżywienie swoich piłkarzy podczas rozgrywanych w Katarze piłkarskich mistrzostw świata. Satyryk broniąc wystawnego życia futbolistów podczas mundialu w żartobliwym komentarzu oskarżył kapłana, popularnego w São Paulo w związku z rozwijaniem licznych dzieł dobroczynnych, o przestępstwa seksualne.
Z potrzeby serca, wdzięczności i pragnienia, by pamięć trwała, tak narodził się utwór poświęcony śp. ks. Romanowi Patykowi. O kapłanie, który „szedł razem z ludem”, oraz o piosence będącej osobistym hołdem opowiada w rozmowie parafianin Mariusz Szlachta.
Śmierć kapłana, który przez 12 lat prowadził wspólnotę parafialną, pozostawia w sercach wiernych nie tylko smutek, ale i wdzięczność. W parafii pw. św. Marcina w Zadrożu, której proboszczem był śp. ks. Roman Patyk, pamięć o nim wciąż jest żywa. Jednym z jej wyrazów stał się utwór muzyczny stworzony przez parafianina – Mariusza Szlachtę. To osobiste świadectwo wiary, przywiązania i szacunku wobec kapłana, który jak mówią wierni „miał serce Boga”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
