Lidia Dudkiewicz: - Oto Horacjuszowy ideał szlachetnego człowieka, ideał zwłaszcza prawdziwej świętości.

Br. Stanisław Rybicki FSC: - Święci dawnych czasów i nam współcześni nie są nadludźmi. Ich heroizm zobowiązuje nas do kroczenia w ślad za nimi z pomocą Boskiego Przewodnika. Apostoł Paweł wzywa swych uczniów i nas do naśladowania Jezusa Chrystusa. Rzadko kiedy zachęca do naśladowania siebie samego. Ilekroć to czyni, prawie zawsze dodaje, że pozostaje w łączności z Chrystusem: „Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa” (1 Kor 11, 1). Wciąż jeszcze kontemplujemy apel ludu Bożego po odejściu Jana Pawła II: „Santo subito!”. On to właśnie dokonał tak wielu beatyfikacji i kanonizacji, by nas zachęcić do kroczenia śladami świętych. Nawoływał dorosłych i młodzież, duchownych i świeckich: - Nie bójcie się dążyć do świętości, do doskonałości. Ciągle aktualny jest ten apel: - Bądźcie nieskazitelni w życiu i wolni od występków, od grzechu.
Proklamowany postulat świętości każe nam stawać się „coraz doskonalszymi” - „albowiem wolą Bożą jest nasze uświęcenie” (1 Tes 4, 3). Wpatrując się w tak bardzo różnorodne przykłady hagiograficzne, odkrywamy tajemnicę „świętych obcowania”, a zarazem świętość Kościoła, mimo że w jego łonie nie brakowało i nie brakuje grzeszników.

- „Nieskazitelność” stanem „w drodze”?

- Człowiek jest bytem, który wciąż się „staje”; jest też istotą skłonną do grzechu, do występków. „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości” (1 J 1, 8-9). Społeczność Chrystusowa dąży do życia wolnego od grzechów, ale ilekroć staną one na drodze prostolinijnego kontaktu z Bogiem, On, wierny swoim obietnicom niesienia pomocy żałującemu grzesznikowi, pełen miłosierdzia i łaskawości, usuwa wszystko, co stanowi przeszkodę w dalszym dążeniu do Boga. Tajemnica odpuszczenia grzechów, a w konsekwencji wolność od występków, to owoc wstawiennictwa Jezusa u Ojca. Zbawcza Krew Syna Bożego, Syna Człowieczego, zachowuje nadal moc pojednania chrześcijan z Bogiem. Zadośćuczynienie Jego Krwi obejmuje całą ludzkość wszystkich czasów.