Miłośnicy filmowej twórczości reżysera Ingmara Bergmana będą mieli okazję oglądać specjalnie zakupiony zestaw wczesnych dzieł wybitnego szwedzkiego twórcy. Dorobek Bergmana zaliczany jest do klasyki kina europejskiego i światowego. Artysta ten od lat 40. XX wieku realizował kameralne dramaty psychologiczne i obyczajowe, które zdobywały coraz większy światowy rozgłos i uznanie, a także nagrody na międzynarodowych festiwalach. Bergman był dziedzicem tradycji kultury skandynawskiej, lecz tematy dramatycznych relacji międzyludzkich i stosunku człowieka do Boga podejmował zawsze w sposób uniwersalny, zrozumiały nie tylko w Europie. Filmy szwedzkiego reżysera są w Polsce doskonale znane, były wyświetlane w kinach i w klubach filmowych. Są także ozdobą programów telewizyjnych i Iluzjonu Filmoteki Narodowej. Wznowienie ich w normalnej dystrybucji będzie teraz dobrą okazją - szczególnie dla młodych widzów - do przypomnienia dzieł mistrza.
Po „Tam gdzie rosną poziomki”, arcydziele z 1957 r., wchodzi na ekrany „Źródło” w 1961 r. Bergman zrealizował ten film, jak stwierdził w wywiadach, z głębokiej wewnętrznej potrzeby. Chciał wykreować na ekranie świat, w którym istnieje podział na dobro i zło. Dlatego sięgnął do średniowiecznej chrześcijańskiej legendy i ballady o rycerzu, który mści się na wędrownych bandytach, którzy zamordowali jego córkę. Film został opowiedziany w formie metaforycznej przypowieści. Piękna dziewczyna, zdradziecko napadnięta w drodze do kościoła, symbolizuje dobro, zaś złowrodzy złoczyńcy zło i brak jakiejkolwiek refleksji na temat popełnionej zbrodni. Ojciec zabitej pod wpływem szoku mści się na zabójcach, po czym prosi Boga o wybaczenie za swój czyn. Surowy i majestatyczny rytm i klimat czarno-białego dzieła Bergmana prowokuje do refleksji i zadumy na temat działania zła na świecie i stosunku człowieka do praw boskich. Na końcu Pan Bóg daje znak swej pamięci o ludzkim cierpieniu w postaci pojawiającego się nagle źródła. Film ten, nagrodzony Oscarem i Złotym Globem, można zaliczyć do metafizycznego nurtu w twórczości Bergmana. Po „Źródle” będą wchodziły na ekrany kolejne klasyczne filmy szwedzkiego mistrza.
„Źródło” („Jungfrukallan”), Szwecja, 1961. Reżyseria - Ingmar Bergman. Wykonawcy: Max von Sydow, Birgitta Valberg, Birgitta Petterson i inni. Dystrybucja całej serii filmów Bergmana - Gutek Film.
Z wystawy w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie
W pewnym momencie swojego życia Mieszko I, książę Polan, podjął decyzję, która wpłynęła na całą późniejszą historię jego ludu – przyjął wiarę chrześcijańską.
Wiele przy tym ryzykował. Jego poddanym niełatwo przyszło zerwać ze starymi bóstwami i wierzeniami. No bo jak się wyrzec zmarłych pogańskich przodków, którym dotąd oddawano kult, składano ofiary? Minęło wiele dziesiątków lat, zanim przyswoili sobie oni naukę Chrystusa i przestali się buntować. Książę Mieszko, w imię zasad nowej religii, musiał oddalić siedem swoich dotychczasowych żon wraz z dziećmi i odpowiednio je wyposażyć. Trzeba było także udobruchać rody, z których pochodziły, a które mogły go z zemsty pozbawić władzy.
Nazywał siebie świnią, gdy kolejny raz się upił. Potem był odwyk i wyjście na prostą. Gdy podczas wspólnego składania świadectwa ks. Mirosław przedstawił go jako boksera, on określił siebie jako pięściarz, bo „bokser to pies”, a on wreszcie zrozumiał, że jest wartościowym człowiekiem. To w skrócie historia Sylwka, jednego z domowników wspólnoty „Betlejem”, którą w 1996 r. założył ks. Mirosław Tosza. To miejsce, gdzie wielu byłych bezdomnych, podobnie jak Sylwek, odkrywa swoją wartość i ludzką godność. 14 kwietnia w Polsce obchodzimy Dzień Ludzi Bezdomnych. Trwamy też w Tygodniu Miłosierdzia.
Ks. Mirosław Tosza jako 19-latek świadomie nawrócił się dzięki Wspólnotom „Wiara i Światło”, które posługują ludziom ubogim, niepełnosprawnym intelektualnie, a w których prace się zaangażował. „Mój pierwszy kontakt z Ewangelią to nie była Ewangelia czytana i medytowana, tylko odgrywana w scenkach rodzajowych, w których graliśmy z niepełnosprawnymi na obozach. Poznawałem Ewangelię w ten sposób, że musiałem się wcielić w jakąś z ról, na przykład sługi na weselu w Kanie Galilejskiej, więc dla mnie poniekąd to środowisko ubogich było środowiskiem naturalnym” - opowiedział ks. Tosza, mówiąc o początkach swojej pasji do pracy z bezdomnymi i ubogimi.
Słowo abp. Józefa Kupnego do wiernych Archidiecezji Wrocławskiej
2026-04-14 16:07
ks. Łukasz
Agnieszka Bugała
Metropolita wrocławski z racji 1060. rocznicy Chrztu Polski, która przypada 14 kwietnia, skierował słowo pasterskie do wiernych Archidiecezji Wrocławskiej.
Arcybiskup Józef Kupny przypomina, że wydarzenie to jest fundamentem naszej tożsamości narodowej i religijnej. Podkreśla, że decyzja Mieszka I miała znaczenie nie tylko duchowe, lecz także polityczne, wprowadzając Polskę w krąg cywilizacji łacińskiej i chroniąc jej suwerenność. Chrzest stał się źródłem jedności dla rozproszonych plemion, umożliwiając budowę wspólnoty, którą kolejne pokolenia nazwały Polską. Hierarcha przypomina również o roku 1000 i powstaniu diecezji wrocławskiej, która wpisała Śląsk w struktury młodego państwa i Kościoła. Zwraca uwagę, że chrzest – zarówno narodowy, jak i osobisty – jest zobowiązaniem, które każde pokolenie musi odkrywać na nowo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.