Reklama

Przegląd prasy

Niedziela Ogólnopolska 18/2007, str. 30

Jerzy Robert Nowak
Historyk, profesor wyższej uczelni i publicysta, autor ponad 40 książek i ok. 1500 publikacji prasowych

Jerzy Robert Nowak<br>Historyk, profesor wyższej uczelni i publicysta, autor ponad 40 książek i ok. 1500 publikacji prasowych

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Antypolonizm w Izraelu

Reklama

Przez wiele lat zarówno ja, jak i niektórzy inni prawicowi publicyści na próżno ostrzegaliśmy przed rozmiarami nasilającego się antypolonizmu w Izraelu, idącego w parze z równoczesnym wybielaniem Niemców przez niektóre wpływowe środowiska izraelskie. W I tomie „Antypolonizmu” (Warszawa 2003) przytaczałem szokujące przykłady antypolskich wystąpień różnych polityków izraelskich, m.in. premierów Menachema Begina, Icchaka Szamira, wiceprzewodniczącego parlamentu Reuvena Rivlina. Krytykowałem całkowicie rozmijające się z prawdą głosy uspokajające nas co do rzekomego stosunku Izraelczyków do Polski. Szczególnie kłamliwe były wypowiedzi ambasadora RP w Izraelu (dziś pełnomocnika MSZ do spraw stosunków z żydowską diasporą Macieja Kozłowskiego), który już w tytułach swych wywiadów zapewniał: „Nie ma antypolonizmu w Izraelu. I oto nagle - „król jest nagi”, zostały zdarte szaty kłamstw na powyższy temat. Uczynił to publicznie znany żydowski naukowiec z Izraela - prof. Moshe Zimmermann, szef Instytutu Historii Niemiec na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Zrobił to w bardzo ciekawym, ale zasmucającym wywiadzie udzielonym Piotrowi Zychowiczowi z „Rzeczpospolitej” z 13 kwietnia 2007 r. pod jakże wymownym tytułem: „Dla Izraelczyków Polska jest nie mniej winna niż Niemcy”.
Mówiąc o stosunku młodych Izraelczyków do Polski, prof. Zimmermann powiedział: „Niestety, ich stosunek do Polski jest skrajnie negatywny. Uważają Polskę za kraj, który jest największym żydowskim cmentarzem na świecie. Z tego powodu jest ona «ziemią nieczystą». Co gorsza, terytorium, na którym podczas II wojny światowej Niemcy wymordowali kilka milionów Żydów, identyfikują z jego mieszkańcami i znajdującym się tu obecnie państwem. W ten sposób Polska i Polacy wyrastają w ich oczach na winnych tego, co się stało, nie mniej niż Niemcy (...). Pewien czas temu w instrukcjach dla młodzieży odwiedzającej Polskę można było znaleźć choćby taki passus: «Wszędzie będziemy otoczeni przez Polaków. Będziemy nienawidzieć ich z powodu udziału w zbrodniach» (...) wielu Izraelczyków również bardzo krytycznie zapatruje się na sposób, w jaki organizowane są wycieczki. Podstawowym problemem jest to, że zacierana jest różnica między tym, co podczas II wojny światowej zrobili Żydom Niemcy, a tym, co inni Europejczycy. Na przykład każdej grupie młodzieży towarzyszy ocalały z Holocaustu, który ma im przekazać żywe świadectwo tego, co się stało. Tak się zaś składa, że ci ludzie są wyjątkowo niechętnie nastawieni do Polski i zrzucają na nią dużą część winy za wymordowanie Żydów. To wywiera wielki wpływ na uczniów, gdyż wszystko, co mówią im ocaleni, uważają za prawdę objawioną (...). Problem polega na tym, że młodzi Izraelczycy uważają, iż Polacy są w tym samym stopniu odpowiedzialni za Shoah (czyli za wymordowanie Żydów - J.R.N), co Niemcy”. Zdaniem prof. Zimmermanna, jest nawet coś jeszcze gorszego: „(...) istnieje taka tendencja (...) wszystko zmierza ku temu” - żeby ludzie zaczęli myśleć, że to Polacy byli głównymi sprawcami ludobójstwa na Żydach.
Prof. Zimmermann wskazał też na to, co sprzyja wybielaniu Niemców w Izraelu, mówiąc: „Na pewno wpływ na stosunek Żydów do Niemców ma to, że okazali oni skruchę i przeprosili za zbrodnie dokonane podczas II wojny światowej”. Prof. Zimmermann zauważył, że sami Niemcy wyraźnie „starają się pozbyć poczucia zbiorowej winy”. Zabrakło u prof. Zimmermanna jednak jakże ważnej, podstawowej wręcz informacji - o tym, że na stosunek Izraelczyków do Niemców, na ich wyraźne wybielanie bardzo mocno wpłynął fakt, że Niemcy zapłacili Żydom ponad 100 miliardów dolarów odszkodowań za wojenne zbrodnie. Tym przecież tylko można tłumaczyć niesamowitą, ogromną wprost skwapliwość, z jaką władze izraelskie starają się usuwać wszelkie wzmianki o zbrodniach niemieckich na Żydach, zastępując je zwrotami o zbrodniach „nazistowskich”. Nawiązał do tej sprawy wymownie rozmówca prof. Zimmermanna z „Rzeczpospolitej” - red. Piotr Zychowicz, przypominając: „Niedawno Polska Ambasada w Tel Awiwie opracowała specjalną broszurę, przeznaczoną dla młodych Izraelczyków jadących do Polski. Podkreślono w niej, że polsko-żydowska historia to nie tylko Holocaust, ale również kilkaset lat zgodnego współżycia. Niestety, izraelskie władze nie zgodziły się na jej dystrybucję, gdyż zamiast słowa «naziści» użyto słowa «Niemcy» (...)”.

Przemilczany list Hilary Clinton

W „Naszej Polsce” z 24 kwietnia Stanisław Michalkiewicz pisze w tekście „Przypływy i odpływy ideowości” o przemilczanym w ogromnej części polskich mediów liście Hilary Clinton, wspierającym żydowskich roszczeniowców przeciw Polsce: „(...) Gwałtowny przypływ ideowości daje się zauważyć u pani Hilary Clinton, która zamierza ubiegać się o urząd prezydenta USA z ramienia Partii Demokratycznej. Objawiło się to w postaci żądań pod adresem Polski, by niezwłocznie uregulowała wszystkie roszczenia żydowskie. Ciekawe, czy gdyby na ten przypływ ideowości pani Clintonowej przywódcy organizacji polonijnych w Ameryce zareagowali apelem o głosowanie na Republikanów, to ideowość pani Clintonowej odpłynęłaby czy nie? Już z samej ciekawości warto by zrobić taki eksperyment”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Antyreligijne hasło homoseksualistów

JK w „Trybunie” z 23 kwietnia informuje o przebiegu tzw. marszu tolerancji w Krakowie pt. „Homofobię da się leczyć”. Okazało się, że jednym z haseł manifestantów był apel: „Módl się w domu po kryjomu”. Jeśli maleńka mniejszość seksualna już dziś chciałaby zapędzić religię wyznawaną przez ogromną część Polaków do ukrycia w domach, to można sobie wyobrazić, co byłoby, gdyby homoseksualiści w Polsce byli dużo liczniejsi.

Ważny cytat z Tuska

Dla poznania mentalności przywódcy Platformy Obywatelskiej bardzo pouczający może okazać się cytat z wypowiedzi Donalda Tuska z 30 maja 1992 r., przytoczony w tekście Piotra Skórzyńskiego „Mundo Sovietici - albo rządy agentury (V)” w „Opcji na Prawo” nr 4 z 2007 r. Według Skórzyńskiego, w dwa dni po uchwale Sejmu RP w sprawie agentów SB Donald Tusk, odpowiadając w Radiu Zet na pytanie, co zamierza robić w tej strasznej sytuacji, powiedział bez żenady: „Zniszczyć ten rząd. Najgorsze wyjście, nawet niedemokratyczne, nawet niekonstytucyjne (podkr. - P. Skórzyński) jest lepsze niż rząd Olszewskiego”.

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święty Jan Nepomucen

Niedziela podlaska 20/2001

[ TEMATY ]

święty

Arkadiusz Bednarczyk

Św. Jan Nepomucen z kościoła w Lutczy

Św. Jan Nepomucen z kościoła w Lutczy
Św. Jan Nepomucen urodził się w Pomuku (Nepomuku) koło Pragi. Jako młody człowiek odznaczał się wielką pobożnością i religijnością. Pierwsze zapiski o drodze powołania kapłańskiego Jana pochodzą z roku 1370, w których figuruje jako kleryk, zatrudniony na stanowisku notariusza w kurii biskupiej w Pradze. W 1380 r. z rąk abp. Jana Jenzensteina otrzymał święcenia kapłańskie i probostwo przy kościele św. Galla w Pradze. Z biegiem lat św. Jan wspinał się po stopniach i godnościach kościelnych, aż w 1390 r. został mianowany wikariuszem generalnym przy arcybiskupie Janie. Lata życia kapłańskiego św. Jana przypadły na burzliwy okres panowania w Czechach Wacława IV Luksemburczyka. Król Wacław słynął z hulaszczego stylu życia i jawnej niechęci do Rzymu. Pragnieniem króla było zawładnąć dobrami kościelnymi i mianować nowego biskupa. Na drodze jednak stanęła mu lojalność i posłuszeństwo św. Jana Nepomucena. Pod koniec swego życia pełnił funkcję spowiednika królowej Zofii na dworze czeskim. Zazdrosny król bezskutecznie usiłował wydobyć od Świętego szczegóły jej spowiedzi. Zachowującego milczenie kapłana ukarał śmiercią. Zginął on śmiercią męczeńską z rąk króla Wacława IV Luksemburczyka w 1393 r. Po bestialskich torturach, w których król osobiście brał udział, na pół żywego męczennika zrzucono z mostu Karola IV do rzeki Wełtawy. Ciało znaleziono dopiero po kilku dniach i pochowano w kościele w pobliżu rzeki. Spoczywa ono w katedrze św. Wita w bardzo bogatym grobowcu po prawej stronie ołtarza głównego. Kulisy i motyw śmierci Świętego przez wiele lat nie był znany, jednak historyk Tomasz Ebendorfer około 1450 r. pisze, że bezpośrednią przyczyną śmierci było dochowanie przez Jana tajemnicy spowiedzi. Dzień jego święta obchodzono zawsze 16 maja. Tylko w Polsce, w diecezji katowickiej i opolskiej obowiązuje wspomnienie 21 maja, gdyż 16 maja przypada św. Andrzeja Boboli. Jest bardzo ciekawą kwestią to, że kult św. Jana Nepomucena bardzo szybko rozprzestrzenił się na całą praktycznie Europę. W wieku XVII kult jego rozpowszechnił się daleko poza granice Pragi i Czech. Oficjalny jednak proces rozpoczęto dopiero z polecenia cesarza Józefa II w roku 1710. Papież Innocenty XII potwierdził oddawany mu powszechnie tytuł błogosławionego. Zatwierdził także teksty liturgiczne do Mszału i Brewiarza: na Czechy, Austrię, Niemcy, Polskę i Litwę. W kilka lat potem w roku 1729 papież Benedykt XIII zaliczył go uroczyście w poczet świętych. Postać św. Jana Nepomucena jest w Polsce dobrze znana. Kult tego Świętego należy do najpospolitszych. Znajduje się w naszej Ojczyźnie ponad kilkaset jego figur, które można spotkać na polnych drogach, we wsiach i miastach. Często jest ukazywany w sutannie, komży, czasem w pelerynie z gronostajowego futra i birecie na głowie. Najczęściej spotykanym atrybutem św. Jana Nepomucena jest krzyż odpustowy na godzinę śmierci, przyciskany do piersi jedną ręką, podczas gdy druga trzyma gałązkę palmową lub książkę, niekiedy zamkniętą na kłódkę. Ikonografia przedstawia go zawsze w stroju kapłańskim, z palmą męczeńską w ręku i z palcem na ustach na znak milczenia. Również w licznych kościołach znajdują się obrazy św. Jana przedstawiające go w podobnych ujęciach. Jest on patronem spowiedników i powodzian, opiekunem ludzi biednych, strażnikiem tajemnicy pocztowej. W Polsce kult św. Jana Nepomucena należy do najpospolitszych. Ponad kilkaset jego figur można spotkać na drogach polnych. Są one pamiątkami po dziś dzień, dawniej bardzo żywego, dziś już jednak zanikającego kultu św. Jana Nepomucena. Nie ma kościoła ani dawnej kaplicy, by Święty nie miał swojego ołtarza, figury, obrazu, feretronu, sztandaru. Był czczony też jako patron mostów i orędownik chroniący od powodzi. W Polsce jest on popularny jako męczennik sakramentu pokuty, jako patron dobrej sławy i szczerej spowiedzi.
CZYTAJ DALEJ

Zwyciężczyni Eurowizji Dara: "Myślę, że Bóg jest najwspanialszy! Może otworzyć przed nami wszystkie drzwi"

2026-05-19 13:16

[ TEMATY ]

Eurowizja

PAP/EPA/HANNIBAL HANSCHKE

Zwyciężczyni Eurowizji Dara z Bułgarii w zaskakującym wywiadzie wideo wyznała wiarę w Boga.

„Kocham Boga. Myślę, że Bóg jest najwspanialszy. Może otworzyć przed nami wszystkie drzwi”. Bułgarska zwyciężczyni Eurowizji, Dara, złożyła to zaskakujące wyznanie wiary w Boga w wywiadzie wideo dla niemieckiej gazety BILD.
CZYTAJ DALEJ

Norwegia: katolicka kaplica w miejscu męczeństwa św. Olafa

2026-05-21 15:15

[ TEMATY ]

Norwegia

Vatican Media

W Norwegii ponownie oddano do użytku wiernych katolicką kaplicę na wzgórzu Stiklestad. Znajduje się ona na miejscu męczeńskiej śmierci św. Olafa. Świątynię ufundowała w 1930 r. norweska pisarka, konwertytka i noblistka Sigrid Undset. Ta kaplica to duchowe serce Norwegii – podkreślił bp Erik Varden.

Ponowne otwarcie kaplicy i konsekracja nowego ołtarza odbyły się 20 maja, w 144. rocznicę urodzin Sigrin Undset. Uroczystościom przewodniczył bp Erik Varden, ordynariusz diecezji Trondheim. W homilii podkreślił, że Stiklestad to duchowe serce Norwegii - relacjonuje Vatican News.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję