Kto wystąpi w Wieczorze Wspomnień o Janie Pawle II
Taki wieczór zdarza się raz na 30 lat! Najpiękniejszą muzykę, wybitnych artystów i wzruszające wspomnienia usłyszymy w Krakowie 16 października 2008 r., w 30. rocznicę wyboru kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową. Każdy może mieć wpływ na to, kto wystąpi w Wieczorze Wspomnień o Janie Pawle II.
Na portalu akcje.interia.pl/a/wieczor_papieski ruszył plebiscyt, w którym można zaproponować, kto ma wystąpić w Wieczorze Wspomnień, wieńczącym projekt „Jan Paweł II - nasze wspomnienia”. Warunek jest jeden - wybieramy artystów, którzy kiedykolwiek śpiewali dla polskiego Papieża. Na zaproponowanej przez organizatorów liście są m.in. następujące nazwiska:
Jean Michel Jarre, Bono, Celine Dion, Placido Domingo, Randy Crawford, Enya, Bob Dylan, Ricky Martin, Bob Geldof, Eurythmics, Lou Reed, Maryla Rodowicz, Stanisław Sojka, Andrea Bocelli, Simply Red, Lionel Richie, Bryan Adams, Natalia Kukulska, Ronan Keating B.B. King, The Corrs, Lucio Dalla, Lauryn Hill, Grzegorz Turnau, Ennio Morricone.
Wieczór stanowi zwieńczenie ogólnonarodowego projektu internetowego „Jan Paweł II - nasze wspomnienia”. Zaproszenia do udziału w koncercie skierujemy do wybranych przez internautów artystów. Nie będzie to jednak zwykły koncert, ale refleksyjne spotkanie w gronie ludzi, których połączyła jedna idea. Dzięki transmisji w telewizji i w internecie spotkanie to będzie dostępne dla widzów z całego świata. Podczas Wieczoru Wspomnień do Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się!” zostanie przekazany Internetowy Album Wspomnień o Janie Pawle II - owoc projektu, którego celem jest zebranie fotografii i opowieści o naszych spotkaniach z polskim Papieżem.
Zapraszamy na stronę: www.mojpapiez.pl.
Nauczyła się czytać i pisać, dopiero gdy wstąpiła do klasztoru. Była mistyczką, otrzymała dar łez i ekstaz. Upominała papieża Aleksandra VI.
Giovanna Negroni, znana wszystkim jako Nina, pochodziła z bardzo biednej, wieśniaczej rodziny Zanina i Giacominy Negroni. W Żywotach świętych z 1937 r. czytamy: „Rodzice jej, ludzie pobożni i cnotliwi, byli tak ubodzy, że nie mogli Weroniki posyłać do szkoły, tak że nie nauczyła się czytać ani pisać. Nie przeszkadzało jej to jednak nauczyć się od rodziców cnotliwości i gorącej miłości Pana Boga”. Nina zapragnęła życia zakonnego. W wieku 18 lat zapukała do drzwi surowego mediolańskiego klasztoru Sióstr Augustianek św. Marty, ale jej nie przyjęto. Giovanna Negroni nie zrezygnowała jednak ze swoich marzeń. W 1466 r., już jako 22-letnia dziewczyna, wstąpiła do klasztoru, gdzie pozostała do śmierci. Po przyjęciu otrzymała imię Weronika i powierzono jej najprostsze zadania. Opiekowała się portiernią, ogrodem i kurnikiem. Dla Weroniki najważniejsze były sprawy Boże i zjednoczenie się z Oblubieńcem. Dużo się modliła, podejmowała posty i pokutę. Została mistyczką. W kontemplacji osiągnęła taki stopień zaawansowania, że otrzymała dar łez, a nawet ekstaz. Otrzymała również dar proroctwa i czytania w ludzkich sercach. Bardzo intensywnie odczuwała swój stan jako grzeszny. Często rozważała Mękę Pańską. Gdy ze względu na jej słabe zdrowie proszono ją, by się oszczędzała, mówiła: „Chcę pracować, póki mam czas”. Ilekroć rozmyślała nad życiem Chrystusa i Jego cierpieniami, otrzymywała mistyczne wizje. Dopiero w klasztorze nauczyła się czytać i pisać. „Przez modlitwę i rozmyślanie rosła w niej znajomość rzeczy Boskich i w cnotach wielkie czyniła postępy” – czytamy w Żywotach świętych.
Opowiadanie przenosi nas do Szilo, do miejsca modlitwy i ofiary. Anna wstaje po uczcie i idzie przed oblicze Pana. Tekst notuje, że Heli siedzi na krześle przy odrzwiach przybytku. Obraz kapłana na progu sanktuarium tworzy tło dla modlitwy, która rodzi się z bólu. Anna modli się „w głębi duszy”. W hebrajskim mówi się o „goryczy duszy” (mārath nephesh). To przenika ciało i serce. Ona płacze i składa ślub. Ślub (neder) w Biblii jest poważnym zobowiązaniem, które wiąże człowieka przed Bogiem. Anna obiecuje oddać syna Panu na całe życie. Wspomina o brzytwie, która nie dotknie jego głowy. To znak nazireatu, poświęcenia podobnego do Samsona.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
