Kwietniowy numer polskiego wydania „L’Osservatore Romano” (4/2008) otwiera artykuł wstępny redaktora naczelnego prof. Giovanniego Marii Viana na temat 3. rocznicy śmierci Jana Pawła II. Swoimi wspomnieniami o polskim Papieżu dzieli się również wieloletni watykanista, a obecnie zastępca redaktora naczelnego - Carlo Di Cicco.
W numerze dominują dwa tematy: wychowanie i duszpasterstwo młodzieży oraz odnowa życia zakonnego. W przedświątecznych tygodniach Benedykt XVI kilkakrotnie spotykał się z młodzieżą: w Niedzielę Palmową, podczas wielkopostnej liturgii pokutnej, w rzymskim Ośrodku Młodzieżowym św. Wawrzyńca, a także na Różańcu w Europejski Dzień Świata Akademickiego. Wszystkie te spotkania były dla Papieża okazją do wyjaśnienia młodym istotnych aspektów naszej wiary: jej kulturotwórczej mocy, prawdziwego życia, które w nas rodzi, odradzającej obecności Ducha Świętego w skruszonym sercu człowieka oraz cech autentycznej pobożności. W kwietniowym numerze „L’Osservatore” opublikowany też został list Benedykta XVI do rzymskiej diecezji o pilnej potrzebie wychowania. Choć adresatem listu jest konkretny Kościół partykularny, dotyczy on w rzeczywistości wszystkich krajów, które borykają się dziś z kryzysem szkolnictwa i wychowania.
Niedawna kongregacja generalna jezuitów i kapituła generalna salezjanów - najliczniejszych zgromadzeń męskich - była dla Papieża sposobnością, by zabrać głos w sprawie niezbędnej odnowy życia zakonnego, które w posoborowej dobie przeszło poważny kryzys. Temu zagadnieniu było też poświęcone spotkanie Ojca Świętego z przedstawicielami wyższych przełożonych zakonnych.
Oprócz papieskich wystąpień do młodzieży i zakonników w kwietniowym numerze watykańskiego pisma znajdziemy również wiele papieskich przemówień dotyczących takich tematów, jak: nauczanie Jana Pawła II o kobiecie, sekularyzacja w kulturze, formacja pracowników katolickich instytucji charytatywnych, opieka nad umierającymi i nieuleczalnie chorymi.
Numer zamyka artykuł Uwe Michaela Langa pt. „Łacina jako ogniwo spajające narody i kultury”, który pokazuje, dlaczego pod koniec epoki antycznej wielokulturowy i wielojęzykowy już wtedy Kościół zachodni wybrał łacinę na swój język liturgiczny. (R)
Polskie wydanie „L’Osservatore Romano” można zamówić pod adresem: Księża Pallotyni, ul. Wilcza 8, 05-091 Ząbki k. Warszawy.
Między innymi o integralnym rozwoju człowieka w kontekście Jasnogórskich Ślubów Narodu mowa jest podczas Ogólnopolskiej Konferencji Dyrektorów Szkół Katolickich na Jasnej Górze. Podjęte zostaną także tematy Edukacji Zdrowotnej oraz wolność programowa i wychowawcza szkolnictwa katolickiego zagwarantowana w Konstytucji RP i konkordacie.
Jak zauważyła s. Patrycja Garbacka z Biura Rady Szkół Katolickich w Warszawie, Jasnogórskie Śluby Narodu mimo upływu 70. lat od ich powstania, wciąż mogą być i są aktualnym programem wychowawczym. Przyznała, że historia jest nauczycielką życia i właśnie spoglądając wstecz możemy dostrzec owoce wypracowane przez minione pokolenia, które kierowały się miłością i determinacją oraz przejrzystością wobec Boga i ludzi. Podkreślała wpływa odwagi Prymasa Wyszyńskiego owocujący Jasnogórskimi Ślubami Narodu, które wpływają na „człowieka, na jego postawę religijną i relację do Pana Boga, do Matki Bożej, do Ojczyzny, do wartości, do rodziny”. - Cieszymy się, że Pan Bóg nam podsuwa takie momenty jak jubileusze pewne, kiedy możemy sięgnąć do tego, co nas budowało – powiedziała.
Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.
Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
11,8 mld zł zaległości i ponad 345,5 tys. osób, które nie uregulowały swoich zobowiązań w terminie. Tak wygląda zadłużenie Polaków po 65. roku życia według najnowszych danych. Średnio na jednego zadłużonego seniora przypada ponad 34 tys. zł. W statystykach uwagę zwracają jednak najbardziej źródła tych zaległości – duża część problemów zaczyna się od niezapłaconego czynszu, rachunku za telefon czy media.
Dane obejmujące koniec kwietnia 2026 roku pokazują, że 345,5 tys. osób w wieku co najmniej 65 lat miało zaległości kredytowe lub pozakredytowe. Łączna wartość tych zobowiązań zbliżyła się do 11,8 mld zł, a średnia przypadająca na jednego dłużnika wynosiła 34 132 zł.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
