Reklama

Zapiski Prymasa

W przeddzień 30. rocznicy wyboru kard. Karola Wojtyły na papieża w budynkach polskiego parlamentu odbyło się spotkanie modlitewno-wspomnieniowe, zorganizowane przez senatora Kazimierza Jaworskiego. Specjalnym gościem spotkania był znany historyk Peter Raina, który zaprezentował swoją najnowszą książkę pt. „1978 - Wybór Papieża Jana Pawła II. Zapiski Prymasa”

Niedziela Ogólnopolska 47/2008, str. 26

Prof. Peter Raina ze swoją nową książką
Tomasz Pajęcki

Prof. Peter Raina ze swoją nową książką<br>Tomasz Pajęcki

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nowa książka Petera Rainy jest wzruszającym obrazem wielkiego trudu i poświęcenia Prymasa Stefana Wyszyńskiego dla Boga, Kościoła i Polski.
Nie po raz pierwszy Peter Raina udowodnił, że potrafi stworzyć pasjonujące dzieło historyczne. Tym razem możemy prześledzić kulisy watykańskiej polityki oraz zabiegi kard. Stefana Wyszyńskiego związane z konklawe. Autor uwzględnił także sytuację polityczną, w jakiej znajdował się świat doby zimnej wojny, oraz skomplikowane położenie Kościoła w Polsce.
Wiele osób nie pamięta już tego, co działo się 30 lat temu w PRL-u i na całym świecie. Dla coraz większej grupy minione czasy są tylko historią - zbiorem wypadków, który można jedynie racjonalnie szeregować. Czasem jednak wypadki wymykają się naszemu racjonalnemu oglądowi.
Wielcy pobożni ludzie poza racjonalnością czysto ludzką dostrzegają działanie Boga. Kard. Stefan Wyszyński widział w wyborze Polaka realne oddziaływanie Ducha Świętego. Wierzy w to, co prawda cały Kościół, jednak czasem wiara staje się czymś mocniejszym, swoistą namacalnością. Kard. Wyszyński tak właśnie widział to, co działo się zarówno na pierwszym, jak i na drugim konklawe w 1978 r.
Tuż po wyborze kard. Wojtyły na papieża w swych zapiskach pod datą 16 października1978 r. Prymas zapisał: „Bodaj istotne było to, że Polska, pomimo jarzma komunistycznego, zachowała wiarę, jedność z Kościołem, żywą religijność, którą podziwiało wielu kardynałów świata w Polsce, żywą cześć do Matki Najświętszej. Wielu powtarzało - zwycięży Matka Najświętsza. Dzień św. Jadwigi dla Polski chwałą”.
Druga połowa 1978 r. stała się faktycznym przełomem dla milionów osób ciemiężonych przez radziecką dyktaturę. Prymas Tysiąclecia wiedział, że zarówno nagła śmierć Jana Pawła I, jak i wybór kard. Wojtyły wpisują się w tajemnicze plany Boga. Snując przypuszczenia na temat przyszłości, Prymas Wyszyński zanotował: „Jakie znaczenie będzie miał ten wybór dla Kościoła w centralnej i wschodniej Europie. (...) Może też przyhamować akcję ateistyczną, płynącą z ZSRR, gdy Moskwa zorientuje się, że w centralnej Europie wyrosła niespodziewanie nowa siła. (...) Wreszcie - triumf Matki Bożej Częstochowskiej”.
Zapiski kard. Stefana Wyszyńskiego - doskonale uporządkowane i opatrzone dodatkowymi informacjami przez Petera Rainę - to niezwykle cenne źródło, mówiące nie tylko o okolicznościach wyboru kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową, ale także istotny materiał ukazujący bohaterską postawę Kościoła wobec politycznej rzeczywistości lat 70. w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Autor podkreśla, że jego praca miała również na celu ukazanie triumfu miłości nad nienawiścią. Podkreśla, że w całej historii chrześcijaństwa trudno znaleźć przykład oddania, serdeczności i miłości podobny do tego, jaki miał miejsce między Prymasem Polski a późniejszym Papieżem Janem Pawłem II.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

To nie był pierwszy raz. Świadectwo uczniów z Kielna

2026-01-13 21:39

[ TEMATY ]

krzyż

Adobe Stock

W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.

Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
CZYTAJ DALEJ

Odpust zupełny w Roku Świętego Franciszka

2026-01-12 07:39

[ TEMATY ]

Rok Świętego Franciszka

Vatican Media

Bazylika św. Franciszka w Asyżu

Bazylika św. Franciszka w Asyżu

Penitencjaria Apostolska zgodnie z wolą Papieża Leona XIV wydała dekret o udzieleniu odpustu zupełnego w Roku Świętego Franciszka, tj. od 10 stycznia 2026 do 10 stycznia 2027 roku. Jest to związane z przypadającą w tym roku 800. rocznicą śmierci św. Franciszka. Odpust mogą uzyskać osoby, które spełnią określone warunki.

Jak informuje Penitencjaria Apostolska w komunikacie, Papież Leon XIV postanowił ogłosić okres od 10 stycznia 2026 do 10 stycznia 2027 Rokiem Świętego Franciszka. W tym bowiem roku przypada 800. rocznica śmierci Biedaczyny z Asyżu. Intencją Ojca Świętego jest, aby idąc za przykładem Świętego z Asyżu każdy wierny chrześcijanin stawał się sam wzorem świętości życia i nieustannym świadkiem pokoju.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję