W pociągu zdarza się wiele sytuacji, których dotyczą zasady savoir-vivre’u i wskazania etykiety. Gdy pociąg się zatrzymuje, człowiek dobrze wychowany nie stara się wyprzedzić w sposób rzucający się w oczy wszystkich, by jako pierwszy dostać się do wagonu. Przepuszcza osoby starsze i kobiety. Jeżeli mężczyzna jest z kobietą lub z osobą starszą, pomaga jej wsiąść do wagonu i sprawuje opiekę nad jej bagażem, wnosząc go do wagonu i umieszczając na półce w przedziale. Gdy wysiadamy z kobietą lub z osobą starszą z pociągu, wysiadamy pierwsi i pomagamy tej osobie wysiąść.
W przedziale najważniejsze jest miejsce przy oknie przodem do kierunku jazdy. Miejsce to proponujemy osobie starszej lub kobiecie, której towarzyszymy.
Wchodząc do przedziału, witamy osoby tam już obecne. Jeśli jest zajęte tylko jedno miejsce przy oknie, a my jesteśmy w pojedynkę, zajmujemy miejsce przy drzwiach na tej samej „ławce”, aby utrzymać właściwy dystans, spowodować, że zarówno ta osoba, jak i my będziemy mieli największy komfort. Gdy do przedziału wejdzie kolejna osoba, powinna zająć miejsce naprzeciwko nas, pośrodku, tak by w dalszym ciągu był utrzymany właściwy dystans i wygodne warunki dla wszystkich. Jeśli do przedziału wejdzie kobieta lub osoba starsza, powinniśmy jej pomóc umieścić bagaż na półce.
Wchodząc do przedziału, powinniśmy wyciszyć dzwonek telefonu komórkowego, by nikogo nie budził czy nie rozpraszał. Jeśli zadzwoni nasz telefon komórkowy lub sami chcemy do kogoś zadzwonić, powinniśmy wyjść na korytarz i tam przeprowadzić rozmowę, by nikomu nie przeszkadzać.
Jeśli chcemy otworzyć okno, należy wszystkich zapytać o zgodę, a po chwili zapytać jeszcze, czy nikomu to otwarte okno nie przeszkadza.
Autorzy polskich podręczników savoir-vivre’u piszą, że powinniśmy powstrzymać się w przedziale od jedzenia potraw o intensywnym, mogącym kogoś razić zapachu (np. jajek na twardo) i potraw, którymi można coś lub kogoś zatłuścić (np. pieczony kurczak). Autorzy wielu zachodnich podręczników savoir-vivre’u twierdzą, że jedzenie czegokolwiek w przedziale jest niestosowne, a jeśli jesteśmy głodni, powinniśmy udać się do wagonu restauracyjnego.
W przedziale nikogo nie zagadujemy, szanując cudzą prywatność, a zagadnięci, odpowiadamy grzecznie i krótko. Prowadzenie dłuższych rozmów jest możliwe tylko w takich sytuacjach, gdy mamy stuprocentową pewność, że druga osoba takiej rozmowy sobie życzy.

www.savoir-vivre.com.pl