Poniedziałek, 20 listopada. Św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera, wsp. obow.

• 1 Mch 1, 10-15.41-43.54-57.62-64 • Ps 119, 53.61.134.150.155.158 • Łk 18, 35-43

Kiedy Jezus zbliżył się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?» Odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał». Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.

W przypadku przeżywania kryzysu zdrowia lub choroby, możemy zaufać lekarzom lub Bogu albo Bogu i lekarzom. To nasze zaufanie, czyli wiara, powinna być wyrażona na zewnątrz, podobnie jak tego niewidomego człowieka pod Jerychem. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Potem wołał do Jezusa dwukrotnie, coraz głośniej prosząc o litość. Nie bał się być wyśmianym. Jezus zatrzymał się i zapytał: Co chcesz, abym ci uczynił? Niewidomy odpowiedział: Panie, żebym przejrzał. Wiemy, że został uzdrowiony dzięki swojej wierze. Tylu ludzi przychodziło do Jezusa, ale nie wszyscy byli uzdrowieni. Dlaczego? Bo być może nie było ich w planach Bożych lub nie mieli wystarczającej wiary, bądź odwagi, by tę wiarę wyrazić. Prośmy Pana o prawdziwą wiarę.

B.W.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 JUŻ DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!