W grudniu 1991 r. prymas Polski kard. Józef Glemp udzielił pozwolenia na osiedlenie się w Warszawie Zgromadzenia Księży Rogacjonistów Serca Jezusowego. Do zorganizowania głównej siedziby i stworzenia podstaw struktur zgromadzenia zostali wydelegowani duchowni - ks. Władysław Milak i ks. Matteo Fogliata. Obydwaj przybyli z Włoch. Początkowo w małym mieszkaniu przy ul. Inflanckiej powstawały pierwsze plany. Wszytko zgodnie z charyzmatami założyciela - św. Hannibala Marii di Francia. W myśl słów Chrystusa - „żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” (Łk 10, 2) rozpoczęto promować zgromadzenie przez modlitwę o nowe powołania i konkretną formę apostolstwa. Wyraża się ona w wychowywaniu młodzieży opuszczonej i najuboższej. Samo położenie siedziby mówi o istocie działalności. To dzielnica Wola na terenie parafii św. Wawrzyńca, która jest dzielnicą robotniczą, zaniedbaną religijnie i ekonomicznie. Po żmudnych wysiłkach formalno-prawnych 6 czerwca 1993 r. ks. inf. Zdzisław Król, wikariusz archidiecezji warszawskiej, dokonał poświęcenia nowo wybudowanego domu przy ul. Stromej 30. Na uroczystości tej obecny był także generał zgromadzenia ks. Pietro Cifuni.
Praca Rogacjonistów poszła pełną parą. Dom gromadził coraz więcej potrzebujących pomocy dzieci i młodzieży z całej Woli. Powstała więc konieczność rozbudowy budynku. Kupiono działkę i stworzono nowy projekt budynku nazwanego Instytutem Antoniańskim. We wrześniu 1995 r. wmurowano kamień węgielny pod budowę instytutu. 12 października 1997 r. - z udziałem przedstawicieli władz archidiecezji warszawskiej, Kurii Generalnej z Rzymu, Przełożonego Prowincji, zaproszonych gości i wiernych - został poświęcony nowy obiekt. Stał się on instytutem i domem formacyjnym dla kandydatów do życia zakonnego i kapłańskiego. Charyzmat dziecięco-młodzieżowy pozwolił uchronić niejedno dziecko i niejednego młodego człowieka od moralnej degradacji. Praca, modlitwa, ciepły klimat przepełniony serdecznością, miłością, otwartością i szczerością uruchomił proces przemiany mentalności społeczeństwa warszawskiej Woli. Tym sposobem otwierano następne domy: „Studencką bursę”, dom European Rogationist Association i kuchnię św. Hannibala Marii. Poza pracą społeczną Rogacjoniści angażują się w przygotowywanie wiernych do chrztu, I Komunii św., sakramentu małżeństwa i sakramentu chorych. Z biegiem czasu powstała następna placówka w Krakowie, w pobliżu sanktuarium Bożego Miłosierdzia. 4 czerwca 2004 r. - po kanonizacji św. Hannibala Marii di Francia w Rzymie kard. Franciszek Macharski wyraził zgodę na założenie domu zakonnego Rogacjonistów przy ul. Siostry Faustyny 13. Przy zakupie terenu i organizacji placówki wielką pomocą na różnych płaszczyznach służyła znana krakowska reumatolog dr Ewa Kucharska, dyrektor Centrum Medycznego „VADIMED” w Krakowie. Dzięki duchowemu i finansowemu wsparciu włoskiej prowincji Rogacjonistów z północnych Włoch i pomocy władz miasta Krakowa w przygotowaniu stosownych dokumentów powstał nowoczesny budynek przystosowany do pełnienia zakonnych funkcji. W listopadzie 2007 r. kard. Stanisław Dziwisz poświęcił dom i udzielił swojego błogosławieństwa. W uroczystości poświęcenia wziął udział generał zgromadzenia ks. Giorgio Nalin wraz z całą Radą Generalną.