24 października br., Instytut Teologii Fundamentalnej KUL oraz Wydawnictwo "M" zorganizowali w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uroczystą promocję nowo wydanego "Leksykonu Teologii Fundamentalnej". Jego prezentacja połączona była z sesją naukową, której hasłem przewodnim stały się słowa Jana Pawła II: "Na straży tożsamości chrześcijaństwa".
Zaproszeni goście - abp Józef Życiński, ks. prof. Andrzej Bronk, ks. prof. Marian Rusecki oraz ks. prof. Łukasz Kamykowski - w swoich wystąpieniach starali się dotrzeć do sedna tych papieskich słów. Najpierw więc nakreślony został kontekst, w jakim teologia fundamentalna winna być strażniczką tożsamości chrześcijaństwa. Jest nim współczesny świat - czas, w którym żyjemy, myślimy, działamy, w którym tworzymy kulturę. Ten świat ks. prof. A. Bronk nazwał postmodernizmem. Abp J. Życiński wskazał zaś na wartości chrześcijańskie, będące zarazem wartościami uniwersalnymi. Wymienił tu: godność osoby, człowieczeństwo, humanizm. One - jako symbol Wieczernika - są według Księdza Arcybiskupa szansą dla współczesnego świata, dla globalizacji, bo budowanie wieży Babel okazało się fiaskiem. Dlatego też w dialogu ks. prof. Ł. Kamykowski upatruje nadzieję w postmodernistycznym świecie. Żaden dialog jednak nie może zwolnić chrześcijaństwa z obowiązku trwania przy Chrystusie. Tylko wówczas - wskazywał ks. prof. M. Rusecki - chrześcijaństwo pozostanie sobą, gdy nie zatraci Chrystusa.
Stworzenie Leksykonu Teologii Fundamentalnej jest jednym z przejawów stania na straży chrześcijańskiej tożsamości. Ukazuje on wiarygodnie podstawy chrześcijaństwa. Lecz jednocześnie jest dzieckiem swoich czasów, jest - jak to wyraził ks. prof. A. Bronk - dzieckiem postmodernizmu. Cechuje go bowiem - zdaniem ks. prof. Ł. Kamykowskiego - otwarcie na wielość głosów, na polifonię tego, co proponuje dzisiejszy świat, Kościół, teologia fundamentalna.
Leksykon Teologii Fundamentalnej ukazał się nakładem Wydawnictwa "M". Jest to po Leksykonie Teologii Duchowości drugi tom zapowiadanej przez krakowską "M" większej serii. Przy jego tworzeniu pracowało 112 autorów i współautorów. Są to pracownicy Instytutu Teologii Fundamentalnej KUL, teologowie z różnych ośrodków w kraju i za granicą, a także przedstawiciele dyscyplin, z którymi fundamentaliści współpracują najczęściej - filozofowie, socjologowie, psychologowie, religioznawcy. Całe to wielkie, wspólne dzieło tylu naukowców ks. prof. M. Rusecki w imieniu Redakcji zadedykował Ojcu Świętemu.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
Szef ukraińskiego MSZ Andrij Sybiha opublikował podziękowania dla metropolity krakowskiego, kard. Grzegorza Rysia, które skierował do niego zwierzchnik Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, Swiatosław Szewczuk, za wsparcie dla atakowanej przez Rosję Ukrainy.
Podziel się cytatem
– napisał Sybiha w czwartek w serwisie X.
„Język sportu jest uniwersalny” - powiedział bp Paul Tighe w czasie Mszy św. w bazylice św. Babylasa w Mediolanie. Do świątyni tej uroczyście wprowadzono krzyż sportowców, który towarzyszy igrzyskom olimpijskim od 2012 roku. Przywożą go ze sobą zawodnicy watykańskiej drużyny Athletica Vaticana.
Msza, której przewodniczył metropolita Mediolanu abp Mario Delpini, rozpoczęła cykl wydarzeń pod hasłem: „For Each Other-L’uno per l’altro” (Dla siebie nawzajem), którym archidiecezja chce towarzyszyć Zimowym Igrzyskom Olimpijskim, rozgrywanym w Mediolanie i Cortina d’Ampezzo od 6 do 22 lutego. W bazylice wypełnionej sportowcami, działaczami klubów sportowych, młodzieżą z oratoriów i przedstawicielami władz, abp Delpini wezwał do przeżywania igrzysk jako „szkoły życia”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
