Jakub Alberione (4 kwietnia 1884 - 26 listopada 1971), włoski ksiądz, założyciel Towarzystwa św. Pawła, beatyfikowany przez Jana Pawła II 27 kwietnia 2003 r., nazywany apostołem mediów katolickich, powiedział: „Nie możemy dać światu większego bogactwa, jak tylko Jezusa Mistrza - Drogę, Prawdę i Życie. Mikrofon, ekran, maszyna drukarska są naszą amboną. Drukarnia, księgarnia, studio nagrań, pokój redakcyjny są naszym kościołem, w którym przepowiadamy Ewangelię. Mówimy o wszystkim, ale po chrześcijańsku”. I rzeczywiście, jeśli wziąć pod uwagę, że do kościoła przychodzi dziś tylko część ludzi, uważających się za katolików, to wielki ich procent, jeśli nie bierze do ręki katolickiej gazety, książki, nie słucha katolickiego radia, czy nie wchodzi na katolickie portale internetowe - nie ma kontaktu z nauczaniem ewangelicznym. Ci ludzie żyją wśród nas. To chrześcijanie, którzy zostali ochrzczeni i przyjęci przez Chrystusa, naznaczeni Jego znamieniem. Jak w takim układzie dobrze realizować chrześcijaństwo? Jak być świadomym swojej wiary, jej misji i dziejów?...

Jesteśmy zobowiązani do życia według zasad Ewangelii. Jednym z wymogów chrześcijańskiego życia jest także mówienie o Bogu, niesienie Go ludziom, bo chodzi o ich zbawienie. Człowiek, niezależnie od wszystkiego, jest powołany przez Boga do życia wiecznego. Ma w sobie nieśmiertelność nadprzyrodzoną, wewnętrzną, nawet jeżeli umrze, to i tak żyje wiecznie. Jest jedyny i niepowtarzalny, przez chrzest św. naznaczony przez Boga stygmatem tożsamości, która idzie z nim przez całe życie doczesne do wieczności. Wieczność jest powołaniem człowieka. Może to być zrozumiałe jedynie w świetle nauczania ewangelicznego Jezusa Chrystusa. Sam powiedział o sobie, że jest Drogą, Prawdą i Życiem (por. J 14, 6). Jest drogą i tak jak On szedł, i my mamy podążać; jest prawdą - bo daje nam podstawową prawdę o Bogu i o człowieku; jest życiem - bo przez swoją śmierć i zmartwychwstanie dokonuje ożywienia na wieczność. To jest główna idea naszego powołania chrześcijańskiego, tego naucza Kościół.

Ale - istnieje przecież jakaś ogromna, swoista konkurencja. Wchodzi przepowiadanie świeckie, koncentrujące się tylko na ziemskim życiu człowieka, które doradza, jak dobrze i wygodnie urządzić sobie życie, jak skutecznie zdobywać dobra materialne, jak oszukiwać czas szczególną dbałością o wygląd i tężyznę fizyczną, w jaki sposób skorzystać jak najwięcej z przyjemności życia. Wśród tych porad i dążeń ludzkich jest bardzo wiele dobrych i potrzebnych i nie chodzi o to, by człowiek pogrążał się w nieszczęściu. Jednocześnie musimy wiedzieć o odwiecznym przeznaczeniu człowieka.

Przepowiadanie Bożych spraw dzisiaj musi być przenoszone w świat przekaźników nowoczesnych. Dlatego tak ważne są przekaźniki katolickie, ale też niezwykle ważna jest formacja dziennikarzy pracujących w mediach tzw. świeckich. Bo od ich sumienia zależy obiektywność przekazywanych przez nich informacji oraz ilość dobra, jaka z tego wyniknie, Nie wiem, czy wszyscy mamy tego świadomość.

Wszyscy bardzo potrzebujemy prawdziwego, dobrego spojrzenia na nasze życie osobiste, rodzinne, społeczne, wspólnotowe, polityczne, na dzieci i młodzież. To spojrzenie powinno być także widziane w duchu chrześcijańskim, szczególnie w Roku Wiary.