Reklama

Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus z Kroczyc

Oddech Karmelu

2013-06-12 11:33

Władysław Burzawa
Edycja kielecka 24/2013, str. 4-5

TER

W listopadzie tego roku minie 60 lat pobytu Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w parafii w Kroczycach. Dom został erygowany 14 listopada 1953 r. Do 2000 r. Siostry mieszkały w starym budynku, naprzeciw kościoła. Dom wymagał remontu był mały i zawilgocony. Kiedy okazało się, że nie ma pieniędzy na remont, siostry rozważały możliwość zamknięcia placówki. Nie pozwolili na to parafianie. Zebrali odpowiednie fundusze i wybudowali nowy dom dla sióstr

Siostra Lesława Witowska, przełożona domu, pierwszy raz do Kroczyc przyjechała w 2001 r. Przez pięć lat była organistką oraz pracowała w domu. Gdy opuszczała Kroczyce nie przypuszczała, że jeszcze tutaj wróci, i to w dodatku jako przełożona.

Znowu w Kroczycach

Po przeszło sześciu latach, znowu skierowana została do pracy w tej miejscowości. Wróciła tu z radością, jak wraca się do ulubionych miejsc i ludzi. Na pytanie, co robi, odpowiada z uśmiechem: - Usiłuję łączyć „przełożeństwo z organistostwem”, co wcale nie jest takie łatwe. S. Lesława po raz pierwszy jest przełożoną, uczy się nowej funkcji, powoli dochodzi do wniosku, że łatwiej wykonywać czyjeś polecenia niż samemu podejmować decyzje i animować życie wspólnoty. To wielka odpowiedzialność. Zanim wróciła do Kroczyc, przez sześć i pół roku mieszkała w domu macierzystym w Sosnowcu. Była organistką w parafii, na terenie której znajduje się klasztor. W niedziele odprawianych było sześć Mszy św., a więc praktycznie cały dzień był zajęty posługą. W Kroczycach jest łatwiej, chociaż i tak pracy nie brakuje, w niedziele są odprawiane cztery Msze święte. A przecież granie to jedno z wielu, a nie jedyne zajęcie.

Matka Zagłębia

Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus powstało 31 grudnia 1921 r. Zostało założone przez sługę Bożego o. Anzelma od św. Andrzeja Corsini (Macieja Józefa Gądka) i Matkę Teresę od św. Józefa (Janinę Kierocińską). Pierwsze zgromadzenia formowały się i działały w Sosnowcu. Same będąc bardzo ubogimi, pomagały najuboższym. Początkowo nawet nie miały domu, w wakacje mieszkały w jednej ze szkół. W 1925 r. na potrzeby Zgromadzenia został zakupiony dom przy ul. Wiejskiej. W rozbudowanym macierzystym domu, który stoi przy ulicy M.T. Kierocińskiej, znajduje się sarkofag z doczesnymi szczątkami Matki Teresy, zwanej Matką Zagłębia. W czasie wojny pomagała potrzebującym i z narażeniem życia ukrywała partyzantów AK, żydowskie dzieci i dorosłych, a także dziewczęta zagrożone wywiezieniem na roboty do Niemiec. Pomagała więźniom z Oświęcimia, posyłając do obozu paczki i ubrania. Przez pewien czas, korzystając z pomocy Komitetu Obywatelskiego w Sosnowcu, siostry prowadziły kuchnię dla biednych. Wydawano w niej niekiedy zupę dla blisko tysiąca osób. W 1992 r. za pomoc w ratowaniu Żydów Matka Teresa odznaczona została medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Reklama

Zakony czekają

W domu w Kroczycach obecnie znajduje się 11 sióstr. Dwie siostry katechetki s. Mariusza i s. Anawim uczą dzieci w szkole i w przedszkolu, jedna z nich dojeżdża do Siamoszyc. Osiem sióstr niedawno przyjechało do domu w Kroczycach, wdrażają się w nowe obowiązki.

Do tej najdalej położonej na południowy zachód parafii w diecezji kieleckiej, do domu sióstr przyjeżdżają kandydatki do zakonu. Aspirat trwa miesiąc lub dwa, postulat do dwóch lat, a potem jest nowicjat w Łodzi. Obecnie do ślubów przygotowują się dwie siostry postulantki. Ostatnie lata to czas zauważalnego spadku powołań. - To wynik braku przekazywania wiary w rodzinach. Polskie rodziny coraz częściej są chore - mówi bez ogródek s. Lesława. W pogoni za dobrobytem, za dodatkowym zarobkiem, rodzice zapominają o przekazywaniu wiary, o byciu z dziećmi, o normalnych relacjach. Brakuje czasu na wspólny posiłek, a tym bardziej brakuje czasu nawet na to, aby spytać dziecko: - Co słychać, jak ci minął dzień, jaki masz problem?

Postulantki uczą się innego życia, życia zakonnego, przebywania we wspólnocie. Pracując w Domu, rozeznają własne powołanie. Siostry przygotowują je do życia, przekazując im własne doświadczenia i umiejętności. - Uczymy je wszystkiego, co może się im przydać w życiu: gotowania, prania, sprzątania, pracy w ogrodzie i w prasowalni. Postulantki mają lekcje z s. Mistrzynią. Przebywając wśród sióstr, przesiąkają charyzmatem Zgromadzenia i jego duchowością.

Jak w rodzinie

- Mieszkańcy Kroczyc są niezwykle ofiarni - mówi Siostra. - Czujemy się tutaj jak w rodzinie. Mieszkańcy Kroczyc są dumni z tego, że „mają własne siostry”, które się za nich modlą, które dla nich pracują i uczą katechezy ich dzieci. Rzeczą normalną jest więc dzielenie się z siostrami owocami pracy. Ludzie przynoszą warzywa, jajka, ser, czasami nawet wędliny. Dzielą się tym, co mają, w ten sposób wyrażając wdzięczność za obecność sióstr. - Kroczyce to zupełnie inny świat - mówi Siostra - dodając, że w innych miejscach nie są tak mile widziane. W Sosnowcu, na ulicy często słyszały kierowane do nich obelgi i przekleństwa. Nawet podczas poświęcenia kaplicy ktoś rzucał kamieniami, wybijając szyby w oknach. To bardzo przykre. Społeczeństwo epatowane w mediach negatywnymi ocenami Kościoła, czy wręcz szkalowaniem, zmienia swoje nastawienie do ludzi wierzących, co rodzi agresję. Na efekty nie trzeba długo czekać. „Problemy świata” dotarły także do Kroczyc. Zamknięte zakłady, brak pracy, barak perspektyw, wpychają ludzie w alkohol i zobojętnienie. Bardziej „przedsiębiorczy” wyjeżdżają za granicę, zostawiając rodziny. Nie zdają sobie sprawy z tego, że rozstanie to powolna śmierć małżeństwa.

K+M+B

Pewnego dnia w czasie wspólnego posiłku siostra katechetka czytała pytania ułożone do quizu dla dzieci. - Co oznacza skrót: K, plus M, plus B? Odpowiedzi były trzy: - Kacper, Melchior i Baltazar, drugie Kacper, Melchior i Bartłomiej, oraz trzecia odpowiedź: Kocham Matkę Bożą. Siostry popatrzyły na siebie i... wybrały trzecią odpowiedź. - My bardzo kochamy Matkę Bożą - mówi s. Lesława śmiejąc się. - Zakon karmelitański, do którego Zgromadzenie należy, jest cały Maryjny. Maryja chroni nas Swoją szatą - Szkaplerzem Świętym.

Siostry wstają o 5.15. Pierwszy punkt to wspólna poranna modlitwa, liturgia godzin, rozmyślanie, cicha modlitwa. Potem jest Msza św. Różaniec, śniadanie i siostry rozchodzą się do swoich obowiązków, a postulantki do nauki. W południe przerywają pracę i na modlitwę Anioł Pański gromadzą się w domowej kaplicy. Odmawiają modlitwę i przez 15 minut modlą się w ciszy. Po obiedzie wspólnie spędzają godzinę rekreacji, trzeba to słowo dobrze zrozumieć - wtedy mogą bez ograniczeń rozmawiać. Od 14.00 do 15.00 jest czas ścisłego milczenia. Karmel to cisza, która jest potrzebna do kontaktu z Bogiem. Potem wracają do pracy. Dzień kończą tak, jak go rozpoczynają: modlitwą i rozmyślaniem.

Otwarte drzwi domu

- Miałyśmy bardzo „pobożnego Sylwestra” mówi s. Lesława - dodając z uśmiechem, że witały Nowy Rok adoracją Najświętszego Sakramentu i Eucharystią o północy. Wraz z nimi modliło się kilka osób, które właśnie w tym czasie chciały pożegnać stary i powitać nowy 2013 rok modlitwą i dziękczynieniem. Siostry zapraszają chętnych do spędzenia kilku dni w ich domu, przez cały rok. Trzeba tylko wcześniej zadzwonić, umówić się, ustalić termin. Każdy może włączyć się w tryb życia sióstr. Są tacy, którzy przyjeżdżają, szukając modlitwy, wyciszenia, przemyślenia wielu spraw. Są też tacy, którzy oprócz modlitwy chcą włączyć się w prace, które wykonują siostry np. w ogrodzie Coraz więcej osób chce skorzystać z takich „osobistych rekolekcji”, oderwania się od świata. W domu odbywają się także rekolekcje, np. wielkopostne dla kilkunastoosobowych grup. Bywają dni, że dom sióstr karmelitanek przeżywa prawdziwe oblężenie, są to dni przemarszu przez Kroczyce pielgrzymów zdążających na Jasną Górę. Schronienie, nocleg i wyżywienie znajdują u sióstr m. in. pielgrzymi z Mysłowic i Łańcuta. W ich domu nocuje około 30 osób. - Leżą pokotem wszędzie - śmieje się siostra - w salkach, w prasowalni, salkach postulatu. Jak pielgrzymka to pielgrzymka!

Idziemy wszystkie

- Każda siostra wnosi coś w życie wspólnoty. Swoje umiejętności, modlitwę, uśmiech. To jedna z bardzo dobrych stron życia wspólnotowego. S. Leonilla umie wszystko zrobić i prawie wszystko naprawić - śmieje się s. Lesława. Jak coś jej nie wychodzi, to idziemy wszystkie i staramy się wspólnie reperować, dopiero jak nie uda się nam tego przywrócić do stanu używalności - wołamy fachowców. S. Leonilla jest nie tylko „złotą rączką”, ale także kucharką. Gotuje wyśmienicie, piecze wspaniałe ciasta, jest niedoścignioną mistrzynią w kuchni. Imię zakonne „Leonilla” zobowiązuje. Gdy pytam, czy nie korzysta z przepisów znanej siostry-kucharki Leonilli, Siostra Przełożona zaprzecza. S. Leonilla wszystkiego nauczyła się od mamy! Siostry mają wiele talentów, którymi dzielą się z innymi. S. Lesława - organistka opiekuje się młodzieżowym zespołem muzycznym. - Tak naprawdę ten zespół to jest „młodzieżowo-młodzieżowy”, czyli jest młodsza młodzież i starsza. Śpiewamy w dwóch stylach: młodzieżowym - gitara, bębny i organy oraz liturgicznym, wielogłosowym. Członkowie zespołu są bardzo utalentowani.

Na próbach spotykają się raz w tygodniu, w piątki, w salce parafialnej. Jedna z sióstr prowadzi dla dzieci Bractwo Dzieciątka Jezus. Raz w miesiącu, w pierwszy czwartek, organizowane są spotkania grupy „Margaretkowej”, która modli się za kapłanów. Po adoracji Najświętszego Sakramentu i Eucharystii członkowie grupy zgłębiają prawdy wiary zawarte w Katechizmie Kościoła Katolickiego. Kościół w Kroczycach jest zawsze posprzątany, kwiaty ułożone, Msze święte obsłużone, a to dzięki siostrze zakrystiance Patrycji. Jest jeszcze jeden rodzaj posługi - posługa cierpieniem. Starsze siostry: Fabiana, Genowefa i Milena wypraszają w ten sposób wiele łask w różnych ludzkich potrzebach i problemach. Mimo wieku angażują się w pracę. S. Milena jest nawet współorganizatorką wakacyjnego wyjazdu dla dzieci w diecezji, w której wcześniej posługiwała.

Siostra Przełożona zaprasza: - Nasz dom jest otwarty dla tych, którzy przyjeżdżają tu spoza parafii. Jeśli ktoś chciałby pooddychać Karmelem, wejść w ciszę i usłyszeć własne myśli i serce, spędzić dzień skupienia, rekolekcje czy też po prostu pobyć trochę z Jezusem i siostrami to jest taka możliwość, serdecznie zapraszamy: kroczyce@karmelitanki.pl

W następnym numerze zaprezentujemy Zgromadzenie Sióstr Sercanek z Włoszczowy

Tagi:
zakon

Reklama

Włochy: po trzęsieniu ziemi benedyktynki wracają do Nursji

2019-01-20 10:14

ts / Nursja (KAI)

W niemal trzy lata od tragicznego trzęsienia ziemi w środkowych Włoszech siostry benedyktynki powoli powracają do swego klasztoru w Nursji. Jak poinformował arcybiskup Spoleto-Nursji, Renato Bocardo, 10 lutego siostry klauzurowe zamieszkają w kontenerach w pobliżu swego dawnego klasztoru.

wikipedia.org

W 2016 r. miasto Nursję we włoskiej Umbrii zrujnowało trzęsienie ziemi. Klasztor sióstr benedyktynek został tak mocno uszkodzony, że zakonnice trzeba było przenieść do ich sióstr w Trevi. Z bazyliki św. Benedykta pozostała tylko fasada. Nursja jest rodzinnym miastem św. Benedykta i jego bliźniaczej siostry św. Scholastyki. Po trzęsieniu ziemi nie ma już bazyliki wzniesionej nad rodzinnym domem Benedykta (ok. 480-547) i Scholastyki. Cudem ocalała jedynie na centralnym placu figura świętego, założyciela zachodniego monastycyzmu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: powstanie nowa „superdykasteria” ds. ewangelizacji

2019-04-23 12:56

st (KAI) / Watykan

Jedną z najważniejszych zmian, jakie wprowadzi nowa konstytucja apostolska o Kurii Rzymskiej „Praedicate Evangelium” będzie utworzenie wielkiej dykasterii ds. ewangelizacji – twierdzi hiszpański dziennikarz Dario Menor Torres, piszący dla tygodnika Vida Nueva.

Tama66/pixabay.com

Zdaniem hiszpańskiego dziennikarza nowa dykasteria będzie ważniejsza niż Kongregacja Nauki Wiary, która zajmuje się nie tylko obroną wiary, ale także najpoważniejszymi przestępstwami duchownych.

Kolejną nowością w nowej konstytucji jest to, że urzędy Kurii Rzymskiej nie będą już dzielona na „kongregacje” i mniej prestiżowe „papieskie rady”, ale wszystkie będą nazywane „dykasteriami”, jak to już zastosowano w odniesieniu do kilku nowych urzędów ustanowionych przez papieża Franciszka.

Nowa „superdykasteria” ds. ewangelizacji będzie owocem połączenia dwóch już istniejących instytucji: Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, której zadaniem jest troska o „terytoria misyjne” oraz utworzonej w 2010 r. przez papieża Benedykta XVI Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, w celu stawienia czoła szybkiej sekularyzacji krajów Zachodu.

Dario Menor rozmawiał o proponowanych zmianach w nowej konstytucji apostolskiej o Kurii Rzymskiej z dwoma członkami Rady Kardynałów: kard. Oswaldem Graciasem z Indii oraz kard. Oscarem Rodriguezem Maradiagą z Hondurasu. Obydwaj podkreślili znaczenie jakie Papież Franciszek przypisuje ewangelizacji jako centralnemu zadaniu Kościoła.

Ponadto, nowa konstytucja przewiduje podobno również utworzenie dykasterii charytatywnej i połączenie Kongregacji ds. Edukacji Katolickiej i Papieskiej Rady ds. Kultury.

Nowa dykasteria miłosierdzia, która wchłonie Urząd Dobroczynności Apostolskiej, będzie umiejscowione zaraz za Sekretariatem Stanu i Dykasterią ds. Ewangelizacji, stanowiąc przypomnienie, że miłosierdzie jest również kluczowym elementem wiary katolickiej.

Papieska Komisja ds. Ochrony Małoletnich, stworzona przez Franciszka, aby pomóc mu w formułowaniu środków, służących zapobieganiu i zwalczaniu molestowania seksualnego duchownych stanie się częścią struktury kurialnej, aby uczynić ją „bardziej skuteczną”.

Wszystkie te reformy będą kontynuacją już wprowadzonych zmian, takich jak połączenie instytucji medialnych Watykanu w Dykasterię ds. Komunikacji oraz połączenie większości rad papieskich w dwie wielkie struktury: Dykasterię ds. świeckich, rodziny i życia oraz Dykasterię ds. Integralnego Rozwoju Człowieka.

Według raportu Vidy Nuevy papież Franciszek może podpisać nową konstytucję 29 czerwca, w uroczystość świętych Piotra i Pawła. Obecnie projekt Praedicate Evangelium został posłany do poszczególnych konferencji episkopatów, szefów dykasterii watykańskich i innych urzędników kościelnych, aby przejrzeć dokument i przesłać sugestie do końca maja.

Rada Kardynałów ma je ponownie przejrzeć podczas swego spotkania w dniach 25-27 czerwca br.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Delegat KEP: szkoła jest dobrem wspólnym całego społeczeństwa

2019-04-24 16:21

rozmawiał Tomasz Królak / Radom (KAI)

Obydwie strony powinny szukać dobra dzieci, dobra szkoły, dobra autorytetów – mówi KAI bp Piotr Turzyński, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa nauczycieli. Podkreśla też, że szkoła jest dobrem wspólnym społeczeństwa i wspólnoty narodowej i nie może być instrumentem w rękach małej grupy. Biskup ocenia, że jednym z najsmutniejszych owoców trwającego strajku jest podział w gronie pedagogicznym.

diecezja.radom.pl
Ks. Piotr Turzyński

Publikujemy treść rozmowy z bp. Piotrem Turzyńskim:

Tomasz Królak (KAI): Jako delegat KEP ds. duszpasterstwa nauczycieli zapewne szczególnie pilnie obserwuje Ksiądz Biskup przedłużający się strajk tego środowiska...

Bp Piotr Turzyński: – Wydaje mi się, że kryzys wybuchł nie tylko z powodów ekonomicznych, choć niektóre środowiska koncentrują się wyłącznie na tym, ale również z powodu nabrzmiałych problemów cywilizacyjnych, np. zauważamy upadek autorytetów, chaos aksjologiczny, nieracjonalne czasem wymagania stawiane młodym w związku z rozwojem cywilizacji. To jest też trochę kryzys szkoły jako instytucji i dlatego wymaga wysiłku i jakiejś ofiary wszystkich stron. A na pewno dobrej woli w spotkaniach i dialogu. Nie ulega wątpliwości, że na tym znalazły również pożywkę motywy polityczne wynikające ze starcia dwóch światów i nie jest to bynajmniej tylko starcie dwóch największych bloków politycznych, ale raczej tego, co tradycyjne, naturalne z tym, co liberalne i stawiające jedynie własne dobro i własną wolność na czele wartości. Kiedy sobie uświadamiany korzenie sporu, możemy się zdystansować trochę do swoich emocji i przekroczyć siebie w imię czegoś większego niż „ja” i „chwila”. Kto rezygnuje z dialogu, obnaża jednak swoją małość.

Nauczyciele powinni czuć się dowartościowani w swojej misji także przez godziwe wynagrodzenia, ale z drugiej strony ta godność nauczycieli powinna ich mobilizować do ciągłego rozwoju i do podejmowania szlachetnego trudu nie tylko dydaktycznego, ale także pedagogicznego. Ten trud pedagogiczny i odpowiedzialność nie są dla wszystkich oczywiste. To jednak jest misja wobec młodych, ale także misja wobec społeczeństwa i wobec przyszłości. Szkoła jest dobrem wspólnym społeczeństwa i wspólnoty narodowej i nie może być instrumentem w rękach małej grupy. Słychać było niestety w tym czasie i takie głosy: skończmy z tą misją zawodu nauczyciela.

Nie jest właściwe wprowadzanie dzieci i młodzieży w konflikty dorosłych. W rodzinie kochający dzieci małżonkowie nie wprowadzają ich w konflikt, który istnieje między dorosłymi. Szkoda, że dzieci i młodzież często w tych dniach wędrujący po galeriach handlowych odmieniają na różne sposoby słowo strajk. To nie jest właściwa inicjacja w społeczne sprawy. I proszę zauważyć, że nie rozważam tu, która strona jest bardziej winni, mówię tylko, że obydwie powinny szukać deeskalacji, dobra dzieci, dobra szkoły, dobra autorytetów, jakimi są zarówno rodzice jak i nauczyciele.

Ogólnopolskie Duszpasterstwo Nauczycieli jest gotowe służyć jako mediator w sporze, jeśli będzie zaakceptowane przez wszystkie strony. Mówił o tej gotowości Kościoła m.in. Prymas Polski.

KAI: Tymczasem w piątek odbędzie się okrągły stół ws. oświaty. O czym powinny pamiętać wszystkie strony – także środowiska, które zapowiedziały, że w spotkaniu nie wezmą udziału – aby to wydarzenie przyniosło dobry skutek?

– „Okrągły stół” jest bardzo cenną inicjatywą i chyba wielu Polaków czeka na zakończenie strajku i konfliktu. Równocześnie jest to okazja do podjęcia poważnej dyskusji na temat dzisiejszej szkoły. Wydaje mi się jednak, że wszystkie strony powinny uzbroić się w cierpliwość i okazać dobrą wolę w szukaniu rozwiązań. Ponieważ konflikt ma podłoże głębokie, to rzeczy nie rozwiążą się za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

Warto pamiętać, że szkoła to nie tylko nauczyciele. Szkoła to również dzieci i młodzież, a także rodzice. Ostatecznie to nauczyciele służą młodym, a nie młodzi nauczycielom. Służąc młodym, służą społeczeństwu tzn. jego przyszłości. Znamy słowa Jana Zamoyskiego: „takie będą Rzeczpospolite, jakie jest jej młodzieży chowanie”. Problemem jest nie tylko wynagrodzenie nauczycieli, czy w ogóle niedofinansowanie edukacji, problemem jest dlaczego przeładowane są programy i nie potrafimy zrobić syntezy wiedzy i odróżnić fundamentów od rzeczy dodatkowych. W związku z tym problemem jest powierzchowność i brak pogłębienia, problemem są korepetycje – jeśli muszą na nie chodzić wszyscy, to coś ze szkołą czy systemem szkolnym jest nie tak.

Ale najbardziej podstawowe jest zagadnienie, jakiego człowieka chcemy uformować, wykształcić i wychować. I tu potrzebna szczera merytoryczna dyskusja, otwartość, prawda a nie postprawda oraz odwaga w podejmowaniu wyzwań. To są zadania na lata, ale powtórzę: potrzeba dyskusji, szukania wspólnego dobra następnych pokoleń, potrzeba cierpliwości i odwagi. Warto też pamiętać, że ludzkie rozwiązania ze względu na ograniczoność człowieka nie są idealne i nie są na zawsze.

Mam nadzieję, że do okrągłego stołu edukacyjnego zostały zaproszone także szkoły katolickie, które w Polsce posiadają piękną tradycję i ważne miejsce.

KAI: Strajk na pewno spowodował podziały wśród nauczycieli. Czy nie będzie rzutował na stosunki w pracy po zakończeniu protestu, gdy wszyscy spotkają się w pokoju nauczycielskim? Co robić, by zniwelować te podziały?

– Strajk w środowisku nauczycieli zaowocował negatywnie. Jednym z najsmutniejszych owoców jest sygnalizowany w niektórych szkołach podział w gronie pedagogicznym. Jakkolwiek różnice istnieją zawsze, to jednak w strukturze wychowawczej szkoły jedność pedagogów jest bardzo ważna. To dotyczy także pewnej jedności celów z rodzicami. Jak tu spojrzeć rodzicom w oczy, gdyby, nie daj Boże, doszło do przełożenia np. matury czy jakiegoś egzaminu? Trzeba zrobić wszystko, by do tego nie doszło, aby za „szczęście” jednych nie zapłacili „nieszczęściem” inni. Nie mamy prawa stawiać takich żądań. Nie można żyć tylko tą chwilą, nie myśląc co będzie jutro, czy za miesiąc na następnej wywiadówce.

Co po strajku? Chrześcijaństwo jest bardzo mądre bo mówi nam, że każdy człowiek jest dotknięty grzechem pierworodnym, także księża, czy nauczyciele. Nie istnieje idealna grupa czy stan. Nauczyciele też mają swoje słabości, interesy, przestrzenie ignorancji, egoizmu, nie są ani lepsi ani gorsi od innych. Wszyscy jedziemy na tym samym wózku, dlatego potrzebne jest zrozumienie, przebaczenie, szukanie wyższych celów i wspólnego dobra. Niewłaściwe jest napawanie się czyimiś błędami, czy śmiesznością. Trzeba żyć, najpierw sobie stawiając wymagania i przebaczając innym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem