Reklama

Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus z Kroczyc

Oddech Karmelu

2013-06-12 11:33

Władysław Burzawa
Edycja kielecka 24/2013, str. 4-5

TER

W listopadzie tego roku minie 60 lat pobytu Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w parafii w Kroczycach. Dom został erygowany 14 listopada 1953 r. Do 2000 r. Siostry mieszkały w starym budynku, naprzeciw kościoła. Dom wymagał remontu był mały i zawilgocony. Kiedy okazało się, że nie ma pieniędzy na remont, siostry rozważały możliwość zamknięcia placówki. Nie pozwolili na to parafianie. Zebrali odpowiednie fundusze i wybudowali nowy dom dla sióstr

Siostra Lesława Witowska, przełożona domu, pierwszy raz do Kroczyc przyjechała w 2001 r. Przez pięć lat była organistką oraz pracowała w domu. Gdy opuszczała Kroczyce nie przypuszczała, że jeszcze tutaj wróci, i to w dodatku jako przełożona.

Znowu w Kroczycach

Po przeszło sześciu latach, znowu skierowana została do pracy w tej miejscowości. Wróciła tu z radością, jak wraca się do ulubionych miejsc i ludzi. Na pytanie, co robi, odpowiada z uśmiechem: - Usiłuję łączyć „przełożeństwo z organistostwem”, co wcale nie jest takie łatwe. S. Lesława po raz pierwszy jest przełożoną, uczy się nowej funkcji, powoli dochodzi do wniosku, że łatwiej wykonywać czyjeś polecenia niż samemu podejmować decyzje i animować życie wspólnoty. To wielka odpowiedzialność. Zanim wróciła do Kroczyc, przez sześć i pół roku mieszkała w domu macierzystym w Sosnowcu. Była organistką w parafii, na terenie której znajduje się klasztor. W niedziele odprawianych było sześć Mszy św., a więc praktycznie cały dzień był zajęty posługą. W Kroczycach jest łatwiej, chociaż i tak pracy nie brakuje, w niedziele są odprawiane cztery Msze święte. A przecież granie to jedno z wielu, a nie jedyne zajęcie.

Matka Zagłębia

Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus powstało 31 grudnia 1921 r. Zostało założone przez sługę Bożego o. Anzelma od św. Andrzeja Corsini (Macieja Józefa Gądka) i Matkę Teresę od św. Józefa (Janinę Kierocińską). Pierwsze zgromadzenia formowały się i działały w Sosnowcu. Same będąc bardzo ubogimi, pomagały najuboższym. Początkowo nawet nie miały domu, w wakacje mieszkały w jednej ze szkół. W 1925 r. na potrzeby Zgromadzenia został zakupiony dom przy ul. Wiejskiej. W rozbudowanym macierzystym domu, który stoi przy ulicy M.T. Kierocińskiej, znajduje się sarkofag z doczesnymi szczątkami Matki Teresy, zwanej Matką Zagłębia. W czasie wojny pomagała potrzebującym i z narażeniem życia ukrywała partyzantów AK, żydowskie dzieci i dorosłych, a także dziewczęta zagrożone wywiezieniem na roboty do Niemiec. Pomagała więźniom z Oświęcimia, posyłając do obozu paczki i ubrania. Przez pewien czas, korzystając z pomocy Komitetu Obywatelskiego w Sosnowcu, siostry prowadziły kuchnię dla biednych. Wydawano w niej niekiedy zupę dla blisko tysiąca osób. W 1992 r. za pomoc w ratowaniu Żydów Matka Teresa odznaczona została medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Reklama

Zakony czekają

W domu w Kroczycach obecnie znajduje się 11 sióstr. Dwie siostry katechetki s. Mariusza i s. Anawim uczą dzieci w szkole i w przedszkolu, jedna z nich dojeżdża do Siamoszyc. Osiem sióstr niedawno przyjechało do domu w Kroczycach, wdrażają się w nowe obowiązki.

Do tej najdalej położonej na południowy zachód parafii w diecezji kieleckiej, do domu sióstr przyjeżdżają kandydatki do zakonu. Aspirat trwa miesiąc lub dwa, postulat do dwóch lat, a potem jest nowicjat w Łodzi. Obecnie do ślubów przygotowują się dwie siostry postulantki. Ostatnie lata to czas zauważalnego spadku powołań. - To wynik braku przekazywania wiary w rodzinach. Polskie rodziny coraz częściej są chore - mówi bez ogródek s. Lesława. W pogoni za dobrobytem, za dodatkowym zarobkiem, rodzice zapominają o przekazywaniu wiary, o byciu z dziećmi, o normalnych relacjach. Brakuje czasu na wspólny posiłek, a tym bardziej brakuje czasu nawet na to, aby spytać dziecko: - Co słychać, jak ci minął dzień, jaki masz problem?

Postulantki uczą się innego życia, życia zakonnego, przebywania we wspólnocie. Pracując w Domu, rozeznają własne powołanie. Siostry przygotowują je do życia, przekazując im własne doświadczenia i umiejętności. - Uczymy je wszystkiego, co może się im przydać w życiu: gotowania, prania, sprzątania, pracy w ogrodzie i w prasowalni. Postulantki mają lekcje z s. Mistrzynią. Przebywając wśród sióstr, przesiąkają charyzmatem Zgromadzenia i jego duchowością.

Jak w rodzinie

- Mieszkańcy Kroczyc są niezwykle ofiarni - mówi Siostra. - Czujemy się tutaj jak w rodzinie. Mieszkańcy Kroczyc są dumni z tego, że „mają własne siostry”, które się za nich modlą, które dla nich pracują i uczą katechezy ich dzieci. Rzeczą normalną jest więc dzielenie się z siostrami owocami pracy. Ludzie przynoszą warzywa, jajka, ser, czasami nawet wędliny. Dzielą się tym, co mają, w ten sposób wyrażając wdzięczność za obecność sióstr. - Kroczyce to zupełnie inny świat - mówi Siostra - dodając, że w innych miejscach nie są tak mile widziane. W Sosnowcu, na ulicy często słyszały kierowane do nich obelgi i przekleństwa. Nawet podczas poświęcenia kaplicy ktoś rzucał kamieniami, wybijając szyby w oknach. To bardzo przykre. Społeczeństwo epatowane w mediach negatywnymi ocenami Kościoła, czy wręcz szkalowaniem, zmienia swoje nastawienie do ludzi wierzących, co rodzi agresję. Na efekty nie trzeba długo czekać. „Problemy świata” dotarły także do Kroczyc. Zamknięte zakłady, brak pracy, barak perspektyw, wpychają ludzie w alkohol i zobojętnienie. Bardziej „przedsiębiorczy” wyjeżdżają za granicę, zostawiając rodziny. Nie zdają sobie sprawy z tego, że rozstanie to powolna śmierć małżeństwa.

K+M+B

Pewnego dnia w czasie wspólnego posiłku siostra katechetka czytała pytania ułożone do quizu dla dzieci. - Co oznacza skrót: K, plus M, plus B? Odpowiedzi były trzy: - Kacper, Melchior i Baltazar, drugie Kacper, Melchior i Bartłomiej, oraz trzecia odpowiedź: Kocham Matkę Bożą. Siostry popatrzyły na siebie i... wybrały trzecią odpowiedź. - My bardzo kochamy Matkę Bożą - mówi s. Lesława śmiejąc się. - Zakon karmelitański, do którego Zgromadzenie należy, jest cały Maryjny. Maryja chroni nas Swoją szatą - Szkaplerzem Świętym.

Siostry wstają o 5.15. Pierwszy punkt to wspólna poranna modlitwa, liturgia godzin, rozmyślanie, cicha modlitwa. Potem jest Msza św. Różaniec, śniadanie i siostry rozchodzą się do swoich obowiązków, a postulantki do nauki. W południe przerywają pracę i na modlitwę Anioł Pański gromadzą się w domowej kaplicy. Odmawiają modlitwę i przez 15 minut modlą się w ciszy. Po obiedzie wspólnie spędzają godzinę rekreacji, trzeba to słowo dobrze zrozumieć - wtedy mogą bez ograniczeń rozmawiać. Od 14.00 do 15.00 jest czas ścisłego milczenia. Karmel to cisza, która jest potrzebna do kontaktu z Bogiem. Potem wracają do pracy. Dzień kończą tak, jak go rozpoczynają: modlitwą i rozmyślaniem.

Otwarte drzwi domu

- Miałyśmy bardzo „pobożnego Sylwestra” mówi s. Lesława - dodając z uśmiechem, że witały Nowy Rok adoracją Najświętszego Sakramentu i Eucharystią o północy. Wraz z nimi modliło się kilka osób, które właśnie w tym czasie chciały pożegnać stary i powitać nowy 2013 rok modlitwą i dziękczynieniem. Siostry zapraszają chętnych do spędzenia kilku dni w ich domu, przez cały rok. Trzeba tylko wcześniej zadzwonić, umówić się, ustalić termin. Każdy może włączyć się w tryb życia sióstr. Są tacy, którzy przyjeżdżają, szukając modlitwy, wyciszenia, przemyślenia wielu spraw. Są też tacy, którzy oprócz modlitwy chcą włączyć się w prace, które wykonują siostry np. w ogrodzie Coraz więcej osób chce skorzystać z takich „osobistych rekolekcji”, oderwania się od świata. W domu odbywają się także rekolekcje, np. wielkopostne dla kilkunastoosobowych grup. Bywają dni, że dom sióstr karmelitanek przeżywa prawdziwe oblężenie, są to dni przemarszu przez Kroczyce pielgrzymów zdążających na Jasną Górę. Schronienie, nocleg i wyżywienie znajdują u sióstr m. in. pielgrzymi z Mysłowic i Łańcuta. W ich domu nocuje około 30 osób. - Leżą pokotem wszędzie - śmieje się siostra - w salkach, w prasowalni, salkach postulatu. Jak pielgrzymka to pielgrzymka!

Idziemy wszystkie

- Każda siostra wnosi coś w życie wspólnoty. Swoje umiejętności, modlitwę, uśmiech. To jedna z bardzo dobrych stron życia wspólnotowego. S. Leonilla umie wszystko zrobić i prawie wszystko naprawić - śmieje się s. Lesława. Jak coś jej nie wychodzi, to idziemy wszystkie i staramy się wspólnie reperować, dopiero jak nie uda się nam tego przywrócić do stanu używalności - wołamy fachowców. S. Leonilla jest nie tylko „złotą rączką”, ale także kucharką. Gotuje wyśmienicie, piecze wspaniałe ciasta, jest niedoścignioną mistrzynią w kuchni. Imię zakonne „Leonilla” zobowiązuje. Gdy pytam, czy nie korzysta z przepisów znanej siostry-kucharki Leonilli, Siostra Przełożona zaprzecza. S. Leonilla wszystkiego nauczyła się od mamy! Siostry mają wiele talentów, którymi dzielą się z innymi. S. Lesława - organistka opiekuje się młodzieżowym zespołem muzycznym. - Tak naprawdę ten zespół to jest „młodzieżowo-młodzieżowy”, czyli jest młodsza młodzież i starsza. Śpiewamy w dwóch stylach: młodzieżowym - gitara, bębny i organy oraz liturgicznym, wielogłosowym. Członkowie zespołu są bardzo utalentowani.

Na próbach spotykają się raz w tygodniu, w piątki, w salce parafialnej. Jedna z sióstr prowadzi dla dzieci Bractwo Dzieciątka Jezus. Raz w miesiącu, w pierwszy czwartek, organizowane są spotkania grupy „Margaretkowej”, która modli się za kapłanów. Po adoracji Najświętszego Sakramentu i Eucharystii członkowie grupy zgłębiają prawdy wiary zawarte w Katechizmie Kościoła Katolickiego. Kościół w Kroczycach jest zawsze posprzątany, kwiaty ułożone, Msze święte obsłużone, a to dzięki siostrze zakrystiance Patrycji. Jest jeszcze jeden rodzaj posługi - posługa cierpieniem. Starsze siostry: Fabiana, Genowefa i Milena wypraszają w ten sposób wiele łask w różnych ludzkich potrzebach i problemach. Mimo wieku angażują się w pracę. S. Milena jest nawet współorganizatorką wakacyjnego wyjazdu dla dzieci w diecezji, w której wcześniej posługiwała.

Siostra Przełożona zaprasza: - Nasz dom jest otwarty dla tych, którzy przyjeżdżają tu spoza parafii. Jeśli ktoś chciałby pooddychać Karmelem, wejść w ciszę i usłyszeć własne myśli i serce, spędzić dzień skupienia, rekolekcje czy też po prostu pobyć trochę z Jezusem i siostrami to jest taka możliwość, serdecznie zapraszamy: kroczyce@karmelitanki.pl

W następnym numerze zaprezentujemy Zgromadzenie Sióstr Sercanek z Włoszczowy

Tagi:
zakon

Inwestytura Zakonu Rycerskiego św. Jerzego Męczennika

2019-09-30 21:52

Jadwiga Kamińska

Mszą św. w kościele wojskowym pw. św. Jerzego w Łodzi rozpoczęła się uroczystość inwestytury dam i kawalerów do Zakonu Rycerskiego św. Jerzego Męczennika.

Marek Kamiński

Liturgii przewodniczył ks. por. dr Stanisław Pawłowski, pełniący obowiązki administratora parafii. Na uroczystość przybyli nie tylko goście z kraju, ale także z zagranicy. Najliczniejsza delegacja przyjechała z Węgier wraz z Wielkim Mistrzem Zakonu JE dr Tamasem Kutalikiem oraz Wielkim Priorem Węgier dr Agnes Vranesics.

Witając przybyłych do świątyni Ksiądz Stanisław powiedział: „Cieszę się, że Zakon Rycerski pod wezwaniem św. Jerzego wraca na swoje miejsce. Inwestytura, czyli włączenie nowych członków do Zakonu św. Jerzego odbywa się w kościele, który nosi to imię. Zakon Rycerski św. Jerzego założony 23 kwietnia 1326 r. przez króla Węgier Karola Roberta Andegaweńskiego, w obecności najwyższych dostojników kościelnych i świeckich, był elitarnym wojskowym, dobrowolnym stowarzyszeniem 50 rycerzy niezależnych od kościoła, chociaż propagującym wiarę katolicką, poprzez wzorowe życie, cnoty rycerskie i pomoc potrzebującym. Rola Zakonu zmieniała się na przestrzeni wieków, zawsze jednak dominował patriotyzm, sprawiedliwość i pomoc drugiemu człowiekowi. Rycerze Zakonu stanowili Radę Królewską, a Wielki Mistrz miał przywilej reprezentowania króla. Odnowa Zakonu po upadku komunizmu dokonała się w 1989 r. Współcześnie ich praca i posługa koncentruje się na pomocy potrzebującym, pracy nad sobą oraz propagowaniu wiary chrześcijańskiej i patriotyzmu”.

Zobacz zdjęcia: Inwestytura Zakonu Rycerskiego św. Jerzego Męczennika

Dekret o decyzji przyjęcia nowych członków do Zakonu odczytał Wielki Prior Polski dr Paweł Michalak. Postulanci złożyli przysięgę wierności ideałom i zobowiązaniom Zakonu. Inwestytura odbyła się przy zachowaniu średniowiecznego ceremoniału. Obrzędu dokonał Wielki Mistrz Zakonu JE dr Tamas Kutalik. Do grona dam i kawalerów dołączyli: Natalia Artiemjewa, Natalia Czebotariowa i Zbigniew Nowak.

W uznaniu za zasługi, wsparcie i działalność na rzecz Zakonu honorowym tytułem i Krzyżem św. Jerzego odznaczono Tadeusza Szeląga.

Wielki Mistrz Zakonu odczytał dekret z dnia 27 maja 2018 r., w którym JE Tadeusz Kaczor rezygnuje z tytułu Wielkiego Mistrza i przekazuje go swojemu następcy dr Tamasowi Kutalikowi wraz z prawami do wypełniania zadań statutowych. – Chciałbym, aby Zakon św. Jerzego w Polsce działał na takich zasadach, jak przez kilkaset działał na Węgrzech i aby pracował w duchu statutu – powiedział Wielki Mistrz.

Wielki Mistrz odczytał także dekret nominacji na Wielkiego Priora Polski dr Pawła Michalaka oraz dekret nominacji na Wielkiego Priora Skandynawii dr Adama Szeląga.

Uroczystość w świątyni wojskowej zakończył koncert chóru Cantus Cordis z Mińska na Białorusi, który w tym roku obchodzi 15-lecie swojej działalności, a założycielką i dyrygentem jest Dama Zakonu Rycerskiego św. Jerzego Męczennika Janina Chwalko.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dziś XIX Dzień Papieski: wsparcie młodych i rozpoczęcie obchodów 100. rocznicy urodzin Jana Pawła II

2019-10-13 08:06

BPKEP / Warszawa (KAI)

„Mamy ponad 2000 stypendystów z całej Polski. Dzięki stypendiom mogą uczyć się i dostać na wymarzone studia. Te pieniądze to bardzo dobra inwestycja – mówi ks. Dariusz Kowalczyk, prezes Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia. „Wstańcie, chodźmy!” to hasło XIX Dnia Papieskiego. Tradycyjnie jest on obchodzony w niedzielę przed 16 października, czyli dniem wyboru kard. Karola Wojtyły na papieża.

W tym roku Dzień Papieski przypada 13 października. Tego dnia w Polsce przeprowadzana jest zbiórka na stypendia dla zdolnej i niezamożnej młodzieży z małych miejscowości. Tegoroczny Dzień Papieski jest ponadto otwarciem roku obchodów 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II.

„Bardzo zależy nam na tym, by zachęcić nie tylko młodych, ale wszystkich do odkrywania i poznawania nauczania św. Jana Pawła II. To jemu w ogromnym stopniu zawdzięczamy zmiany, do których doszło w naszej Ojczyźnie. To Jego odwaga, mądrość i siła ducha pomogły nam zmienić Polskę” – zaznaczył ks. Kowalczyk. Dodaje, że założeniem Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia na najbliższy rok jest powrót do nauczania papieskiego.

„Świadomość, że Jan Paweł II był niezwykłym człowiekiem wielkiego ducha jest powszechna, ale musimy zrobić wszystko, by papież nie był dla młodych tylko postacią historyczną. Jego nauczanie jest niezwykle aktualne. Są też tysiące ludzi, którzy mogą opowiadać młodzieży o spotkaniach z Janem Pawłem II i o tym, jak on wpłynął na ich życie i zmiany w Polsce oraz na całym świecie – podkreślił prezes Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia.

Ks. Dariusz Kowalczyk poinformował też, że dzięki zbiórce środków na stypendia tysiące młodych ludzi cieszy się tym, że ma środki na naukę i może pójść na wymarzone studia. "To świetna inwestycja, bo to, czego ci młodzi ludzie się nauczą, potem oddadzą w życiu społecznym, rodzinnym i zawodowym. Nasi stypendyści przez lata studiowali już chyba na wszystkich możliwych kierunkach studiów. Inwestycja w ich naukę jest długofalowa, ale też niezwykle piękna i mówiąc wprost, wszystkim nam się niezwykle opłaca” - podkreślił.

Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia” została powołana przez Konferencję Episkopatu Polski w 2000 r. Powstała jako owoc pielgrzymki św. Jana Pawła II do ojczyzny w 1999 r. W ciągu dziewiętnastu lat swojej działalności Fundacja objęła opieką kilkanaście tysięcy młodych ludzi z całej Polski zgodnie z wezwaniem Ojca Świętego do „nowej wyobraźni miłosierdzia”. Najważniejszym elementem obchodów Dnia Papieskiego jest zbiórka pieniędzy na stypendia dla uzdolnionej i niezamożnej młodzieży z małych miejscowości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Przybylski w DA Emaus: Twoja wiara może cię uzdrowić

2019-10-14 02:02

Maciej Orman

Jezus przypomina, że będzie mógł czynić w naszym życiu wielkie rzeczy, jeśli będziemy wierzyli. Wierzyć – to pójść głębiej. Podczas studiów zadbajcie o wiarę – apelował w homilii bp Andrzej Przybylski 13 października w Duszpasterstwie Akademickim Emaus w Częstochowie podczas liturgicznej inauguracji roku akademickiego.

Maciej Orman

Jednym z uczestników uroczyści był Piotr, student II roku bezpieczeństwa narodowego na Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym im. Jana Długosza. – Dzisiejsza Msza św. to dla mnie duchowe rozpoczęcie roku akademickiego, rozpoczęcie z Jezusem. To w Nim mam wsparcie i to dzięki Niemu mogę się dobrze kształtować – powiedział w rozmowie z „Niedzielą”.

W podobnym tonie wypowiadała się Helena, studentka pielęgniarstwa na UJD. – Ważne jest i naukowe, i duchowe powodzenie, dlatego tutaj jestem.

Ks. Rafał Grzesiak, proboszcz personalnej parafii akademickiej pw. św. Ireneusza, Biskupa i Męczennika podzielił się z „Niedzielą” planami na nowy rok formacji. –

Rozpoczynamy z pięknym słowem „błogosławieni”, bo ten czas będzie wiązał się z ośmioma błogosławieństwami. Każdego miesiąca będziemy się przybliżać do danego błogosławieństwa i będziemy chcieli je zrealizować na terenie naszego miasta – w areszcie śledczym, w hospicjum, w domu dziecka i w innych miejscach – powiedział ks. Grzesiak.

W homilii bp Andrzej Przybylski wielokrotnie podkreślał rolę wiary na każdym etapie życia. – Nieraz spotykam księży, którzy stracili wiarę i sens życia, jakąś energię, moc. Spotykam młodych ludzi, którzy nie tak dawno byli w oazie i innych wspólnotach, a później kompletnie się zatracili. Dlatego Jezus dzisiaj przypomina nam, że będzie mógł robić wielkie rzeczy w naszym życiu, jeśli będziemy wierzyli – zaznaczył bp Przybylski.

– Kiedy do Jezusa przychodzili chorzy, to nie było tak, że On bezwarunkowo pstryknął i uzdrawiał. O co pytał? „Czy wierzysz, że mogę cię uzdrowić?” Albo mówił: „Według twojej wiary niech ci się stanie”. I stawało się na tyle, na ile wierzyli – kontynuował biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej. – W Nazarecie Jezus niewiele mógł zrobić, bo mieszkańcy Go zlekceważyli, nie potraktowali jak kogoś ważnego. Chociaż chciał, nie mógł ich uzdrowić, uszczęśliwić. Twoja wiara może cię uzdrowić, może być źródłem sukcesu, ale jeżeli zlekceważysz Boga, nie dziw się, że On nie może zadziałać – radził bp Przybylski.

Hierarcha powtarzał również, że „w wierze jest próg, który trzeba przekroczyć”. – Trzeba przejść przez próg z doczesności w to, co niewidzialne. Wiara sięga głębiej.

Bp Przybylski podzielił się też doświadczeniem uczestnictwa w spotkaniach interdyscyplinarnych na Politechnice Częstochowskiej. – Fizycy uczyli mnie, że wiara to przekroczenie progu. Oni eksperymentują i odkryją prawa, ale ich nie tworzą, tylko się zadziwiają. Uczciwy fizyk zdumiewa się nad Bożą mądrością. Biada naukowcowi, któremu wydaje się, że jest Bogiem – przestrzegał biskup. –Uwierzyć – to pójść głębiej. To nie znaczy zanegowania nauki, bo ona jest bardzo ważna. Patronka tego duszpasterstwa, św. Edyta Stein, była wybitnym naukowcem. W czasach studiów była ateistką, ale rzetelnie szukała prawdy. Jako docent filozofii powiedziała: „Kto naprawdę szuka prawdy, prędzej czy później znajdzie Boga” – cytował bp Przybylski.

W nawiązaniu do uzdrowienia trędowatego wodza syryjskiego Naamana, opisanego w pierwszym czytaniu z Drugiej Księgi Królewskiej, bp Przybylski mówił, że „Bóg działa w prostych rzeczach”. – Prorok Elizeusz kazał Naamanowi wykąpać się w Jordanie mniejszym niż Warta. W takich prostych rzeczach jak modlitwa, Msza św., sakramenty jest moc. Tu przychodzi Bóg. Nie szukajcie cudowności, bo On jest cudowny, właśnie w takim zwykłym obmyciu w rzece, w takiej Mszy św. – podkreślił bp Przybylski.

– Podczas studiów zadbajcie o wiarę – zachęcał studentów biskup.

Na zakończenie przypomniał, że Jezus kazał 10 trędowatym, którzy prosili Go o uzdrowienie, iść, by pokazali się kapłanom. „A gdy, szli zostali oczyszczeni”. – Przychodźcie do księży po sakramenty, po wiarę, po uzdrowienie. Nie dlatego, że są bez skazy, ale dlatego, że Bóg ich wybrał – zaapelował bp Przybylski.

W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza i Politechniki Częstochowskiej na czele z rektorami: prof. dr hab. Anną Wypych-Gawrońską i prof. dr. hab. inż. Norbertem Sczygiolem, studenci i sympatycy DA Emaus.

Eucharystię koncelebrowali: ks. Rafał Grzesiak – proboszcz personalnej parafii akademickiej pw. św. Ireneusza, Biskupa i Męczennika w Częstochowie, ks. Norbert Tomczyk – wikariusz parafii i ks. dr hab. Paweł Wolnicki – wykładowca UJD.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem