Reklama

MIVA również pływa!

2013-08-05 13:36

Maria Fortuna-Sudor
Niedziela Ogólnopolska 32/2013, str. 45

Marta Ładyko

Nowe wydarzenie zostało wpisane w 14. Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa. Tym razem organizatorzy poszukiwali sprzymierzeńców dla misji w Krakowie, gdzie zrodził się pomysł akcji „MIVA pływa...”.

Przez dwa dni, w ostatnią tegoroczną lipcową sobotę i niedzielę, na krakowskich Bulwarach Wiślanych wiele się działo. Krakowianie oraz licznie odwiedzający miasto turyści uczestniczyli w wydarzeniach, które w ramach akcji „MIVA pływa bliżej Rio na lądzie i wodzie” zorganizowały: MIVA Polska, Krakowska Żegluga Pasażerska i Salezjański Wolontariat Misyjny.

Skąd pomysł?

- Pomysł zrodził się w wyniku potrzeby misjonarza, o. Kaspra Kapronia OFM, który pracuje na misjach w Boliwii i potrzebował sprawnego samochodu - mówi Karolina Dziewulska z MIVA Polska. - O. Kasper wspomniał, że w Krakowie mieszkają jego przyjaciele, którzy chcą pomóc misjom. Tak trafiliśmy z o. Jerzym Kraśnickim, dyrektorem MIVA Polska, do Krakowa, na barkę „Aquarius”, do państwa Małgorzaty i Marka Morawców, właścicieli Krakowskiej Żeglugi Pasażerskiej. Karolina Dziewulska dodaje, że organizatorzy szybko sobie uświadomili, iż akcja odbędzie się w tym samym czasie co Światowe Dni Młodzieży w Rio i stąd druga część nazwy. - Chcieliśmy podkreślić, że również w Brazylii posługują polscy misjonarze - wyjaśnia.

Reklama

- Byliśmy mocno poruszeni tym, że samochód, którym porusza się o. Kasper, zagraża jego bezpieczeństwu i życiu. Szukaliśmy różnych sposobów, jak pomóc. Pierwszą organizacją, która na nasze poszukiwania odpowiedziała, była MIVA - przyznaje Małgorzata Morawiec, a o. Kraśnicki dodaje: - Ta akcja, którą tworzyliśmy od zera, zapewne by się nie udała, gdyby nie praca i modlitwa konkretnych ludzi. To na pewno zasługa wspominanego już o. Kapronia z Boliwii, ale także p. Małgorzaty Morawiec i salezjanina ks. Adama Parszywki, prezesa Wolontariatu Misyjnego „Młodzi Światu” oraz wielu wolontariuszy, którzy zechcieli się zaangażować w organizację wydarzenia. Dyrektor MIVA Polska dodaje, że w wyniku wspólnych krakowskich spotkań, burzy mózgów im towarzyszących, powstał program, dzięki któremu MIVA zaczęła również pływać.

Co się wydarzyło?

Dwudniowy program okazał się bogaty i różnorodny. Już w sobotę na Bulwarze Czerwieńskim zainteresowani mogli wziąć udział m.in. w pikniku „Z misjami dookoła świata”. Na ciekawych życia na misji w Brazylii czekała urządzona na barce „Aquarius” wystawa fotograficzna „Wypłyń z MIVA Polska na krańce świata”.

Głównym sobotnim wydarzeniem było poświęcenie figury św. Krzysztofa oraz barek, statków i łodzi płynących po Wiśle w procesji św. Krzysztofa. W uroczystości, która rozpoczęła się na nadbrzeżu wiślanym, przed statkiem „Nimfa”, uczestniczyli, obok organizatorów, przedstawiciele Urzędu Miasta Krakowa, armatorów, środowisk misyjnych oraz sponsorzy akcji. Aktu poświęcenia figury oraz pływających po Wiśle w Krakowie statków dokonał delegowany przez bp. Damiana Muskusa ks. kan. Stanisław Sudoł, który powiedział m.in.: - Odkąd zostałem proboszczem w parafii Najświętszego Salwatora, codziennie widzę, jak przepływacie obok klasztoru norbertanek i otaczam was modlitwą. Kapłan porównał życie ludzkie do rejsu, w trakcie którego każdy człowiek zmierza w kierunku wieczności i Pana Boga.

Poświęconą figurę św. Krzysztofa marynarze wnieśli na statek „Nimfa”, który jako pierwszy wyruszył w uroczysty rejs po Wiśle. Za nim płynęły statki, łodzie i barki, które, jak podkreślali organizatorzy, po raz pierwszy tak uroczyście zostały pobłogosławione. - To było niezwykłe wydarzenie - komentuje na gorąco Anna Krawczyk, obserwująca wydarzenie z „Nimfy”, gdzie płynących gości do udziału w muzycznej zabawie zaprosił zespół „Ricky Lion”. - Widziałam, jak za nami płyną w szeregu armatorzy, co przypominało pochód, tylko że na wodzie. Zauważyłam też, iż ten korowód udekorowanych statków i barek zwracał uwagę osób przebywających w tym czasie na Bulwarach Wiślanych.

- Wszyscy, również ci, którzy posiadają na Wiśle jednostki niepływające, wyrazili życzenie, żeby ich barki czy statki zostały poświęcone. To wydarzenie zapamiętam do końca życia - dodała Małgorzata Morawiec. Wierzy, iż św. Krzysztof będzie czuwał nad krakowskimi armatorami

Jak wsparto misje?

W niedzielę przed południem w kościele pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych przy ul. Tynieckiej została odprawiona Msza św. w intencji kierowców, żeglarzy i krakowskich armatorów, a po niej nastąpiło poświęcenie pojazdów. Amatorom rejsów po Wiśle Krakowska Żegluga Pasażerska zaproponowała wyprawy do Wiosek Świata przy ul. Tynieckiej, gdzie zainteresowani zobaczyli świat w miniaturze; mogli np. wejść do afrykańskiej chatki czy mongolskiej jurty albo też poczuć ducha slumsów w Ameryce Południowej. - Mam wrażenie, że Wioski Świata stworzone przez Salezjański Wolontariat to nadal dla wielu turystów, ale również krakowian, miejsce nieodkryte, taka perełka, na którą warto zwrócić uwagę - powiedziała Małgorzata Morawiec, zapowiadając zorganizowanie cyklicznych rejsów do Wiosek Świata połączonych z ich zwiedzaniem oraz warsztatami.

Dla tych, którzy zostali na brzegu Wisły, również zaproponowano wiele atrakcji, a wieczorem na Przystani „Wawel” wyświetlono film „Cristiada”. Równocześnie zbierano ofiary na misje. Na wielu barkach znalazły się puszki, do których płynący turyści mogli wrzucać datki przeznaczone na zakup środków transportu dla polskich misjonarzy. Dochód z niedzielnych rejsów na „Nimfie” do Wiosek Świata również został przeznaczony na ten cel.

- To, że MIVA Polska pływa u stóp Wawelu, jest piękne i warte kontynuacji - powiedział ks. Kraśnicki, który oficjalnie podziękował redaktorowi naczelnemu „Niedzieli” ks. dr. Ireneuszowi Skubisiowi za patronat medialny nad tym wydarzeniem. - Za szczególnie cenne uważam to, że udało nam się zainicjować całkiem nową akcję. Przy tej okazji wiele osób dowiedziało się, czym jest MIVA, co to za organizacja. Wspólnie odkryliśmy, że pływanie po rzece również może mieć misyjny charakter! Dyrektor MIVA Polska zapowiada, że akcja stanie się istotnym elementem kolejnych edycji Ogólnopolskiego Tygodnia św. Krzysztofa.

Bóg jest Trójcą Świętą
Skąd o tym wiemy?

2019-06-12 09:01

Ks. Jarosław Grabowski
Niedziela Ogólnopolska 24/2019, str. 10-11

„Drodzy bracia i siostry, obchodzimy dziś uroczystość Trójcy Przenajświętszej. Cóż wam mogę powiedzieć o Trójcy? Hm... Jest Ona tajemnicą, wielką tajemnicą wiary. Amen”. To było najkrótsze kazanie, jakie usłyszałem kiedyś w młodości. Wiernych obecnych w kościele to zaskoczyło. Jednych pozytywnie, bo kazanie było wyjątkowo krótkie, inni byli zirytowani, gdyż nie zdążyli się jeszcze wygodnie usadowić w ławce. Wtedy przyszły mi do głowy pytania: Czy o Trójcy Świętej nie możemy nic powiedzieć? Dlaczego więc wyznajemy, że Bóg jest w Trójcy jedyny? Skąd o tym wiemy?

©Renta Sedmkov – stock.adobe.com
Giovanni Maria Conti della Camera, „Trójca Święta” – fresk z kościoła Świętego Krzyża w Parmie

Mówienie o Trójcy nie jest rzeczą łatwą. Wyrażenie trójjedyności jest zawsze trudne do zrozumienia, gdyż według naszego naturalnego sposobu myślenia, trzy nigdy nie równa się jeden, jak i jeden nie równa się trzy. W przypadku nauki o Bogu nie chodzi jednak o matematyczno-logiczny problem, ale o sformułowanie prawdy wiary, której nie sposób zamknąć w granicach ludzkiej logiki. Chrześcijanie wyznają wiarę w jednego Boga w trzech Osobach. Dla wielu jednak to wyznanie nie ma większego znaczenia w życiowej praktyce. W świecie, w którym jest wiele „pomysłów na Boga”, my, chrześcijanie, powinniśmy pamiętać, że to nie my wymyślamy sobie Boga – my Go tylko odkrywamy i poznajemy, gdyż On sam zechciał do nas przyjść i pokazać nam siebie. Uczynił to zwłaszcza przez fakt wcielenia Syna Bożego. To dzięki Niemu wiemy, że Bóg jest wspólnotą trzech Osób, które żyją ze sobą w doskonałej jedności. „Nie wyznajemy trzech bogów – przypomina Katechizm Kościoła Katolickiego (253) – ale jednego Boga w trzech Osobach: «Trójcę współistotną». Osoby Boskie nie dzielą między siebie jedynej Boskości, ale każda z nich jest całym Bogiem: «Ojciec jest tym samym, co Syn, Syn tym samym, co Ojciec, Duch Święty tym samym, co Ojciec i Syn, to znaczy jednym Bogiem co do natury»”. Człowiek wiary nie wymyśla prawdy, lecz ją przyjmuje. Zastanawia się nad nią, podejmując wielowiekowe doświadczenie Kościoła, który wyjaśniał ją zawsze w świetle objawienia.

Biblijne opisy objawienia się Trójcy Świętej odnajdujemy m.in. w wydarzeniu chrztu Jezusa w Jordanie (por. Mt 3, 13-17) oraz podczas Jego przemienienia na górze Tabor (por. Mt 17, 1-9). W tekstach tych jest zaakcentowane bóstwo Chrystusa, który pozostaje w jedności z Ojcem i Duchem Świętym. W innych tekstach akcent położony jest zaś na bóstwo Ducha Świętego, który pozostaje w ścisłej relacji do Ojca i Syna (por. J 15, 26; 1 Kor 2, 10).

Czy jednak w ograniczonym ludzkim poznaniu możemy mówić w ogóle o nieograniczonej tajemnicy Trójcy? Odpowiedź daje nam św. Cyryl Jerozolimski (IV wiek): „Choć nie mogę całej rzeki wypić, czy mi nie wolno tyle wody zaczerpnąć, ile mi potrzeba? Choć nie jestem w stanie zjeść wszystkich owoców z ogrodu, czy muszę odejść głodny? Czy nie mogę spoglądać na słońce, bo me oczy nie zdołają go całego objąć?”. Wielu chrześcijan jest przekonanych, że o Trójcy należy raczej milczeć niż mówić, gdyż język ludzki jest po prostu nieadekwatny, by powiedzieć coś sensownego o tak zdumiewającej tajemnicy. Sugerują w ten sposób, że Bóg jest wielkim znakiem zapytania, niezrozumiałą tajemnicą, czyli tym, czego nie da się zrozumieć. Jeśli Bóg do mnie mówi, to chyba po to, żebym Go zrozumiał. Św. Augustyn nigdy nie określał tajemnicy jako czegoś, czego nie można zrozumieć, lecz jako coś, czego człowiek nie skończy nigdy poznawać, a to zupełnie inna sprawa. Bóg wprowadza nas w swoją tajemnicę. Skoro mamy się stać tacy jak On, musimy Go poznawać. Choć Trójca Święta jest ponad naszym rozumem, nie oznacza to, że należy milczeć.

W Tradycji Kościoła odnajdujemy wiele tekstów, które przez analogię przybliżają nam prawdę o Trójcy Świętej. Św. Atanazy w IV wieku napisał: „Ojciec jest światłem, słońcem, ogniem; Syn jest blaskiem, łuną od ognia; Duch Święty jest oświeceniem. W Ojcu jest Syn jak blask w świetle, gdzie jest blask, tam jest i światło”. W ten sposób wyraził on jedność istoty, a równocześnie samoistność Ojca, Syna i Ducha Świętego. Św. Augustyn dostrzegał analogię w strukturze ludzkiego życia duchowego, by wyrazić trójjedyność Boga: Duch – Samopoznanie – Miłość. Obrazem Trójcy jest także drzewo: korzeń obrazuje Boga Ojca, pień – Syna pochodzącego od Ojca, a kwiaty i owoce – Ducha Świętego. Inne obrazy także wywodzą się z kontemplacji natury: źródło – rzeka – morze; słońce – promień światła – blask. W ikonografii chrześcijańskiej używano licznych symboli i obrazów, by przedstawić tajemnicę Boga w trzech Osobach. Znamy również obrazy, na których Bóg Ojciec przedstawiany jest w postaci starca o siwych włosach, Syn Boży jako młodszy mężczyzna o ciemnych włosach, a Duch Święty w postaci gołębicy. Przedstawienia tego typu, jeśli zostaną potraktowane jako źródło poznania istoty Boga, bez teologicznego wyjaśnienia mogą prowadzić do deformacji prawd wiary. Musi nam towarzyszyć świadomość, że tego typu obrazy są dalekie od wyrażenia całego bogactwa prawdy o Bogu. Ostatecznie „tylko sam Bóg (...) może nam pozwolić poznać się jako Ojciec, Syn i Duch Święty” (KKK 261).

Zapytajmy wreszcie: jakie to ma dla nas znaczenie? Ogromne, gdyż życie chrześcijanina realizuje się w znaku i obecności Trójcy. Na początku życia przyjęliśmy sakrament chrztu św.: „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”, i u kresu naszego życia będą odmawiane modlitwy w imię Trójcy Przenajświętszej. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego narzeczeni zostają złączeni w małżeństwie, a kapłani są święceni. W imię Trójcy Świętej rozpoczynamy i kończymy dzień. Trójca jest więc portem, do którego wszystko zmierza, i oceanem, z którego wszystko wypływa, do którego wszystko dąży.

Święty Augustyn na początku V wieku pisał w swoim monumentalnym dziele „O Trójcy Świętej”, a Benedykt XVI na początku XXI wieku przypomniał w encyklice „Deus caritas est”, że wiara, podtrzymywana i ożywiana przez miłość, otwiera dostęp do kontemplacji Trójcy Świętej: „Jeśli widzisz miłość, widzisz Trójcę”. Osoby Trójcy są same w sobie relacjami miłości, czyli wspólnotą. Bóg jest wspólnotą miłości, a człowiek został stworzony jako obraz Boga, po to, by ten obraz coraz wyraźniej w sobie uwidaczniać. Jesteśmy więc powołani do stawania się tym, kim od początku jest Bóg: wspólnotą miłości, by kiedyś w wieczności uczestniczyć w doskonałej komunii Trójjedynego Boga.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Baldisseri dementuje: synod nie będzie wstępem do zniesienia celibatu

2019-06-17 20:15

pb (KAI/Vatican Insider) / Watykan

Sekretarz generalny Synodu Biskupów kard. Lorenzo Baldisseri zdementował przypuszczenia, jakoby Specjalne Zgromadzenie Synodu nt. Amazonii, jakie odbędzie się w październiku br., miało na celu zniesienie celibatu lub wprowadzenie kapłaństwa kobiet. - To, co jest doktryną pozostaje niezmienne - zdecydowanie stwierdził 78-letni hierarcha.

Włodzimierz Rędzioch

W rozmowie z portalem Vatican Insider odniósł się on do dwóch wywołujących dyskusję punktów przedstawionego dziś dokumentu roboczego (Instrumentum laboris) jesiennego zgromadzenia. Punkt 129 sugeruje wprowadzenie nowych posług kościelnych, m.in. dla kobiet, a także udzielanie święceń kapłańskich starszym żonatym mężczyznom, szanowanym w tubylczych wspólnotach. Z kolei punkt 127 proponuje zastanowienie się, czy sprawowanie kościelnej jurysdykcji (władzy) we wszystkich dziedzinach (sakramentalnej, sądowniczej, administracyjnej) musi być związane z przyjęciem sakramentu święceń.

Kardynał wyjaśnił, że problem jurysdykcji ma charakter doktrynalny, a nie tylko dyscyplinarny, gdyż w sakramencie święceń zostają udzielone trzy nierozłączne zadania: uświęcania, nauczania i rządzenia. Papież może komuś zakazać pełnienia któregoś z nich, ale sakramentalnie są otrzymywane razem. W Instrumentum proponuj się zatem wprowadzenie posług niezwiązanych z sakramentem święceń.

Sekretarz generalny Synodu zwrócił też uwagę, że nie jest to końcowy dokument zgromadzenia, lecz zestawienie propozycji zbieranych wśród wiernych przez niemal dwa lata. Odpowiedź na te propozycje dadzą uczestnicy Synodu, konfrontując się z treścią dokumentu i nauczaniem Kościoła.

Włoski kardynał przyznał, że wprawdzie zgromadzenie synodalne dotyczyć będzie konkretnego regionu z jego szczególnymi potrzebami, to jednak jego reperkusje odczuje cały Kościół, bo jest powszechny. Trzeba jednak zrozumieć, że Kościół nie jest „monolityczną kulą”, lecz - jak mawia papież - wielościanem. Pluralizm w Kościele jednak „musi prowadzić do jedności w różnorodności”. Zarazem to „wszystko, co nie dotyczy doktryny jako takiej, konkretnego przesłania ewangelicznego”, może być „dostosowywane do czasów, do miejsc, do okoliczności”.

Odnosząc się do propozycji przyznania funkcji w Kościele kobietom, kard. Baldisseri zwrócił uwagę, że już teraz odgrywają one fundamentalną rolę w życiu Amazonii, np. jako katechetki, zaś Instrumentum laboris proponuje przeanalizowanie możliwości przyznania im oficjalnej posługi. - Istnieje już akolitat i lektorat, nie będące częścią sakramentu święceń, który zaczyna się od diakonatu. Są posługi, które nie wiążą się z sakramentem. Zobaczymy, co nam zostanie zaproponowane [na Synodzie - KAI]. Mówi się także o „wymyśleniu” nowych posług. Dlaczego nie? - pytał retorycznie włoski purpurat.

Powtórzył, że „wszystko, co nie dotyczy struktury, istoty może zostać zmienione, wymyślone”, tak jak było w liturgii czy muzyce kościelnej, gdzie kiedyś istniał tylko chorał gregoriański, później napisano hymny, a w końcu do liturgii weszły pieśni ludowe.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem