Reklama

Kapłańskie pasje

2013-12-12 10:54

Ks. Adrian Put
Edycja zielonogórsko-gorzowska 50/2013, str. 6

Archiwum ks. Piotra Ruty

KS. ADRIAN PUT: – Obok codziennej posługi duszpasterskiej księża mają bardzo różne pasje i hobby. Ksiądz ujawnił ostatnio w telewizji swoją własną pasję?

KS. PIOTR RUTA: – Chociaż nigdy na poważnie nie myślałem o aktorstwie czy wiązaniu swojego życia z teatrem, to ogromną satysfakcją były okazje do zaangażowania się w różne formy teatru amatorskiego. Chodzi mi o przypadki, kiedy w szkole podstawowej byłem wybierany do jakichś ról w szkolnych spektaklach. W liceum z kolei wraz z koleżanką z klasy napisałem sztukę „Dziady 2000”, która była humorystyczną, uwspółcześnioną wersją trzeciej części „Dziadów” Mickiewicza. Zaangażowanie w takie amatorskie sztuki dawało mi zawsze mnóstwo satysfakcji. Ale również ilekroć miałem okazję być po prostu widzem w teatrze czy w operze, czerpałem z tego radość. Pamiętam też, że ogromne wrażenie wywarło na mnie zwiedzanie teatru w Poznaniu. Miało to miejsce podczas wycieczki dla ministrantów z Sulęcina, z którego pochodzę. Wycieczkę zorganizował opiekun ministrantów ks. Adam Lewandowski. Nie pamiętam tak dobrze innych punktów, które zwiedzaliśmy. Pierwsza wizyta w prawdziwym teatrze pozostała w mojej pamięci. Chyba dlatego można uznać, że szeroko pojęty teatr jest moją pasją.

– Jak to się stało, że nawiązał Ksiądz współpracę z teatrem „Agrafka”?

– Współpraca zaczęła się dość przypadkowo, choć może lepiej uznać to za opatrznościowe. Mniej więcej rok temu w Gimnazjum nr 2 w Kostrzynie nad Odrą, gdzie katechizuję, podczas luźnej rozmowy z koleżanką z pracy, polonistką Danutą Opielą, wspomniałem o napisanej w liceum sztuce. Jako że poszukiwany był jakiś scenariusz do przedstawienia przygotowywanego na święto szkoły, pojawiła się myśl napisania takiej sztuki, w której nasza młodzież z koła teatralnego mogłaby zagrać. Początkowo wydawało mi się, że pozostanę tylko autorem scenariusza. Później jednak w trakcie przygotowań pojawiałem się raz po raz na próbach, a na krótko przed świętem szkoły już częściej. Po wystawieniu spektaklu w dość naturalny sposób pozostałem w grupie koła teatralnego „Agrafka” jako głos doradczy czy też do pewnego stopnia jako reżyser.

– A jak trafiliście do Internetowego Teatru TVP dla Szkół?

– W tym też było zdaje się wiele spontaniczności. Kiedy Telewizja Polska ogłosiła konkurs dla szkół, w którym warunkiem było zgłoszenie spektaklu opartego całkowicie na autorskim scenariuszu, pojawił się pomysł zgłoszenia naszego spektaklu. Niestety to, co zarejestrowała kamera podczas czerwcowego święta szkoły, było zbyt krótkie. Podczas dyskusji z dyrektor Grażyną Kłysz i jeszcze innymi zainteresowanymi nauczycielami pojawiła się myśl, że najzwyczajniej trzeba nagrać cały spektakl od początku. Czasu na nowe nagranie było jednak niewiele. Ponadto blisko połowa ról była obsadzona przez uczniów, którzy kilka miesięcy wcześniej ukończyli gimnazjum i kształcą się już w szkołach średnich. Szczęściem jest jednak fakt, że uczniowie mojego gimnazjum to pełni pozytywnej energii, pomysłów i wigoru młodzi ludzie. Bez trudu znalazłem chętnych na ekspresowe wręcz nauczenie się swoich ról. Chociaż – jak się później okazało – nasze przedstawienie nie zostało zakwalifikowane do kolejnego etapu, to nie uznajemy tego czasu za stracony. Myślę, że wszyscy spędziliśmy miło czas na twórczej zabawie i tego nam nikt nie odbierze.

– O czym jest ta sztuka?

– Tytuł tej sztuki to „Sen słodki gimnazjalisty”. Głównym bohaterem jest uczeń trzeciej klasy gimnazjum, który najpierw wyraża swoje obawy w wieczór poprzedzający egzaminy gimnazjalne. Następnie zasypia i ma kilka snów, które są odbiciem tego wszystkiego, czego uczył się w szkole. I tak na przykład spotyka Adama Mickiewicza i Pana Tadeusza, którzy pomagają mu w ortografii, Pitagorasa, którego myli z Talesem, Darwina i jego żonę niezadowoloną z teorii męża, króla Jagiełło, który naraził się swojej żonie, zapominając o jej urodzinach, Marię Skłodowską, której nie udało się wynaleźć eliksiru mądrości, oraz diablicę i anielicę, z których jedna odwodzi go od nauki, a druga do niej usilnie zachęca. Pomiędzy poszczególnymi aktami pojawiają się piosenki, które zaproponowali sami uczniowie.

– Czy praca z młodzieżą w szkolnym teatrze pomaga w pracy duszpasterskiej?

– Myślę, że na pewno nie da się rozdzielić pracy z młodzieżą w szkole od pracy duszpasterskiej. Każde spotkanie z młodzieżą może i powinno być dla kapłana okazją do oddziaływania duszpasterskiego. W takim znaczeniu również zaangażowanie w szkolny teatr daje obopólne korzyści: obecność osoby duchownej w szkolnej rzeczywistości jest, myślę, bardzo cenna. Ale też nawiązanie kontaktu i odkrycie talentów młodych ludzi może być później wykorzystane nie tylko na deskach teatru szkolnego, ale i w parafii. Niedawno przypomniało mi się, jak będąc jeszcze w liceum, mój katecheta ks. Marcin Muszyński wraz z uczniami przygotował bardzo ciekawe w formie przedstawienie o narodzinach Pana Jezusa. Parafianie mogli je zobaczyć w kościele. Wszystko jednak mogło być zrealizowane właśnie dlatego, że ks. Marcin miał dobry kontakt z uczniami w szkole, którzy chętnie odpowiedzieli na jego propozycję.

– A jakieś plany na przyszłość?

– Z jednej strony nadal chciałbym angażować się w działalność szkolnego koła teatralnego „Agrafka”. Młodzież mojego gimnazjum działająca w kole jest nie tylko bardzo chętna do pracy, ale i pełna swoich pomysłów, co dobrze rokuje na współpracę. Moim marzeniem jest, aby z tą samą być może młodzieżą przygotować jakiś spektakl religijny. Być może też jakieś misterium, które mogłoby być zaprezentowane nie tylko szkolnej społeczności, ale i w parafii. Chciałbym jednak, aby w tych planach było też wiele pomysłów moich uczniów. U wielu z nich można dostrzec też teatralną pasję.

Tagi:
kapłaństwo

Reklama

Kard. Sarah: módlcie się i pokutujcie za waszych pasterzy

2019-11-12 17:30

Krzysztof Bronk/vaticannews.va / Mediolan (KAI)

„Dzięki nieustannej modlitwie w swym klasztorze Benedykt XVI dodaje nam sił. Ta modlitwa jest najpiękniejszą encykliką, jaką mógł przekazać dziś Kościołowi, który musi nauczyć się modlić” – uważa kard. Robert Sarah. Jego zdaniem to właśnie modlitwa jest głównym remedium na kryzys współczesnego Kościoła. „Jeśli myślicie, że wasi kapłani i biskupi nie są święci, to bądźcie święci dla nich! Pokutujcie i pośćcie za ich wady” – mówił prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego podczas spotkania z katolikami w Mediolanie.

Magdalena Miła

Afrykański purpurat przypomniał, że to modlitwa, a nie zniesienie celibatu jest również podstawową odpowiedzią na brak powołań. Jezus przewidział taką sytuację i nie powiedział: musicie się jakoś przeorganizować, ale powiedział „módlcie się!”. Zdaniem kard. Saraha zniesienie celibatu wyrządziłoby w Kościele wielkie szkody.

Zachęcając wiernych do modlitwy, kard. Sarah zapewnił, że w ten sposób zdołają się obronić przed zagrożeniami, które niesie współczesny świat. Przeżywany przez niego kryzys ma różne przejawy, ale jego podstawową przyczyną jest odrzucenie Boga, zamknięcie Go w swoistym areszcie domowym. Tam gdzie Bogu odmawia się centralnego miejsca, tam i człowiek traci przynależną mu pozycję. Na tym opierały się totalitaryzmy XX w. i z tego wypływa też współczesny totalitaryzm relatywizmu. Jednym z tego przejawów jest ideologia gender, która jest lucyferiańską odmową przyjęcia od Boga swej natury. Dociera to również do Kościoła. Kard. Sarah ujawnił, że on sam musiał zająć się sprawą kobiety, która po zmianie płci została przyjęta do seminarium. „Musiałem interweniować, aby zatrzymać święcenia diakonatu” – powiedział prefekt watykańskiej kongregacji.

Afrykański kardynał zaznaczył, że mówiąc o współczesnym świecie musimy pamiętać, że to my doprowadziliśmy do jego dechrystianizacji. „Boli mnie, kiedy widzę, jak wielu biskupów zaprzedaje nauczanie Kościoła i tworzy podziały wśród wierzących” – mówił w Mediolanie kard. Sarah.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Aborcyjny prezent na Święto Niepodległości

2019-11-10 21:31

Artur Stelmasiak /Niedziela

Kiedy 11 listopada 2019 obchodzimy Święto Niepodległości, nie wszyscy Polacy będą mieli powód do radości. Dokładnie tego dnia traci ważność skarga ws. aborcji do Trybunału Konstytucyjnego. Oznacza to, że w prezencie dla Najjaśniejszej Rzeczypospolitej z okazji 101. rocznicy odzyskania Niepodległości dokładnie 11 listopada umiera kolejna próba ochrony życia. Mimo wielu zapowiedzi i rozbudzanych nadziei będzie tak jak jest, czyli życie straci około trzech maleńkich Polaków dziennie. Kto jest temu winny?

Artur Stelmasiak

Bezpośrednią odpowiedzialność za taki stan rzeczy ponosi prezes Trybunału Julia Przyłębska, a pośrednią jej polityczni mocodawcy. Wszyscy bowiem nie mają złudzeń, że aborcyjne prawo w Polsce jest niekonstytucyjne, bo dyskryminuje osoby podejrzane o niepełnosprawność. Niestety pani prezes przez ponad 2 lata skutecznie obroniła niekonstytucyjne prawo zezwalające na zabijanie najmniejszych i najbardziej bezbronnych Polaków.

Sprawa aborcji ma jednak dłuższą historię polityczną i bardzo dużą odpowiedzialność ponoszą liderzy partii rządzącej. Pani prezes Przyłębska blokowała rozpatrzenie sprawy aborcji eugenicznej w Trybunale, a partia rządząca równolegle blokowała ustawę obywatelską w Sejmie.

Gdy Prawo i Sprawiedliwość przez osiem lat było w opozycji popierało wszystkie projekty ochrony życia. Kiedy w 2013 roku do sejmu trafił identyczny projekt jak Zatrzymaj Aborcję posłowie Prawa i Sprawiedliwości poparli go jednogłośnie. To wtedy posłowie w sejmie na czele z Jarosławem Kaczyńskim witali Kaję Godek owacją na stojąco.

PiS w swoim programie wyborczym z 2014 r. miał jasno wpisaną ochronę życia. Po przejęciu władzy w 2015 roku liderzy PiS obiecywali, że poprą Stop Aborcji, który chroniłby życie wszystkich dzieci poczętych. Niestety prorządowe media, ani media publiczne nie informowały o projekcie, co doprowadziło do manipulacji i histerii na ulicach.

Po czarnych protestach w 2016 roku liderzy PiS na czele z prezesem Jarosławem Kaczyńskim obiecali zakaz aborcji eugenicznej. Środowiska pro-life oraz Konferencja Episkopatu Polski pomogli partii rządzącej wywiązać się z tej obietnicy i przy pełnym poparciu Kościoła przyniesiono do sejmu prawie milion podpisów ws. aborcji eugenicznej. To jest historyczny rekord w tego typu akcjach. Podczas pierwszego czytania w sejmie projekt uzyskał rekordową liczbę popierających go posłów. Większość za życiem była tak miażdżąca, że ocierała się prawie o większość konstytucyjną.

Po pierwszym czytaniu projekt Zatrzymaj Aborcję trafił do Komisji Rodziny i Polityki Społecznej, a w miedzy czasie uzyskał także pozytywną opinię sejmowej komisji sprawiedliwości i praw człowieka. Na tym dobre wieści z sejmu się skończyły, bo ówczesna szefowa komisji Rodziny poseł Bożena Borys-Szopa przez wiele tygodni skutecznie blokowała rozpatrywanie projektu. Nawet, gdy dochodziło do głosowania na komisji to większość polityków PiS głosowało w koalicji z posłami PO i Nowoczesnej skutecznie torpedując dalsze prace nad ochroną życia. W lipcu 2018 roku powołano specjalną podkomisję, do której weszli starannie wyselekcjonowani posłowie PiS. Okazało się, że to najgorsza podkomisja chyba w historii sejmu, bo nie zebrała się ani razu. Osobiście za obronę aborcji eugenicznej odpowiedzialni są posłowie PiS: Grzegorz Matusiak (przewodniczący), Anita Czerwińska, Ewa Kozanecka, Urszula Rusecka, Teresa Wargocka. Na szczęście projekty obywatelskie takie jak Zatrzymaj Aborcję przechodzą na następną kadencję sejmu i nic nie szkodzi, by politycy wreszcie się zajęli sie tym wielkim apelem pro-life prawie miliona Polaków.

Kilka tygodni przed złożeniem projektu Zatrzymaj Aborcję 107. posłów głównie z PiS złożyło wniosek do Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji eugenicznej. Ta droga wydawała się łagodniejsza, bo mniej polityczna i omijająca sejmowe waśnie oraz społeczne emocje. Trybunał Konstytucyjny już kiedyś stanął na wysokości, gdy lewica w 1996 roku wprowadziła aborcje ze względów społecznych. Prezes TK prof. Andrzej Zoll uporał się wówczas z aborcją w pięć miesięcy. Przeszedł do historii jako wybitny prawnik i mąż stanu ws. konstytucyjnej ochrony życia. Natomiast Julia Przyłębska zapisze się w historii, jako prezes TK, która przez ponad 2 lata blokuje sędziów przed orzekaniem i jest skuteczną obrończynią niekonstytucyjnego prawa do zabijania nienarodzonych dzieci.

Kilka dni temu ogrodzenie Trybunału Konstytucyjnego zostało udekorowane wstążeczkami. Niestety nie były to wstążki biało-czerwone, ale tylko czerwone, bo symbolizowały ofiary aborcji. Kokardek było ponad sto, a powinno być ok. 2100, bo tyle dzieci zostało "legalnie" zabitych w polskich szpitalach od 27 października 2016 roku, gdy wniosek posłów został złożony w Trybunale Konstytucyjnym. Wniosek do TK ws. aborcji eugenicznej traci ważność dokładnie 11 listopada 2019 roku z okazji 101. rocznicy odzyskania niepodległości. To bardzo "brzydki prezent" dla Polaków i trochę smutne jest tegoroczne święto.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Australia: Sąd Najwyższy rozpatrzy apelację kard. Pella

2019-11-13 09:56

st (KAI) / Canberra

Sąd Najwyższy Australii zgodził się na rozpatrzenie apelacji prawników kard. Georga Pella, który został skazany 2018 r. na 6 lat więzienia za molestowanie seksualne dwóch nastoletnich chórzystów w 1996 r., kiedy był arcybiskupem Melbourne. Zgodnie z wyrokiem, dopiero po odbyciu 3 lat i 8 miesięcy kary będzie mógł się ubiegać o warunkowe zwolnienie. 78-letni kardynał przebywa w więzieniu od 176 dni, gdzie - jak informuje CNA - jest pozbawiony prawa odprawiania codziennej Mszy św.

Kaspars Grinvalds/fotolia.com

Jak uzasadniali prawnicy, wyrok skazujący został wydany pomimo „uzasadnionych wątpliwości”, przemawiających na korzyść oskarżonego. Chodziło m.in. o fakt, że jedna z ofiar przed śmiercią przyznała, że nie była molestowana przez kard. Pella, a także o to, że materiałem dowodowym w sprawie przeciwko purpuratowi były jedynie zeznania drugiej z ofiar, którym zaprzeczały relacje 20 świadków powołanych przez obronę.

W oświadczeniu wydanym przez przewodniczącego episkopatu Australii, abp Mark Coleridge stwierdził, że „wszyscy Australijczycy mają prawo odwołać się od wyroku do Sądu Najwyższego. Kard. George Pell skorzystał z tego prawa, a Sąd Najwyższy stwierdził, że wydany w jego sprawie wyrok skazujący uzasadnia jego rozpatrzenie. Przedłuży to długi i trudny proces, ale możemy jedynie mieć nadzieję, że apelacja zostanie rozpatrzona tak szybko, jak to możliwe, i że wyrok Sądu Najwyższego przyniesie wszystkim jasność i rozstrzygnięcie”.

Jak oświadczył rzecznik Sądu Najwyższego odwołanie kard. Pella może zostać rozpatrzone najwcześniej w marcu 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem