Reklama

Rożaniec za Ojczyznę

Różaniec na różne sposoby

Niedziela Ogólnopolska 23/2014, str. 26-27

[ TEMATY ]

różaniec

Bożena Sztajner/Niedziela

Maryja w różnych okresach historii Kościoła i ludzkości podczas licznych objawień na całym świecie nieustannie prosi o codzienną modlitwę różańcową. Ta modlitwa, Jej szczególnie miła, dla nas jest niezwykle skuteczna.

W komunii z Bogiem

Różaniec, oparty na Słowie Bożym, polega na rozważaniu zbawczych planów Bożych, obejmując ich poznanie, uwielbienie, prośbę i przebłaganie. Jak zauważył o. Stanisław Przepierski OP w książce „Rozważania różańcowe na każdy dzień” (Warszawa 2013, s. 9), św. Jan Paweł II wielokrotnie nauczał, że dobra modlitwa różańcowa „ma prowadzić do głębokiego poznania Chrystusa, przyjęcia Go za swego osobistego Zbawiciela i wejścia w komunię jedności z Nim w Duchu Świętym, pomagać wypełniać wolę Boga w życiu modlącej się osoby, jak i jej bliźnich, Kościoła i świata. W tak przeżywanej komunii obok postawy adoracji i uwielbienia oraz prośby nie może zabraknąć postawy ekspiacji”.

Powtarzanie Pozdrowienia Anielskiego

„Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą...” – w tych słowach, wypowiedzianych przez archanioła Gabriela, Bóg objawia plan przekazania przez Maryję swego miłosierdzia ludziom. Modlący się na różańcu, wypowiadając uważnie i z miłością te słowa, przyjmuje Maryję jako Matkę Zbawiciela, ale jednocześnie jako swoją Matkę.

Reklama

Owoce modlitwy różańcowej

Jakie mogą być owoce tej modlitwy? Św. Maksymilian Maria Kolbe radzi: „Spróbuj uciekać się do Niej jak małe dziecię do ukochanej, najlepszej Matki, choćby tylko wzywając Jej świętego Imienia «Maryja» ustami czy sercem w trudnościach życia, ciemnościach i słabościach ducha, a przekonasz się, co może Maryja i kim jest Jej Syn, Jezus Chrystus” („Maryja najkrótszą drogą do komunii z Bogiem. Wybór tekstów św. Maksymiliana Kolbego”, Częstochowa 2012, s. 31). Maryja uczy, jak rozpoznać, przyjąć i wypełnić wolę Bożą. Ona jest Matką naszej wiary, a „w modlitwie różańcowej wybieramy Maryję na osobistą i wyjątkową Współuczestniczkę planu naszego zbawienia. Chcemy odtąd poznawać Chrystusa przez jedyne i niepowtarzalne doświadczenie Maryi. Pragniemy przyglądać się Jezusowi, Jego życiu i pełnym miłości planom oczyma Maryi. Pragniemy przyjmować Jego naukę i rady, tak jak Ona je przyjmowała, sercem otwartym i zawsze gotowym do rozważania. Pragniemy nie tylko poznawać tę Prawdę, ale nią żyć, tak jak żyła nią Maryja” („Rozważania...”, s.12).

Najtrudniej zacząć

Zapraszajmy zatem Maryję do naszej codzienności, pracy, do naszych zwykłych zajęć, bo Ona jest pewną drogą do Jezusa. W jaki sposób?

Po pierwsze, trzeba – jeśli jeszcze tego nie robimy – zacząć modlić się na różańcu. Jedni zaczynają dzień Różańcem, inni czynności i prace w ciągu dnia przeplatają jego dziesiątkami, jeszcze inne osoby Różaniec odmawiają przed snem. Każdy znajdzie odpowiednią porę dnia i miejsce dla siebie. Masz więcej czasu – wstąp do kościoła przed Najświętszy Sakrament. Śpieszysz się i nie masz czasu – Różaniec jest doskonałą modlitwą do odmawiania w drodze do pracy lub z pracy, niezależnie od środka lokomocji. Wspaniale sprawdza się podczas czekania w urzędzie lub przychodni. Na owoce modlitwy różańcowej nie trzeba czekać długo, bo dla osoby modlącej się są one natychmiastowe, a doświadczyłam tego niejednokrotnie. Ostatnio np. moje dzieci (7 i 9 lat) – jak to czasem w rodzeństwie bywa – miały jakiś gorszy czas i sprzeczały się między sobą. Ponieważ inne argumenty nie były skuteczne, zaproponowałam wspólny Różaniec – brat za siostrę, a siostra za brata. Zaraz był pozytywny skutek: dzieci się wyciszyły, konflikt został zażegnany. Pomyślałam, że wiele moglibyśmy i my, dorośli, zyskać, gdybyśmy od razu w różnych sprawach zwracali się przez Różaniec do Maryi. Ona chce śpieszyć nam z pomocą!

Reklama

Dla każdego

Istnieją w Kościele liczne formy i inicjatywy różańcowe. Odmówienie codziennie całego Różańca może być dla niektórych trudne, można więc tworzyć róże i bractwa różańcowe lub zapisać się do już istniejących. Wtedy odmawia się dziesiątek Różańca, a zyskuje zasługi jak za odmówienie całego Różańca. Nieodmówienie wskazanej tajemnicy nie jest grzechem, lecz brakiem zasługi. Dodatkowo (taki duchowy gratis) członkowie różnych grup różańcowych mogą pod zwykłymi warunkami kilka razy w roku uzyskać odpust zupełny. Jedną ze wspólnot różańcowych jest Żywy Różaniec – tworzony w parafii najczęściej przez przedstawicieli różnych grup wiekowych. Można także tworzyć Żywy Różaniec Rodzin, w ramach którego róże będą składały się z 20 rodzin, a każda rodzina codziennie odmawiać będzie jeden dziesiątek Różańca. W Rodzinnym Żywym Różańcu natomiast (o którym więcej można przeczytać w książce ks. S. Gancarka pt. „Małżeństwo”, s. 68-70) róże tworzą bliżsi i dalsi członkowie rodziny. Bractwa różańcowe, Różańcowe Jerycho, Jasnogórska Rodzina Różańcowa, Rycerstwo Niepokalanej, Podwórkowe Koła Różańcowe, Różaniec Rodziców za Dzieci, Internetowy Żywy Różaniec, Sodalicja Mariańska, Nowenna Pompejańska czy Nieustający Różaniec – to bogactwo, z którego każdy może wybrać najodpowiedniejszą dla siebie formę.

2014-06-03 14:58

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa różańcowa z Franciszkiem połączyła świat

2020-05-30 19:19

[ TEMATY ]

różaniec

papież Franciszek

koronawirus

Grota z Lourdes

źródło: vaticanmedia

Pandemia rzuciła ludzkość na kolana. Po raz kolejny wierni na całym świecie zanurzyli się w modlitwie różańcowej.

Zobacz zdjęcia: Różaniec z papieżem Franciszkiem w Grocie z Lourdes w Ogrodach Watykańskich

Podczas modlitwy różańcowej, 30 maja, w Grocie Lurdzkiej w ogrodach watykańskich papież Franciszek poprosił Maryję o pomoc w wyzwoleniu świata z pandemii koronawirusa. W modlitwie, poprzez połączenie satelitarne uczestniczyły sanktuaria wszystkich kontynentów: od Częstochowy po Fatimę, od Matki Bożej z Guadalupe, Meksyku, po Lujan, w Argentynie, od Pompejów po Lourdes. W modlitwie uczestniczyli również wierni z sanktuarium Niepokalanego Poczęcia w Waszyngtonie, a także Elele w Nigerii.

Z Groty Lurdzkiej w ogrodach watykańskich papież Franciszek przewodniczył modlitwie różańcowej, transmitowanej na całym świecie, w dramatycznym czasie naznaczonym pandemią, która spowodowała prawie 6 milionów zarażonych i ponad 360 tysięcy zgonów na całym świecie.

Papież po raz kolejny zawierzył świat Matce Bożej. Pod koniec uroczystości papież po hiszpańsku pozdrowił w szczególny sposób wiernych zgromadzonych w sanktuariach Ameryki Łacińskiej.

CZYTAJ DALEJ

Czy Ducha Świętego możemy zobaczyć?

2020-05-26 18:00

Niedziela Ogólnopolska 22/2020, str. VII

[ TEMATY ]

Duch Święty

Hendrick van balen, Święta Trójca

Pytanie czytelnika:
Skoro Duch Święty jest Osobą, to czy ma twarz? Jak mogę Go zobaczyć?

CZYTAJ DALEJ

Bp Andrzej Siemieniewski: Duch Święty wypełnia naczynia serc

2020-05-31 23:46

Agnieszka Bugała

W przeżywaniu wielkiej uroczystości Zesłania Ducha Świętego słuchamy hymnu św. Efrema, śpiewamy średniowieczny hymn Przybądź, Duchu Święty. To wszystko pomaga nam włączyć się w doświadczenie wiary, doświadczanie Ducha Świętego Kościoła wszystkich wieków i wszystkich miejsc. To dobrze, bo pomoc będzie nam potrzebna, stajemy bowiem przed pewnym problemem.

Niedziela Zesłania Ducha Świętego to oczywiście wspomnienie tej pierwszej niedzieli - Pięćdziesiątnicy. W liturgii mówimy, że dzień Pański to „ten dzień, w którym Jezus zesłał na apostołów Ducha Świętego”. Jest więc jakaś pierwsza w historii Kościoła niedziela - dzień Pański, w którym uczniowie otrzymali Ducha. Ale kandydatki do tytułu pierwszej Niedzieli Zesłania Ducha Świętego są dwie! Jest przecież dzień, w którym „wieczorem, w dniu zmartwychwstania, tam, gdzie przebywali uczniowie, przyszedł Jezus i tchnął na nich Ducha Świętego”. Tchnął, a więc zesłał.

I jest wielki i chwalebny dzień Pięćdziesiątnicy, w którym „dał się słyszeć szum z nieba”, dały się widzieć języki jakby z ognia, zstąpił Duch i napełnił zgromadzonych na modlitwie. Czyli są aż dwie niedziele - kandydatki do tytułu pierwszej niedzieli, kiedy to Jezus zesłał obiecany dar na swoich uczniów. Dlaczego aż dwa zesłania Ducha Świętego?

Pierwsze to zesłanie, w którym Jezus tchnął na uczniów i powiedział: „Weźmijcie Ducha Świętego! Komu odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22-23). Dlaczego najpierw wydarzyło się to zesłanie, a potem było wiele tygodni przerwy i wiele tygodni modlitwy, i dopiero nastąpiło tamto, gdy „Dał się słyszeć szum i dały się widzieć języki jakby z ognia”?

W odpowiedzi na to pytanie pomogą nam Ojcowie Kościoła i pierwsi chrześcijanie. Pomoże nam to, w jaki sposób pierwotny Kościół rozumiał te dwa zesłania Ducha Świętego. Otóż pierwsze zesłanie Ducha Świętego jest zesłaniem „na odpuszczenie grzechów”, czyli na uczynienie nowego człowieka, na stworzenie nowego serca, aby powstało czyste i nowe naczynie. Drugie zesłanie Ducha Świętego jest po to, aby już przygotowane, czyste naczynie nowego serca, nowego stworzenia, napełnić Duchem Świętym.

Co bowiem by się stało, gdyby dar Ducha Świętego z mocą, z charyzmatami wlał się w serca niedojrzałe, grzeszne, nieukształtowane? Co by się stało, gdyby wlał się w naczynia nieodnowione? Dobrze wiemy, co by się stało: „Nie wlewa się młodego wina do starych bukłaków” (Mt 9,17). A mamy do czynienia z młodym winem! „Upili się młodym winem - mówili niektórzy” (Dz 2,13). „Nie wlewa się młodego wina do starych bukłaków”. Dlaczego? Bo „bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki się psują”. „Młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a tak i jedno i drugie się zachowuje”.

Najpierw musi być nowy bukłak, nowe naczynie, musi być stworzone nowe, odnowione serce, a potem można wlewać tam dar - moc działania Ducha Świętego. Tylko w ten sposób bukłaki się nie rozerwą.

Dlatego Ojcowie Kościoła i pierwsi chrześcijanie mówili o dwóch wylaniach Ducha Świętego. Pierwszym jest to, które wspomina Ewangelia Janowa: ustanawia nowego człowieka i nową wspólnotę, a odpuszczenie grzechów jest niczym innym, jak stworzeniem nowego serca, nowego człowieka, przygotowaniem czystego naczynia. W ten sposób Pan Bóg przygotowuje sobie stosowne miejsce do drugiego wylania Ducha Świętego, ono dopiero wyposaża w moc do życia z wiary. To może być moc ewangelizacyjna na zewnątrz, kiedy trzeba głosić słowo, zwiastować Dobrą Nowinę innym. To może być też moc do życia wewnątrz, w trudnych warunkach rodzinnych, w ciężkich przeciwnościach, kiedy wszystko się sprzysięgło przeciw mojej wierze. Czy na zewnątrz, czy też wewnątrz - drugie zesłanie daje moc charyzmatów do posługiwania i do działania.

Oprac. Agnieszka Bugała

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję