Reklama

Czytelnicy „Niedzieli” pielgrzymują

2014-10-01 14:37

Beata Pieczykura
Edycja toruńska 40/2014, str. 1, 4-5

Tomasz Głos

W dniach 19-21 września czytelnicy „Niedzieli” „Głosu z Torunia” z naszej diecezji pielgrzymowali do miejsc umiłowanych przez św. Jana Pawła II

Grupa redaktorów, autorów i czytelników z Torunia, Działdowa, Golubia i Grębocina 20 września uczestniczyła w 18. Pielgrzymce „Niedzieli” na Jasną Górę. Następnie pątnicy odwiedzili rodzinne miasto św. Jana Pawła II, pokłonili się Pani Kalwaryjskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej, a na zakończenie uczestniczyli w Apelu Jasnogórskim na Jasnej Górze.

W domu Matki

Reprezentanci naszej diecezji z ks. Pawłem Borowskim – redaktorem odpowiedzialnym „Głosu z Torunia” i organizatorem wyjazdu tworzyli wspólnotę pracowników, współpracowników i przyjaciół „Niedzieli”, pielgrzymując do domu Matki na Jasnej Górze. Tam w Jej dobre dłonie złożyli sprawy środowiska dziennikarskiego, pokoju, a także troskę o wiarę i wychowanie patriotyczne. Centralnym punktem dnia była koncelebrowana Msza św. w Bazylice Jasnogórskiej pod przewodnictwem abp. Wacława Depo, metropolity częstochowskiego, przewodniczącego Rady ds. Środków Społecznego Przekazu Konferencji Episkopatu Polski.

Wyróżnienie dla sióstr pasterek

Druga część pielgrzymki, która miała charakter dziękczynny za dzieło „Niedzieli” i 33 lata pracy ks. inf. Ireneusza Skubisia na stanowisku redaktora naczelnego, odbyła się w auli redakcji. Podczas spotkania wyróżniono osoby zasłużone dla dzieła „Niedzieli”. Medale „Mater Verbi” trafiły do Zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej z Jabłonowa Pomorskiego rezentowanego przez s. Fides Lemanczyk – wikarię generalną Zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej oraz do s. Gaudiosy Czesławy Dobrskiej, pasterki. Siostry z przejęciem odbierały wyróżnienia i dziękowały za nie. Ich obecność, postawa pełna ciepła i dobroci wypływająca z Serca Jezusa Dobrego Pasterza, z którego czerpią łaski, światło i siły, była znakiem nadziei, że dobro i Miłość zwyciężą nad złem.

Reklama

Siostry pasterki z Jabłonowa Pomorskiego współpracują z „Głosem z Torunia” od początku istnienia dodatku diecezjalnego. W tym roku przeżywają jubileusze, o których opowiada s. Fides Lemanczyk: – Nasze zgromadzenie istnieje 120 lat i 20 lat współpracuje z redakcją „Niedzieli”. Jestem wzruszona takim docenieniem i wkładem całego zgromadzenia, różnych sióstr, które podawały artykuły. Jako członkinie zgromadzenia byłyśmy i jesteśmy zatroskane o to, aby wzrastała bł. Maria Karłowska, żeby ona żyła, by była poznawana przez innych, by była zarówno patronką, jak i wspomożycielką. Dokonuje się to przez umieszczanie artykułów o jej działalności, o tym, co zgromadzenie czyni przez jej pośrednictwo.

S. Gaudiosa Dobrska, autorka cyklu pt. „Echo ze Wzgórza bł. Matki Marii Karłowskiej”, od 17 lat ukazuje osobę i dzieło bł. Matki Marii, z pełnym oddaniem, wierna faktom opisuje życie i naukę bł. Matki Założycielki. W latach 1974-97 brała czynny udział w jej procesie beatyfikacyjnym i w 1997 r. dla „Głosu z Torunia” napisała obszerną relację z beatyfikacji Matki Marii w Zakopanem. Prowadzi sprawy kultu bł. Marii Karłowskiej, jak sama mówi, jest sekretarką kultu.

– Uroczystość w „Niedzieli” kojarzy mi się ze słowami o założycielce, że Bóg powołał ją do istnienia po to, by pomnażała sumę dobra, a umniejszała sumę zła w świecie – mówi s. Gaudiosa Dobrska. – Dziś te słowa kierujemy do ks. inf. Ireneusza Skubisia, który został przez Boga powołany do prowadzenia „Niedzieli” przez 33 lata (możemy powiedzieć, że w naszej diecezji tam, gdzie dociera „Niedziela”, faktycznie pomnaża się dobro i faktycznie umniejsza się zło), i do nowego składu redakcji. Życzymy, żeby Bóg sprawił, by gdziekolwiek dotrze „Niedziela”, aby wszędzie tam była pomnażaniem sumy dobra, a umniejszaniem sumy zła w świecie.

S. Gaudioda Czesława zapewnia, że na każdy list czy prośbę o modlitwę, które są kierowanie pod nad adresem sanktuarium lub na skrzynkę intencji, siostry indywidualnie odpisują (e-mail: m.karlowska_xl@wp.pl, www.pasterki.pl). To znaczy, że nikt, kto prosi o modlitwę, nie zostanie pominięty. Siostry zgodnie z charyzmatem zgromadzenia służą tym, którzy są zranieni, dotknięci jakimkolwiek cierpieniem, niedolą, tym, którzy szukają pokoju serca lub życiowej drogi. W tych intencjach proszą Pana, by osoby polecane ich modlitwom znalazły nadzieję przez orędownictwo błogosławionej. Dlatego zapraszają do odwiedzenia „sanktuarium wyciszenia i nadziei” w Jabłonowie Pomorskim. Ona nadal – jak na obrazie beatyfikacyjnym – wskazuje niebo i pomaga swojemu zgromadzeniu oraz konkretnych ludziom.

Wadowice – Kalwaria Zebrzydowska

W czasie trwania spotkania w siedzibie „Niedzieli” pielgrzymi z diecezji toruńskiej zwiedzili Park Miniatur Sakralnych i Jasną Górę. Potem wyruszyli do Wadowic. Wieczorny spacer po mieście rodzinnym św. Jana Pawła II, nazajutrz modlitwa indywidualna przy chrzcielnicy św. Jana Pawła II, Msza św. w kościele parafialnym w Wadowicach, zwiedzanie Muzeum – Domu Rodzinnego Ojca Świętego Jana Pawła II i sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej, Droga Krzyżowa na dróżkach kalwaryjskich przypomniały jego życie i nauczanie oraz pragnienie wyrażane już na początku pontyfikatu: „Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi”. Odpowiedzią na to wołanie była modlitwa o umocnienie wiary i miłości, zjednoczenie z Jezusem i otwarcie serca na Jego słowa na wzór Maryi, która zaufała Bogu bezgranicznie, do końca, aż po krzyż. Dlatego pątnicy szli za Chrystusem. Ta droga zaprowadziła ich na Golgotę, a potem do pustego grobu. Schodzili zmęczeni, a w ich sercach kiełkowało ziarno słowa zasianego przez Pana, który szedł z nimi w czasie tej Drogi Krzyżowej. Tak samo jest obecny w życiu każdego z nich we wszystkich jego momentach.

Pielgrzymka przypomniała tę prawdę, o której czasem zdajemy się nie pamiętać, a także tę, że wszyscy jesteśmy braćmi. Dlatego pielgrzymi byli radośni, życzliwi i wspierali się wzajemnie.

Tagi:
pielgrzymka

Jasna Góra: zakończenie 38. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej

2019-08-15 17:49

eg / Jasna Góra (KAI)

„Mocni Bożym Duchem” – pod takim hasłem na Jasną Górę dotarło około 1.300 pątników 38. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej na Jasną Górę. Diecezjan płockich przed tron Matki Bożej wprowadził bp Mirosław Milewski. Szczególnym wydarzeniem pielgrzymki był dzień poświęcony modlitwie za księży i biskupów oraz o powołania kapłańskie i zakonne.

Bożena Sztajner/Niedziela

Pielgrzymi z diecezji płockiej wędrowali na Jasną Górę pod hasłem „Mocni Bożym Duchem”, przez 9 dni, w 11 grupach oznaczonych kolorami. Jedna z grup: „miedziana” z Mławy wyruszyła wcześniej i pieszo dotarła także do Płocka. Najliczniejszą była grupa biało-czerwona z Płocka: szło w niej około 180 osób. Pielgrzymi codziennie pokonywali od 20 do 30 km. Łącznie przeszli około 270 km.

Podczas pielgrzymki codziennie uczestniczyli w Mszy św. i wieczornym Apelu Jasnogórskim, korzystali z sakramentu pokuty, słuchali konferencji o Duchu Świętym. Mogli przyjąć szkaplerz Maryjny, podjąć Duchową Adopcję Dziecka Poczętego czy podpisać Krucjatę Wyzwolenia Człowieka (zobowiązanie do abstynencji).

W trzecim dniu pielgrzymki (z Gledzianowa do Wielkiej Wsi) modlili się za biskupów i księży: każdy z pielgrzymów wylosował nazwisko księdza, za którego się modlił. Dzień czwarty był dniem pokutnym, a w szóstym dniu jeden etap pod kierunkiem ks. Wojciecha Nikodymczuka przeszła osobna grupa dziecięca. Poza tym zebrana została taca na budowę kościoła w parafii św. Barbary w Modlinie Twierdzy (Nowym Dworze Mazowieckim) – jej proboszcz ks. kan. Janusz Nawrocki od wielu lat uczestniczy w pielgrzymce płockiej.

W programie pielgrzymki znalazły się też dodatkowe atrakcje: koncert patriotyczny Macieja Miecznikowskiego (znanego z zespołu „Leszcze”) w Kaszewicach, koncert zespołu Głos Wołającego Na Pustyni z Ciechanowa w Wierzchowisku, spotkanie z ks. Łukaszem Nowakiem – dyrektorem Domu Leonianum dla seniorów w Sikorzu koło Płocka. Relacje ze szlaku nadawane były przez Katolickie Radio Diecezji Płockiej.

Głównym przewodnikiem pielgrzymki był ks. Jacek Prusiński, ojciec duchowny w Szkołach Katolickich w Płocku: - Pielgrzymi pragnęli ciszy i rozmodlenia, dlatego pielgrzymce towarzyszyła odpowiednia atmosfera. Pogoda była raczej łaskawa, choć nocami bywało zimno. Chyba najlepiej zapamiętanym wydarzeniem był dzień modlitwy za księży. Otrzymałem wiele sygnałów od pielgrzymów i z zewnątrz, że był on bardzo potrzebny – relacjonował ksiądz przewodnik.

Na Jasną Górę pątnicy weszli z bp. Mirosławem Milewskim, biskupem pomocniczym diecezji płockiej, który kilkukrotnie odwiedzał ich podczas pielgrzymki. Część pielgrzymów uczestniczyła 15 sierpnia w uroczystościach odpustowych ku czci Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Około 1.300 pielgrzymom pieszym towarzyszyli pielgrzymi duchowi, którzy m.in. uczestniczyli w codziennej Mszy św. i Apelu Jasnogórskim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ku Chrystusowi

2016-08-10 08:25

Abp Wacław Depo
Niedziela Ogólnopolska 33/2016, str. 32-33

Fot. Graziako
Martin Schongauer – wizerunek Jezusa (XV wiek)

Gdy patrzymy na Jezusa, „który istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie” (por. Flp 2, 6), staje się dla nas jasne, że On jest nie tylko niezwykłym człowiekiem, ale żywym i prawdziwym Bogiem. W Jezusie Chrystusie religia przestaje być poszukiwaniem Boga niejako po omacku, a staje się odpowiedzią wiary daną Bogu, który objawia się człowiekowi. Wierzyć w Niego oznacza nie tylko przyjąć za prawdę to, co On głosił: słowami i czynami. Wierzyć prawdziwie – według Katechizmu Kościoła Katolickiego – to „przylgnąć osobowo do Niego” (por. 150). A więc przyjąć Chrystusa całym sobą: umysłem, wolą, sercem, wszystkimi siłami. Taka odpowiedź jest możliwa dzięki łasce Jego samego, który jest równocześnie Synem Boga, współistotnym Ojcu, w którym każdy człowiek odpowiada Bogu. Wprost po mistrzowsku ujmuje tę prawdę Autor Listu do Hebrajczyków: Zastanawiajcie się więc nad Chrystusem, który „przecierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, abyśmy nie stali się ludźmi złamanymi na duchu i ustającymi w drodze” (por. Hbr 12, 2-3).

Patrząc na Jezusa, „który uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym woli Ojca aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej” (por. Flp 2,8), dostrzegamy oczyma wiary, że Bóg kocha każdego człowieka w tajemnicy Syna ukrzyżowanego przez świat, który Go nie poznał. W oczach świata krzyż Jezusa jest postrzegany jako znak sprzeciwu i zgorszenie „słabością Boga”. Dla wierzących krzyż pozostaje mocą i mądrością Bożą. Kościół Jezusa Chrystusa jest mocny tą prawdą, że przez tajemnicę krzyża i zmartwychwstania jego Założyciela dokonało się przejście – od starego do nowego świata. Odtąd każdy, kto patrzy na Jezusa i słucha Jego słów, będzie musiał nieustannie wybierać: albo podtrzymywać ów stary świat, udaremniając Krzyż Jezusa, albo budować nowy świat na fundamencie Jezusa, otwierając historię ludzkości na Bożą przyszłość. Rozważmy niezwykłe wołanie św. Jana Pawła II z Wielkiego Piątku 1994 r.: „Niech nie zostanie udaremniony Krzyż Chrystusa, bo jeśli udaremnia się Krzyż Chrystusa, człowiek zostaje pozbawiony korzeni i nie ma już przyszłości: jest zniszczony!”.

Gdy patrzymy na Jezusa, „którego Bóg nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię” (Flp 2,9), wierzymy, że tylko w Nim i przez Niego jesteśmy zbawieni. On jest „PANEM – ku chwale Boga Ojca” (Flp 2,11). W Liście apostolskim „Tertio millennio adveniente” Jan Paweł II poucza nas, że „Chrystus jest nowym początkiem wszystkiego. Wszystko w Nim odnajduje siebie, zostaje przyjęte i oddane Stwórcy, od którego wzięło swój początek” (6).

Wpatrując się więc w tajemnicę Jezusa, każdy chrześcijanin winien ukazać światu poczucie odpowiedzialności osobistej za swoje życie. W Roku świętym Miłosierdzia obraz Sądu Ostatecznego trzeba przykładać do dziejów każdego z nas: „Wszystko, cokolwiek uczyniliście jednemu z braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (por. Mt 25, 40). Brak moralnej i osobistej odpowiedzialności, która stwarza swoistą „anonimowość chrześcijan”, jest postawą, która wynika z niedostatecznego szacunku dla rozpoznawanej Prawdy, którą jest Jezus Chrystus.Warto raz jeszcze podkreślić, że najważniejszą sprawą naszego życia jest nie tylko „wpatrywanie się w Jezusa”, ale osobiste i całym sobą „przylgnięcie” do Osoby Jezusa i Jego prawd. Wówczas – z pomocą Jego łaski – będziemy wolni od bałamutnych ideologii.

Polecamy „Kalendarz liturgiczny” – liturgię na każdy dzień
Jesteśmy również na Facebooku i Twitterze

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Archidiecezja poznańska pomaga mieszkańcom Madagaskaru

2019-08-18 19:39

ks. ds / Poznań (KAI)

W Befasie na Madagaskarze odbyły się 17 i 18 sierpnia uroczystości dziękczynne za zbudowanie kościoła, szkoły i przychodni zdrowia – daru dla mieszkańców Madagaskaru z okazji jubileuszu 1050-lecia archidiecezji poznańskiej. „Dziękuję za pomoc w budowie kościoła, szkoły i przychodni, ale jeszcze bardziej dziękuję wam za to, że przybyliście tutaj, aby być z nami” – mówił do polskiej delegacji bp Marie Fabien Raharilamboniaina OCD.

fotolia.com

W uroczystościach w Befasie na Madagaskarze wzięli udział delegat abp. Stanisława Gądeckiego ds. misji ks. Dawid Stelmach, o. Wiesław Chojnowski z prokury misyjnej zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej, lekarz Jacek Jarosz, wiceprezes fundacji pomocy humanitarnej Redemptoris Missio i wolontariuszka fundacji, położna Sara Suchowiak.

Goście z Polski zostali wprowadzeni do parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Befasy w diecezji Morondava w uroczystym orszaku przez miejscowych parafian od granic miasteczka aż do kościoła.

18 sierpnia odbyła się Msza św. pod przewodnictwem o. Francisa Donatien Randriamalala, wikariusza generalnego diecezji Morondova. Podczas Eucharystii dziękowano za wkład archidiecezji poznańskiej w sfinansowanie budowy kościoła parafialnego w Befasy. Poświęcono m.in. pamiątkową tablicę z drewna palisandrowego zawierającą napis: „Podziękowanie dla archidiecezji poznańskiej za zbudowanie kościoła w Befasy na Madagaskarze, lata 2018-2019”.

Podczas uroczystości poświęcono także i dokonano otwarcia przychodni zdrowia „Chata Medyka” im. dr Wandy Błeńskiej, zbudowanej przez Fundację Redemptoris Missio przy wsparciu Fundacji dla Afryki i Caritas Polska. Przychodnia będzie służyć wszystkim mieszkańcom Befasy bez względu na wyznanie.

„Radość była przeogromna, pięknie pomalowani i ubrani Malgasze z wojowniczego plemienia Sakalava ze śpiewem na ustach czekali na nas już na progu wioski. Przeprowadzili nas sypiąc kwiaty i klaszcząc. Nigdy nie przeżyłam czegoś podobnego” – mówi o uroczystościach Sara Suchowiak.

„Gdy pierwszy raz myślałam o misjach medycznych, marzyłam, że będzie to właśnie na Madagaskarze. Udało się. Kraj przepiękny, ubogi, jednak nadrabia to malowniczymi krajobrazami, pracowitymi i życzliwymi ludźmi oraz atmosferą, w której pomimo wielu braków czujemy się świetnie” – relacjonuje swoje wrażenia wolontariuszka Redemptoris Missio.

Budowa kościoła i szkoły na Madagaskarze jest wotum wdzięczności archidiecezji poznańskiej za jubileusz 1050-lecia biskupstwa w Poznaniu. Misja w Befasy jest jednym z miejsc, które archidiecezja poznańska objęła swym patronatem. Archidiecezja wspiera też m.in. misje w Kibeho w Rwandzie, w Puerto Libertad w Argentynie i w Managua na Kubie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem