Św. Filip to postać... zwariowana. Gdy zajrzymy do Dziejów Apostolskich (Dz 8, 25-40), zaskoczy nas jego dziwna postawa. Anioł Pański każe mu udać się na drogę, która jest pusta. I on tam idzie! Ptaki ewangelizować lub kamienie?! Filip nawet się nie pyta, po co ma tam iść. Po prostu idzie.

Nasz łomżyński "Filip" także zachowuje się nieco szaleńczo. Szkoła Nowej Ewangelizacji, która prowadzi weekendowy kurs "Filip", trochę w ciemno wyznacza terminy kursu. Liczy na to, że tą "pustą drogą" wreszcie jakiś Etiop nadjedzie. I rzeczywiście, przed kursem telefony rozbrzmiewają jeden za drugim. Dlatego nie powinno dziwić, że choć ostatni kurs był na początku grudnia, już w styczniu będzie następny. Termin wydaje się szczególnie dogodny zwłaszcza dla uczniów i nauczycieli (np. katechetów). 19-21 stycznia to początek ferii zimowych, jest więc wspaniała okazja duchowego wykorzystania czasu wolnego. Oczywiście, w kursie mogą uczestniczyć wszyscy, niezależnie od wieku, wykształcenia, zawodu, płci itd. Warunkiem jest minimalna przynajmniej sprawność intelektualna i duchowe zapotrzebowanie - jedno i drugie pojawia się nie wcześniej niż w szkole średniej.

Mógłby ktoś zapytać, po co ma ni z tego, ni z owego, opuszczać rodzinę od piątku (od godz. 18.00) do niedzieli (do ok. 13.00) i doświadczać czegoś... no właśnie, czego? Mniej więcej tego samego (z wyjątkiem chrztu), czego doświadczył biblijny Etiop. Jego postać może być bardzo dobrym symbolem współczesnych chrześcijan. Większość polskiego społeczeństwa trudno nazwać pogańskim. Podobnie Etiop, jako "bojący się Boga", do ateistów nie należał. Jak co roku jechał do świątyni jerozolimskiej wypełnić swoje religijne obowiązki. Ale mimo że wierzył w prawdziwego Boga, to przecież miał poczucie, że czegoś mu brakuje. Jechał drogą tak pustą, jak jego życie. Czytał lecz nie rozumiał. Można by dopowiedzieć, że i swoje obrzędy, choć je wypełniał, to ich nie odczuwał i nie rozumiał. I ten brak był dla niego dotkliwy.

Także i w naszym społeczeństwie, choć wielu jest już takich, co żyje wiarą na co dzień, to jednak dominuje tendencja przeciwna. Najczęściej wiara "uaktywnia się" np. raz na tydzień, albo jeszcze rzadziej, przy okazji np. Pasterki.

Czytelnicy Niedzieli zapewne do nich nie należą. Być może jednak ich postawa mimo wszystko jest podobna do etiopskiego urzędnika. On znał prawdę, ale nie umiał nią żyć i nią się cieszyć. Jakże inna jest jego postawa od Apostoła, który gdy tylko słyszy Boże wezwanie - choćby absurdalne - zaraz biegnie je wypełnić! Niemniej dworzanin wyraźnie dostrzegał swoją duchową martwotę. Miłosierny Bóg na jego prośby nie mógł zostać głuchy. Bo to nie dzięki Filipowi uwierzył w Chrystusa, zbawił swoją duszę, a jego życie nabrało sensu. Sam Bóg się o niego zatroszczył, wysyłając wiernego ucznia.

Może niekoniecznie Twoja wiara jest martwa, może tylko trochę zastygła. Ale i Ty potrzebujesz duchowego ożywienia. Bóg Ciebie wysłucha, pod warunkiem jednak, że będziesz Go prosił. No i że sam odpowiesz na Jego wezwanie, na Jego propozycję spotkania. To nic złego nie doświadczyć Boga - gorzej, gdy tego doświadczenia nawet się nie pragnie. A "Filip" już biegnie! Czy znajdzie drogę, która jest pusta, dlatego być może, że Ciebie tam nie ma? Czy jego misja się powiedzie?

Zgłoszenia przyjmuje dyrektor kursu - o. Krzysztof, kapucyn ( klasztor Ojców Kapucynów, ul. Krzywe Koło 3, 18-400 Łomża), pod nr. telefonu: 216-48-49.