Młodzi otwierają się na spotkanie z Chrystusem
W pierwszej części obszernego przesłania do hiszpańskich kapłanów, Papież pisze o przemianach kulturowych i społecznych, które utrudniają dziś głoszenie Ewangelii. Dodaje jednak od razu, że w sercach wielu ludzi, zwłaszcza młodych, rodzi się dziś nowy niepokój.
Absolutyzacja dobrobytu nie przyniosła oczekiwanego szczęścia; wolność, oderwana od prawdy, nie przyniosła obiecanej pełni; a sam postęp materialny nie zdołał zaspokoić głębokiego pragnienia ludzkiego serca. W rzeczywistości dominujące propozycje, wraz z pewnymi interpretacjami hermeneutycznymi i filozoficznymi, które miały na celu wyjaśnienie przeznaczenia człowieka, zamiast dać wystarczającą odpowiedź, często pozostawiły większe poczucie znużenia i pustki. Właśnie dlatego zauważamy, że wiele osób zaczyna otwierać się na bardziej szczere i autentyczne poszukiwania, które – jeśli towarzyszy się im z cierpliwością i szacunkiem – prowadzą je ponownie do spotkania z Chrystusem.
Powrót do istoty kapłaństwa: alter Christus
Papież podkreśla, że to nowo otwarcie na wiarę pokazuje nam, że inicjatywa zawsze należy do Pana Boga, który już działa i uprzedza nas swoją łaską, a zarazem wskazuje, jakich kapłanów potrzebuje dziś Kościół.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Z pewnością nie są to ludzie definiowani przez mnożenie zadań lub presję do osiągania wyników, ale ukształtowani na wzór Chrystusa, zdolni do podtrzymywania swojej posługi dzięki żywej relacji z Nim, karmionej Eucharystią i wyrażanej w duszpasterskiej miłości naznaczonej szczerym darem z siebie. Nie chodzi o wymyślanie nowych modeli ani o redefiniowanie tożsamości, którą otrzymaliśmy, ale o ponowne zaproponowanie, z nową intensywnością, kapłaństwa w jego najbardziej autentycznym rdzeniu – bycie alter Christus – pozwalając, aby to On kształtował nasze życie, jednoczył nasze serca i nadawał kształt posłudze przeżywanej w bliskości z Bogiem, wiernym oddaniu Kościołowi i konkretnej służbie ludziom, którzy zostali nam powierzeni.
Nie skupiać na sobie, lecz prowadzić do Boga
Kontynuując refleksję nad kapłaństwem, Papież posługuje się obrazem katedry, jej poszczególnych elementów. I tak kapłan ma być niczym fasada świątyni: nie skupiać na sobie, lecz prowadzić do wnętrza.
Kapłan – pisze Leon XIV – nie żyje po to, aby się eksponować, ale też nie po to, aby się ukrywać. Jego życie ma być widoczne, spójne i rozpoznawalne, nawet jeśli nie zawsze jest rozumiane. (…) Całe jego życie ma odsyłać do Boga i towarzyszyć przejściu do Tajemnicy, nie zajmując jej miejsca.
Silne oparcie w Tradycji Apostolskiej
Ojciec Święty odnosi się też do symboliki kolumn, na których opiera się świątynia. Wyobrażają one Apostołów.
Również życie kapłańskie nie opiera się na sobie samym, ale na apostolskim świadectwie otrzymanym i przekazanym w żywej Tradycji Kościoła, strzeżonym przez Magisterium.
Żaden kapłan nie powinien czuć się samotny
Odnosząc się do symboliki katedry jako domu, Papież podkreśla znaczenie kapłańskiego braterstwa. Podkreśla, że żaden kapłan nie powinien czuć się samotny w pełnieniu posługi: „razem opierajcie się indywidualizmowi, który zubaża serce i osłabia misję!”
Siłą kapłaństwa jest łaska sakramentów
Reklama
Papież zwraca też uwagę na centralne znaczenie sakramentów w posłudze kapłańskiej. Objawia się nich łaska „jako najprawdziwsza i najskuteczniejsza siła posługi kapłańskiej. Dlatego, drodzy synowie, sprawujcie sakramenty z godnością i wiarą, mając świadomość, że to, co się w nich dzieje, jest prawdziwą siłą budującą Kościół i że są one ostatecznym celem, do którego zmierza cała nasza posługa. Nie zapominajcie jednak, że nie jesteście źródłem, ale kanałem i, że również wy musicie pić tę wodę. Dlatego nie przestawajcie się spowiadać, zawsze powracajcie do miłosierdzia, które głosicie”.
Eucharystia to najwyższy akt powierzony rękom człowieka
Szczególny nacisk kładzie jednak Papież na sprawowanie Eucharystii. Podkreśla, że to dzięki posłudze kapłanów urzeczywistnia się na ołtarzu ofiara samego Chrystusa, „najwyższy akt powierzony rękom człowieka”. W tabernakulum natomiast
pozostaje Ten, którego ofiarowaliście, ponownie powierzony waszej opiece. Bądźcie czcicielami, ludźmi głębokiej modlitwy i nauczajcie swój lud, aby robił to samo
– dodaje na zakończenie Papież, cytując zarazem zachętę, jaką dawał kapłanom św. Jan z Avili: „Bądźcie całkowicie Jego”.
