Reklama

Ziemia powołań biskupich

Niedziela przemyska 7/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Kościele zwykło się mówić o powołaniach do kapłaństwa. Zalążki tych powołań, zrodzone zazwyczaj w rodzinach, Kościół chroni, pielęgnuje i pozwala im dojrzewać, by w osobach konkretnych młodych ludzi zaowocowały przyjęciem sakramentu kapłaństwa, zgodnie z ustaleniami prawa kościelnego: "Na mocy ustanowienia Bożego, przez sakrament kapłaństwa niektórzy spośród wiernych, naznaczeni w nim niezatartym charakterem, są ustanowieni świętymi szafarzami; są oni mianowicie konsekrowani i przeznaczeni, ażeby - każdy odpowiednio do swojego stopnia, wypełniając w osobie Chrystusa - Głowy zadania nauczania, uświęcania i kierowania - byli pasterzami ludu Bożego" (KPK, kan. 1008).
Sakrament kapłaństwa przyjmuje się przez tzw. święcenia. Z ustanowienia Bożego w Kościele istnieją trzy rodzaje święceń. Są nimi: episkopat (biskupstwo), prezbiterat (kapłaństwo) i diakonat (KPK, kań. 1009 §1). Różnica między diakonatem, a prezbiteratem i episkopatem polega na tym, że diakonat nie jest stopniem kapłaństwa urzędowego, natomiast prezbiterat i episkopat są stopniami tego kapłaństwa. Prezbiterat i episkopat różnią się więc od diakonatu nie tylko co do stopni, lecz także co do istoty. Natomiast między prezbiteratem i episkopatem jest różnica tylko co do stopnia, a nie co do istoty.
Modląc się i zabiegając o nowe i dobre powołania kapłańskie, czynimy równocześnie starania o dobrych diakonów, kapłanów i biskupów. W przypadku, gdy jakaś część Kościoła wydaje większą liczbę wiernych uczestniczących, przez święcenia, w Chrystusowym kapłaństwie - mówimy o niej, że jest ziemią kapłańską. Czasem tak się rozwijają dzieje lokalnego Kościoła, że może on zyskać miano ziemi powołań biskupich. Taki stan rzeczy dotyczy ziemi podkarpackiej, a w szczególności okolic Sanoka, Krosna i Jasła. Popatrzmy na konkrety.
Arcybiskup Grzegorz z Sanoka - urodzony około 1407 r. w okolicy Sanoka. Ukończył Akademię Krakowską, pracował w kancelarii papieskiej w Rzymie, był kapelanem i sekretarzem króla Władysława III Warneńczyka. Filozof i humanista. W 1451 r. został arcybiskupem Lwowa. Zmarł w 1477 r.
Biskup Jakub Glazer - urodzony w 1835 r. w Woli Jasienickiej, parafia Jasienica Rosielna, ze stanu chłopskiego. Po ukończeniu Seminarium Duchownego w Przemyślu studiował teologię w Wiedniu. Był wychowawcą i wykładowcą seminaryjnym, a także członkiem kapituły katedralnej. Pracował z poświęceniem jako biskup sufragan przemyski w latach 1887-1898 . Opracował memoriał w kwestii ukraińskiej.
Błogosławiony biskup Józef Sebastian Pelczar - urodzony w 1842 r. w Korczynie. Po studiach w Rzymie, wykładowca seminaryjny i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1882 r. rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Założyciel Zgromadzenia Sióstr Sercanek. Autor wielu prac naukowych. W 1899 r. mianowany biskupem sufraganem przemyskim, w 1900 r. ordynariuszem przemyskim. Zreformował i odnowił strukturalnie diecezję. Wyniesiony na ołtarze w Rzeszowie przez Jana Pawła II.
Biskup Karol Józef Fischer - urodzony w 1847 r. w Jaśle. Proboszcz w Tarnowcu i Dobrzechowie. Ceniony kaznodzieja i duszpasterz. W latach 1901-1931 jako sufragan przemyski wspomagał biskupa Pelczara i jego następcę.
Biskup Stanisław Jakiel - urodzony w Jaćmierzu. Po święceniach kapłańskich studiował w Niemczech. Wykładowca i wychowawca w Seminarium Duchownym w Przemyślu. Kanonik kapituły katedralnej. W latach 1957-1983 biskup sufragan przemyski, wspomagający bp. Bardę, a następnie bp. Tokarczuka. Uczestnik Soboru Watykańskiego II.
Arcybiskup Jerzy Ablewicz - pochodzący z Krosna. Po święceniach kapłańskich studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a następnie przekazywał ją kandydatom do kapłaństwa w przemyskim Seminarium Duchownym. W latach 1962-1990 był biskupem ordynariuszem diecezji tarnowskiej. W czasie pobytu Jana Pawła II w Tarnowie został wyniesiony do godności tytularnego arcybiskupa.
Arcybiskup Edward Nowak - urodzony w 1940 r. w Żmigrodzie Nowym. Po święceniach kapłańskich otrzymanych w 1963 r. w Przemyślu, studiował w Rzymie. Otrzymał zlecenie pracy w Kurii Rzymskiej. W 1990 r. został mianowany arcybiskupem tytularnym. Pełni obowiązki sekretarza Kongregacji do spraw beatyfikacji i kanonizacji.
Błogosławiony biskup Jozafat Kocyłowski - urodzony w Pakoszówce koło Sanoka. Był to ostatni przemyski biskup zdelegalizowanego przez reżim komunistyczny Kościoła greckokatolickiego. Przechodził przez rzeszowskie więzienie. Deportowany razem ze swoim sufraganem, bp. Łakotą, na teren sowieckiej Ukrainy, zamęczony został w więzieniu. Jan Paweł II podczas pielgrzymki na Ukrainę ogłosił go błogosławionym, podobnie jak i biskupa Łakotę.
Biskup Teodor Majkowicz - urodzony w 1932 r. w Rzepedzi. Proboszcz i dziekan katedry greckokatolickiej w Przemyślu. Pierwszy biskup wrocławsko-gdański obrządku greckokatolickiego. Przedwcześnie zmarły.
Biskup Stanisław Jan Brzana - urodzony w USA z rodziców, którzy wyjechali do Ameryki z Równego (ur. 1918 r.). Zawsze czuł się Polakiem, doskonale posługiwał się rodzimym językiem. Utrzymywał w młodszym wieku żywą więź z ojczystym krajem i rodzinną parafią.
Od strony czysto zewnętrznej, często wiąże się godność biskupią z godnością infułata. Infułat - popularna nazwa protonotariuszy apostolskich, wywodząca się z posiadanego przez nich uprawnienia do używania nakrycia głowy w formie infuły (odmiana mitry biskupiej bez ozdób w kolorze białym) podczas nabożeństw liturgicznych. Od XIV w. infułatami nazywano notariuszy Kancelarii Apostolskiej. Tworzyli oni kolegium z określonymi uprawnieniami; przysługujące im honory nadawano także innym duchownym i tak jest do dzisiaj. Trzeba przyznać, że ziemia podkarpacka ma również sporą gromadkę "swoich" infułatów. Oto ich zestawienie:
Ks. Franciszek Faygiel - urodzony w 1777 r. w Zarszynie. Rektor Seminarium Duchownego w Przemyślu, prepozyt kapituły katedralnej infułatem został w 1835 r.
Ks. Jakub Federkiewicz - urodzony w Rymanowie. Współpracownik bp. Sołeckiego, historyk zajmujący się dziejami diecezji. Mianowany na synodzie w 1908 r. w Przemyślu archidiakonem, występuje jako infułat.
Ks. Władysław Wyderka - pochodzący z parafii Szebnie. Duszpasterzował we Francji. Przez wiele lat był kanclerzem Kurii Biskupiej w Przemyślu. W 1974 r. otrzymał godność infułata.
Ks. Michał Jastrzębski - urodzony w Jabłonicy koło Haczowa. Po studiach rzymskich, profesor Seminarium przemyskiego i długoletni jego rektor, represjonowany w czasach ostrego komunizmu. Infułatem mianowany w 1974 r.
Ks. Jan Stączek - pochodzący z Jaćmierza. Duszpasterz wśród Polaków na Węgrzech. Długoletni proboszcz rzeszowskiej fary. Infułat od 1977 r.
Ks. Stanisław Zygarowicz - urodzony na Pustynach, dawna parafia Krościenko Wyżne. Po studiach na KUL, profesor seminaryjny, długoletni ojciec duchowny, a następnie wikariusz generalny. Infułat od 1990 r.
Ks. Julian Pudło - urodzony w Korczynie. Katecheta i długoletni proboszcz Brzozowa. Kustosz miejscowej kolegiaty, ceniony kaznodzieja. Infułat od 1999 r.
Na tle sporej liczby synów podkarpackiej ziemi, uczestniczących w pełni Chrystusowego Kapłaństwa i postawionych znamiennie w kościelnej hierarchii, pozostaje nam wdzięczna refleksja i modlitwa:
Wzbudź, Panie, w swoim Kościele ducha pobożności i męstwa; niech Jego owocem będą godni słudzy Twoich ołtarzy i mężni głosiciele Twojego słowa. Amen.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Leon XIV odleciał z Francji do Rzymu

2026-09-28 19:40

[ TEMATY ]

Leon XIV we Francji

odleciał do Rzymu

Vatican Media

Papież Leon XIV na lotnisku Metz-Nancy-Lorraine

Papież Leon XIV na lotnisku Metz-Nancy-Lorraine

O godz. 19.33 samolot z Ojcem Świętym na pokładzie wystartował z lotniska Metz-Nancy-Lorraine, kończąc czterodniową podróż apostolską Papieża do Francji. Ostatni dzień wizyty przyniósł mocne wezwania dotyczące przyszłości Europy. Leon XIV apelował o przerwanie „łańcucha urazy”, wzywał religie do „rozbrajania serc i słów” oraz przypomniał o chrześcijańskich korzeniach kontynentu.

Leon XIV zakończył podróż apostolską do Francji. W tym kraju o głębokich chrześcijańskich korzeniach przebywał od 25 do 28 września 2024 r. Odwiedził Paryż, w tym siedzibę UNESCO, sanktuarium w Lourdes oraz Metz - rodzinne strony kandydata na ołtarze i współtwórcy zjednoczonej Europy Roberta Schumana.
CZYTAJ DALEJ

Niech będzie imię Pańskie błogosławione!

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

„Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży udali się, by stanąć przed Panem, że i szatan też poszedł z nimi". Lekcjonarz otwiera tydzień Hioba od sceny dworskiej. Niebo jest tu salą rozpraw, synowie Boży radą, a wśród nich ha-satan, z rodzajnikiem, więc nie imię, lecz funkcja. Oskarżyciel, przeciwnik procesowy, ten, kto przemierza ziemię i zbiera materiał. Kanonista rozpozna w nim urząd rzecznika oskarżenia, i to jest lektura zamierzona przez autora, bo szatan Hioba nie jest jeszcze diabłem późniejszej teologii. Jest stroną w sporze, która ma prawo zadać pytanie. „A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba?" To Bóg wskazuje na Hioba, nie oskarżyciel. Próba zaczyna się od pochwały. „Czyż za darmo Hiob czci Boga?" Ha-chinnam. Za darmo, bez interesu. To pytanie jest osią całej księgi i osią każdej religii. Oskarżyciel nie kwestionuje pobożności Hioba, kwestionuje jej motyw. Czcisz, bo Ci się opłaca, bo zostałeś ogrodzony błogosławieństwem jak winnica. Zabierz ogrodzenie, a zobaczysz, co zostanie. Bóg przyjmuje zakład i wyznacza granicę. Majątek tak, osoba nie. Potem następują cztery posłańce, każdy z tą samą formułą „ja sam uszedłem, by ci o tym donieść", i każdy przychodzi, „gdy ten jeszcze mówił". Sabejczycy, ogień z nieba, Chaldejczycy, wicher. W jedno popołudnie Hiob traci woły, owce, wielbłądy, sługi i dziesięcioro dzieci. Autor nie skraca listy, bo chce, żeby czytelnik usłyszał każdy cios osobno. „Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!" JHWH natan we-JHWH laqach. Kościół wkłada te słowa w usta wszystkim, którzy chowają swoich, i rzadko pamięta, że wypowiedział je człowiek, który tego samego dnia stracił wszystko. Odpowiedź Hioba jest odpowiedzią na pytanie oskarżyciela. Czci za darmo, bo czci także wtedy, gdy nic nie zostało. W tym tygodniu usłyszymy jego skargę o Bogu, z którym nie da się procesować (30 IX), jego wołanie o Wykupiciela, który wstanie jako ostatni (1 X), i epilog, w którym Bóg przyzna mu rację przeciw przyjaciołom (3 X). Dziś słyszymy tylko pierwszy dzień i pierwsze zdanie. Wacław, wspominany dziś książę czeski, zabity przez brata u drzwi kościoła, do którego szedł na jutrznię, jest w tej perykopie po stronie Hioba. Czcił za darmo, aż po próg. „W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości". Oskarżyciel przegrał pierwszą rundę. Proces jednak trwa. I jest to treść całej reszty tej pięknej natchnionej księgi.
CZYTAJ DALEJ

Papież: Te cztery dni były wypełnione cudami, zwłaszcza czas w Lourdes

2026-09-29 07:07

[ TEMATY ]

Leon XIV we Francji

Vatican Media

Podczas lotu z Metzu do Rzymu, w rozmowie z dziennikarzami, Leon XIV mówił o konfliktach i interesach ekonomicznych, które je podtrzymują: Kościół nadal podnosi głos, głosząc Ewangelię. Nieliczni wzbogacają się na przemyśle zbrojeniowym; za te miliardy można by rozwiązać takie problemy jak głód na świecie.

Leon XIV: Zacznę mówić po angielsku. A jeśli będzie potrzebne tłumaczenie, możemy w tym pomóc. Przede wszystkim jeszcze raz dziękuję za pracę, którą wykonaliście. Myślę, że przez ostatnie cztery dni byliście dość zajęci, a program był w pewnym sensie bardzo intensywny.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję