Reklama

Dramat chrześcijan i milczenie świata

2016-03-29 14:04

Anna Przewoźnik
Niedziela Ogólnopolska 14/2016, str. 26-27

Twitter.com

– Pracę nad filmem i zdjęcia potraktowaliśmy wspólnie jako dobre rekolekcje. Nie baliśmy się, ale nie dlatego, że jesteśmy bardzo odważni, lecz dlatego, że wyruszyliśmy w tę podróż z czystymi sercami, poprosiwszy Boga o pomoc – mówi Witold Gadowski

Uważają cały świat za swojego wroga. Chcą go zdominować. Mówią, że będą walczyć z Rzymem. Dotrą do Rzymu – to słowa schwytanego bojownika Państwa Islamskiego.
Dotarli do niego Witold Gadowski, Maciej Grabysa i Michał Król. Ich znakomity film „Insha Allah. Krew męczenników” pokazała telewizyjna Jedynka. Dokument pokazuje, co tak naprawdę dzieje się na Bliskim Wschodzie, czym jest ISIS, jak wygląda układ sił na styku iracko-syryjsko-turecko-rosyjsko-zachodnim.

Jak zapewnia dokumentalista, twórcy filmu czuli tę pomoc w każdym momencie. Trzy razy mogli zginąć w wyniku eksplozji, bo w miejscach, w których byli, wybuchały bomby. Spóźnili się na spotkanie z kurdyjskimi bojownikami, dzięki czemu ocalili swoje życie – gdyby byli punktualnie, wylecieliby w powietrze razem z 38 Kurdami. Cały czas czuwała nad nimi Opatrzność Boża.

Film z misją

„Insha Allah. Krew męczenników” to film o tzw. Państwie Islamskim i jego ofiarach. Jest dziełem trzech dokumentalistów: Witolda Gadowskiego, Macieja Grabysy i Michała Króla. Jego realizacja trwała przez cały 2015 r. Powstawał w czasie trzykrotnych wyjazdów do Turcji, Syrii, Iraku i Kurdystanu. Film pokazuje dramatyczną sytuację chrześcijan w Iraku i Syrii: gwałty, zabójstwa, porwania prześladowanych przez wojowników tzw. Państwa Islamskiego (IS).

– Montaż trwał bardzo długo. To ogrom pracy. Przywieźliśmy setki godzin nagrań. Ponad 25 tys. zł wydaliśmy na same tłumaczenia z 6 języków. Film trwa 93 min. Jego producentem jest Salezjański Wolontariat Misyjny – Młodzi Światu, znany z wielu działań na rzecz misji i prześladowanych chrześcijan – mówi Witold Gadowski

Premiera filmu, z udziałem abp. Wacława Depo, miała miejsce w Częstochowie, w Muzeum Monet i Medali Jana Pawła II, podczas III Przeglądu Filmów Dokumentalnych Niepoprawnie Prawdziwych. Witold Gadowski był jego honorowym gościem.

– Zrealizowaliśmy ten film po to, by mogło się coś zmienić. Jego żywot dopiero się zaczyna, rusza w trasę po całym świecie, będzie pokazywany w Parlamencie Europejskim, w ONZ, będzie miał swoją premierę w Kurdystanie na międzynarodowych festiwalach. Liczymy, że film zobaczy tysiące ludzi, bo skłania on do myślenia, do zadawania sobie pytań – mówi Gadowski.

Muzeum Monet i Medali JP2
Witold Gadowski, współautor filmu

Według autora, międzynarodowa opinia publiczna wciąż jest zbyt mało świadoma sytuacji w Syrii, Iraku, Nigerii, Pakistanie i w wielu innych krajach. Tam za samo pójście do kościoła można stracić życie.

Zdaniem reżysera filmu, tzw. Państwo Islamskie jest tworem, który nie powinien powstać w XXI wieku. To namacalne, żywe barbarzyństwo, ale to nie Państwo Islamskie jest grzechem – ono jest już wynikiem grzechu. Grzechem jest polityka wielkich mocarstw, która dopuściła do powstania tej organizacji, a dziś toleruje jej istnienie, ponieważ załatwia ona wiele dużych interesów.

Reklama

Bomba z opóźnionym zapłonem

Film opowiada m.in. o młodym uchodźcy z Al-Kamiszli. Za kilkaset dolarów, które zapłacił przemytnikom, przedostał się do Turcji. Mówi, że kraj ten wspiera dżihadystów na różne sposoby, gratisowo przerzuca ich do Syrii i nawet się z tym nie kryje. A Europa, choć otworzyła drzwi dla uchodźców, to dużo chętniej widzi u siebie muzułmanów niż chrześcijan. – Przyjmując islamistów, lokuje u siebie bombę z opóźnionym zapłonem – mówi Syryjczyk.

Dlaczego Europa nie pomaga prawdziwym ofiarom wojny? Dziś każdy islamista, nawet najbardziej radykalny, może się znaleźć w Europie, natomiast chrześcijańscy uciekinierzy cierpią w obozach dla uchodźców i nie wpuszcza się ich do Europy.

– Widzę wielką niesprawiedliwość w tym, co się dzieje w Europie, bo prawdziwe ofiary wojny są w tej chwili w obozach w irackim Kurdystanie, w południowej Turcji i Libanie – mówi Witold Gadowski. – Przebywają tam od ponad roku. Szyici, jazydzi i chrześcijanie. To są prawdziwe ofiary wojny. Bezskutecznie starają się o wizy do krajów europejskich. Natomiast ci, którzy wdzierają się teraz do Europy, to przeważnie młodzi mężczyźni, nie wiadomo skąd. Ci ludzie lekceważą wszelkie reguły, w przestępczy sposób dostają się na teren Europy i natychmiast są przedstawiani jako uchodźcy. Zajmują miejsca prawdziwych ofiar wojny. Wśród nich jest niewielu chrześcijan, niewielu jazydów i bardzo niewielu Kurdów, którzy cierpią ze strony tzw. Państwa Islamskiego. 90 proc. ludzi jest do Europy przerzucanych w sposób przestępczy, przez mafie: tureckie, albańskie i rosyjskie.

W czyim interesie?

„Insha Allah. Krew męczenników” to film trudny i prawdziwy, więc niepoprawny politycznie. Wybrzmiewa w nim wyraźnie, że prawdziwym zamiarem IS jest podbicie dla islamu całego świata. Szyici są mordowani od razu. Jazydki są gwałcone, jazydzkie dzieci sprzedawane na targach niewolników, a mężczyźni zabijani. Jazydki opowiadają o niewoli w obozie IS. – Nikt nam nie pomaga, iracki rząd nic nie robi – mówią w filmie wyznawcy Chrystusa.

Dżihadyści oznaczają domy (N = Nazarejczyk) chrześcijan, którzy mają wybór: albo przejdą na islam, i wtedy będą zdani na łaskę i niełaskę ludzi z tzw. Państwa Islamskiego, albo zachowają wiarę, i wtedy są mordowani bądź obkładani podatkiem jizya, którego wysokość jest dowolnie ustalana. W filmie słyszymy świadectwa chrześcijan wygnanych z Mosulu czy Karakosz. Jesteśmy świadkami rozmów z generałami irackich Peszmergów, przedstawicielami syryjskiej opozycji, rządu Syrii na uchodźstwie, z uwięzionymi członkami IS, a także z bp. Nikodemusem, który był patriarchą Mosulu i też musiał uciekać. Hierarcha opowiada, że religia jest tam traktowana jak w czasach rewolucji bolszewickiej. Świątynie są plądrowane, bezczeszczone.

– Wszystkie granice Państwa Islamskiego są kontrolowane przez tzw. wojska przygraniczne pod wodzą emira al-Turkiego. Karą za próbę ucieczki jest ukrzyżowanie – mówi Witold Gadowski.

Wojna cywilizacji?

Ofiary wojny od ponad roku są w obozach, dlatego że musiały uciekać ze swoich miast. W ciągu zaledwie jednej doby swoje domy w Mosulu musiało opuścić 100 tys. chrześcijan. Porzucili swoje majątki i żyją teraz w obozach w irackim Kurdystanie. Nie ma perspektyw na to, by mogli wrócić do miejsc zajmowanych przez ich przodków od setek lat. Miasto Karakosz w Dolinie Niniwy również zostało wyludnione – 60 tys. chrześcijan w ciągu jednego dnia musiało zbiec przed tzw. Państwem Islamskim.

Gadowski pokazuje, jak IS rekrutuje swoich żołnierzy: najpierw jest obserwacja, później 40-dniowe szkolenie sprawności fizycznej i posługiwania się bronią. Tak przygotowywani kandydaci trafiają też pod opiekę duchownych, którzy wpajają im zasady radykalnego islamu. Po pomyślnym przejściu okresu próby trafiają do regularnych sił zbrojnych czy służb specjalnych AMNI. Radykalni muzułmanie prowadzą krwawe boje w Syrii czy w Iraku i eksportują dżihad na Stary Kontynent.

Film „Insha Allah. Krew męczenników” to przede wszystkim oskarżenie wielkich mocarstw o matactwa i kreację potwora, jakim jest tzw. Państwo Islamskie. To obłąkańcza ideologia, której nie można nazwać tylko islamem, islamizmem – to jest jakiś islamo-faszyzm. To jest ideologia, która nigdy się nie ziści, ale potrafi uczynić wiele zła i czyni je. Ci ludzie są tolerowani bardziej niż chrześcijanie. To jest skandal, to jest rzecz, która woła o pomstę do nieba i o tym trzeba głośno mówić.

– Chrześcijańska przez wieki Europa wyrzekła się swojej wiary, a islam bynajmniej nie zrezygnował z siłowego podboju. Zmienił tylko metody. Wkracza jak po swoje. Cieszy się przy tym poparciem najważniejszych premierów, kanclerzy, ministrów i prezydentów Starego Kontynentu. Świat robi zbyt mało, żeby powstrzymać ten dramat. Brakuje porozumienia na najwyższych szczeblach władzy – ostrzega Gadowski.

Obecnie ok. 150 mln chrześcijan na świecie doświadcza prześladowań i rozmaitych represji. Ok. 100 tys. traci każdego roku życie z powodu wyznawanej wiary.

Witold Gadowski napisał na Facebooku o częstochowskiej premierze swojego filmu: „To był wzruszający dla mnie wieczór. (...) Arcybiskup Depo, mądry, odważny duszpasterz, i wspaniała liczna publiczność. To niesamowite milczenie po projekcji filmu. Warto pracować, aby przeżywać takie chwile. Dziękuję organizatorom za medal, który wręczył mi Arcybiskup. W takich chwilach czuję sens prawdziwego dziennikarstwa. Samotnie, pod górę, obok modnych knajp i salonów. Dziękuję Michałowi Królowi i Maćkowi Grabysie – szkoda, że Was nie było. Widzielibyście wielki sukces swojego filmu. Premiera w Częstochowie, u stóp Jasnogórskiej Panienki, i ten wspaniały tłum poruszonych, wdzięcznych widzów”.

Tagi:
film kultura

Reklama

Śpiew na chwałę Bożą

2019-11-05 13:08

Mariusz Rzymek
Edycja bielsko-żywiecka 45/2019, str. 5

MR
Pieśń w Kętach

„Psallite Deo” w Kętach dał po raz 22 szansę na zaprezentowanie swojego muzycznego talentu wielu solistom i zespołom. Na finałowe przesłuchania, które odbyły się 26 października w Miejskim Domu Kultury, dotarło 33 wokalistów i przedstawicieli grup śpiewaczych. Łącznie w konkursie wystartowało ponad 300 amatorów. W kategorii chóry wyróżniono Chór z Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, Chór „Wrzos” z Głębowic, a wśród zespołów ludowych – „Grojczan” z Grojca.

Pierwsze miejsce w kategorii schole otrzymała Diakonia Solo Dios Basta z Pisarzowic, a w gronie zespołów wokalnych grupa „Kontrasty” z Bielska-Białej Komorowic. W kategorii zespołów wokalno-instrumentalnych uhonorowany został duet Jonasz Kowala i Aleksandra Frysztacka. Najlepszą solistką do 15. roku życia uznano Antoninę Kraszewską, a powyżej tej granicy Annę Kovacovą. Z kolei wyróżnienie za ewangelizację przez śpiew powędrowało do Łukasza Zyzaka.

– Wynik jest ważny, ale najważniejsze jest to, że dobrze się bawiłyśmy. Tutaj panuje super atmosfera, a my pokazujemy, że piosenki religijne w naszym wykonaniu to propozycja wspaniałej zabawy. Nasz Pan i Zbawiciel ma wspaniały przekaz, a tekst piosenki jest gotową modlitwą, która przez śpiew się konkretyzuje. Warto więc śpiewać razem z nami – przekonywały Paulina, Kasia, Kornelia, Martyna i Magdalena z zespołu „Kontrasty”, który w 16-osobowym składzie kierowanym przez Agnieszkę Dylik wystąpił na „Psallite Deo”.

Inni artyści również podkreślali doniosłą rangę wykonywania muzyki na rzecz Stwórcy. – Do śpiewania piosenek religijnych skłania mnie wiara w Pana Boga. Czuję się przez to znacznie lepiej. Doświadczam wtedy Bożej otuchy i bliskości – mówiła Klaudia Wilusz z z Radziechów. Wtórował jej Łukasz Zyzak z Rychwałdu. – Przygotowałem dwie religijne piosenki: „Jezus mym przyjacielem” i „Pieśń jedności”. Lubię je śpiewać, bo odnajduję w nich pasję – podkreślił niepełnosprawny artysta.

Swoje dołożyła także jeżdżąca na wózku inwalidzkim 25-letnia Maria Fabia z Kóz. – Ćwiczę śpiewanie w domu. Często występuję w różnych jasełkach, konkursach. Przed występem nie mam jednak tremy – stwierdziła dziewczyna. – Od osób niepełnosprawnych można nauczyć się głębokiej wiary. Ale nie tylko tego. Także szczerości i odwagi w temacie planów, które zamierzają wdrożyć w życie – uzupełniła Anna Fabia, mama Marii. – Praca czyni mistrza. Dlatego żeby dobrze wypaść, trzeba trenować. My spotykamy się raz w tygodniu, aby przez dwie godziny nieustannie ćwiczyć zarówno to, co znane, jak i to, co nowe – podkreśliła Krystyna Sitko, reprezentantka zespołu „Kalina” i prezes Koła Gospodyń Wiejskich z Polanki Wielkiej.

Przesłuchania finalistów trwały od godz. 11 do godz. 18. Po tym czasie jury udało się na narady, a wykonawcy zostali zaproszeni na poczęstunek. Dopełnieniem festiwalowych emocji był występ chóru „KIYOVSKIE BLAHOVHETYA” działającego przy greckokatolickim Kościele św. Andrzeja Apostoła we Lwowie na Ukrainie oraz zespołu G.O.D’s z Preszowa na Słowacji, laureat Grand Prix „Psallite Deo” w 2013 r. i w 2016 r.

Festiwalowe jury obradowało w składzie: Janusz Kohut – kompozytor i pianista, Beata Borowska – wykładowca Akademii Muzycznej w Katowicach, ks. Stanisław Joneczko – muzyk zespołu „Dzień Dobry” i proboszcz parafii Imienia Najświętszej Maryi Panny w Kamesznicy. Na całokształt „Psallite Deo” złożyła się także wystawa ikon i pejzaży Grzegorza Giermka pt. „W stronę światła” oraz Przegląd Filmowy „Oikumene”, w ramach którego wyświetlano takie filmy jak: „Tajemnica Ojca Pio”, „Chleb z nieba” i „Z miłości do Joey”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Episkopat: W niedzielę 8 grudnia 2019 r. świętujemy uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

2019-12-02 17:15

BP KEP / Warszawa (KAI)

W dniu 8 grudnia 2019 r. w kalendarzu liturgicznym Kościoła Powszechnego wypada zbieżność II niedzieli Adwentu i uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP. Dla dobra duchowego wiernych należy zachować w dniu 8 grudnia 2019 r. świętowanie uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – czytamy w dekrecie Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego.

pl.wikipedia.org
Przedstawienie Niepokalanego Poczęcia na obrazie Petera Paula Rubensa w Prado

Publikujemy pełną treść dekretu:

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2018 roku

DEKRET

W dniu 8 grudnia 2019 r. w kalendarzu liturgicznym Kościoła Powszechnego wypada zbieżność II niedzieli Adwentu i uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP.

Konferencja Episkopatu Polski, na mocy dyspensy udzielonej przez Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów dekretem z dnia 9 kwietnia 2013 r. (Prot. 39/13/L), postanowiła podczas 378. Zebrania Plenarnego w Warszawie dnia 14 marca 2018 r., aby dla dobra duchowego wiernych zachować w dniu 8 grudnia 2019 r. świętowanie uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Celebrację sprawuje się w kolorze białym, z użyciem tekstów z uroczystości, z uwzględnieniem zaleceń wymienionych w piśmie przewodnim Prefekta Kongregacji, polecającym, aby w dniu tym nie pomniejszyć znaczenia czasu Adwentu:

a) drugie czytanie mszalne bierze się II niedzieli Adwentu;

b) w homilii należy nawiązać do trwającego okresu liturgicznego;

c) w modlitwie powszechnej należy użyć przynajmniej jednego wezwania nawiązującego do okresu Adwentu;

d) w miejsce zwykłej oracji końcowej modlitwy powszechnej należy użyć kolekty II niedzieli Adwentu.

Postanowienie obejmuje wszystkie Msze odprawiane tego dnia w Kościele polskim (z udziałem ludu lub bez udziału ludu), a także oficjum Liturgii Godzin (wieczorem 7 grudnia należy użyć oficjum I Nieszporów uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP oraz Komplety po I Nieszporach).

Zgodnie z objaśnieniem Kongregacji i duchem dyspensy, która zezwala na nieprzenoszenie tej uroczystości w Polsce na następny dzień, następujący poniedziałek 9 grudnia 2019 r. ma rangę dnia powszedniego w Okresie Adwentu (Poniedziałek II tygodnia Adwentu).

Niech Niepokalana Matka Chrystusa i Kościoła będzie nieustanną przewodniczką w adwentowym czasie przygotowań do Uroczystości Narodzenia Słowa Bożego.

+ Stanisław Gądecki

Arcybiskup Metropolita Poznański

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2018 roku

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Franciszek: niech Maryja uczy nas zawsze mówić Bogu „tak”

2019-12-08 12:23

st (KAI) / Watykan

Do wielkodusznego odpowiadania Bogu na Jego plany i propozycje na wzór Niepokalanej Maryi Dziewicy zachęcił Franciszek wiernych w swoim rozważaniu przed modlitwą „Anioł Pański” 8 grudnia na Placu św. Piotra w Watykanie.

Vatican Media

Papież zauważył, że uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny jest umieszczona w kontekście Adwentu, który jest okresem oczekiwania na wypełnienie się Bożych obietnic. Jednak w dzisiejszej uroczystości rozważamy już część tego, co z Bożych obietnic się wypełniło w życiu Maryi Panny. Zanim się zaczęła poruszać w łonie swej matki, była już tam obecna uświęcająca miłość Boga, chroniąc ją przed skażeniem złem, które jest wspólnym dziedzictwem rodziny ludzkiej.

Franciszek nawiązał do czytanego dziś fragmentu Ewangelii według św. Łukasza (Łk 1, 26-38), opisującego scenę zwiastowania. Podkreślił pełne zaufanie Maryi Bogu i całkowite oddanie się Jemu do dyspozycji. „Odpowiadając doskonale na plan Boga względem niej, Maryja staje się «cała piękna», «cała święta», bez najmniejszej oznaki samozadowolenia. Jest arcydziełem, ale pozostając pokorną, maluczką, ubogą. Odzwierciedla się w Niej piękno Boga, który cały jest miłością, łaską, darem siebie” – podkreślił Ojciec Święty.

Zauważył, że dyspozycyjność Maryi wobec Boga znajduje swój wyraz w Jej postawie dyskretnej służby i nawiedzeniu Elżbiety. „Również w naszych wspólnotach jesteśmy wezwani do podążania za przykładem Maryi, praktykując styl dyskrecji i ukrycia” – wskazał Franciszek. „Niech uroczystość naszej Matki pomoże nam uczynić z całego naszego życia «tak» dla Boga, «tak» składające się z adorowania Go i codziennych gestów miłości i służby” – powiedział Ojciec Święty przed odmówieniem modlitwy „Anioł Pański” i udzieleniem apostolskiego błogosławieństwa.

(Rozszerzymy)

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem