W centrum bazyliki, w ołtarzu głównym, wita nas figura Niepokalanej. Nie jest to stary, wiekowy wizerunek, ale postać emanująca światłem i nadzieją, nawiązująca do objawień z Rue du Bac i Lourdes. Maryja w Niepokalanowie jest przedstawiana jako Wszechpośredniczka Łask – z dłońmi otwartymi, z których spływają promienie Bożej miłości. To tutaj św. Maksymilian uczył swoich braci i miliony wiernych, że najkrótszą drogą do stania się świętym jest „całkowite i bezwarunkowe oddanie się w ręce Niepokalanej”.

Niepokalanów to także miejsce, które nasycone jest obecnością św. Maksymiliana – męczennika miłości z Auschwitz. Odwiedzając starą kaplicę, miejsce jego pracy i celę, uświadamiamy sobie, że franciszkański ideał „miłości aż do końca” jest możliwy także w naszych czasach. To tutaj powstawał „Rycerz Niepokalanej”, stąd płynęło słowo nadziei w trudnych latach wojny. Obecnie istniejąca tu Światowa Kaplica Wieczystej Adoracji „Gwiazda Niepokalanej” przypomina nam, że ostatecznym celem każdej maryjnej drogi jest spotkanie z Jezusem ukrytym w Eucharystii.

800 lat ducha św. Franciszka w służbie Niepokalanej

Udając się na pielgrzymi szlak w roku 800-lecia śmierci św. Franciszka, w Niepokalanowie widzimy najpiękniejszą kontynuację franciszkańskiego charyzmatu. Św. Maksymilian Maria Kolbe był „szaleńcem Bożym” naszych czasów, dokładnie tak jak Franciszek w XIII wieku. Obaj kochali Maryję jako swoją Panią i Królową.

Stając w tym miejscu, prośmy o odwagę do dawania świadectwa. Niech Niepokalana, Pani tego Grodu, uczy nas, jak w codzienności – pośród technologii i pośpiechu – pozostać cichym, pokornym i radosnym narzędziem w rękach Boga, niosąc światu „Pokój i Dobro”.